“زیرا از آسمان نازل شدم، نه برای انجام خواست خودم، بلکه برای انجام خواست او که مرا فرستاد” (یوحنا 6:38).

ایمان واقعی زمانی آشکار می‌شود که با قلبی خالص به اراده خداوند تسلیم شویم. این تسلیم نشانه‌ای از بلوغ روحانی و اعتماد است. این شامل همه چیزهای خوب، پاک و عادلانه است و منبع آرامش درونی می‌شود که جهان نمی‌تواند ارائه دهد. هنگامی که اراده ما با اراده خداوند یکی می‌شود، آرامش واقعی را می‌یابیم — آرامشی که از اطمینان به اینکه او می‌داند چه می‌کند و اراده‌اش همیشه کامل است، زاده می‌شود.

خوشبختی، در اینجا و اکنون، به طور مستقیم با این هم‌راستایی با قانون قدرتمند خداوند مرتبط است. غیرممکن است که واقعاً خوشحال باشیم در حالی که به اراده خالق مقاومت می‌کنیم. اما وقتی شروع به دوست داشتن اراده خداوند بیشتر از خواسته‌های خودمان می‌کنیم، چیزی درون ما تغییر می‌کند. اطاعت دیگر باری نیست و به لذت تبدیل می‌شود. و کم‌کم متوجه می‌شویم که خواسته‌های خودخواهانه قدرت خود را از دست می‌دهند، زیرا عشق به عدالت خداوند تمام وجود ما را فرا می‌گیرد.

این وفاداری به اراده و عدالت خداوند سپس به قطب‌نمایی تبدیل می‌شود که گام‌های ما را هدایت می‌کند. این ما را با اطمینان در میان تصمیمات زندگی هدایت می‌کند، جایی که قبلاً سردرگمی بود، وضوح می‌بخشد و ما را به زندگی پر از هدف هدایت می‌کند. تسلیم شدن به اراده خداوند از دست دادن آزادی نیست — بلکه یافتن آن است. در این مسیر اطاعت و ایمان است که معنای واقعی زندگی را کشف می‌کنیم و آرامشی را تجربه می‌کنیم که فقط پدر می‌تواند بدهد. -اقتباس از جوزف باتلر. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، از تو سپاسگزارم که به من نشان دادی ایمان واقعی زمانی آشکار می‌شود که با قلبی خالص به اراده تو تسلیم شوم. وقتی از خواسته‌های خودم دست می‌کشم تا خواسته‌های تو را بپذیرم، آرامشی را کشف می‌کنم که جهان نمی‌تواند بدهد — آرامشی که حتی در میان عدم قطعیت‌ها باقی می‌ماند. از تو سپاسگزارم که پدری چنین حکیم، عادل و مهربان هستی که اراده‌ات همیشه کامل و خوب است.

پدرم، امروز از تو می‌خواهم که به من کمک کنی تا اراده تو را بیشتر از هر چیز دیگری دوست داشته باشم. که یاد بگیرم در اطاعت شادی پیدا کنم و در پیروی از قانون قدرتمند تو لذت ببرم. هر خواسته خودخواهانه‌ای را که مانع از خدمت به تو با صداقت می‌شود، از من بگیر. که عشق به عدالت تو درون من رشد کند تا جایی که تمام وجودم را فرا گیرد.

ای خدای مقدس، تو را می‌پرستم و ستایش می‌کنم زیرا با تسلیم شدن به اراده تو، آزادی‌ای را می‌یابم که همیشه به دنبال آن بودم. پسر عزیز تو شاهزاده و نجات‌دهنده ابدی من است. قانون قدرتمند تو مانند چراغی روشن در مسیر زندگی است که تاریکی سردرگمی را می‌زداید و به روح آرامش می‌بخشد. فرمان‌های تو مانند ستون‌های محکمی هستند که خانه عادل را نگه می‌دارند و زندگی او را پایدار، امن و پرمعنا می‌سازند. من به نام گرانبهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«ذهنیت روح زندگی و آرامش است» (رومیان ۸:۶).

در آرامش بمانید. آرامش واقعی از تلاش انسانی نمی‌آید، بلکه از رها کردن آنچه که مزاحم است حاصل می‌شود. مثل یک لیوان آب که تکان خورده است: اگر مدتی آن را آرام بگذاریم، همه چیز شروع به نشستن می‌کند و شفافیت بازمی‌گردد. به عنوان فرزندان خدا، نیازی نیست که نگران زندگی کنیم — مگر اینکه ریشه این نگرانی در ناحیه‌ای از گناه حل‌نشده باشد. اگر چنین است، شجاع باشید: با قاطعیت تصمیم بگیرید که از این وضعیت دست بردارید. آرامش به عنوان نتیجه این تصمیم خواهد آمد.

این آرامش چیزی نیست که با تلاش خودمان بسازیم، بلکه هدیه‌ای است که به طور طبیعی شکوفا می‌شود وقتی که زندگی‌مان را با اراده خداوند هماهنگ می‌کنیم. خدا پدری مهربان است و او از پر کردن کسانی که انتخاب می‌کنند بر طبق راه‌های او زندگی کنند، با آرامش خوشحال می‌شود.

