«نه هر که مرا «خداوندا، خداوندا» گوید، به پادشاهی آسمان وارد خواهد شد، بلکه کسی که ارادۀ پدر مرا که در آسمان است به‌جا آورد» (متی ۷:۲۱).
چیزی هست که همۀ ما باید بیاموزیم: اندیشه‌ها، نظریه‌ها و تفسیرهای انسانی ما دربارۀ خدا محدود و گذرا هستند. هیچ نظام الهیاتی به‌خودی‌خود حقیقت ابدی نیست؛ این‌ها فقط چارچوب‌هایی موقتی‌اند که برای مدتی سودمندند، مانند معبد باستانی. آنچه باقی می‌ماند و دل خدا را لمس می‌کند، دیدگاه‌های ما نیست، بلکه ایمان زنده و اطاعت عملی است. اتحاد حقیقی میان فرزندان خدا از توافق اعتقادی پدید نمی‌آید، بلکه از تسلیم صادقانه و خدمت به خداوند با محبت و حرمت سرچشمه می‌گیرد.
عیسی ما را فرا نخواند تا آموزگارانِ اندیشه‌ها باشیم، بلکه خواست ارادۀ پدر را به‌جا آوریم. او ایمانی را تعلیم داد که فراتر از کلمات است، در زندگی روزمره آزموده می‌شود و بر صخرۀ اطاعت بنا می‌گردد. همین ایمان که بر فرمان‌های باشکوه خدا استوار است، مایۀ اتحاد و دگرگونی می‌شود و ما را به مسیحیت راستین می‌رساند. هنگامی که از دفاع از دیدگاه‌های خود دست می‌کشیم و حقیقت آشکارشده را زندگی می‌کنیم، نور خدا با قدرت در جوامع کوچک ما می‌درخشد و وحدتی حقیقی و حیاتی سرشار به ارمغان می‌آورد.
پدر، مطیعان را برکت می‌دهد و برای آمرزش و نجات نزد پسر می‌فرستد. باشد که امروز انتخاب کنی نه‌فقط با ذهن ایمان بیاوری، بلکه با دل اطاعت کنی و با دستانت خدمت کنی. — برگرفته از جِی. اِم. ویلسون. اگر خداوند اجازه دهد، تا فردا.
با من دعا کنید: خداوند، مرا از غرورِ دیدگاه‌ها برهان و به‌سوی جست‌وجوی جوهرۀ آنچه ابدی است هدایت کن. مگذار دانش را با تقدس و سخن را با اطاعت اشتباه بگیرم. به من بیاموز آنچه را واقعاً اهمیت دارد ارج نهم.
کمکم کن هر جا هستم به ایجاد اتحاد یاری رسانم؛ نه با اصرار بر اینکه همه یکسان بیندیشند، بلکه با فروتنی و خدمت از روی محبت. بگذار گواهی زندگی‌ام از هر استدلالی رساتر باشد و زندگی‌ام از حقیقت تو سخن بگوید.
ای پدر مهربان، سپاسگزارم که به من نشان دادی مسیحیت راستین در اطاعت و محبت است. پسر محبوبت شاهزاده و نجات‌دهندۀ ابدی من است. شریعت نیرومند تو بنیادی است که ایمان راستین را استوار نگه می‌دارد. فرمان‌های تو پل‌هایی هستند که کسانی را که می‌خواهند برای تو زندگی کنند به هم پیوند می‌دهند. به نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.