ایمان راستین را در روزگار آسوده نمی‌آموزیم. خدا وعده‌هایش را در لحظه‌های آرامش می‌دهد، با مهربانی سخن می‌گوید و پیمان‌هایش را با کلامی شگفت‌انگیز تأیید می‌کند. اما پس از آن، مدتی کناره می‌گیرد؛ نه از روی رهاکردن، بلکه تا ببیند اعتماد کسی…

ابرام سفر خود را آغاز کرد، بی‌آنکه بداند خدا او را به کجا خواهد برد. او به دعوتی والا پاسخ داد، هرچند نمی‌دانست چه چیزی در انتظارش است. تنها یک گام برداشت، بی‌آنکه توضیح یا تضمینی بخواهد. این ایمان راستین است: در…

نوعی سکوت وجود دارد که فراتر از بدگویی نکردن دربارهٔ دیگران است: سکوت درونی، به‌ویژه دربارهٔ خود. این سکوت مستلزم آن است که انسان خیال خود را مهار کند؛ از مرور مکرر آنچه شنیده یا گفته است بپرهیزد و در اندیشه‌های خیالی،…