«به آن که پیروز شود، او را ستونی در معبد خدای خود خواهم ساخت» (مکاشفه ۳:۱۲).
خداوند به آرامی اما با هدف، معبد خود را در سراسر جهان بنا میکند – و این کار از سنگهای معمولی ساخته نمیشود، بلکه از زندگیهای دگرگونشده است. هرگاه روحی به طور داوطلبانه تصمیم میگیرد که از شریعت قدرتمند خدا اطاعت کند، حتی در میان سختیهای روزمره، آتش شباهت الهی را در درون خود شعلهور میسازد. این روح بخشی از ساختار زنده معبد خداوند میشود – سنگی زنده که در ایمان استوار و با اطاعت شکل یافته است.
وقتی شما، حتی در میان نبردهای خستهکننده، وظایف یکنواخت یا وسوسههای شدید، معنای وجود خود را درک میکنید و تصمیم میگیرید همه چیز را به خدا بسپارید، زندگیتان دگرگون میشود. با انتخاب پیروی از احکام آفریننده و اجازه دادن به او برای کار کردن در وجودتان، اتفاقی ماورایی رخ میدهد: شما بخشی از این بنای مقدس میشوید. تسلیم خاموش شما، وفاداریتان در پشت صحنههای زندگی، همه اینها توسط خدا دیده میشود و او از آنها به عنوان مصالحی گرانبها برای رشد معبد جاودانهاش استفاده میکند.
هر جا که دلهای مطیع وجود داشته باشد، خداوند ستونهایی برپا میکند، بنیادها را شکل میدهد و دیوارهای زندهاش را تقویت مینماید. معبد او محدود به مکان یا زمان نیست – بلکه در درون کسانی رشد میکند که تصمیم میگیرند مطابق دستورات پدر زندگی کنند. هر روحی که تقدیس میشود، هر حیاتی که با اراده او هماهنگ میگردد، شهادتی زنده است بر اینکه معبد خداوند در حال ساخته شدن است، آجر به آجر، روح به روح. – اقتباس از فیلیپس بروکس. تا فردا، اگر خداوند بخواهد.
با من دعا کنید: خدای عزیز، چه افتخاری است که بدانم با انتخاب اطاعت از شریعت قدرتمند تو، چه در لحظات ساده و چه دشوار زندگیام، همچون سنگی زنده در معبد جاودانهات شکل میگیرم. سپاسگزارم که این هدف عظیم را به من بخشیدی – بخشی از بنای مقدس تو بودن و اندک اندک به شباهت تو دگرگون شدن.
ای پدر من، امروز از تو میخواهم که همچنان در من کار کنی. در کارهای یکنواخت، در نبردهای خاموش و در وسوسههای روزمره، کمکم کن تا دلم را در اراده تو استوار نگه دارم. بگذار وفاداری من، حتی اگر کسی نبیند، توسط تو به عنوان مصالحی گرانبها در بنای معبدت به کار رود. مرا شکل بده، صیقل بده، ایمانم را تقویت کن و مرا ستونی زنده بساز که نام تو را حمایت و جلال بخشد. بگذار زندگیام در همه چیز از آن تو باشد و تو را تمجید کند.
ای خدای قدوس، تو را میپرستم و ستایش میکنم زیرا کار تو کامل است و حتی کوچکترین اعمال اطاعت را برای چیزی جاودانه به کار میبری. پسر محبوب تو شاهزاده و نجاتدهنده جاودانه من است. شریعت قدرتمند تو همچون قلم الهی است که روح را با دقت و زیبایی میتراشد و آن را شایسته حضور تو میسازد. احکام تو نقشههای آسمانی این بنای عظیماند، که با محبت و عدالت ترسیم شدهاند تا معبدی بسازند که تو در آن با جلال ساکن شوی. من به نام گرانبهای عیسی دعا میکنم، آمین.