اطاعت از قانون قدرتمند خدا کلید است — نه تنها برای آرامش، بلکه برای زندگی پر از برکت. خداوند از پاداش دادن به مطیعان خوشحال می‌شود و هیچ وعده‌ای از او شکست نمی‌خورد. روحی که در اطاعت زندگی می‌کند، نیازی به ترس از فردا یا حمل گناهان گذشته ندارد. او با سبکی قدم می‌زند، زیرا می‌داند که زیر حفاظت و لطف پدرش قدم می‌زند. و این بدون شک عمیق‌ترین آرامشی است که کسی می‌تواند تجربه کند. -اقتباس از ژان گویون. تا فردا، اگر خداوند بخواهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، تو به من می‌آموزی که آرامش زمانی شکوفا می‌شود که با دستان خودم مبارزه نکنم و به سادگی آنچه که مرا آزار می‌دهد را رها کنم. مانند یک لیوان آب تکان‌خورده، روح تنها زمانی آرام می‌شود که در تو آرام گیرد. متشکرم که به من یادآوری می‌کنی که اگر چیزی آرامش مرا می‌گیرد، ممکن است دعوتی از تو باشد برای حل آنچه که هنوز به تو نسپرده‌ام. به من شجاعت بده تا این کار را با صداقت و قاطعیت انجام دهم.

پدر عزیزم، امروز از تو می‌خواهم که به من کمک کنی تا از نگرانی‌هایی که از تو نیستند دست بکشم و با صداقت با هر گناهی روبرو شوم. که چیزی را از تو پنهان نکنم، بلکه همه چیز را بسپارم، با اعتماد به اینکه بخشش تو قطعی است و آرامش تو واقعی است. قلبم را با این آرامشی که تنها تو می‌توانی بدهی پر کن — نه آرامشی گذرا، بلکه آرامشی که باقی می‌ماند، که رشد می‌کند، که تغییر می‌دهد. به من بیاموز که بر طبق اراده تو زندگی کنم، دانستن اینکه این تنها راه تجربه آرامش واقعی است.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و ستایش می‌کنم زیرا قلب تو از پر کردن فرزندان مطیع خود با آرامش خوشحال می‌شود. پسر محبوب تو شاهزاده و نجات‌دهنده ابدی من است. قانون قدرتمند تو مانند رودخانه‌ای آرام است که از وجود من می‌گذرد، هر گونه نگرانی را می‌شوید و امنیت می‌آورد. فرمان‌های تو مانند ریشه‌های عمیقی هستند که روح را در خاک محبت تو محکم می‌کنند، هر قدم را سبک، ایمن و پر از امید می‌سازند. من در نام گرانبهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«در خداوند آرام بگیر و بر او انتظار بکش» (مزامیر 37:7).

فهمیدم که در ارتباط با خدا بودن بسیار فراتر از دور شدن از سر و صدای جهان است — این یادگیری خاموش کردن ذهن، آرام کردن قلب و به سادگی در برابر او بودن با توجهی آرام و محترمانه است. در این مکان سکوت درونی است که روح شروع به دریافت غذای روحانی می‌کند که خداوند تصمیم به ارائه آن دارد. گاهی اوقات بسیار است، گاهی اوقات به نظر ما کم است، اما هرگز هیچ نیست. خدا هرگز ما را با دستان خالی رها نمی‌کند وقتی با صداقت و فروتنی در برابر او حاضر می‌شویم.

این انتظار خاموش چیزی ارزشمند درون ما را عمیق‌تر می‌کند: فروتنی و اطاعت. روحی که یاد می‌گیرد در خدا انتظار بکشد، حساس‌تر، مطیع‌تر و پر از ایمان می‌شود. او شروع به درک می‌کند که تنها نیست. مطیعان خداوند درون خود امنیت واقعی دارند — اطمینان از اینکه خدا نزدیک است. انگار حضور او را می‌توان در هوا، در راه رفتن، در نفس کشیدن حس کرد. و این حضور دائمی بدون شک بزرگ‌ترین برکت برای کسی است که خداوند و قانون قدرتمند او را دوست دارد.

پس چرا مقاومت کنیم؟ چرا به این خدای وفادار، مهربان و شایسته اطاعت نکنیم؟ او تنها راه به سوی خوشبختی واقعی است — اینجا و در ابدیت. هر فرمانی که او به ما می‌دهد، بیانی از مراقبت اوست، دعوتی برای زندگی در واقعیت بهشت، هنوز در زمین. -اقتباس از مری آن کلیتی. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، از تو سپاسگزارم که به من نشان دادی که ارتباط واقعی با تو یک تسلیم درونی است، یک آرامش روح در حضور تو. وقتی قلبم را آرام می‌کنم و ذهنم را خاموش می‌کنم، متوجه می‌شوم که تو آنجا هستی، آماده برای تغذیه روح من با آنچه در آن لحظه نیاز دارم. تو خدایی وفادار هستی که هرگز قلب صادق را که با احترام در برابر تو قرار می‌گیرد، لمس نمی‌کنی.

