«از خداوند، خدای خود، نشانه‌ای بخواهید برای تأیید. می‌تواند چیزی دشوار باشد، بلند همچون آسمان‌ها یا عمیق همچون جای مردگان» (اشعیا ۷:۱۱).

شخصیت‌های کتاب مقدس، کسانی که زندگی‌های نمونه‌ای داشتند، در سطحی بودند که کاملاً در دسترس ماست. همان نیروهای روحانی که در اختیار آنان بود و ایشان را به قهرمانان ایمان تبدیل کرد، به همان اندازه برای ما نیز در دسترس است. اگر با همان ایمان، امید و محبتی که آنان نشان دادند، زندگی مطیعانه و وفادارانه‌ای نسبت به شریعت خدا داشته باشیم، قادر خواهیم بود شگفتی‌هایی به بزرگی کارهای آنان انجام دهیم.

یک کلمه ساده دعا بر لبان ما همان قدرت را برای جلب لطف الهی خواهد داشت، همان‌طور که روح خدا به شکل آتش و باران در پاسخ به دعای الیاس نازل شد. راز در ایمانی است که با آن این کلمه را بر زبان می‌آوریم. اگر با همان اطمینان و یقین که الیاس هنگام دعا به خدا داشت، سخن بگوییم، دعاهای ما نیز می‌توانند کوه‌ها را جابجا کنند و کارهای بزرگی انجام دهند.

تفاوت در خدا نیست، بلکه در آمادگی ما برای اعتماد کامل به او، اطاعت از قوانینش و زندگی با ایمان است. ابزارهای روحانی که در گذشته زندگی‌ها را متحول کردند، امروز نیز در اختیار ما هستند. این به ما بستگی دارد که با همان عزم و وفاداری از آن‌ها استفاده کنیم، دانسته که همان خدایی که به مقدسین گذشته پاسخ داد، می‌خواهد به دعاهای ما نیز پاسخ دهد و در زندگی ما معجزه کند. -اقتباس از دکتر گولبرن. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، کمکم کن تا درک کنم که همان نیروهای روحانی که مقدسین گذشته را حمایت کردند، امروز نیز در دسترس من هستند. به من بیاموز تا در اطاعت وفادارانه از شریعت تو، با ایمان، امید و محبت زندگی کنم تا زندگی من نیز جلال تو را منعکس کند و بتوانم مقاصدی را که برایم داری، به انجام برسانم. بگذار دعای من با اعتماد کامل به قدرت و وفاداری تو باشد.

ای پدر من، امروز از تو می‌خواهم که ایمانم را تقویت کنی تا کلمات دعایم با همان اطمینان و یقین الیاس ادا شود. بگذار هرگز به قدرت یا آمادگی تو برای عمل در زندگی‌ام شک نکنم، بلکه شجاعت اعتماد به تو را داشته باشم، دانسته که تو همان خدایی هستی که در گذشته معجزه کردی و امروز نیز می‌خواهی عمل کنی.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و ستایش می‌کنم که در همه نسل‌ها تغییرناپذیر، وفادار و قدرتمند هستی. سپاسگزارم که ابزارهای روحانی را که زندگی‌ها را دگرگون می‌کند، در اختیارم قرار داده‌ای. پسر محبوب تو، شاهزاده و نجات‌دهنده ابدی من است. قوانین قدرتمند تو راهنمای زندگی من هستند. هر یک از احکام تو از دیگری زیباتر است. در نام گرانبهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«فهم به من بده تا از شریعت تو اطاعت کنم؛ با تمام دل آن را به کار خواهم بست» (مزامیر ۱۱۹:۳۴).

هر عادت گناه‌آلودی ما را به طرز وحشتناکی از حضور خدا دور می‌کند. حتی یک عمل نافرمانی درونی، چه در اندیشه و چه در اراده، کافی است تا ابری میان ما و او قرار گیرد و دل‌های ما را تاریک و بی‌سرور سازد. نادان کسی است که به خاطر وابستگی به لذت‌های گذرای این جهان، از کسی که تنها سرچشمه خوشبختی حقیقی – و حتی بیش از آن، خوشبختی ابدی – است، دوری می‌گزیند.

جان خردمند، همچون صاحب‌مزمور، هر پیوندی را که او را به گناه بسته است، خواهد گسست و نزد خدا فریاد خواهد زد تا او قوانین گرانبهایش را بیاموزد. این قوانین نشان می‌دهند که خدا از ما چه انتظاری دارد و ما را در مسیر اطاعت و رفاقت با او هدایت می‌کنند. شناخت و پیروی از اراده الهی است که دل را روشن می‌سازد و ما را به یگانه کسی که می‌تواند جان ما را کاملاً سیراب سازد، نزدیک‌تر می‌کند.

