«آیا من تو را فرمان ندادم؟ قوی و دلیر باش؛ مترس و هراسان مشو، زیرا خداوند، خدای تو، با توست هر جا که بروی.» (یوشع ۱:۹).

منتظر ماندن منفعلانه برای خدا در واقع نوعی بی‌ایمانی پنهان است؛ یعنی به او اعتماد نداریم. ما منتظریم که او کاری آشکار یا ملموس انجام دهد تا بتوانیم اعتماد خود را بر آن بگذاریم. اما خدا این‌گونه عمل نمی‌کند، زیرا این اساس رابطه بین خدا و انسان نیست. این رابطه ایجاب می‌کند که انسان از خود بیرون بیاید، همان‌طور که خدا از خود بیرون آمد تا با ما عهد ببندد.

ما زمانی از خود بیرون می‌آییم که صدای خدا را بشنویم و دقیقاً همان‌گونه که هست اطاعت کنیم، بدون اینکه سعی کنیم آن را منطقی یا با منطق خودمان تطبیق دهیم. این یک مسئله ایمان است – اعتماد خالص و ساده به خدا، که یکی از نادرترین چیزهاست. اغلب، ما بیشتر به احساسات خود اعتماد می‌کنیم تا به او. ما به دنبال شواهد عینی هستیم، چیزی در دستانمان که حضور او را تأیید کند تا سپس بگوییم: «اکنون ایمان دارم.» اما این ایمان واقعی نیست.

خدا ما را فرا می‌خواند که به او بنگریم و بی‌قید و شرط اعتماد کنیم. «به من بنگرید و نجات یابید.» ایمان واقعی به شواهد دیدنی وابسته نیست، بلکه به اعتماد تزلزل‌ناپذیر به کلام خدا بستگی دارد. وقتی دست از طلب نشانه‌ها برمی‌داریم و فقط اطاعت می‌کنیم، جوهر ایمان را می‌یابیم و نجاتی را که او وعده داده تجربه می‌کنیم. ایمان یعنی کاملاً اعتماد کردن، حتی بدون دیدن، زیرا می‌دانیم خدا وفادار است. – اقتباس از اسوالد چیمبرز. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، به من کمک کن تا نیاز به شواهد دیدنی را برای اعتماد به تو رها کنم. به من بیاموز که از خودم بیرون بیایم، صدای تو را بشنوم و با ایمانی ساده و خالص اطاعت کنم، بدون اینکه اراده‌ات را با افکار خودم تطبیق دهم. قلبی عطا کن که کاملاً به وفاداری تو اعتماد کند، حتی زمانی که راه پیش رو را نمی‌بینم.

ای پدر من، امروز از تو می‌خواهم که مرا تقویت کنی تا اعتمادم را فقط بر کلام تو بگذارم. مرا از وابستگی به احساساتم یا جستجوی نشانه‌ها برای ایمان آوردن به تو رهایی بخش. بیاموزم که به تو بنگرم و امنیت را در تو بیابم، بدانم که وعده‌ات راست است و نجاتت برای کسانی که بی‌قید و شرط به تو اعتماد می‌کنند، قطعی است.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و ستایش می‌کنم که همیشه وفادار هستی، حتی زمانی که ایمان من ضعیف است. سپاسگزارم که مرا به اعتمادی عمیق‌تر فرا می‌خوانی، اعتمادی که بر کلام تو استوار است و نه بر شواهد ملموس. پسر محبوبت شاهزاده و نجات‌دهنده ابدی من است. شریعت قدرتمندت تکیه‌گاه همیشگی من است. هرگز از تأمل در احکام زیبایت بازنمی‌ایستم. در نام گرانبهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«دنیا و آنچه در آن است را دوست ندارید. اگر کسی دنیا را دوست بدارد، محبت پدر در او نیست» (اول یوحنا ۲:۱۵).

هنگامی که ما از دنیا دور می‌شویم و حواس‌پرتی‌های آن را پشت سر می‌گذاریم، به ویرانی یا بی‌پناهی واگذار نمی‌شویم، زیرا خداوند با آغوش باز ما را می‌پذیرد! او منتظر ماست، آماده است تا خلائی را که با ترک همه چیز پرهیز کرده‌ایم، پر کند. به محض اینکه با رفاقت‌ها و امیال قدیمی خداحافظی می‌کنیم، یک رفاقت جدید و باشکوه آغاز می‌شود. «شما را یتیم نخواهم گذاشت.» آنچه از دست می‌دهیم، با سودی بی‌پایان و جاودانه جبران می‌شود.