پدرم، امروز از تو می‌خواهم که به من بیاموزی در سکوت، با فروتنی و ایمان انتظار بکشم. می‌خواهم روحی حساس به صدای تو، مطیع به اراده تو، و مطیع به قانون قدرتمند تو باشم. که من با سر و صداها یا عجله‌ها حواس‌پرت نشوم، بلکه ارزش این انتظاری را که مرا از درون تغییر می‌دهد، بیاموزم. به من این امنیت را بده که تنها خادمان وفادار تو می‌شناسند — اطمینان عمیق از اینکه تو نزدیک هستی، با من راه می‌روی و در هر قدم مرا حمایت می‌کنی. که هرگز این امتیاز را از دست ندهم که تو را این‌چنین حاضر حس کنم.

ای خدای مقدس، تو را می‌پرستم و ستایش می‌کنم زیرا حضور تو بزرگ‌ترین برکتی است که می‌توانم در این زندگی داشته باشم. پسر عزیز تو شاهزاده و نجات‌دهنده ابدی من است. قانون قدرتمند تو مانند نسیم بهشت است که روح خسته را تازه می‌کند و قلب گم‌شده را هدایت می‌کند. فرمان‌های تو مانند نوت‌های یک آهنگ ابدی هستند که روح را در آرامش می‌پیچند و به عشق کامل تو هدایت می‌کنند. من در نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

“هیچ‌کس نمی‌تواند به دو ارباب خدمت کند” (متی ۶:۲۴).

به آرامش واقعی فکر کنید که زمانی به دست می‌آید که واقعاً تمام قلب خود را به خدا بسپاریم. وقتی آن ذخایر مخفی — اراده‌های خود، برنامه‌های شخصی — را کنار می‌گذاریم و به او هم حال و هم آینده را می‌سپاریم، چیزی فوق‌العاده رخ می‌دهد: ما با شادی آرام و آرامشی پایدار پر می‌شویم. اطاعت دیگر باری نیست، بلکه امتیازی است. قربانی‌های ما به منابعی از قدرت درونی تبدیل می‌شوند و راه با خدا، که قبلاً پر از شک و تردید بود، نرم و پر از هدف می‌شود.

زندگی با آزادی و آرامش یک آرمان‌شهر نیست — ممکن است و در دسترس کسی است که تصمیم می‌گیرد همه چیز را به خدا بسپارد. وقتی افکار، احساسات و نگرش‌های خود را به دست خداوند می‌سپاریم، فضایی باز می‌کنیم تا او ما را پاک کند، ما را تغییر دهد و به هدف واقعی ما برساند. هیچ تحقق بیشتری از این نیست که توسط خدا شکل بگیریم و به اراده او هدایت شویم. در این مکان تسلیم است که می‌فهمیم واقعاً چه کسی هستیم: فرزندان محبوبی که به سوی جلال هدایت می‌شوند.

خوشبخت‌ترین افراد در این جهان کسانی هستند که “من” را پشت سر گذاشته و تصمیم گرفته‌اند در اطاعت کامل از قانون قدرتمند خدا زندگی کنند. و می‌دانید چه اتفاقی برای آن‌ها می‌افتد؟ خدا نزدیک می‌شود. او مانند یک دوست وفادار که هرگز شکست نمی‌خورد، در کنار آن‌ها قدم می‌زند. او هر قدم را هدایت می‌کند، در سختی‌ها تسلی می‌دهد و در چالش‌ها قوت می‌بخشد، تا روزی این ارواح به حیات ابدی در مسیح برسند — مقصد نهایی هر روحی که اطاعت را انتخاب می‌کند. -اقتباس از فرانسیس کاب. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، از تو سپاسگزارم زیرا آرامش واقعی که به دنبال آن هستم، زمانی در دسترس است که قلبم را کاملاً به تو بسپارم. چند بار تلاش کردم با نگه داشتن ذخایر پنهان — برنامه‌های خودم، ترس‌ها و خواسته‌هایم — راه بروم و همه این‌ها فقط مرا از آرامش دور کرد. اما اکنون می‌فهمم که وقتی حال و آینده‌ام را به تو می‌سپارم، چیزی فوق‌العاده رخ می‌دهد: اطاعت دیگر دشوار نیست و روحم با شادی آرام و پایدار پر می‌شود. تو حتی قربانی‌ها را به منابعی از قدرت درونی تبدیل می‌کنی.

پدرم، امروز از تو می‌خواهم که همه آنچه که هستم را بپذیری. افکار، احساسات و نگرش‌هایم — همه را به دستان تو می‌سپارم. مرا پاک کن و مطابق اراده‌ات شکل بده. نمی‌خواهم دیگر برای خودم زندگی کنم، بلکه برای تو. می‌دانم که با انجام این کار، به کشف هدف واقعی‌ام نزدیک‌تر می‌شوم، آنچه که به‌ویژه برای من خلق کرده‌ای. مرا به این مکان تسلیم کامل ببر، جایی که می‌توانم با آزادی، آرامش و ایمانی استوار زندگی کنم. که هرگز در اطاعت از تو تردید نکنم، زیرا می‌دانم که در این راه به کسی تبدیل می‌شوم که واقعاً برای آن خلق شده‌ام.

