«و خداوند همان شب بر اسحاق ظاهر شد» (پیدایش ۲۶:۲۴).
به آنچه برای اسحاق رخ داد فکر کنید: او پس از فرار از مشاجرات کوچک بر سر چاههای آب، آن نگرانیهای بیهودهای که جمع میشوند و ما را خسته میکنند، به بئرشبع رسید. خدا فقط همان شب خاص بر او ظاهر شد، زمانی که سرانجام آرامش یافت، زیرا در سکوت جان است که صدای واضح او را میشنویم. این به ما میآموزد که در میان آشوبهای روزمره، باید مکانی آرام بیابیم تا مکاشفات الهی برسند و مبارزات ما را به لحظاتی از ارتباط عمیق و واقعی تبدیل کنند.
این جستجو برای آرامش ما را دعوت میکند تا درباره چگونگی اطاعت از فرامین ابدی خالق تأمل کنیم. زیرا اینگونه است که به صمیمیت و آرامش با خدا و عیسی میرسیم. اطاعت چیزی پیچیده یا دور از دسترس نیست، زیرا خدا فقط چیزی را میخواهد که فرزندانش بتوانند با دلی مایل تقدیم کنند. راه کسانی را که این را نادیده میگیرند دنبال نکن، زیرا اطاعت آزادی حقیقی را آزاد میکند و ما را به وعدههای آسمانی نزدیکتر میسازد.
پس امروز توقف کن و این آرامش عمدی را بجوی، و اطاعت را انتخاب کن تا خدا تو را برکت دهد و مستقیماً نزد پسر ببرد، جایی که شفا و هدایت را مییابی. این تصمیم عملی، فضایی برای شنیدن صدای خدا باز میکند و زندگیات را سبکتر و پرمعناتر میسازد. در این آرامش گام بردار و ببین چگونه همه چیز به سوی بهتر شدن تغییر میکند. اقتباس از لتی بی. کوومن. تا فردا، اگر خداوند بخواهد.
با من دعا کنید: ای پدر آسمانی، چشمانم را بگشا تا ارزش لحظات آرامش پس از نبردهای کوچک زندگی را بدانم، همانگونه که اسحاق در بئرشبع یافت. بیاموزم که سر و صدای درون را خاموش کنم تا صدای تو قوی و واضح طنینانداز شود. کمکم کن تا خستگی را به فرصتی برای ملاقات با تو تبدیل کنم.
ای خداوند من، به من حکمت بده تا از نگرانیهای انباشته بگریزم و با اراده به سوی آرامش تو بروم. روحم را تقویت کن تا در میان آرامش اطاعت کنم و هر اندیشهام را به سوی صلح حقیقی تو هدایت کن. بگذار در همه زمینهها از الگوی آرامش تو پیروی کنم.
ای خداوند، تو را شکر میکنم که در لحظات سکوت و آرامش ظاهر میشوی و محبت شفابخش خود را آشکار میکنی. پسر محبوب تو شاهزاده و نجاتدهنده ابدی من است. شریعت قدرتمند تو پناهگاه آرامی است که طوفانهای جان را آرام میسازد. فرامین تو نجواهای ملایمی هستند که به سوی صلح حقیقی هدایت میکنند. در نام گرانبهای عیسی دعا میکنم، آمین.