ما از «دنیا» صرف‌نظر می‌کنیم تا «ثروت‌های غیرقابل سنجش مسیح» را به دست آوریم. و این ثروت‌ها فقط وعده‌هایی برای آینده نیستند؛ بهشت همین‌جا و همین‌اکنون آغاز می‌شود، در لحظه‌ای که اراده خود را قربانی می‌کنیم تا اراده خدا را انجام دهیم. هر تصمیمی برای اطاعت از خداوند، علی‌رغم نیروهای شر که سعی دارند ما را بازدارند، گامی به سوی حیات جاودان و رفاقت کامل با اوست.

این انتخاب قاطع و شجاعانه زندگی ما را دگرگون می‌کند. این فقط تعویض ارزش‌های زمینی با ارزش‌های روحانی نیست؛ بلکه تسلیم کامل است که صلح، شادی و حضور بهشت را به روح ما می‌آورد. وقتی به خداوند اعتماد می‌کنیم و با وفاداری از او اطاعت می‌کنیم، ثروتی می‌یابیم که دنیا هرگز نمی‌تواند ارائه دهد – شادی زیستن در نور خدا، اکنون و تا ابد. – اقتباس از جان جوت. تا فردا، اگر خداوند بخواهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، از تو سپاسگزارم که پناهگاهی هستی که مرا می‌پذیری وقتی تصمیم می‌گیرم حواس‌پرتی‌ها و امیال این دنیا را پشت سر بگذارم. به من بیاموز که اعتماد کنم هر آنچه از آن صرف‌نظر می‌کنم، بی‌نهایت با حضور و رفاقت با تو جبران می‌شود. بگذار قلبم همیشه آماده باشد تا اراده خود را برای انجام اراده تو قربانی کند، دانسته که در تو کمال و آرامش می‌یابم.

پدرم، امروز از تو نیرو می‌خواهم تا در برابر هر آنچه می‌خواهد مرا از تو دور کند مقاومت کنم. کمکم کن تا در هر تصمیمی اراده تو را انتخاب کنم، حتی اگر این کار شجاعت و فداکاری بخواهد. بگذار زندگی‌ام با شادی اطاعت از تو دگرگون شود، و بدانم که بهشت از همان لحظه‌ای آغاز می‌شود که در تسلیم به اراده تو زندگی می‌کنم.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و ستایش می‌کنم که منبع ثروت‌های غیرقابل سنجشی هستی که دنیا نمی‌تواند عرضه کند. سپاسگزارم که خلأ ناشی از ترک آنچه پشت سر می‌گذارم را پر می‌کنی و مرا به نور حضورت هدایت می‌کنی. پسر محبوبت شاهزاده و نجات‌دهنده ابدی من است. شریعت نیرومند تو هرگز مرا سردرگم نمی‌کند. احکام تو شیرینی کام من است. در نام گرانبهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«بگذارید صلح مسیح بر دل‌های شما حکومت کند، زیرا شما به عنوان اعضای یک بدن، فراخوانده شده‌اید که در صلح زندگی کنید. و همیشه شکرگزار باشید» (کولسیان ۳:۱۵).

به صدای روح‌القدس گوش فرا دهید و اجازه دهید نیروهای خشن و سرسخت طبیعتتان آرام گیرند، سختی عواطف شما نرم شود و اراده خودخواهانه‌تان مغلوب گردد. هرگاه چیزی مخالف درون شما برخیزد، خود را در اقیانوس مبارک ملایمت و محبت غوطه‌ور سازید. خداوند فروتنان را دوست دارد، آنان که حاضرند برای برادران و خواهران خود رنج بکشند و خیر دیگران را بر خود مقدم بدارند.

