«و هنگامی که قوم شکایت میکردند، این امر خداوند را ناخشنود میساخت» (اعداد ۱۱:۱).
در دلِ انسانی که با شادی و شکرگزاری، حتی در میان سختیها، خود را به خدا میسپارد، زیبایی عمیقی وجود دارد. هنگامی که تصمیم میگیریم هر آنچه خداوند اجازه میدهد با ایمان تحمل کنیم، در چیزی بسیار بزرگتر از خودمان سهیم میشویم. بلوغ روحانی در دوری کردن از رنج نیست، بلکه در دانستنِ چگونگی رویارویی با آن با فروتنی و اعتماد به این است که در هر آزمون، هدفی وجود دارد. و انسانی که با تمام نیرویی که خدا به او میبخشد، خود را متعهد میسازد اراده مقدس خداوند را بهدرستی به انجام رساند، در برابر آسمان با سربلندی زندگی میکند.
معمول است که با گفتن دردهایمان به همه اطرافیان، در پی تسلی باشیم. اما حکمت در این است که همه چیز را تنها نزد خداوند ببریم؛ با فروتنی، بدون مطالبهگری و بدون سرکشی. حتی در دعاهایمان نیز باید جهت نگاه خود را اصلاح کنیم. بهجای آنکه فقط برای رهایی از مشکلات فریاد برآوریم، باید بخواهیم خدا به ما اطاعت کردن را بیاموزد و ما را نیرومند سازد تا با وفاداری از شریعت قدرتمند او پیروی کنیم. اگر این درخواست صادقانه باشد، همه چیز را دگرگون میکند. زیرا اطاعت از فرمانهای باشکوه خدا نهتنها مشکل را حل میکند، بلکه ریشه آن را درمان میسازد، جان را احیا میکند و آرامشی پدید میآورد که جهان نمیتواند عطا کند.
کسی که تصمیم میگیرد چنین زندگی کند، چیزی جلالانگیز مییابد: دوستی با خدا. همانگونه که برای ابراهیم رخ داد، کسی که اطاعت میکند و خود را بهتمامی تسلیم اراده خدای متعال میسازد، بهعنوان دوست پذیرفته میشود. هیچ عنوانی بزرگتر و هیچ پاداشی والاتر از این نیست. آرامشی که از این دوستی زاده میشود، به شرایط وابسته نیست؛ استوار، پایدار و جاودان است، ثمره مستقیم زندگیای که با اطاعت از شریعت مقدس، کامل و جاودان خدا شکل گرفته است. ـ برگرفته از جان تاولر. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.
با من دعا کنید: پدر جاودان، تو را شکر میکنم که فرصت دارم زندگیام را بهطور کامل به تو بسپارم، حتی در میان سختیها. نمیخواهم از آنچه خداوند برایم مقرر کرده بگریزم، بلکه میخواهم آن را با شادی و شکرگزاری تحمل کنم و اعتماد داشته باشم که همه چیز برای خیرِ کسانی که تو را دوست دارند و از تو اطاعت میکنند با یکدیگر همکاری میکند. خداوندا، نیرویی را که از بالا میآید به من عطا کن تا اراده تو را در هر جزئی از زندگیام به انجام رسانم.
خداوندا، امروز تصمیم میگیرم دیگر فقط بر دشواریهایم تمرکز نکنم. میخواهم در دعاهایم چیزی بزرگتر بجویم: درک، حکمت و نیرو برای اطاعت درستکارانه از شریعت قدرتمند تو. بگذار دهانم در برابر مردم خاموش شود و قلبم با فروتنی و ایمان در برابر تو گشوده گردد. به من بیاموز مطابق فرمانهای باشکوه تو گام بردارم، زیرا میدانم این تنها راه رسیدن به آرامش حقیقی است.
ای خدای قدوس، تو را میپرستم و میستایم، زیرا نسبت به کسانی که با صداقت تو را میجویند وفادار هستی. پسر محبوب تو، شاهزاده و نجاتدهنده جاودان من است. شریعت قدرتمند تو همچون مُهری الهی بر کسانی است که تو را دوست دارند و در میان طوفانها برای آنان آرامش به ارمغان میآورد. فرمانهای تو همچون کلیدهای زرینی هستند که درهای دوستی با تو و آرامشی را میگشایند که از هر فهمی فراتر است. به نام گرانبهای عیسی دعا میکنم، آمین.