ای خدای مقدس، تو را می‌پرستم و ستایش می‌کنم زیرا به همه کسانی که با عشق و حقیقت از تو اطاعت می‌کنند نزدیک می‌شوی. پسر عزیزت شاهزاده و نجات‌دهنده ابدی من است. قانون قدرتمند تو مانند یک آهنگ ملایم است که روح خسته را آرام می‌کند و امید را روز به روز تجدید می‌کند. فرمان‌های تو مانند مسیرهای روشن، امن و محکم هستند که هر قدم را به مقصد ابدی آماده شده برای فرزندان وفادارت هدایت می‌کنند. من به نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

“پاسخ داد: حضور من با تو خواهد بود و به تو آرامش خواهم داد” (خروج ۳۳:۱۴).

چگونه می‌توانیم واقعاً در خدا آرامش پیدا کنیم؟ پاسخ در تسلیم کامل است. تا زمانی که تنها بخش‌هایی از قلب خود را تقدیم کنیم، همیشه درون ما بی‌قراری خواهد بود. آن بخشی که به خاطر ترس، غرور یا بی‌اعتمادی نگه می‌داریم، همچنان منبعی خاموش از اضطراب خواهد بود. اما وقتی به طور کامل و بدون قید و شرط تسلیم می‌شویم، شروع به تجربه آرامشی عمیق می‌کنیم، آرامشی که تنها خداوند می‌تواند بدهد. بسیاری از مردان و زنان وفادار در طول تاریخ این آرامش را حتی در میان درد، تنهایی یا بارهای سنگین تجربه کرده‌اند. و هر آنچه خدا برای آنها بود، می‌خواهد برای شما نیز باشد.

این آرامش زمانی می‌آید که به خدا نه تنها کلمات یا نیت‌ها، بلکه زندگی عملی خود را تقدیم کنیم: با انضباط، با وجدان پاک و با تعهد واقعی به اطاعت از قانون قدرتمند او. در این مکان وفاداری است که روح نفس راحت می‌کشد. صلح خداوند شروع به اشغال هر فضایی می‌کند که قبلاً توسط اضطراب تسخیر شده بود. این مسئله به کمال مربوط نمی‌شود، بلکه به صداقت و تصمیم‌گیری مربوط است. اطاعت از دستورات خداوند باری نیست — بلکه کلیدی است که درب آرامش واقعی را باز می‌کند.

متأسفانه، بسیاری به طور غیرضروری رنج می‌برند زیرا از استفاده از این کلید ساده امتناع می‌کنند. آنها به دنبال راه‌حل‌هایی در همه جا هستند، به جز اطاعت. اما حقیقت روشن است: روح تنها زمانی آرامش پیدا می‌کند که در مرکز اراده خداوند قدم بردارد. و این اراده قبلاً آشکار شده است — در کتاب مقدس، از طریق پیامبران و خود عیسی. کسی که تصمیم به اطاعت می‌گیرد، آرامشی را کشف می‌کند که جهان هرگز نمی‌تواند ارائه دهد. -اقتباس از ژان نیکلاس گرو. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، از تو سپاسگزارم زیرا در تو آرامشی واقعی، عمیق و در دسترس برای همه کسانی که تصمیم به اعتماد کامل می‌گیرند وجود دارد. برای مدت طولانی، سعی کردم به طور جزئی آرامش پیدا کنم، تنها بخش‌هایی از قلبم را تقدیم کردم، اما همیشه یک بی‌قراری پنهان وجود داشت. اکنون می‌فهمم که تنها زمانی که به طور کامل و بدون ترس و بدون قید و شرط تسلیم می‌شوم، می‌توانم آرامشی را تجربه کنم که از تو می‌آید.

پدر عزیزم، امروز از تو می‌خواهم که به من کمک کنی نه تنها کلمات یا نیت‌ها، بلکه تمام زندگی‌ام را به تو تقدیم کنم — با انضباط، صداقت و تعهدی قوی به اطاعت از قانون قدرتمند تو. نمی‌خواهم دیگر به دنبال آرامش در جایی باشم که وجود ندارد، و نه به راه‌های خودم هدایت شوم. روز به روز به من نشان بده که چگونه در مرکز اراده تو قدم بردارم، زیرا می‌دانم که در آنجا روح آرامش واقعی پیدا می‌کند. بگذار صلح تو هر فضایی را درون من اشغال کند، اضطراب را با اعتماد و ترس را با امید جایگزین کند.

ای خدای مقدس، تو را می‌پرستم و ستایش می‌کنم زیرا آرامش را به همه کسانی که تصمیم می‌گیرند با وفاداری برای تو زندگی کنند، ارائه می‌دهی. پسر محبوب تو شاهزاده و نجات‌دهنده ابدی من است. قانون قدرتمند تو مانند بستری از آب‌های آرام است که روح خسته من در آن با امنیت استراحت می‌کند. دستورات تو مانند بال‌های نرمی هستند که مرا بالاتر از مشکلات بلند می‌کنند و به پناهگاه عشق تو هدایت می‌کنند. در نام گرانبهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«خداوند نیکوست، او قلعه‌ای است در روز تنگی و می‌شناسد کسانی را که به او پناه می‌برند» (ناحوم 1:7).