تنها در خدا آزادی حقیقی را می‌یابیم. وقتی تلاش می‌کنیم مطابق فرمان‌های او زندگی کنیم، از فریب‌ها و زندان‌های این جهان رهایی می‌یابیم و شادی قدم زدن در نور او را تجربه می‌کنیم. باشد که دعای روزانه ما این باشد که از خداوند بخواهیم راه‌هایش را به ما بیاموزد و ما را برای پیروی وفادارانه و با محبت تقویت کند. – اقتباس از هنری ادوارد منینگ. تا فردا، اگر خداوند بخواهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، اعتراف می‌کنم که هرگونه نافرمانی، هرچند کوچک به نظر برسد، مرا از حضورت دور می‌سازد و دلم را تیره می‌کند. کمکم کن تا از هر آنچه مرا به گناه بسته است جدا شوم و نور و حقیقت تو را بالاتر از هر لذت گذرایی بجویم. به من بیاموز که حضورت را به عنوان تنها سرچشمه خوشبختی کامل و ابدی ارج نهم.

ای پدر من، امروز از تو می‌خواهم که قوانین گرانبهایت را در دل من حک کنی. فهمی عطا کن تا اراده‌ات را بشناسم و نیرویی بده تا با وفاداری آن را پیروی کنم. باشد که آرزوی من این باشد که مطابق فرمان‌هایت زندگی کنم، در اطاعت قدم بردارم و از رفاقت با تو بهره‌مند شوم. مرا از دام‌های این جهان رهایی ده و در راه آزادی و نور هدایت فرما.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و ستایش می‌کنم، زیرا تو سرچشمه هر شادی و آرامش حقیقی هستی. برای نیکویی‌ات که مرا به زندگی در رفاقت با خودت می‌خواند، شکرگزارم. باشد که دعای روزانه من همیشه طلب هدایت و قوت تو باشد تا در وفاداری و محبت گام بردارم و شادی حضورت را تجربه کنم. پسر محبوب تو شاهزاده و نجات‌دهنده ابدی من است. من حقیقتاً عاشق فرمان‌های تو هستم. در نام گرانبهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«باشد که صلح و رحمت خدا بر همه کسانی باشد که مطابق این اصل زندگی می‌کنند و بر اسرائیل خدا» (غلاطیان ۶:۱۶).

همین حالا شروع کنید. پیش از آنکه این لحظه سکوت را ترک کنید، از پادشاه خود بخواهید که شما را کاملاً برای خدمت خود در اختیار گیرد و همه ساعات این روز را به سادگی در اختیار او قرار دهید. از او بخواهید که شما را آماده کند و آماده نگاه دارد تا دقیقاً همان کاری را که او تعیین کرده است انجام دهید. نگران فردا نباشید. یک روز در هر بار کافی است. امروز امتحان کنید و ببینید آیا این روز برای شما روزی با آرامشی عجیب و شیرین نخواهد بود، آنچنان که وقتی فردا فرا برسد، از اینکه از او خواسته‌اید شما را نیز در آن روز هدایت کند، سپاسگزار خواهید بود.

این به عادتی مبارک تبدیل خواهد شد: تسلیم کامل خود «به فرمان تو» «برای هر نوع خدمتی» (اول تواریخ ۲۸:۲۱). این «هر نوع» لزوماً به معنای کار فعال نیست. ممکن است به معنای انتظار باشد—چه نیم ساعت یا نیمی از یک عمر—یاد گرفتن، رنج بردن یا صرفاً در سکوت ماندن.

پس بیایید از خدا بخواهیم که ما را برای هر آنچه او برای ما آماده می‌کند، آماده سازد. مهم نیست که این دعوت شامل عمل، صبر یا پذیرش باشد، مهم این است که آماده باشیم تا اراده او را انجام دهیم. وقتی روز و وجود خود را کاملاً به او می‌سپاریم، آرامشی را کشف می‌کنیم که فقط از زندگی هماهنگ با نقشه‌های او حاصل می‌شود. -اقتباس از فرانسیس ریدلی هاورگل. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، همین جا و اکنون، خود را کاملاً به خدمت تو می‌سپارم. همه ساعات این روز را به دستان تو می‌سپارم و از تو می‌خواهم که مرا آماده کنی تا اراده‌ات را انجام دهم، هر راهی که برایم تعیین کرده‌ای. کمکم کن این روز را با سادگی و اطاعت زندگی کنم و آرامشی را تجربه کنم که از هماهنگی با نقشه تو می‌آید.

