«زمین به‌خودیِ خود محصول می‌دهد: نخست ساقه، سپس خوشه و آنگاه دانهٔ کامل در خوشه» (مرقس ۴:۲۸).
مردمانِ بلندهمت به آسودگی و رضایتِ سطحی تن نمی‌دهند. آنان همواره نسبت به حرکت خدا حساس‌اند؛ گاهی حتی از طریق خواب‌ها، لمس‌های لطیف یا باورهای عمیقی که ناگهان در دلشان پدیدار می‌شود، اما می‌دانیم که از آسمان می‌آیند. هنگامی که درمی‌یابند خداوند آنان را فرامی‌خواند، درنگ نمی‌کنند. آسایش را پشت سر می‌گذارند، از منطقهٔ امن خود بیرون می‌آیند و با شجاعت مرحله‌ای تازه از وفاداری را آغاز می‌کنند. افزون بر این، کسانی هستند که منتظر انباشته‌شدن مسئولیت‌ها نمی‌مانند؛ به‌محض آنکه ارادهٔ خدا را درمی‌یابند، با شتاب برای نیکی‌کردن و با اشتیاقی عمیق برای چیزی حتی بهتر دست به عمل می‌زنند.
چنین روحی تصادفی پدید نمی‌آید. اینان کسانی هستند که در مقطعی تصمیمی قطعی گرفته‌اند: از قانون نیرومند خدا اطاعت کنند. آنان دریافته‌اند که اطاعت فقط یک الزام نیست، بلکه راهی است به سوی صمیمیت با آفریدگار. آنان ایمانی زنده، عملی و پایدار دارند. ازاین‌رو، جهان را با چشمانی دیگر می‌بینند، با نوعی دیگر از آرامش زندگی می‌کنند و سطحی متفاوت از رابطه با خدا را تجربه می‌کنند.
هنگامی که کسی تصمیم می‌گیرد از فرمان‌های شگفت‌انگیزی اطاعت کند که خداوند به پیامبران عهد عتیق و به عیسی سپرد، رویدادی فراطبیعی رخ می‌دهد: خدا به این روح نزدیک می‌شود. آفریدگار در آفریدهٔ خود سکونت می‌گزیند. آنچه دور بود، صمیمی می‌شود؛ آنچه تنها آموزه‌ای بود، به مشارکتی واقعی تبدیل می‌گردد. آنگاه شخص زندگی تازه‌ای را آغاز می‌کند؛ زندگی‌ای سرشار از حضور، حفاظت و محبت الهی. این پاداش اطاعت است: نه فقط برکات بیرونی، بلکه اتحاد ابدی با خدای زنده. ــ اقتباس‌شده از جیمز مارتینو. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.
با من دعا کنید: پدر مقدس، تو را شکر می‌کنم برای زمان‌هایی که با نرمی با من سخن گفتی و مرا به سطحی تازه از وفاداری فراخواندی. نمی‌خواهم کسی باشم که درنگ می‌کند یا کارها را به تأخیر می‌اندازد. به من دلی بلندهمت و حساس به صدای خودت عطا کن؛ دلی آماده تا در همه‌چیز و بی‌درنگ از تو اطاعت کند.
خداوندا، می‌خواهم مانند این جان‌های وفادار زندگی کنم؛ کسانی که برای عمل‌کردن منتظر نشانه‌های بزرگ نمی‌مانند، بلکه برای نیکی‌کردن و خشنود ساختن تو می‌شتابند. می‌خواهم از قانون نیرومند تو پیروی کنم، در وفاداری به فرمان‌های مقدست گام بردارم و روزبه‌روز چنان زندگی کنم که تو را حرمت نهد. مرا به آن مشارکتی برسان که همه‌چیز را دگرگون می‌کند.
ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و می‌ستایم، زیرا به کسانی که با صداقت تو را می‌جویند نزدیک می‌شوی. پسر محبوبت، شاهزاده و نجات‌دهندهٔ ابدی من است. قانون نیرومند تو همچون پلی زرین است که آسمان را به زمین پیوند می‌دهد و روح مطیع را به قلب آفریدگار متصل می‌کند. فرمان‌های تو همچون راه‌های نورانی در میان تاریکی‌اند که فرزندانت را به زندگی‌ای سرشار از محبت و حضورت هدایت می‌کنند. به نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.
