«هر مکانی که کف پای شما بر آن گذارد، آن را به شما دادهام، همانگونه که به موسی وعده دادم» (یوشع ۱:۳).
سرزمین وسیعی از وعدههای الهی وجود دارد که همچنان ناشناخته و تصاحبنشده باقی مانده است و در انتظار کسانی است که مایلاند با اطاعت و ایمان پیشروی کنند. هنگامی که خداوند به یوشع فرمود: «هر مکانی که کف پای تو بر آن گذارد، آن را به تو خواهم داد»، او اصلی قدرتمند را بنا نهاد: سرزمین وعده در دسترس بود، اما باید با عزم و عمل به دست میآمد. خداوند حدود سرزمین را تعیین کرد، اما بنیاسرائیل تنها آنچه را که با پای خود اندازه گرفتند، تصاحب کردند. متأسفانه، آنها فقط یکسوم سرزمین موعود را کشف کردند و به همین دلیل، محدود به آنچه بودند که مایل به دستیابی به آن بودند.
همین امر در مورد ما نیز صدق میکند. تجربه ما با خدا و دستیابی به وعدههای او مستقیماً به میزان تمایل ما برای هماهنگ شدن با اراده او بستگی دارد. بسیاری آرزوی فتوحات بزرگ و رهبری روحانی دارند، اما نمیخواهند خود را به اطاعت از فرامین الهی بسپارند. آنها برکات را میخواهند، اما تعهدی را که همراه آن است، نمیپذیرند. این عدم هماهنگی، آنچه را که میتوانیم از کمال خداوند تجربه کنیم، محدود میکند، زیرا او جلال خود را با کسانی که در نافرمانی زندگی میکنند، تقسیم نمیکند.
اگر واقعاً میخواهیم در صمیمیت با خدا رشد کنیم و سرزمین روحانی و جسمانی را که او به ما وعده داده است، تصاحب نماییم، باید خواستههای خود را کنار بگذاریم و بر آنچه او از ما میخواهد تمرکز کنیم. هر آنچه خداوند میطلبد، در کلام او آشکار شده است و با اطاعت از فرامین اوست که درهای پیش رویمان گشوده میشود. زمانی که با قلبی وفادار و مطیع به سوی او بازمیگردیم، راه برایمان هموار میشود و فتوحات بزرگ مادی و روحانی در زندگیمان به واقعیت تبدیل میگردد. – اقتباس از ای. تی. پیرسون. تا فردا، اگر خداوند بخواهد.
با من دعا کنید: خدای عزیز، اعتراف میکنم که بسیاری از وعدههای تو در زندگیام ناشناخته باقی ماندهاند، زیرا اغلب در پیشروی با ایمان و اطاعت تردید میکنم. همانگونه که بنیاسرائیل تنها سرزمینی را که با پای خود اندازه گرفتند، تصاحب کردند، میدانم که دستیابی به برکات تو بستگی به میزان آمادگی من برای پیروی از اراده تو با عزم و تعهد دارد. کمکم کن تا بیتفاوتی را کنار بگذارم و با شجاعت به سوی آنچه برایم آماده کردهای، گام بردارم.
ای پدر من، امروز از تو میخواهم که قلبی عطا کنی تا کاملاً با ارادهات هماهنگ شوم. نمیخواهم برکات را بدون پذیرش تعهدی که همراه آن است، بخواهم. به من بیاموز تا خود را به فرامین تو بسپارم، زیرا میدانم که در اطاعت است که کمال حضورت را مییابم. میخواهم از خواستههای خود دست بکشم و نقشههای تو را در آغوش بگیرم، با اطمینان به اینکه آنها همیشه بهتر و برتر هستند.
ای خدای قدوس، تو را میستایم زیرا هر آنچه برای رسیدن به امور بزرگ نیاز دارم، بر من آشکار ساختهای. سپاسگزارم که کلامت روشن و کافی است تا مرا هدایت کند. بگذار وفاداری و اطاعت من راه را برای فتوحات بزرگ هموار سازد و جلال تو در زندگیام بدرخشد. فرزند محبوب تو شاهزاده و نجاتدهنده ابدی من است. شریعت قدرتمند تو دوست همیشگی من است. فرامینت را دوست دارم، زیرا همچون سازهای زیبایی هستند که نغمههای صلح و شادی را در قلبم مینوازند. در نام گرانبهای عیسی دعا میکنم، آمین.
