«پادشاهی خدا در درون شماست» (لوقا ۱۷:۲۱).
وظیفهای که خداوند به هر جان سپرده است، پرورش زندگی روحانی در درون خود، فارغ از شرایط پیرامون است. هر محیطی که داشته باشیم، مأموریت ما این است که حوزه شخصی خود را به یک پادشاهی واقعی خدا تبدیل کنیم و اجازه دهیم روحالقدس بر افکار، احساسات و اعمال ما کاملاً سلطه داشته باشد. این تعهد باید همیشگی باشد – چه در روزهای شادی و چه در روزهای اندوه – زیرا ثبات واقعی جان به احساسات ما وابسته نیست، بلکه به پیوند ما با خالق بستگی دارد.
شادی یا اندوهی که در درون خود حمل میکنیم، عمیقاً به کیفیت رابطه ما با خدا مرتبط است. جانی که دستورات خداوند را که از طریق پیامبران و عیسی داده شده، رد میکند، هرگز آرامش واقعی نخواهد یافت. شاید خوشبختی را در امور بیرونی جستجو کند، اما هرگز کامل نخواهد بود. تا زمانی که در برابر اراده خدا مقاومت میکنیم، یافتن آرامش غیرممکن است، زیرا ما برای زندگی در مشارکت و اطاعت از او آفریده شدهایم.
از سوی دیگر، زمانی که اطاعت از شریعت قدرتمند خدا به بخشی طبیعی از زندگی روزانه ما تبدیل میشود، اتفاقی باشکوه رخ میدهد: ما به تخت الهی دسترسی مییابیم. و از همین تخت است که آرامش حقیقی، رهایی عمیق، وضوح هدف و بالاتر از همه، نجاتی که جانهای ما مشتاق آنند، جاری میشود. اطاعت، درهای آسمان را به روی ما میگشاید و کسی که در این راه گام برمیدارد، دیگر هرگز احساس گمگشتگی نمیکند – او با نور جاودان محبت پدر هدایت میشود. – اقتباس از جان همیلتون تام. تا فردا، اگر خداوند بخواهد.
با من دعا کنید: خدای عزیز، تو را شکر میکنم که به من یادآوری میکنی مهمترین وظیفهای که به من سپردهای، پرورش یک زندگی روحانی استوار و زنده است، فارغ از آنچه در اطرافم رخ میدهد. تو مرا فرا میخوانی تا حوزه شخصی خود را به پادشاهی واقعی تو تبدیل کنم و اجازه دهم روحالقدس تو بر افکار، احساسات و اعمالم کاملاً سلطه داشته باشد.
ای پدر من، امروز از تو میخواهم که در من تعهدی صادقانه به ارادهات بکاری تا اطاعت از شریعت قدرتمند تو به بخشی طبیعی از زندگی روزانهام تبدیل شود. دیگر نمیخواهم شادی را در منابع بیرونی بجویم یا در برابر دعوت تو مقاومت کنم. میدانم که آرامش حقیقی، رهایی و وضوح هدف فقط از تخت تو جاری میشود و تنها راه استواری من، زیستن در مشارکت و اطاعت کامل از توست. مرا تقویت کن، ای خداوند، تا نه به راست و نه به چپ منحرف نشوم.
ای خدای قدوس، تو را میپرستم و ستایش میکنم زیرا در تو نوری یافتهام که راه مرا هدایت میکند و حقیقتی که جانم را استوار میسازد. پسر محبوب تو شاهزاده و نجاتدهنده جاودان من است. شریعت قدرتمند تو همچون چشمهای پاک است که بیابان درون را سیراب میکند و زندگی را در جایی که پیشتر خشکی بود میرویاند. فرمانهای تو همچون جریانهای نوری هستند که مرا گام به گام به سوی آرامش حقیقی و شادی جاودانی که برای مطیعان خود آماده ساختهای، هدایت میکنند. من به نام گرانبهای عیسی دعا میکنم، آمین.
