«زیرا او تشنه را سیر میکند و گرسنه را از چیزهای نیکو پر میسازد» (مزامیر ۱۰۷:۹).
خداوند، در حکمت و نیکویی بینهایت خود، حتی از معمولیترین موقعیتهای زندگی برای افزایش ظرفیت ما در شاد شدن از محبتش استفاده میکند—اگر به او اجازه دهیم. و در اینجا، «اجازه دادن» به این معنا نیست که آفریدگار به اجازه مخلوقاتش وابسته باشد، بلکه یعنی او به قلبی که میخواهد خشنودش سازد، کسی را که او کیست میشناسد و درمییابد که همه برکاتی که واقعاً اهمیت دارند تنها زمانی دریافت میشوند که انتخاب کنیم مطابق اراده او زندگی کنیم، احترام میگذارد. خداوند با قدرت عمل میکند، اما در عین حال به تصمیم روحی که اطاعت را برمیگزیند یا رد میکند نیز احترام میگذارد.
بهخوبی به این موضوع بیندیشید: همه ما میخواهیم برکت بیابیم. همه ما خواهان آرامش، هدایت، روزی و شادی هستیم. اما همه برکت نمییابند—و دلیلش این نیست که خداوند جانبدار است، بلکه بسیاری حاضر نیستند خواستههای خودخواهانهشان را فدا کنند. بسیاری ترجیح میدهند مطابق خواستههای خود زندگی کنند، حتی اگر این به معنای زندگی در نافرمانی از شریعت قدرتمند خدا باشد. و خداوند چگونه کسی را برکت خواهد داد که آگاهانه انتخاب میکند در مخالفت با اراده کامل و مقدس او زندگی کند؟
حقیقت ساده و روشن است: خداوند هیچ انگیزهای برای فرو ریختن برکات بر قلبی سرکش ندارد. وعدههای او برای وفاداران است، برای کسانی که حقیقتاً او را دوست دارند—و دوست داشتن خدا یعنی اطاعت از فرمانهای او. پس چرا مقاومت کنیم؟ چرا با فروتنی تسلیم آفریدگار نشویم و زندگی در اطاعت کامل از فرمانهای شگفتانگیز او را آغاز نکنیم؟ در او زندگی، آرامش و فراوانی وجود دارد. برکت در دسترس است—اما تنها در مسیر اطاعت. —ادوارد بی. پوسی. اگر خداوند اجازه دهد، تا فردا.
با من دعا کنید: خدای عزیز، از تو سپاسگزارم، زیرا در حکمت و نیکوییات حتی از سادهترین موقعیتهای زندگی استفاده میکنی تا به من بیاموزی از محبتت شادمان باشم. تو برای عمل کردن به اجازه من وابسته نیستی، اما به قلبی که میخواهد خشنودت سازد، تو را بهعنوان خداوند میشناسد و درمییابد که برکات حقیقی تنها زمانی میآیند که انتخاب کنیم مطابق اراده تو زندگی کنیم، احترام میگذاری. سپاسگزارم که با من چنین شکیبا هستی و به من نشان میدهی که هر لحظه میتواند پلهای به سوی کمال باشد، اگر تصمیم بگیرم اطاعت کنم.
ای پدر من، امروز از تو میخواهم هر خواسته خودخواهانهای را که مرا از ارادهات دور میکند، از من بزدایی. کمکم کن در حالی که در برابر فرمانهایت مقاومت میکنم، در پی برکاتت نباشم. روحی فروتن به من عطا کن که آماده باشد خواستههایم را فدا کند تا در اطاعت کامل از شریعت قدرتمندت زندگی کنم. میدانم که خداوند بر سرکشی برکت خود را فرو نمیریزد، بلکه کسانی را برکت میدهد که حقیقتاً تو را دوست دارند—و من میخواهم در شمار آنان باشم. به من بیاموز با اطاعت کردن، تو را دوست بدارم، حتی زمانی که این امر مستلزم چشمپوشی باشد.
ای خدای قدوس، تو را میپرستم و میستایم، زیرا در تو برای همه کسانی که با صداقت از تو پیروی میکنند، زندگی، آرامش و فراوانی وجود دارد. پسر محبوبت، شاهزاده و نجاتدهنده جاودان من است. شریعت قدرتمندت همچون راهی استوار است که به جایی میانجامد که وعدهها در آن تحقق مییابند. فرمانهایت مانند کلیدهایی هستند که گنجینههای آرامش، هدایت و شادی حقیقی را میگشایند. به نام گرانبهای عیسی دعا میکنم، آمین.
