«خداوند برای همه نیکوست و رحمتهای او بر همهٔ کارهایش جاری است» (مزامیر ۱۴۵:۹).
خداوند به هیچ چیز نیاز ندارد، زیرا ذات او بخشیدن، محبت و برکت دادن است. هر آنچه از او جاری میشود، از عشقی پاک، سخاوتمندانه و بیغرض سرچشمه میگیرد که به سراسر آفرینش گسترده شده است. او نگهداری میکند، مراقبت مینماید و حتی به کسانی که او را نمیجویند، نیکی میکند. با این حال، این نیکویی عمومی نباید با تأیید یا نجات اشتباه گرفته شود.
شریعتی که به پیامبران عهد عتیق و توسط عیسی داده شد، نشان میدهد که شناخت ارادهٔ خدا و انتخاب نافرمانی، دسترسی به برکت مداوم را قطع میکند. خداوند برای همه نیکوست، اما با کسانی که آگاهانه در برابر فرامین او مقاومت میکنند، نه رفاقت، نه هدایت و نه نجات برقرار نمیکند. جایی که نافرمانی عمدی وجود دارد، برکت فعال باقی نمیماند.
امروز، زمان آن است که دل را با صداقت بیازماییم. کافی نیست که فقط اعتراف کنیم خدا محبت است؛ لازم است به این محبت با اطاعت پاسخ دهیم. وقتی زندگی با فرامین والای خداوند هماهنگ میشود، جان زیر هدایت و مراقبت همیشگی او قرار میگیرد. این همان راهی است که زندگی در آن معنا، ثبات و رستگاری مییابد. اقتباس از ای. بی. سیمپسون. تا فردا، اگر خداوند بخواهد.
با من دعا کنید: خداوندا، اعتراف میکنم که تو در همه حال نیکو هستی و هر آنچه از تو میآید کامل است. نمیخواهم نیکویی تو را با اجازه برای نافرمانی اشتباه بگیرم. میخواهم زندگیام را با ارادهٔ تو هماهنگ سازم.
به من ترس عطا کن تا در برابر آنچه میدانم مقاومت نکنم، قوت بده تا بیقید و شرط اطاعت کنم و بینش بده تا راههایم را اصلاح نمایم. هرگونه امنیت کاذب را از من دور کن و به من بیاموز که با وفاداری حقیقی گام بردارم. بگذار زندگیام تسلیم صادقانه در حضورت را منعکس کند.
ای خداوند محبوب، برای نیکویی همیشگیات و برای دستورات روشن تو سپاسگزارم. پسر محبوبت شاهزاده و نجاتدهندهٔ جاودان من است. شریعت قدرتمند تو همچون حصاری مقدس است که زندگی را محافظت میکند و به سوی حقیقت هدایت مینماید. فرامین تو جلوههای زندهٔ محبتت هستند که به سوی نجات رهنمون میشوند. در نام گرانبهای عیسی دعا میکنم، آمین.