چگونه اراده ما تقدیس می‌شود؟ زمانی که تصمیم می‌گیریم با صداقت، هر خواسته، هر برنامه و هر نیت خود را با اراده خدا هماهنگ کنیم. این به معنای خواستن تنها آنچه او می‌خواهد و رد قاطعانه هر چیزی است که او نمی‌خواهد. این یک انتخاب روزانه و عمدی است که اراده محدود و ضعیف خود را با اراده قدرتمند و کامل خالق که همیشه آنچه را که تعیین می‌کند، انجام می‌دهد، متحد کنیم. وقتی این اتحاد رخ می‌دهد، روح ما آرامش می‌یابد، زیرا هیچ چیز دیگری ما را تحت تأثیر قرار نمی‌دهد جز آنچه خدا خود اجازه داده است.

بسیاری فکر می‌کنند که اراده خدا یک راز دست‌نیافتنی و دشوار برای درک است. اما حقیقت این است که آن قبلاً با وضوح در کتاب مقدس آشکار شده است، از طریق قانون خدا که توسط پیامبران اعلام شده و توسط عیسی تأیید شده است. اراده خدا نوشته شده، قابل مشاهده و ملموس است. هر کس بخواهد اراده پدر را بشناسد، تنها باید به قانون او بازگردد، با ایمان اطاعت کند و با فروتنی گام بردارد. هیچ رازی وجود ندارد — تنها هدایت، نور و حقیقت وجود دارد.

وقتی خواسته‌ها و برنامه‌های خود را به اراده خدا واگذار می‌کنیم، چیزی را تجربه می‌کنیم که فراتر از منطق انسانی است: قدرت و حکمت الهی در ما جاری می‌شود. روح تقویت می‌شود. تصمیمات صحیح‌تر می‌شوند. آرامش برقرار می‌شود. در اراده خدا بودن، زندگی در مرکز هدف ابدی است — و هیچ جایی امن‌تر، عاقلانه‌تر و بابرکت‌تر از آنجا وجود ندارد. -اقتباس از فرانسوا موت-فنلون. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، از تو سپاسگزارم که به من نشان دادی تقدیس اراده من با یک تصمیم صادقانه برای هماهنگی کامل با اراده تو آغاز می‌شود. چه امتیازی است که بتوانم از خواسته‌های خودم دست بکشم تا آنچه را که تو برای من می‌خواهی بپذیرم. تو خدایی دور نیستی — تو پدری مهربان هستی که با وضوح راه درست را از طریق کلامت آشکار می‌کنی.

پدر من، امروز از تو می‌خواهم که به من کمک کنی اراده ضعیف خود را با اراده کامل تو متحد کنم. که اجازه ندهم افکار گیج‌کننده یا این ایده که اراده تو دست‌نیافتنی است، مرا فریب دهند. تو قبلاً آن را از طریق قانون مقدس خود و توسط پسر محبوبت آشکار کرده‌ای. به من بیاموز که با ایمان اطاعت کنم، با فروتنی گام بردارم و اعتماد کنم که تو همیشه آنچه را که تعیین می‌کنی، انجام می‌دهی.

ای خدای مقدس، تو را می‌پرستم و ستایش می‌کنم زیرا انتخاب کردی که اراده خود را با عشق و وضوح آشکار کنی. پسر محبوب تو شاهزاده و نجات‌دهنده ابدی من است. قانون قدرتمند تو مانند شعله‌ای خالص است که هر خودخواهی را می‌سوزاند و خواسته‌های روح را پاک می‌کند. فرمان‌های تو مانند قطب‌نماهای وفاداری هستند که با قاطعیت به مرکز اراده تو اشاره می‌کنند، جایی که آرامش، قدرت و حکمت واقعی ساکن است. من به نام گرانبهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

“…در شریعت او روز و شب تفکر می‌کند، و هر چه کند کامیاب خواهد شد” (مزامیر ۱: ۲-۳).

وقتی که روح به طور کامل به خدا اعتماد می‌کند، از نگرانی‌های بی‌پایان و اضطراب‌های مربوط به فردا دست می‌کشد. در عوض، به روح‌القدس که در درون او ساکن است و به راهنمایی واضحی که توسط پیامبران و عیسی در کتاب مقدس به ما داده شده است، تسلیم می‌شود. این نوع تسلیم، سبکی را به ارمغان می‌آورد. دیگر نیازی به اندازه‌گیری مداوم پیشرفت یا نگاه به گذشته برای ارزیابی میزان دستاوردها نیست. روح به سادگی با استواری و آرامش به جلو می‌رود و دقیقاً به دلیل اینکه بر خود متمرکز نیست، بیشتر پیشرفت می‌کند.

