«در خداوند آرام بگیر و با شکیبایی منتظر او باش» (مزامیر ۳۷:۷)
این کلمات که داوود نوشته است، دعوتی است برای دیدن خدا در همه چیز، بدون استثنا، و پذیرفتن اراده او با تسلیم کامل. هر کاری را برای او انجام بده، با نگاهی ساده به سوی آسمان یا قلبی که به سوی او لبریز میشود، با او ارتباط برقرار کن. اجازه نده هیچ چیز، حتی آشوب دنیای اطرافت، آرامش درونت را بدزدد. همه چیز را به دستهای خدا بسپار، ساکت بمان و در آغوش او آرام بگیر و اطمینان داشته باش که او کنترل همه چیز را در دست دارد، مهم نیست چه اتفاقی بیفتد.
این آرامشی که از اعتماد به خدا میآید، گرانبهاست، اما نیاز دارد که استوار بمانی، با عزم راسخ به او بچسبی و به محبت جاودان او به خودت ایمان داشته باشی. اغلب چیزی که روح ما را مضطرب میکند، مقاومت در برابر پذیرش هدایت خداست، اما زمانی که تسلیم اراده او میشوی، آرامشی را مییابی که دنیا قادر به توضیحش نیست. غمانگیز است که بسیاری از جانها بدون این آرامش آسمانی زندگی میکنند و به دنبال راهحلهای انسانی میدوند که هرگز رضایت نمیدهد، در حالی که خدا چیزی بسیار بزرگتر را عرضه میکند.
و اینجاست که تفاوت نمایان میشود: آرامش بیقیمت برای کسی است که تصمیم میگیرد از شریعت قدرتمند خدا اطاعت کند. اکثر مردم این را از دست میدهند چون نمیخواهند تسلیم آفریننده شوند، اما لازم نیست تو هم اینگونه باشی. انتخاب کن که اطاعت کنی، مطابق دستورالعملهای او زندگی کن و آرامش، شادی و محافظتی را که به دنبالش هستی، به دست خواهی آورد. امروز در او آرام بگیر، به کلامش اعتماد کن و تجربه کن که زندگی در آغوش پرمحبت او چقدر ایمن است. – اقتباس از ف. دِ سالس. تا فردا، اگر خداوند بخواهد.
با من دعا کنید: خدای عزیز، بارها خودم را میبینم که اجازه میدهم آشوب دنیا آرامشم را بدزدد و در برابر ارادهات مقاومت میکنم به جای آنکه تو را در همه چیز ببینم و هر چیز را با اعتماد کامل به تو بسپارم. اعتراف میکنم که فراموش میکنم در آغوش تو آرام بگیرم؛ میدانم که باید ساکت بمانم و اعتماد کنم که تو کنترل همه چیز را داری. میخواهم ارادهات را بپذیرم تا آرامشی را بیابم که فقط تو میتوانی عطا کنی.
ای پدر من، امروز از تو میخواهم که به من نیرو بدهی تا استوار بمانم، با عزم راسخ به تو بچسبم و به محبت جاودان تو به خودم ایمان داشته باشم، حتی وقتی روحم مضطرب میشود. به من بیاموز که در برابر خواستههای تو مقاومت نکنم، بلکه تسلیم ارادهات شوم و آن آرامش گرانبهایی را بیابم که دنیا قادر به توضیحش نیست. از تو میخواهم مرا هدایت کنی تا متصل به تو زندگی کنم، استوار در کلامت بمانم، تا به دنبال راهحلهای انسانی نروم، بلکه در یقین مراقبت و حاکمیت تو بر همه چیز آرام بگیرم.
ای خدای قدوس، تو را میپرستم و ستایش میکنم که وعده دادهای به کسانی که از ارادهات اطاعت میکنند، آرامش، شادی و محافظت ببخشی و آرامشی عطا کنی که دنیا نمیتواند بدهد، ایمنی در آغوش پرمحبت تو. پسر محبوبت شاهزاده و نجاتدهنده ابدی من است. شریعت قدرتمندت پناهگاهی است که آرامش مرا حفظ میکند، نوری ملایم که قلبم را آرام میسازد. احکام تو ستونهایی هستند که اعتماد مرا نگه میدارند، سرودی از آرامش که در جانم طنینانداز است. در نام گرانبهای عیسی دعا میکنم، آمین.
