«چه کسی به کوه خداوند برخواهد آمد؟ چه کسی در مکان مقدس او خواهد ایستاد؟ آن‌که دست‌های پاک و دل پاک دارد» (مزامیر ۲۴:۳-۴).

مقصد نهایی همه جان‌هایی که به‌سوی آسمان گام برمی‌دارند، مسیح است. او در مرکز قرار دارد، زیرا با همه کسانی که به خدا تعلق دارند پیوند دارد. هر آنچه در مرکز است، برای همه مشترک است و مسیح نقطهٔ دیدار است. او پناهگاه و کوه استواری است که همه باید به آن صعود کنند. و کسی که از این کوه بالا می‌رود، دیگر نباید از آن فرود آید.

در آنجاست، بر فراز کوه، که پناه و حفاظت وجود دارد. مسیح کوه پناهگاه است و در دست راست پدر قرار دارد، زیرا پس از آنکه ارادهٔ الهی را به‌طور کامل به انجام رساند، به آسمان‌ها صعود کرد. اما همه در راه این کوه نیستند. این وعده برای هر کسی نیست. تنها کسانی که به‌راستی ایمان دارند و اطاعت می‌کنند، به پناهگاه جاودانی‌ای دسترسی دارند که خدا آماده کرده است.

ایمان به اینکه عیسی از سوی پدر فرستاده شده، ضروری است، اما همه‌چیز نیست. جان باید از قانون نیرومند خدا اطاعت کند؛ قانونی که پیامبران عهد عتیق و خود عیسی آن را آشکار کردند. ایمان حقیقی با اطاعت صادقانه همراه است. تنها کسانی که ایمان دارند و اطاعت می‌کنند، از سوی مسیح پذیرفته می‌شوند و به مکانی که او آماده کرده است، هدایت می‌گردند. — برگرفته از آگوستین قدیس. اگر خداوند اجازه دهد، تا فردا.

با من دعا کنید: خداوند، خدای من، سپاسگزارم که پسرت را در مرکز همه‌چیز قرار دادی تا صخرهٔ استوار و پناهگاه جاودانی من باشد. می‌دانم که بیرون از مسیح نجاتی نیست و می‌خواهم هر روز زندگی‌ام به‌سوی او بروم.

ایمانم را نیرومند ساز تا به‌راستی باور کنم که عیسی را تو فرستادی. و دلی مطیع به من عطا کن تا با صداقت از تمام قانون نیرومند تو و فرمان‌هایی که به‌واسطهٔ پیامبران و پسر خودت سپردی، پیروی کنم. نمی‌خواهم فقط از کوه بالا بروم؛ می‌خواهم بر آن بمانم، استوار در اطاعت و ایمان.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و می‌ستایم که راه نجات را به من نشان دادی. پسر محبوبت شاهزاده و نجات‌دهندهٔ جاودانی من است. قانون نیرومند تو راهی پرشیب است که به قلهٔ حضور تو می‌رسد. فرمان‌های مقدست همچون پله‌هایی استوارند که مرا از جهان دور و به آسمان نزدیک می‌کنند. به نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.