«هر که در اندک امین باشد، در بسیار نیز امین است؛ و هر که در اندک ناراست باشد، در بسیار نیز ناراست است» (لوقا ۱۶:۱۰).

هیچ‌چیز، وقتی از دستان خدا می‌آید، کوچک یا بی‌اهمیت نیست. آنچه او می‌طلبد، هرقدر هم در نظر ما کوچک به نظر برسد، بزرگ می‌شود؛ زیرا آن‌که فرمان می‌دهد بزرگ است. ندایی که خداوند در وجدان بیدار می‌کند، نادیده‌گرفتنی نیست. وقتی می‌دانیم خدا ما را به کاری فرامی‌خواند، سنجیدن اهمیت آن بر عهدهٔ ما نیست؛ تنها باید با فروتنی اطاعت کنیم.

زیبایی اطاعت از شریعت باشکوه خدا دقیقاً در همین‌جاست. هر فرمان و هر دستورِ آشکارشده در کتاب مقدس، فرصتی است تا وفادار شناخته شویم. حتی آنچه دنیا خوار می‌شمارد ــ جزئیات، رفتارهای بی‌سروصدا و مراقبت‌های روزانه ــ اگر با وفاداری انجام شود، می‌تواند سرچشمهٔ برکت باشد. فرمان‌های والای آفریدگار ما به داوری ما وابسته نیستند؛ ارزششان جاودانه است.

اگر با شهامت و شادی اطاعت را برگزینیم، خداوند باقی امور را به عهده خواهد گرفت. وقتی ما را در کارهای ساده وفادار بیابد، برای رویارویی با چالش‌های بزرگ نیرویمان خواهد داد. باشد که امروز مطیع شناخته شویم و پدر، چون وفاداری ما را می‌بیند، ما را نزد پسر محبوبش بفرستد تا حیات جاودان را دریافت کنیم. ــ برگرفته از ژان نیکولا گرو. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: ای پدر آسمانی، بارها چیزهایی را که پیش رویم نهادی کوچک شمردم. مرا ببخش که درنیافتم هرآنچه از تو می‌آید گران‌بهاست. به من بیاموز صدایت را بشنوم و هیچ کاری را که به من می‌سپاری خوار نشمارم.

دلی شجاع به من عطا کن که آماده باشد در همه‌چیز از تو اطاعت کند، حتی در آنچه ساده به نظر می‌رسد یا از چشم دیگران پنهان است. بگذار بیاموزم هر فرمان تو را همچون دستوری مستقیم از آسمان ارج نهم. مگذار اراده‌ات را با منطق محدود خودم بسنجم.

می‌خواهم در وفاداری پایدار زندگی کنم. پسر محبوبت شاهزاده و نجات‌دهندهٔ جاودان من است. شریعت نیرومند تو شعله‌ای است که گام‌های پارسا را حتی در تنگ‌ترین راه‌ها روشن می‌کند. فرمان‌های والای تو بذرهایی جاودان‌اند که در خاک حاصلخیز اطاعت کاشته شده‌اند. به نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.