«انجیل هم به ما و هم به ایشان موعظه شد، اما کلام موعظه شده برای ایشان سودی نداشت، زیرا با ایمان در کسانی که آن را شنیدند، آمیخته نشد» (عبرانیان ۴:۲).
ایمان اهمیت فوقالعادهای دارد. ایمان حلقهای است که ما را به تمام وعدههای خدا متصل میکند – این ایمان است که هر برکتی را به سوی ما میآورد. اما اینجا درباره یک ایمان مرده صحبت نمیکنیم، بلکه درباره ایمانی زنده سخن میگوییم. بین این دو تفاوت بزرگی وجود دارد. این مانند آن است که کسی به من بگوید ده هزار دلار به نام من در بانکی خاص سپرده شده است. من ممکن است این اطلاعات را باور کنم، اما اگر اقدام نکنم و پول را برداشت نکنم، این باور هیچ سودی برای من نخواهد داشت.
از سوی دیگر، بیایمانی در را میبندد و مانع رسیدن برکت میشود. بیایمانی مستقیماً در نافرمانی از خدا ظاهر میگردد. تمام وعدههای خدا برای کسانی است که اطاعت میکنند، اما بسیاری تصمیم میگیرند اطاعت نکنند چون شک دارند که واقعاً آنچه خدا به وفاداران وعده داده را دریافت خواهند کرد یا نه. این کمبود ایمان است که نافرمانی را تغذیه میکند و انسان را به زندگی دور از برکاتی که خداوند میخواهد عطا کند، میکشاند.
در مقابل، ایمان زنده فعال و عملی است. ایمان زنده ما را وادار میکند بر اساس آنچه خدا وعده داده عمل کنیم و اطمینان داشته باشیم که او وفادار است تا کلامش را به انجام برساند. ایمان حقیقی ما را به اطاعت وا میدارد، حتی اگر نبینیم، زیرا میدانیم خداوند کسانی را که از دستوراتش پیروی میکنند، گرامی میدارد. این همان ایمانی است که درهای آسمان را میگشاید و به ما اجازه میدهد ثروت وعدههای خدا را تجربه کنیم. – اقتباس از دی. ال. مودی. تا فردا، اگر خداوند بخواهد.
با من دعا کنید: خدای عزیز، به من کمک کن ایمانی زنده پرورش دهم که مرا به وعدههایت متصل کند و باعث شود با اطمینان به کلامت عمل کنم. مرا از ایمان مرده که فقط باور میکند اما عمل نمیکند، رهایی بخش و به من بیاموز آنچه را که از من میخواهی به عمل درآورم. بگذار اعتمادم به تو در اطاعت منعکس شود، حتی زمانی که بلافاصله نتیجه را نمیبینم.
ای پدر من، امروز از تو میخواهم که ایمانم را تقویت کنی تا بر هر شکی که مرا از ارادهات دور میکند، غلبه کنم. کمکم کن طوری زندگی کنم که اطاعتم نشاندهنده اعتمادم به وعدههایت باشد. به من شجاعت بده تا از دستوراتت پیروی کنم، زیرا میدانم تو وفادار هستی که هر آنچه را به مطیعانت وعده دادهای، به انجام برسانی.
ای خدای قدوس، تو را میپرستم و ستایش میکنم زیرا خدایی وفادار و شایسته هر اعتمادی هستی. سپاسگزارم برای وعدههایت که هرگز شکست نمیخورند و برای اینکه کسانی را که با ایمان زندگی میکنند، گرامی میداری. فرزند محبوبت شاهزاده و نجاتدهنده ابدی من است. شریعت پرقدرت تو چراغی قوی بوده که مرا در این زندگی هدایت میکند. احکام زیبایت برای من همچون جواهرات است. در نام گرانبهای عیسی دعا میکنم، آمین.