بنده وفاداری که در این راه قدم می‌زند، تحت فشار نگرانی یا ناامیدی زندگی نمی‌کند. اگر به طور اتفاقی لغزش کند، در گناه فرو نمی‌رود — او خود را فروتن می‌کند، برمی‌خیزد و با قلبی تقویت شده ادامه می‌دهد. این زیبایی اطاعت از شریعت قدرتمند خداست: هیچ چیز از دست نمی‌رود. حتی اشتباهات به یادگیری تبدیل می‌شوند و هر قدمی که با وفاداری برداشته می‌شود به برکت تبدیل می‌شود.

پادشاه داوود با حکمت اعلام کرد که کسی که در شریعت خداوند روز و شب تفکر می‌کند، در هر کاری که می‌کند کامیاب می‌شود. و این وعده همچنان زنده است. وقتی انتخاب می‌کنیم که به صدای خدا گوش دهیم و در راه‌های او قدم بزنیم، روح شکوفا می‌شود، زندگی همسو می‌شود و آرامش ما را همراهی می‌کند. نه به این دلیل که همه چیز آسان خواهد بود، بلکه به این دلیل که همه چیز شروع به معنا پیدا کردن می‌کند. کامیابی واقعی در زندگی برای خشنود کردن خالق است — با قلبی استوار، فروتن و پر از ایمان. -اقتباس شده از ژان نیکولا گرو. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، از تو سپاسگزارم که به من نشان دادی می‌توانم به طور کامل به تو اعتماد کنم و در اراده تو آرام بگیرم. وقتی به هدایت تو تسلیم می‌شوم و اضطراب فردا را کنار می‌گذارم، قلبم پر از آرامش می‌شود. دیگر نیازی به اندازه‌گیری پیشرفتم یا حمل بار انتظارات انسانی ندارم. کافی است با آرامش و وفاداری به صدای تو گوش دهم، دانسته که تو در هر قدم با من هستی. از تو سپاسگزارم که به من یادآوری می‌کنی که با سپردن کنترل به تو، سبکی و آزادی واقعی را می‌یابم.

پدرم، امروز از تو می‌خواهم که به من کمک کنی با فروتنی قدم بردارم، حتی زمانی که لغزش می‌کنم. نمی‌خواهم در گناه گرفتار شوم، بلکه می‌خواهم از اشتباهاتم یاد بگیرم و با قلبی نو شده ادامه دهم. که هرگز قدرت بازسازی تو را فراموش نکنم، که اشتباهات را به رشد و اطاعت را به برکت تبدیل می‌کند. به من بیاموز که شریعت قدرتمند تو را دوست داشته باشم و اعتماد کنم که هیچ چیز از دست نمی‌رود وقتی در راه‌های تو قدم می‌زنم.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و ستایش می‌کنم زیرا کلام تو زنده است و همچنان زندگی‌ها را تغییر می‌دهد. پسر عزیز تو شاهزاده و نجات‌دهنده ابدی من است. شریعت قدرتمند تو مانند درختی است که در کنار آب‌ها کاشته شده، که در زمان مناسب میوه می‌دهد و برگ‌هایش هرگز پژمرده نمی‌شوند. فرمان‌های تو مانند عسل در دهان و قوت در قلب هستند. من در نام گرانبهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«خداوند نگهبان توست؛ خداوند سایه توست در سمت راست تو» (مزامیر ۱۲۱:۵).

یکی از بزرگ‌ترین نشانه‌های این که واقعاً با زمان و حرکت خدا هماهنگ هستیم، حضور دائمی آرامش و صلح در قلب است. شرایط ممکن است تغییر کند، چالش‌ها ممکن است بروز کنند، اما کسی که حضور خداوند را در هر لحظه می‌شناسد، ثابت می‌ماند. اگر خدا با نور خورشید می‌آید، شادی و آرامش را احساس می‌کنیم. اگر او در میان طوفان می‌آید، به یاد می‌آوریم که او خداوند بر همه چیزهاست.

وقتی در حضور حضرت اعلی قرار می‌گیریم، روح آنچه را که بیشتر می‌خواهد پیدا می‌کند: مکانی امن، ساکت و پر از زندگی. اما این حضور به هر شکلی به دست نمی‌آید. مسیری وجود دارد و آن در کتاب مقدس آشکار شده است. تنها راهی که می‌توانیم واقعاً به خداوند نزدیک شویم از طریق اطاعت از قانون مقدس اوست. این مسیری است که او خود تعیین کرده است. و وقتی تصمیم می‌گیریم که از آن پیروی کنیم، دروازه‌های آسمان باز می‌شوند و به تخت فیض و رحمت دسترسی پیدا می‌کنیم.

در برابر این تخت است که همه آنچه را که به دنبالش هستیم پیدا می‌کنیم: تسلی برای دردها، صلح برای روح، رهایی از بندها و نجات ابدی. آنجا پدر با عشق منتظر ماست. و در کنار او پسر، نجات‌دهنده ما، است که وقتی تصمیم به اطاعت می‌گیریم، ما را به این مکان مقدس هدایت می‌کند. راه دیگری وجود ندارد. صلح و امنیت واقعی از تصمیم به زندگی در وفاداری به اراده خدا می‌آید. -اقتباس از توماس سی. اوپام. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، از تو سپاسگزارم که آرامش دائمی من هستی، حتی وقتی همه چیز در اطراف ناپایدار به نظر می‌رسد. وقتی حضورت را در هر لحظه می‌شناسم، قلبم آرامش می‌یابد. از تو سپاسگزارم که به من آموختی که آرامش واقعی از نبود مشکلات نمی‌آید، بلکه از اطمینان به این که تو خداوند بر همه چیزها هستی — حتی بر هر چالشی که با آن مواجه می‌شوم.

