«زیرا او را برگزیده‌ام تا به فرزندان و خاندان خود پس از خویش فرمان دهد که راه خداوند را نگاه دارند و عدالت و انصاف را به‌جا آورند» (پیدایش ۱۸:۱۹).

خدا در پی کسانی است که بتواند به آنان اعتماد کند. این همان چیزی بود که دربارهٔ ابراهیم فرمود: «او را می‌شناسم»؛ بیانی از اعتماد چنان نیرومند که باعث شد همهٔ وعده‌هایی که به ابراهیم داده بود، تحقق یابند. خدا کاملاً وفادار است و می‌خواهد انسان نیز استوار، پایدار و قابل‌اعتماد باشد.

ایمان راستین دقیقاً همین است: زندگی‌ای آکنده از عزم و پایداری. خدا در پی دل‌هایی است که بتواند بار محبت، قدرت و وعده‌های وفادارانهٔ خود را بر آن‌ها بگذارد. اما برکت‌هایش را تنها به کسانی می‌سپارد که واقعاً از او اطاعت می‌کنند و حتی وقتی همه‌چیز را درک نمی‌کنند، استوار می‌مانند.

وفاداری در عمل با اطاعت از شریعت نیرومند خدا و به‌جا آوردن فرمان‌های شگفت‌انگیز او آغاز می‌شود. وقتی کسی وفادار یافت شود، خدا در آنچه حاضر است برای او انجام دهد، هیچ محدودیتی نمی‌گذارد. اعتماد او بر کسی قرار می‌گیرد که با درستکاری در راه‌هایش گام برمی‌دارد، و هیچ وعده‌ای تحقق‌نیافته نخواهد ماند. ـ برگرفته از نوشتهٔ اِی. بی. سیمپسون. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: خداوند، خدای من، سپاسگزارم که خدایی هستی که می‌خواهی به من اعتماد کنی. تو کاملاً وفاداری و از من نیز انتظار داری که در حضورت استوار و مطیع زندگی کنم.

مرا انسانی پایدار و قابل‌اعتماد بساز که مصمم است در همه‌چیز از تو اطاعت کند. مگذار احساسات یا بی‌ثباتی مرا به این‌سو و آن‌سو بکشاند؛ بلکه بگذار زندگی‌ام بر شریعت نیرومند تو و فرمان‌های شگفت‌انگیزت استوار باشد. می‌خواهم بتوانی دربارهٔ من بگویی: «او را می‌شناسم»، همان‌گونه که دربارهٔ خدمتگزارت ابراهیم گفتی.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و می‌ستایم که می‌خواهی در کار خود با من همراه شوی. پسر محبوبت شاهزاده و نجات‌دهندهٔ جاودان من است. شریعت نیرومند تو بنیاد استواری است که وفاداری‌ام را بر آن بنا می‌کنم. فرمان‌هایت ستون‌های حقیقت‌اند که می‌توانم بر آن‌ها استوار و در آرامش زندگی کنم. به نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.