«با صبر در انتظار خداوند ماندم؛ او به سوی من خم شد و فریادم را شنید» (مزامیر ۴۰:۱).
گاهی به نظر میرسد خداوند روی خود را پنهان میکند و ما احساس ضعف، سردرگمی و دوری از هر آنچه آسمانی است میکنیم. احساس میکنیم شاگردانی کندآموز و کمثمر هستیم و در راه پارسایی بسیار کمتر از آنچه میخواهیم پیش میرویم. اما حتی در چنین لحظههایی، چیزی استوار میماند: نگاه دوخته به او، اشتیاق صادقانه برای بودن با او و تصمیمی پیگیر برای رهایش نکردن. این پایداری نشانۀ شاگرد راستین است.
و در همین دلبستگی وفادارانه به خداوند است که حقیقت را عمیقتر میشناسیم. وقتی حتی در روزهای تاریک استوار میمانیم، قانون شگفتانگیز خدا با قدرت در دل ما آشکار میشود. فرمانهای والای او مستقیماً با دردها، اضطرابها و نیازهای ما سخن میگویند و مسیر زندگیمان را بهدقت شکل میدهند. حقیقت خدا، که در قانونی بیان شده که به پیامبران عهد عتیق و به عیسی سپرده شد، هر روز در زندگی ما زندهتر و کاربردیتر میشود.
حتی وقتی همهچیز خاموش به نظر میرسد، همچنان به خداوند چشم بدوزید. پدر، فرمانبرداران را برکت میدهد و برای آمرزش و نجات نزد پسر میفرستد. دست آن کسی را که شما را فراخوانده تا مطابق فرمانهای باشکوهش گام بردارید، رها نکنید. اطاعت برایمان برکت، رهایی و نجات به همراه میآورد؛ حتی وقتی به نظر میرسد در تاریکی گام برمیداریم، او با نور خود راهنماییمان میکند. — برگرفته از نوشتههای جی. سی. فیلپات. اگر خداوند بخواهد، تا فردا.
با من دعا کنید: خداوندا، حتی وقتی تو را بهروشنی نمیبینم، برمیگزینم که همچنان در جستوجویت باشم. به من صبر عطا کن تا منتظرت بمانم و فروتنی تا همچنان بیاموزم، حتی وقتی احساس ضعف میکنم.
به من بیاموز که به قانون تو اعتماد کنم، حتی وقتی پیروی از آن دشوار به نظر میرسد. بگذار فرمانهای باشکوهت تکیهگاهم باشند، حتی در روزهایی که جانم افسرده میشود.
ای خدای محبوب، سپاسگزارم که حتی در لحظههای سکوت، با وفاداریات مرا استوار نگه میداری. پسر محبوبت شاهزاده و نجاتدهندۀ جاودان من است. قانون نیرومندت همچون مشعلی است که حتی انبوهترین تاریکی را روشن میکند. فرمانهایت همچون بازوانی هستند که مرا در آغوش میگیرند و در راه استوار نگه میدارند. به نام گرانبهای عیسی دعا میکنم، آمین.