خداوند همچنین مطیعان را دوست دارد، کسانی که حتی زمانی که طبیعتشان به نافرمانی متمایل است، از فرامین او پیروی می‌کنند. اطاعت حقیقی تنها یک عمل ظاهری نیست، بلکه اشتیاقی عمیق برای احترام گذاشتن به خداوند بالاتر از همه چیز است، با اعتماد به حکمت و نیکویی او. این وفاداران که از اراده خود چشم می‌پوشند تا اراده خدا را به جا آورند، لطف الهی را می‌یابند.

این همان جان‌های وفاداری هستند که خداوند دوست می‌دارد، هدایت می‌کند، برکت می‌دهد و برای بودن با عیسی آماده می‌سازد. از طریق ملایمت و اطاعت، دل به صورت مسیح شکل می‌گیرد و زندگی بازتابی از محبت و فیض خداوند می‌شود. باشد که دعای ما این باشد که همچون این وفاداران زندگی کنیم، تسلیم اراده خدا، مطمئن به محبت او و آماده برای انجام دعوتش. – اقتباس از گرهارد ترستگن. تا فردا، اگر خداوند بخواهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، از تو می‌خواهم که محبت الهی‌ات نیروهای ناآرام درون مرا آرام سازد. سختی دل مرا نرم کن و اراده خودخواهانه‌ام را مغلوب گردان تا بتوانم با ملایمت زندگی کنم و خیر دیگران را بر منافع خود مقدم بشمارم. به من بیاموز که محبت تو را در هر رفتار منعکس کنم و در هر شرایطی به تو اعتماد داشته باشم.

ای پدر من، امروز از تو می‌خواهم که دل مرا برای اطاعتی حقیقی شکل دهی، اطاعتی که از آرزوی صادقانه برای احترام به تو بالاتر از همه چیز سرچشمه می‌گیرد. کمکم کن تا از اراده خود چشم بپوشم و از فرامین تو پیروی کنم، حتی زمانی که طبیعتم به نافرمانی متمایل است. باشد که زندگی من بیانگر اعتماد به حکمت و نیکویی تو باشد.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و ستایش می‌کنم که پدری هستی که فرزندان وفادار خود را دوست می‌داری، هدایت می‌کنی و برکت می‌دهی. سپاسگزارم که دل مرا به صورت مسیح شکل می‌دهی و مرا برای زیستن در مشارکت با خودت آماده می‌سازی. پسر محبوب تو شاهزاده و نجات‌دهنده ابدی من است. شریعت قدرتمند تو دوست وفادار من است که همیشه مرا از راه‌های کج محافظت می‌کند. فرامین زیبای تو هرگز از ذهن من بیرون نمی‌روند. من در نام گرانبهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«در آن روز، مردم خواهند گفت: این است خدای ما! ما به او اعتماد کردیم و او ما را نجات داد! این است خداوند که به او اعتماد کردیم؛ بیایید در نجات او شادمان باشیم!» (اشعیا ۲۵:۹).

برخیز ای برادر، و حتی یک وجب از قلمرویی که تا کنون به دست آورده‌ای، عقب‌نشینی نکن. محکم به خداوند بچسب، حتی در برابر استدلال‌هایی که می‌خواهند ایمانت را منحرف کنند. اجازه نده که بی‌ایمانی با نیروی فریبنده‌اش تو را از ارتباطت با ردای خداوند جدا کند و به تاریکی مطلق بیفکند. با تمام وجودت به او بچسب، بدون توجه به شرایط.

به خدا و شریعت او بچسب، زیرا آن‌ها قطب‌نمایی هستند که راه را به سوی حیات جاودان هدایت می‌کنند. دستورات او نه تنها به ما نشان می‌دهند چگونه زندگی کنیم، بلکه ما را به رفاقت ابدی با او راهنمایی می‌کنند. فریب افکاری را نخور که می‌خواهند ارزش احکام الهی را کم‌رنگ کنند، زیرا آن‌ها بنیاد زندگی هماهنگ با هدف خداوند هستند.

