«همه در برابر خداوند خاموش باشید» (زکریا ۲:۱۳).
بهندرت در درون ما سکوتی کامل برقرار است. حتی در آشفتهترین روزها نیز همیشه زمزمهای از بالا به گوش میرسد ــ صدای خدا، آرام و پیوسته، که میکوشد ما را هدایت، تسلی و راهنمایی کند. مشکل این نیست که خدا سکوت میکند، بلکه شتاب، هیاهو و حواسپرتیهای دنیا این زمزمهٔ الهی را خفه میکنند. آنقدر سرگرم تلاش برای حل همهچیز به شیوهٔ خودمان هستیم که فراموش میکنیم بایستیم، گوش بسپاریم و تسلیم شویم. اما هنگامی که آشوب فروکش میکند و یک گام به عقب برمیداریم ــ وقتی سرعت خود را کم میکنیم و میگذاریم دل آرام شود ــ آنگاه میتوانیم بشنویم خدا همیشه چه میگفته است.
خدا درد ما را میبیند. او هر اشک و هر رنجی را میشناسد و از اینکه به ما آرامش ببخشد خشنود میشود. اما شرطی وجود دارد که نمیتوان آن را نادیده گرفت: او هرگز با قدرت به نفع کسانی عمل نخواهد کرد که بر نافرمانی از آنچه با چنین روشنی آشکار کرده است اصرار میورزند. فرمانهایی که خداوند بهوسیلهٔ پیامبرانش و نیز از طریق عیسی در انجیلها عطا کرده است، جاودانه، مقدس و غیرقابلمذاکرهاند. خوار شمردن آنها یعنی قدم گذاشتن به سوی تاریکی، حتی اگر گمان کنیم در مسیر درست هستیم. نافرمانی ما را از صدای خدا دور میکند و رنج را عمیقتر میسازد.
اما راه اطاعت همهچیز را تغییر میدهد. هنگامی که وفادار بودن را انتخاب میکنیم ــ وقتی صدای خداوند را میشنویم و با شجاعت از آن پیروی میکنیم ــ برای عمل آزادانهٔ او در زندگیمان جا باز میکنیم. در همین خاک حاصلخیز وفاداری است که خدا رهایی میکارد، برکتها را فرو میریزد و راه نجات را در مسیح آشکار میکند. خود را فریب ندهید: تنها کسی صدای خدا را میشنود که اطاعت میکند. تنها کسی آزاد میشود که تسلیم ارادهٔ او گردد. و تنها کسی نجات مییابد که در جادهٔ باریک اطاعت از قانون قدرتمند خدای متعال گام بردارد. ــ فردریک ویلیام فابر. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.
با من دعا کنید: خداوندا، در میان هیاهوی این دنیا و آشفتگی افکار خودم، به من بیاموز هر چیزی را که مانع شنیدن صدایت میشود خاموش کنم. میدانم که تو از سخن گفتن بازنمیایستی ــ ثابتقدم، وفادار و حاضر هستی ــ اما من بارها در حواسپرتیها گم میشوم. به من کمک کن آرامتر شوم، در حضورت درنگ کنم و زمزمهٔ آرام روحت را که با محبت مرا هدایت میکند تشخیص دهم. مبادا از صدایت بگریزم، بلکه آن را بیش از هر صدای دیگری خواهان باشم.
پدر، اعتراف میکنم که ارادهات بهروشنی، از طریق پیامبران و پسر محبوبت، آشکار شده است. و میدانم تا زمانی که فرمانهایت را نادیده میگیرم، نمیتوانم از تو هدایت، تسلی یا برکت بخواهم. مگذار خودم را فریب دهم و گمان کنم از تو پیروی میکنم، در حالی که از قانونت نافرمانی میکنم. به من دلی فروتن، استوار و وفادار عطا کن ــ دلی آمادهٔ اطاعت بیقیدوشرط و پیمودن جادهٔ باریکی که به حیات میانجامد.
خداوندا، آزادانه در من عمل کن. حقیقتت را در قلبم بکار، با روحت آبیاری کن و وفاداری، آرامش و نجات را در من به ثمر برسان. باشد که زندگی من خاکی حاصلخیز برای عمل تو باشد و اطاعت، «آری» روزانهٔ من به ارادهات. سخن بگو، خداوندا ــ میخواهم تو را بشنوم، میخواهم از تو پیروی کنم. به نام عیسی، آمین.
