«خداوند نقشههای خود را برای زندگی من به انجام خواهد رساند» (مزامیر ۱۳۸:۸).
چرا اینقدر درباره آینده نگران میشویم، در حالی که آینده تحت کنترل ما نیست؟ وقتی با اضطراب میکوشیم آنچه را در پیش است شکل دهیم و بر اساس خواست خود، سناریوهای خوب یا بد را تصور میکنیم، در واقع وارد قلمرویی میشویم که تنها به خدا تعلق دارد. این کار نهتنها بیهوده است، بلکه شکلی ظریف از بیاعتمادی نیز هست. خدا نقشهای کامل دارد و تلاشهای ما برای پیشبینی یا کنترل آن نقشه، فقط ما را از آرامشی که او میخواهد به ما عطا کند دور میسازد. با این کار، از زمان حال منحرف میشویم؛ همان جایی که خداوند دقیقاً در زندگی ما مشغول عمل است.
این نگرانی درباره فردا، ارزشمندترین چیز را از ما میرباید: حضور خدا در امروز. و هنگامی که این تمرکز را از دست میدهیم، خود را زیر بار اضطرابهایی قرار میدهیم که برای حمل کردنشان آفریده نشدهایم. آرامش حقیقی تنها زمانی تجربه میشود که با اطمینان از اینکه آینده در دستان آفریدگار است، آرام بگیریم. و راهی مطمئن برای تضمین نیکو بودن آن آینده ــ هم در این زمین و هم در سراسر ابدیت ــ وجود دارد: با فروتنی، قوانین زندگی را که او پیشاپیش بر ما آشکار کرده است بپذیریم؛ یعنی فرمانهایی را که در شریعت قدرتمند او آمدهاند.
اگر قرار است درباره چیزی نگران باشیم، بگذارید آن چیز اطاعت ما باشد. باشد که غیرت ما در این باشد که هر فرمانی را که خدا از طریق پیامبرانش و نیز از طریق عیسی در انجیلها به ما داده است، با وفاداری به جا آوریم. این تنها نگرانیای است که ارزش بر دوش کشیدن دارد، زیرا همهچیز به آن وابسته است: آرامش ما، قوت ما، هدف ما و در نهایت، نجات ما. آینده از آنِ خداست، اما زمان حال فرصت ما برای انتخاب اطاعت است. ــ اقتباس از ویلیام الری چانینگ. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.
با من دعا کنید: خدای عزیز، از تو سپاسگزارم که به من یادآوری میکنی آینده در دستان من نیست، بلکه در دستان توست. چند بار اجازه دادهام اضطراب بر من چیره شود، زیرا کوشیدهام آنچه را در پیش است کنترل کنم و فراموش کردهام که تو نقشهای کامل برای من ترسیم کردهای. تو در زمان حال عمل میکنی و من باید در همینجا و در همین روز، با ایمان، اعتماد و اطاعت زندگی کنم.
ای پدر من، امروز از تو میخواهم بار نگرانی درباره فردا را از من برداری و در قلبم غیرتی عمیق برای اطاعت از ارادهات قرار دهی. به من بیاموز با اطمینان از اینکه آینده نزد تو امن است آرام بگیرم و بدانم مسئولیت حقیقی من این است که اکنون با وفاداری زندگی کنم و فرمانهایت را با شادی و reverence به جا آورم. باشد که هر تصمیم من با نور شریعت قدرتمندت هدایت شود تا در ترسهای مربوط به آنچه هنوز نرسیده است گم نشوم.
ای خدای قدوس، تو را میپرستم و میستایم، زیرا هنگامی که اعتماد و اطاعت را برمیگزینم، آرامشی حقیقی به من عطا میکنی. پسر محبوبت، شاهزاده و نجاتدهنده ابدی من است. شریعت قدرتمندت همچون لنگری استوار است که مرا ثابت نگه میدارد، در حالی که جهان در میان عدمقطعیتها میچرخد. فرمانهایت همچون شعلههایی زندهاند که زمان حال را روشن میکنند و با اطمینان به سوی آینده باشکوهی که آماده کردهای اشاره مینمایند. به نام گرانبهای عیسی دعا میکنم، آمین.
