قدرت ایمان تو در این است که دست خدا را رها نکنی، حتی در لحظات بیشترین تردید یا آزمایش. با اعتماد به شریعت او و گام برداشتن در اطاعت، تو امنیت، هدایت و اطمینان خواهی یافت که در مسیر زندگی با پدر و پسر برای همیشه هستی. -اقتباس از جیمز هینتون. تا فردا، اگر خداوند بخواهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، کمکم کن که در برابر تردیدها و استدلال‌هایی که می‌خواهند ایمانم به تو را متزلزل کنند، تسلیم نشوم. به من بیاموز که محکم به تو و کلامت بچسبم و اعتماد داشته باشم که تو تنها راهنمای مطمئن زندگی من هستی. قلبم را تقویت کن تا در برابر بی‌ایمانی مقاومت کنم و گام‌هایم را در راهی که به رفاقت با تو منتهی می‌شود، استوار نگه دار.

ای پدر من، امروز از تو شجاعت می‌خواهم تا با تمام توانم دستت را بگیرم، حتی زمانی که شرایط دشوار است. به من بصیرت بده تا فریب افکاری را که می‌خواهند شریعتت را بی‌ارزش جلوه دهند، نخورم و کمکم کن در اطاعت گام بردارم، زیرا می‌دانم دستورات تو قطب‌نمای من برای حیات جاودان است. بگذار ایمانم تزلزل‌ناپذیر و در حقیقت تو ریشه‌دار باشد.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و ستایش می‌کنم که صخره و پناه من در زمان آزمایش هستی. بگذار اعتمادم به تو هر روز بیشتر شود و زندگی‌ام را برای جلال تو، با امنیت و هدایت در اراده‌ات، سپری کنم. پسر محبوب تو شاهزاده و نجات‌دهنده ابدی من است. شریعت قدرتمند تو هرگز مرا سردرگم نمی‌کند. تفکر در احکام زیبایت شادی همیشگی من است. در نام گرانبهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«خداوندا، بر ما رحم کن؛ زیرا ما به تو امید بسته‌ایم! هر صبح قوت ما باش، نجات ما در زمان خطر» (اشعیا ۳۳:۲).

خداوند حتی شکست‌های ما را به پله‌هایی برای رشد ما تبدیل می‌کند. او اجازه می‌دهد این شکست‌ها فرصت‌هایی باشند تا ما را شکل دهد و به پیش ببرد. او به یاد دارد – همان‌طور که هنگام آفرینش ما به یاد داشت – که ما خاک هستیم، همان خاک ساده زمینی که او برگزید تا آن را به چیزی «اندکی کمتر از فرشتگان» تبدیل کند. خداوند کاملاً می‌داند که ما چقدر ضعیف هستیم و چطور به آسانی در وسوسه می‌افتیم، و بر اساس این شناخت عمیق با ما رفتار می‌کند.

اگر ما با تمام دل مایل به اطاعت از فرمان‌های او باشیم، خداوند به ما کمک خواهد کرد تا بر ضعف‌های خود غلبه کنیم. او نه تنها لغزش‌های ما را می‌بخشد، بلکه ما را تقویت می‌کند تا برخیزیم و به سوی او ادامه دهیم. نیکویی بی‌نظیر او نه تنها اشتباهات ما را می‌پوشاند، بلکه ما را توانمند می‌سازد تا مطابق اراده‌اش زندگی کنیم.

با این حال، کلید کار در آمادگی واقعی و کامل ما برای اطاعت است. خدا تا پایان با ما همراه است، اما قلبی تسلیم و آماده برای پیروی بی‌قید و شرط از خود می‌طلبد. وقتی این تسلیم رخ می‌دهد، قوت او ضعف ما را جبران می‌کند و ما قدرت دگرگون‌کننده حضورش را در هر قدم از مسیر تجربه می‌کنیم. – اقتباس از اِی. دی. تی. ویتنی. تا فردا، اگر خداوند بخواهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، از تو برای رحمت و شکیبایی‌ات سپاسگزارم که حتی شکست‌هایم را به فرصت‌هایی برای رشد تبدیل می‌کنی. ضعف خود و وابستگی‌ام به تو را اعتراف می‌کنم و برای برخاستن و ادامه دادن در مسیر تو از تو یاری می‌طلبم. قلبم را شکل بده تا با تمام وجود مایل به اطاعت از تو باشم، با اطمینان به اینکه قوت تو ضعف مرا جبران می‌کند.

