«موسی به سوی تاریکی غلیظی که خدا در آن بود نزدیک شد» (خروج ۲۰:۲۱).
خدا همچنان اسرار عمیقی را نگه میدارد که از کسانی که تنها به حکمت انسانی تکیه میکنند، پنهان است. نباید از چیزهایی که هنوز درک نکردهایم بترسیم. در عوض، باید با فروتنی و شکیبایی به پذیرش اسرار خدا راضی باشیم. در زمان مناسب، او گنجینههای پنهان در تاریکی، ثروتهای پرشکوه راز خود را بر ما آشکار خواهد کرد. آنچه امروز همچون پردهای به نظر میرسد، در واقع میتواند تجلی حضور الهی باشد. راز چیزی جز سایه چهره خدا نیست، دعوتی برای نزدیکتر شدن به او.
وقتی انتخاب میکنیم که مانند خنوخ و بسیاری دیگر، دست در دست خدا راه برویم، در اطاعت از شریعت مقدس و جاودان او زندگی میکنیم. این اطاعت به ما امنیت و هدایت میبخشد، حتی زمانی که از مسیرهایی عبور میکنیم که تاریک یا غیرقابل درک به نظر میرسند. خدا وفادار است و کسانی را که تسلیم اراده او میشوند، هدایت میکند و هر قدم را حتی در شرایط دشوار روشن میسازد. با خدا راه رفتن یعنی اعتماد داشتن به اینکه او آنچه را که فراتر از دیدگان ماست، میداند.
اگر ابری به نظر میرسد که بر زندگیات سایه افکنده، نترس. خدا درون آن است. او لحظات تردید را به فرصتهایی برای آشکارسازی و یادگیری تبدیل میکند. در آن سوی ابر، جلال، نور و تأیید حضور همیشگی او وجود دارد. به خدا اعتماد کن و با ایمان پیش برو، بدان که او هرگز هدایت کسانی را که دوستش دارند و از احکامش اطاعت میکنند، رها نمیکند. جلال خدا در انتظار کسانی است که در راه او استوار میمانند. – اقتباس از لتی بی. کوومن. تا فردا، اگر خداوند بخواهد.
با من دعا کنید: خدای عزیز، تو را شکر میکنم که اسراری را نگه میداری که فراتر از درک انسانی است و آنها را به عنوان دعوتی برای نزدیکتر شدن به خودت به کار میبری. حتی زمانی که نمیفهمم، میخواهم بیاموزم که با فروتنی و شکیبایی آنچه را که هنوز بر من آشکار نشده است، بپذیرم. کمکم کن اعتماد داشته باشم که در زمان مناسب، تو فهم مرا روشن خواهی کرد و گنجینههای پنهان در حضورت را نشان خواهی داد.
ای پدر من، به من بیاموز که در اطاعت از شریعت مقدس و جاودان تو با تو راه بروم، همانگونه که خنوخ و بسیاری دیگر که کاملاً به تو اعتماد کردند، چنین کردند. حتی زمانی که راهها تاریک یا گیجکننده به نظر میرسند، امنیت دانستن اینکه تو کنترل همه چیز را در دست داری و هر قدم را با وفاداری روشن میکنی، به من عطا کن. میخواهم در تسلیم به اراده تو زندگی کنم و اطمینان داشته باشم که تو آنچه را که چشمان من نمیتوانند ببینند، میبینی.
ای خدای قدوس، تو را میستایم زیرا حتی ابرهای تردید نیز از حضور تو پر هستند. سپاسگزارم که لحظات دشوار را به فرصتهایی برای آشکارسازی و رشد روحانی تبدیل میکنی. اطمینان دارم که در آن سوی ابرها، جلال و نور و تأیید حضور همیشگی تو وجود دارد. بگذار ایمان و اطاعت من استوار بماند تا بتوانم کمال جلال تو را تجربه کنم و همیشه در راه تو گام بردارم. پسر محبوبت شاهزاده و نجاتدهنده ابدی من است. شریعت قدرتمند تو پلی مطمئن است که به من کمک میکند از آبهای خطرناک عبور کنم. احکام تو همچون نغمههایی ملایماند که جانم را آرام و دلم را پر از صلح میکنند. در نام گرانبهای عیسی دعا میکنم، آمین.
