«او که قادر است شما را از لغزش بازدارد و در حضور جلال خود، بی‌عیب و با شادی عظیم، حاضر سازد» (یهودا ۱:۲۴).

دربارهٔ ابراهیم نوشته شده است که در برابر وعده تزلزل نکرد. این همان استواری‌ای است که خدا می‌خواهد در همهٔ کسانی ببیند که به او اعتماد دارند. خداوند می‌خواهد قومش چنان استوار گام بردارند که حتی در صفوفشان لرزشی دیده نشود، حتی هنگامی که با دشمن روبه‌رو می‌شوند. نیروی سیر روحانی در پایداری است؛ حتی در امور کوچک.

اما درست همین «امور کوچک» هستند که بیش از همه باعث لغزش می‌شوند. بیشتر لغزش‌ها نه از آزمایش‌های بزرگ، بلکه از حواس‌پرتی‌ها و رفتارهایی ناشی می‌شوند که بی‌اهمیت به نظر می‌رسند. دشمن این را می‌داند. او ترجیح می‌دهد خادم خدا را با جزئیاتی سبک همچون پر به زمین بزند، نه با حمله‌ای بزرگ. این برایش رضایت‌بخش‌تر است؛ پیروزی با کمترین تلاش.

ازاین‌رو، ضروری است که جان بر قانون نیرومند خدا و فرمان‌های زیبای او استوار باشد. خادم خدا با همین اطاعت وفادارانه، حتی در کوچک‌ترین تصمیم‌ها، استوار می‌ماند. وقتی زندگی با ارادهٔ آفریدگار هماهنگ باشد، لغزش‌ها نادر می‌شوند و سیر زندگی پیوسته، شجاعانه و پیروزمندانه خواهد بود. — برگرفته از نوشتهٔ اِی. بی. سیمپسون. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: خداوند، خدای من، سپاسگزارم که مرا به گام برداشتن در راهی استوار و مطمئن، بی‌تزلزل، فرامی‌خوانی. تو می‌خواهی با اطمینان پیش بروم و اجازه ندهم امور کوچک مرا از راه به در کنند.

کمکم کن به جزئیات زندگی روزمره‌ام توجه داشته باشم تا هیچ‌چیز باعث لغزشم نشود. دلی منضبط به من عطا کن که حتی کوچک‌ترین کارهای اطاعت را ارج نهد. مبادا هرگز وسوسه‌های کوچک را دست‌کم بگیرم؛ بلکه با شجاعت با همه‌چیز روبه‌رو شوم و به قانون تو اعتماد کنم و با وفاداری از فرمان‌هایت اطاعت کنم.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و می‌ستایم، زیرا در هر گام پشتیبان من هستی. پسر محبوبت شاهزاده و نجات‌دهندهٔ جاودان من است. قانون نیرومند تو همچون زمینی سنگی و استوار زیر پای من است. فرمان‌های زیبایت همچون نشانه‌هایی در راه‌اند که نمی‌گذارند به بیراهه روم و با محبت هدایتم می‌کنند. به نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.