ای پدر من، امروز از تو می‌خواهم که مرا یاری کنی تا حتی در برابر محدودیت‌هایم مطابق اراده‌ات زندگی کنم. مرا در جاهایی که ضعیف‌ترم تقویت کن و توانم ده تا در اطاعت گام بردارم، با دانستن اینکه تو نه تنها لغزش‌هایم را می‌بخشی، بلکه مرا حمایت می‌کنی تا ادامه دهم. بگذار تسلیم من کامل و بی‌قید و شرط باشد و حضور دگرگون‌کننده‌ات در هر قدم راهنمایم باشد.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و می‌ستایم که پدری هستی که ضعف مرا عمیقاً می‌شناسی و با این حال مرا دوست داری و حمایت می‌کنی. سپاسگزارم برای نیکویی‌ات که نه تنها اشتباهاتم را می‌پوشاند، بلکه مرا توانمند می‌سازد تا برای جلال تو زندگی کنم. پسر محبوبت شاهزاده و نجات‌دهنده ابدی من است. شریعت نیرومندت هرگز نمی‌گذارد بی‌هدف قدم بردارم. احکام زیبایت همواره در ذهن من مد نظر است. در نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«پایان همه چیز نزدیک است. پس، هشیار و منضبط باشید تا بتوانید دعا کنید» (اول پطرس ۴:۷).

اگر عیسی، پسر نیرومند خدا، لازم دانست که پیش از طلوع آفتاب برخیزد و دل خود را در دعا نزد پدر بریزد، چقدر بیشتر ما باید در دعا به سوی آن کسی برویم که بخشنده هر عطای کامل است و وعده داده که هر آنچه برای خیر ما لازم است، فراهم خواهد کرد. دعا برای عیسی ضروری بود و برای ما که کاملاً به فیض و قدرت الهی وابسته‌ایم، باید حتی ضروری‌تر باشد.

آنچه عیسی از طریق دعاهایش برای زندگی خود به دست آورد، چیزی است که ما هرگز نمی‌توانیم به طور کامل درک کنیم. اما یک چیز را با اطمینان می‌دانیم: زندگی بدون دعا، زندگی بدون قدرت است. همین را می‌توان درباره زندگی نافرمانی نسبت به خداوند نیز گفت. زندگی بدون دعا و بدون اطاعت، ممکن است پر سر و صدا، شلوغ و حتی پر از فعالیت باشد، اما از عیسی که روزها و شب‌ها را صرف جستجوی اراده پدر و اطاعت کامل از آن می‌کرد، دور خواهد بود.

پس اگر خواهان زندگی‌ای سرشار از هدف، قدرت و مشارکت حقیقی با خدا هستیم، باید زندگی دعا و اطاعت را پرورش دهیم. دعا ما را به سرچشمه همه قدرت متصل می‌کند و اطاعت ما را با اراده الهی هماهنگ می‌سازد. تنها با پیروی از نمونه عیسی در وقف و وفاداری است که راه حقیقی را به سوی زندگی کامل و پربار خواهیم یافت. -اقتباس از لتی بی. کوومن. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، به من کمک کن تا اهمیت جستجوی تو را در دعا با همان وقف و شدتی که عیسی نشان داد، درک کنم. به من بیاموز که هر روز دل خود را به سوی تو بلند کنم و اعتماد داشته باشم که تو سرچشمه هر عطای کامل و هر آنچه نیاز دارم هستی. بگذار زندگی‌ام با لحظات تسلیم در دعا مشخص شود، جایی که بتوانم نیرو و هدایت برای پیروی از اراده‌ات را بیابم.

ای پدر من، امروز از تو می‌خواهم که مرا یاری دهی تا دعا را با اطاعت پیوند دهم و در هماهنگی کامل با آنچه از من انتظار داری، زندگی کنم. مرا از زندگی شلوغ اما خالی از مشارکت با تو برهان. به من بیاموز که در همه چیز اراده تو را بجویم و از نمونه عیسی که در همه چیز به تو کاملاً اطاعت می‌کرد، پیروی کنم.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و ستایش می‌کنم زیرا سرچشمه هدف، نیرو و زندگی فراوان هستی. سپاسگزارم که مرا به زندگی دعا و اطاعتی فرا می‌خوانی که مرا به تو نزدیک‌تر می‌کند. بگذار با وفاداری در جستجوی تو، زندگی‌ام قدرت و جلال تو را منعکس کند و ثمری بیاورد که نام تو را جلال بخشد. پسر محبوب تو شاهزاده و نجات‌دهنده ابدی من است. شریعت پرقدرت تو در دل من ریشه دارد. احکام زیبای تو از ذهن من بیرون نمی‌رود. من در نام گرانبهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«پس خداوند به او رو کرد و گفت: با همین قوت خود برو و اسرائیل را از دست مدیانیان نجات بده؛ آیا من تو را نفرستاده‌ام؟» (داوران ۶:۱۴).