پدرم، امروز از تو می‌خواهم که قلبم را شکل دهی تا هم عمل و هم انتظار را مطابق اراده‌ات بپذیرم. به من بیاموز که آماده باشم تا یاد بگیرم، رنج بکشم یا صرفاً در سکوت بمانم، با اطمینان از اینکه هر لحظه هدفی در زمان کامل تو دارد. باشد که این «هر نوع خدمت» را با شادی و وفاداری بپذیرم، دانسته که تو در هر قدم با من هستی.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و برای آرامشی که در هماهنگی با نقشه‌هایت می‌یابم، تو را ستایش می‌کنم. سپاسگزارم که پادشاهی هستی که روزهای مرا هدایت می‌کنی و قلبم را در همه شرایط حمایت می‌کنی. باشد که تسلیم روزانه‌ام به تو به عادتی مبارک تبدیل شود و هر لحظه را با شکرگزاری و اعتماد زندگی کنم، آماده برای انجام اراده‌ات. فرزند محبوب تو شاهزاده و نجات‌دهنده ابدی من است. شریعت نیرومند تو هرگز مرا در آنچه تو را خشنود می‌سازد، سردرگم نمی‌کند. همه احکام زیبایت را بدون استثنا دوست دارم. در نام گرانبهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«و خداوند همان شب بر اسحاق ظاهر شد» (پیدایش ۲۶:۲۴).

به آنچه برای اسحاق رخ داد فکر کنید: او پس از فرار از مشاجرات کوچک بر سر چاه‌های آب، آن نگرانی‌های بیهوده‌ای که جمع می‌شوند و ما را خسته می‌کنند، به بئرشبع رسید. خدا فقط همان شب خاص بر او ظاهر شد، زمانی که سرانجام آرامش یافت، زیرا در سکوت جان است که صدای واضح او را می‌شنویم. این به ما می‌آموزد که در میان آشوب‌های روزمره، باید مکانی آرام بیابیم تا مکاشفات الهی برسند و مبارزات ما را به لحظاتی از ارتباط عمیق و واقعی تبدیل کنند.

این جستجو برای آرامش ما را دعوت می‌کند تا درباره چگونگی اطاعت از فرامین ابدی خالق تأمل کنیم. زیرا اینگونه است که به صمیمیت و آرامش با خدا و عیسی می‌رسیم. اطاعت چیزی پیچیده یا دور از دسترس نیست، زیرا خدا فقط چیزی را می‌خواهد که فرزندانش بتوانند با دلی مایل تقدیم کنند. راه کسانی را که این را نادیده می‌گیرند دنبال نکن، زیرا اطاعت آزادی حقیقی را آزاد می‌کند و ما را به وعده‌های آسمانی نزدیک‌تر می‌سازد.

پس امروز توقف کن و این آرامش عمدی را بجوی، و اطاعت را انتخاب کن تا خدا تو را برکت دهد و مستقیماً نزد پسر ببرد، جایی که شفا و هدایت را می‌یابی. این تصمیم عملی، فضایی برای شنیدن صدای خدا باز می‌کند و زندگی‌ات را سبک‌تر و پرمعناتر می‌سازد. در این آرامش گام بردار و ببین چگونه همه چیز به سوی بهتر شدن تغییر می‌کند. اقتباس از لتی بی. کوومن. تا فردا، اگر خداوند بخواهد.

با من دعا کنید: ای پدر آسمانی، چشمانم را بگشا تا ارزش لحظات آرامش پس از نبردهای کوچک زندگی را بدانم، همان‌گونه که اسحاق در بئرشبع یافت. بیاموزم که سر و صدای درون را خاموش کنم تا صدای تو قوی و واضح طنین‌انداز شود. کمکم کن تا خستگی را به فرصتی برای ملاقات با تو تبدیل کنم.

ای خداوند من، به من حکمت بده تا از نگرانی‌های انباشته بگریزم و با اراده به سوی آرامش تو بروم. روحم را تقویت کن تا در میان آرامش اطاعت کنم و هر اندیشه‌ام را به سوی صلح حقیقی تو هدایت کن. بگذار در همه زمینه‌ها از الگوی آرامش تو پیروی کنم.

