«ای خداوند، راه‌های خود را به من بنما و طریق‌های خویش را به من بیاموز» (مزامیر ۲۵:۴).
در زندگی کردن با چشمانی که به جزئیات روزمره‌مان توجه دارند، نیرویی دگرگون‌کننده نهفته است. وقتی درمی‌یابیم که خدا حتی به کوچک‌ترین نیازهایمان رسیدگی می‌کند، دل‌هایمان از سپاسگزاری راستین لبریز می‌شود. از کودکی، دست‌های او ما را هدایت کرده‌اند و همواره برکت بخشیده‌اند. حتی اصلاح‌هایی که در طول زندگی دریافت کرده‌ایم، وقتی با ایمان به آن‌ها می‌نگریم، یکی از بزرگ‌ترین موهبت‌هایی آشکار می‌شوند که تجربه کرده‌ایم.
اما این بینش نباید تنها ما را به سپاسگزاری وادارد؛ باید ما را به اطاعت نیز برانگیزد. هرچه بیشتر به مراقبت پیوستهٔ پدر پی می‌بریم، بهتر درمی‌یابیم که شایسته‌ترین پاسخ، پیروی از شریعت نیرومند اوست. فرمان‌های شگفت‌انگیز آفریدگار بار نیستند، بلکه هدیه‌اند؛ راه زندگی، حکمت و هم‌زیستی با او را به ما نشان می‌دهند.
کسی که در این راهِ اطاعت گام برمی‌دارد، زیر نور خداوند زندگی می‌کند. و در همین جایگاه وفاداری است که پدر به ما برکت می‌بخشد و ما را نزد پسر محبوبش می‌فرستد تا آمرزش و نجات را دریافت کنیم. هیچ راهی امن‌تر، پربارتر و راستین‌تر از اطاعت از خدایمان نیست. — برگرفته از هنری ادوارد منینگ. تا فردا، اگر خداوند بخواهد.
با من دعا کنید: ای پدر محبوب، سپاسگزارم که به من نشان دادی حضورت در هر جزئی از زندگی‌ام هست. برای هر نشانهٔ کوچک مراقبتت و برای هر لحظه‌ای که بی‌آنکه حتی متوجه شوم، پشتیبانم بودی، سپاسگزارم. امروز می‌پذیرم که هرچه دارم از دستان توست.
می‌خواهم با آگاهی بیشتری از اراده‌ات زندگی کنم. دلی مطیع به من عطا کن؛ دلی که نه‌تنها با کلمات، بلکه با کردار نیز تو را بستاید. بگذار زندگی‌ام با وفاداری و عزم راسخ برای گام برداشتن در راه‌های شگفت‌انگیزت شناخته شود.
خداوندا، می‌خواهم با تمام دل از تو پیروی کنم. پسر محبوبت شاهزاده و نجات‌دهندهٔ جاودان من است. شریعت نیرومندت همچون نوایی استوار و پیوسته است که گام‌هایم را هدایت می‌کند. فرمان‌های باشکوهت مرواریدهای گران‌بهایی هستند که در مسیرم نشانده شده‌اند. به نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.