«زیرا من خود نقشههایی را که برای شما دارم میدانم، میگوید خداوند، نقشههای سلامتی و نه بدی» (ارمیا ۲۹:۱۱).
فراتر از رودخانه درد، سرزمینی موعود وجود دارد. هیچ رنجی در زمانی که در آن هستیم، دلیل شادی به نظر نمیرسد، اما پس از آن میوه، شفا و هدایت به بار میآورد. همیشه خیری ممکن در پس هر آزمایشی پنهان است، چراگاههای سبز آن سوی اردنهای اندوه. خدا هرگز رنج را با نیت نابودی نمیفرستد؛ او حتی زمانی که ما نمیفهمیم، کار میکند و جان را به جایی بالاتر از جایگاه پیشینش هدایت میکند.
در همین مسیر است که ما یاد میگیریم به شریعت قدرتمند خدا و فرمانهای زیبایش اعتماد کنیم. اطاعت ما را زمانی که فقدانها میآیند و ناامیدیها قلب را میفشارد، استوار نگه میدارد. خدا فقط نقشههای خود را به مطیعان آشکار میکند و همین افراد درمییابند که شکستهای ظاهری در واقع ابزار آمادهسازی هستند. پدر، ناامیدیها را به هدایت تبدیل میکند و از هر آزمایش برای هماهنگکردن جان با هدف ابدیاش استفاده میکند.
پس، از آبهای درد نترس. با وفاداری قدم بردار، حتی زمانی که راه تنگ به نظر میرسد. اطاعت، جان را نگه میدارد، تقویت میکند و به آرامشی که خدا آماده کرده است، هدایت میکند. کسی که اعتماد میکند و وفادار میماند، در زمان مناسب درمییابد که هیچ اشکی بیهوده نبوده است. اقتباس از جِی. آر. میلر. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.
با من دعا کنید: ای پدر محبوب، کمکم کن زمانی که از رودخانههای اندوه میگذرم به تو اعتماد کنم. مبادا امیدم را از دست بدهم یا به مراقبت تو شک کنم.
خدای من، به من بیاموز حتی زمانی که راههای تو را نمیفهمم، اطاعت کنم. بگذار هر فرمان تو لنگری برای جانم در روزهای سخت باشد.
ای خداوند محبوب، تو را شکر میکنم که درد را به رشد و فقدان را به آموختن تبدیل میکنی. پسر محبوب تو شاهزاده و نجاتدهنده ابدی من است. شریعت قدرتمند تو راهی امن است که مرا فراتر از رنج هدایت میکند. فرمانهای تو اطمینانی است که سرزمین صلحی برای من آماده شده است. من در نام گرانبهای عیسی دعا میکنم، آمین.
