«خوشا به حال کسی که وسوسه را تحمل میکند؛ زیرا پس از آنکه مورد آزمایش قرار گرفت، تاج حیات را دریافت خواهد کرد» (یعقوب ۱:۱۲).
اغلب آرزو داریم زندگیای بدون وسوسه، بدون آزمایشهای دردناک و بدون هیچ چیزی که نیکی، راستی، بزرگواری و پاکی را دشوار کند، داشته باشیم. اما این فضایل هرگز به آسانی شکل نمیگیرند. آنها در مواجهه، تلاش و ازخودگذشتگی به دنیا میآیند. در سراسر سفر روحانی، سرزمین موعود همواره آن سوی یک رودخانه عمیق و خروشان قرار دارد. عبور نکردن از رودخانه، به معنای وارد نشدن به سرزمین است. رشد واقعی نیازمند تصمیم، شجاعت و آمادگی برای رویارویی با راهی است که خداوند اجازه میدهد.
در اینجاست که باید ارزش شریعت باشکوه خدا و احکام درخشان او را درک کنیم. بخش بزرگی از وسوسهها دقیقاً به این دلیل به وجود میآیند که ما شریعتی را نادیده میگیریم که هدف اصلی آن نزدیکتر کردن ما به خداوند است — همان کسی که وسوسه نمیشود. وقتی از شریعت دور میشویم، از سرچشمه قدرت فاصله میگیریم. اما وقتی اطاعت میکنیم، به خدا نزدیکتر میشویم، جایی که وسوسه قدرت خود را از دست میدهد. خداوند نقشههای خود را بر مطیعان آشکار میسازد، گامهایشان را استوار میکند و جانشان را برای عبور از گذرگاههای دشوار زندگی آماده میسازد.
پس، از آزمایشها فرار نکن و اطاعت را کماهمیت نشمار. عبور از رودخانه بخشی از مسیر است. کسی که راه احکام را انتخاب میکند، هدایت، قدرت و بلوغ روحانی مییابد. پدر این وفاداری را میبیند و مطیع را تا ورود به سرزمین برکت که از ابتدا آماده شده، هدایت میکند. اقتباس از جِی. آر. میلر. تا فردا، اگر خداوند بخواهد.
با من دعا کنید: ای پدر محبوب، کمکم کن که آرزوی راهی آسان نداشته باشم، بلکه راهی وفادارانه را بجویم. به من بیاموز که با شجاعت و پایداری با آزمایشها روبرو شوم.
ای خدای من، به من نشان بده که چگونه اطاعت از شریعت تو مرا به تو نزدیکتر میکند و در برابر وسوسه مرا تقویت مینماید. مبادا احکامی را که برای خیریت من دادی، نادیده بگیرم.
ای خداوند محبوب، تو را شکر میکنم که حتی از مبارزات نیز برای نزدیکتر کردن من به خودت استفاده میکنی. پسر محبوب تو، شاهزاده و نجاتدهنده ابدی من است. شریعت قدرتمند تو پلی است که مرا از آبهای دشوار عبور میدهد. احکام تو نیرویی است که گامهایم را در این عبور استوار میسازد. در نام گرانبهای عیسی دعا میکنم، آمین.