پدرم، امروز از تو می‌خواهم که به من کمک کنی تا در وفاداری به مسیری که تو در کتاب مقدس آشکار کرده‌ای زندگی کنم. می‌دانم که تنها با اطاعت از قانون مقدس تو می‌توانم واقعاً به حضورت نزدیک شوم. چشمانم را باز کن تا عمق این حقیقت را درک کنم و قلبم را تقویت کن تا این مسیر را با استواری طی کنم. که من به دنبال میانبرها نباشم و سعی نکنم با فرمول‌های انسانی به تو برسم، بلکه انتخاب کنم که به تو پیروی کنم همان‌طور که تو تعیین کرده‌ای — با احترام، تسلیم و وفاداری.

ای خدای بسیار مقدس، تو را می‌پرستم و ستایش می‌کنم زیرا به رحمت خود، راهی را باز کردی که مرا به تخت عشق تو می‌رساند. پسر عزیزت شاهزاده و نجات‌دهنده ابدی من است. قانون قدرتمند تو مانند پلی از نور است که روح خسته را به آسمان باشکوه متصل می‌کند. فرمان‌های تو مانند رودی از صلح است که درون من جریان دارد، ایمانم را تغذیه می‌کند و روحم را تقویت می‌کند. من به نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«اما اگر آنچه را که نمی‌بینیم، انتظار داریم، با صبر آن را انتظار می‌کشیم» (رومیان ۸:۲۵).

پدر آسمانی ما چیزی بزرگ برای هر یک از ما می‌خواهد: یک روح زیبا، کامل و پر از جلال که روزی در یک بدن روحانی ابدی ساکن خواهد شد. اگر حتی نگاهی به این واقعیت آینده داشتیم، به چالش‌ها و فرآیندهایی که اکنون با آن‌ها روبرو هستیم، به شکل متفاوتی نگاه می‌کردیم. آنچه امروز به نظر تلاش، انضباط و انکار می‌آید، در واقع مراقبت محبت‌آمیز پدری است که ما را برای چیزی بی‌نهایت بزرگ‌تر از آنچه می‌توانیم تصور کنیم، آماده می‌کند. او برای ما ایده‌آلی دارد — و این بسیار بالاتر از رؤیاهایی است که خودمان می‌سازیم.

ما می‌دانیم که خدا عجله‌ای ندارد. تبدیل یک موجود ضعیف و فانی به یک فرزند جاودان و جلال‌یافته، کاری عمیق است — و زمان می‌برد. اما چیزی وجود دارد که می‌تواند این مسیر را سبک‌تر کند: شنیدن و پیروی از دستورالعمل‌هایی که خالق قبلاً به ما داده است. او به وضوح از طریق پیامبران و پسرش سخن گفته و جهت‌گیری مطمئن را در کتب مقدس ثبت کرده است. نادیده گرفتن این امر مانند رد کردن قطب‌نما در میان یک سفر طولانی است.

وقتی تصمیم قاطع می‌گیریم که قانون قدرتمند خدا را با وفاداری دنبال کنیم، اتفاقی شگفت‌انگیز می‌افتد: آسمان به نفع ما شروع به حرکت می‌کند. خدا را نزدیک‌تر احساس می‌کنیم، دست او ما را هدایت و برکت می‌دهد. شروع به یادگیری از او به شکل واضح‌تری می‌کنیم و اولین اشعه‌های نور ابدیت مسیر ما را لمس می‌کند. این نشانه‌ای است که در مسیر درست هستیم — و جلالی که در انتظار ماست، شروع به درخشش کرده است. -اقتباس از آنی کیری. تا فردا، اگر خداوند به ما اجازه دهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، از تو سپاسگزارم که چیزی چنین بزرگ برای من در نظر داری. حتی بدون دیدن تمام این واقعیت اکنون، من انتخاب می‌کنم که به تو اعتماد کنم. کمکم کن تا چالش‌های حال حاضر را به عنوان بخشی از مراقبت محبت‌آمیز تو ببینم، که شخصیت مرا برای چیزی که بسیار فراتر از رؤیاهای زمینی من است، شکل می‌دهد. متشکرم که از من دست نمی‌کشی و همچنان کار می‌کنی، حتی وقتی همه چیز را درک نمی‌کنم.

پدر من، امروز از تو می‌خواهم که به من صبر بدهی تا زمان تو را بپذیرم و تواضع برای پیروی از دستورالعمل‌هایی که تو قبلاً از طریق پیامبران و پسر عزیزت گذاشته‌ای. نمی‌خواهم جهت‌گیری تو را رد کنم و بیهوده در این زندگی قدم بردارم. به من بیاموز که هر آموزه‌ای را که در قانون قدرتمند تو وجود دارد، ارزشمند بدانم، زیرا می‌دانم که این قطب‌نمای مطمئنی است که مرا به زندگی ابدی هدایت می‌کند. که من با برنامه‌های خودم حواس‌پرت نشوم، بلکه به صدای تو گوش دهم، در ایمان ثابت‌قدم و در اطاعت پایدار باشم.