خدا می‌داند، و شما نیز می‌دانید، که او شما را برای چه کاری فرستاده است. خدا موسی را به مصر فرستاد تا سه میلیون برده را آزاد کند و آنان را به سرزمین موعود برساند. در ابتدا، به نظر می‌رسید که او شکست خواهد خورد. اما آیا شکست خورد؟ نه. خدا الیاس را فرستاد تا با اخاب روبرو شود و با شجاعت اعلام کند که نه شبنم و نه بارانی نخواهد بود. او آسمان‌ها را برای سه سال و شش ماه بست. و آیا الیاس شکست خورد؟ نه. در سراسر کتاب مقدس، هیچ گزارشی وجود ندارد که کسی که توسط خدا برای انجام مأموریتی فرستاده شده باشد، شکست خورده باشد.

خدا هیچ‌کس را برای انجام کار خود نمی‌فرستد مگر اینکه بداند آن شخص از دستورات او اطاعت خواهد کرد. اطاعت، اساس استفاده شدن توسط اوست. اگر شما زندگی‌ای سرشار از اطاعت به اراده او داشته باشید، خدا شما را قادر خواهد ساخت تا آنچه را که تعیین کرده است انجام دهید. قوت شما از خودتان نخواهد بود، بلکه از خود خداوند خواهد آمد که شما را برای هر مأموریتی شایسته و مجهز می‌سازد.

پس به خدا اعتماد کنید و با وفاداری به آنچه او به شما فرمان داده است، اطاعت نمایید. حتی اگر راه دشوار یا غیرممکن به نظر برسد، به یاد داشته باشید که خدا هرگز در وعده‌هایش شکست نمی‌خورد. او نه تنها شما را می‌فرستد، بلکه شما را حمایت، هدایت و توانمند می‌سازد تا هدفی را که برای زندگی‌تان مقرر کرده است، به انجام برسانید. – اقتباس از دی. ال. مودی. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، کمکم کن تا به طور کامل به اراده و هدف تو برای زندگی‌ام اعتماد کنم. همان‌گونه که خادمانت را در گذشته برای کارهای بزرگ فرستادی، می‌دانم که مرا نیز برای انجام کاری به نام خودت تعیین کرده‌ای. به من بیاموز که با وفاداری از دستوراتت اطاعت کنم، و بدانم که قوت تو در هر قدم از راه مرا حمایت خواهد کرد.

ای پدر من، امروز از تو شجاعت و اراده می‌خواهم تا راهی را که برایم آماده کرده‌ای دنبال کنم، حتی زمانی که دشوار یا غیرممکن به نظر می‌رسد. به من این اطمینان را بده که همان‌گونه که موسی، الیاس و بسیاری دیگر را توانمند ساختی، مرا نیز با هر آنچه برای انجام کار تو نیاز دارم، مجهز خواهی کرد. باشد که اطاعت من، بنیانی باشد که مرا در مأموریت تو استوار نگه می‌دارد.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و ستایش می‌کنم که در تمام وعده‌هایت وفادار هستی. سپاسگزارم که هرگز خادمانت را بدون توانمندسازی نمی‌فرستی. باشد که زندگی من پاسخی همیشگی به دعوت تو باشد، جلالت را منعکس کند و هدفی را که برای آن آفریده شده‌ام، به انجام برساند. پسر محبوب تو شاهزاده و نجات‌دهنده جاودان من است. شریعت پرقدرت تو تکیه‌گاه من است. احکام تو از شیرین‌ترین عسل نیز شیرین‌ترند. من در نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.