«گوسفندان من صدای مرا میشنوند؛ من آنها را میشناسم و آنها از من پیروی میکنند. من به آنها حیات جاودان میبخشم؛ هرگز هلاک نخواهند شد و هیچکس آنها را از دست من نخواهد ربود» (یوحنا ۱۰:۲۷-۲۸).
شنیدن صدای خداوند موهبتی است که از بالا میآید و بازتاب تشخیص روحانی است که در مسیرمان با او به دست میآوریم. میتوانیم رشد روحانی خود را با توانایی تشخیص این صدای آرام و لطیف در میان سر و صدای نفس و حواسپرتیهای روزمره بسنجیم. این مهارتی گرانبها و ضروری برای مسیحی است، بهویژه زمانی که خواستههای قلب خودمحور بهنظر بلندتر و مصرانهتر میآیند.
درست است که برای شنیدن صدای خداوند در رنجهایمان به گوشی شنوا نیاز داریم، اما شاید به حساسیتی حتی بیشتر برای تشخیص آن در روزهای شادی نیاز داشته باشیم. غروب و سختیها اغلب ما را متفکرتر و آگاهتر به وابستگیمان به خدا میکنند، در حالی که درخشش نیمروز و لحظات جشن ممکن است ما را از این آگاهی دور و حواسمان را پرت کند. به همین دلیل، ضروری است که قلبی آماده و ذهنی هماهنگ با اراده الهی در هر شرایطی پرورش دهیم.
صدای خدا زمانی واضحتر و متمایزتر میشود که تصمیم قاطع به اطاعت از آنچه در کتابمقدس و فرامین مقدس او آشکار شده است، میگیریم. این اطاعت آگاهانه و مستمر، هماهنگی روحانیای ایجاد میکند که به ما اجازه میدهد جهت خداوند را حتی در میان حواسپرتیها و چالشهای جهان بشنویم و دنبال کنیم. در اطاعت است که مشارکت حقیقی با خدا و توانایی شنیدن صدای او را در همه لحظات زندگی مییابیم. -اقتباس از جان جووت. تا فردا، اگر خداوند بخواهد.
با من دعا کنید: خدای عزیز، برای موهبت گرانبهای شنیدن صدای تو، این راهنمای آرام و لطیفی که مسیرم را روشن میکند، سپاسگزارم. اعتراف میکنم که در میان سر و صدای دنیا و حواسپرتیهای قلب خودم، اغلب تشخیص جهت تو دشوار است. به من کمک کن تا حساسیت روحانیای پرورش دهم که بتوانم تو را بهوضوح بشنوم، چه در لحظات درد و چه در شادیهایی که زندگی به من میبخشد.
ای پدر من، امروز از تو میخواهم که قلب و ذهنم را با ارادهات هماهنگ سازی. به من فیض بده تا جویای صدای تو باشم، نه فقط زمانی که نیازمندم، بلکه در روزهای جشن نیز، تا مشارکتم با تو وابسته به شرایط نباشد. به من بیاموز تا با صداقت و عزم به فرامین تو اطاعت کنم، زیرا میدانم در همین اطاعت است که میتوانم تو را واضحتر بشنوم و در مسیرم هدایت یابم.
ای خدای قدوس، تو را برای صبر بیپایانت و اینکه خود را با چنین محبتی به من آشکار میکنی، میستایم. سپاسگزارم که هرگز از سخن گفتن باز نمیایستی، حتی زمانی که من در شنیدن کوتاهی میکنم. بگذار زندگی من پاسخی همیشگی به صدای تو باشد، بازتابدهنده مشارکتی که در تو مییابم و شادی اطاعت از تو با تمام وجودم. پسر عزیزت شاهزاده و نجاتدهنده جاودان من است. شریعت نیرومند تو و من دست در دست هم راه میرویم، زیرا همین شریعت مرا در مسیر درست نگه میدارد. فرامین تو همچون ستارگانی هستند که شبهای تاریک زندگیام را روشن میکنند و امید و هدایت میآورند. در نام گرانبهای عیسی دعا میکنم، آمین.