ای خدای مقدس، تو را می‌پرستم و ستایش می‌کنم زیرا انتخاب کردی که با صبر در من کار کنی، مانند یک کوزه‌گر که با عشق و کمال به اثر خود شکل می‌دهد. پسر عزیز تو شاهزاده و نجات‌دهنده ابدی من است. قانون قدرتمند تو مانند نردبانی از نور است که روز به روز مرا به سوی جلال ابدی بالا می‌برد. فرمان‌های تو مانند شعله‌های پاک‌کننده‌ای هستند که آنچه بی‌ارزش است را می‌سوزانند و زیبایی روحی که به تو اطاعت می‌کند را آشکار می‌کنند. من در نام گرانبهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«به او گفت: آفرین، ای بنده خوب و وفادار… وارد شادی ارباب خود شو» (متی ۲۵:۲۳).

تصور کنید که چگونه خواهد بود اگر عشقی بی‌قید و شرط به خدا داشته باشیم — هر فکر، هر عمل و هر خواسته قلبی را به او بسپاریم. این نوع تسلیم ما را به شادی واقعی و عمیقی می‌رساند که به شرایط وابسته نیست. و شگفت‌انگیزتر اینکه: این شادی متوقف نمی‌شود، بلکه با هر گام اطاعت و تسلیم رشد می‌کند.

هر فداکاری که به خاطر عشق به خدا انجام می‌شود، درهای روحانی را که قبلاً بسته بودند، باز می‌کند. وقتی انتخاب می‌کنیم که چیزی را به خودمان انکار کنیم تا خدا را خوشنود کنیم، یک گام به بهشت نزدیک‌تر می‌شویم. انگار که هر انکار صادقانه روح ما را به بهشت ابدی نزدیک‌تر می‌کند. اما متأسفانه، بسیاری هنوز در اطاعت از قانون قدرتمند خدا مقاومت می‌کنند زیرا نمی‌توانند مزایا را ببینند. برکاتی وجود دارد که در اینجا روی زمین ظاهر می‌شوند، اما بزرگ‌ترین هدیه دریافت بخشش گناهان از طریق عیسی و به ارث بردن زندگی ابدی است.

متوقف شوید و فکر کنید: چه چیزی در این دنیا می‌تواند با ابدیت شادی کامل در حضور خدا مقایسه شود؟ لذت‌های زودگذر این دنیا کوچک، شکننده و گذرا هستند. آنها وعده‌های زیادی می‌دهند، اما کم تحویل می‌دهند. اما خداوند همه وعده‌های خود را انجام می‌دهد و شادی‌ای ارائه می‌دهد که با گذشت زمان فرسوده نمی‌شود. به همین دلیل، ارزش دارد که از آنچه گذرا است برای آنچه ابدی است دست بکشیم. اطاعت از خدا تنها راهی است که ما را به تحقق واقعی می‌رساند. -اقتباس از فرانسیس کاب. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، از تو سپاسگزارم که مرا به زندگی عشقی بی‌قید و شرط دعوت می‌کنی، عشقی که هر فکر، هر انتخاب و هر خواسته را به تو می‌سپارد. چه امتیازی است که بتوانم تو را به‌راستی دوست بدارم — نه با کلمات پوچ، بلکه با زندگی‌ای که به‌کلی به اراده تو تسلیم شده است. و هر چه بیشتر به تو اطاعت می‌کنم، بیشتر تو را دوست دارم، بیشتر تو را می‌شناسم و بیشتر احساس می‌کنم که توسط این عشق شفا و تقویت می‌شوم.

پدر من، امروز از تو می‌خواهم که به من کمک کنی از هر چیزی که مرا از تو دور می‌کند دست بکشم. به من نشان بده که در کدام بخش‌های زندگی‌ام هنوز به قانون تو مقاومت می‌کنم و به من شجاعت بده که با صداقت اطاعت کنم. می‌دانم که پاداش‌های اطاعت بی‌اندازه است — برخی را همین‌جا درک می‌کنم، اما بزرگ‌ترین آنها بخششی است که در عیسی دریافت می‌کنم و وعده زندگی ابدی در کنار تو.

ای خدای مقدس، تو را می‌پرستم و ستایش می‌کنم زیرا تنها تو شادی‌ای ارائه می‌دهی که فرسوده نمی‌شود و آرامشی که شکسته نمی‌شود. پسر عزیز تو شاهزاده و نجات‌دهنده ابدی من است. قانون قدرتمند تو مانند جاده‌ای روشن است که روح خسته را به تخت رحمت هدایت می‌کند. فرمان‌های تو مانند دانه‌های زندگی است که در قلب کاشته می‌شود و میوه‌های ابدی از صلح، وفاداری و امید به بار می‌آورد. من در نام گرانبهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.