ای خداوند، تو را شکر می‌کنم که در لحظات سکوت و آرامش ظاهر می‌شوی و محبت شفابخش خود را آشکار می‌کنی. پسر محبوب تو شاهزاده و نجات‌دهنده ابدی من است. شریعت قدرتمند تو پناهگاه آرامی است که طوفان‌های جان را آرام می‌سازد. فرامین تو نجواهای ملایمی هستند که به سوی صلح حقیقی هدایت می‌کنند. در نام گرانبهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«از در تنگ داخل شوید، زیرا در وسیع است و راه فراخ که به هلاکت می‌انجامد، و بسیاری هستند که از آن وارد می‌شوند» (متی ۷:‏۱۳).

خدا برای ما گزینه‌های متعددی ارائه نمی‌دهد، بلکه تنها یک راه منحصر به فرد و برتر را پیش روی ما می‌گذارد که ما را به اراده کامل او می‌رساند. یافتن و زیستن در این طرح الهی، نعمتی عظیم است، زیرا وجود و خدمت مسیحی ما را با آنچه خالق به طور خاص برای هر یک از ما طراحی کرده، همسو می‌سازد. با این حال، ضروری است که درک کنیم خداوند برای کسانی که بر نافرمانی پافشاری می‌کنند، طرحی ترسیم نمی‌کند و هدایت‌های خود را فقط برای کسانی نگه می‌دارد که با غلبه بر همه موانع، خود را وقف انجام وفادارانه فرامین او می‌کنند و از سرمشق عیسی و شاگردانش پیروی می‌نمایند.

از این رو، برکت حقیقی زمانی پدیدار می‌شود که ما به اطاعت از فرامین والا و شریعت باشکوه خالق بازمی‌گردیم؛ همان شریعتی که پیامبران باستان و خود مسیح را هدایت کرد. پدر، کسانی را که تسلیم این هدایت می‌شوند، به سوی پسر برای رستگاری و حیات کامل می‌فرستد، در حالی که سرکشان از دسترسی به این اسرار الهی محروم می‌مانند. اطاعت، انتخابی ثانویه نیست، بلکه بنیانی است که برکات، آزادی و راه نجات جاودان را آزاد می‌سازد.

پس، در انتخاب تنها راهی که خدا برایت تعیین کرده تردید نکن و خود را به اطاعت بسپار تا پدر را تکریم نمایی. با انجام این کار، تو با هدایت روشن برکت خواهی یافت و به ملاقات دگرگون‌کننده با عیسی هدایت خواهی شد. این تسلیم کامل، سفر تو را به امری معنادار و جاودان بدل می‌سازد و درهایی را می‌گشاید که تنها وفاداران آن را می‌شناسند. اقتباس از ای. بی. سیمسون. تا فردا، اگر خداوند بخواهد.

با من دعا کنید: ای پدر آسمانی، کمکم کن تا دریابم که طرح تو برای زندگی من یگانه و کامل است و مرا از توهم راه‌های متعدد برهان. مبادا در انتخاب‌هایی که به نافرمانی می‌انجامد گم شوم، بلکه شادی را در پیروی از آنچه مقرر داشته‌ای بیابم. قلبم را تقویت کن تا اراده‌ات را بی‌قید و شرط بپذیرم.

ای سرور من، به من حکمت عطا کن تا بر دژهایی که مانع اطاعت وفادارانه‌ام می‌شود، چیره شوم؛ همان‌گونه که عیسی و پیروانش کردند. گام‌هایم را هدایت فرما تا زندگی روزانه‌ام را با طرح جاودان تو هماهنگ سازم. شجاعت انتخاب راه تنگ همیشه همراهم باشد.

ای خداوند، تو را شکر می‌گویم که تنها راهی مبارک را آشکار ساختی که ما را به حضور تو می‌رساند. پسر محبوبت شاهزاده و نجات‌دهنده جاودان من است. شریعت پرقدرت تو، نور جاودانی است که تصمیماتم را روشن می‌کند. فرامین تو گنجینه گرانبهایی است که در قلبم نگاه می‌دارم. در نام گرانبهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«من شادی بزرگی در انجام اراده تو دارم، ای خدای من؛ شریعت تو در اعماق دل من است» (مزامیر ۴۰:۸).

تقدیم خود به خداوند، در اصل، چیزی جز تمایل صادقانه و آمادگی همیشگی برای انجام آنچه می‌دانیم خدا را خشنود می‌سازد، نیست. این یعنی پیروی از فرامین او بدون چون و چرا، با قلبی آماده و تسلیم. این همان “روح داوطلبانه” است که صاحب‌مزمور در مزامیر ۵۱:۱۲ از آن سخن گفته، و درباره همین روح است که اعلام می‌کند: «در راه فرامین تو خواهم دوید، زمانی که دلم را شاد گردانی» (مزامیر ۱۱۹:۳۲).

در حالی که بسیاری از انسان‌های نیکو در راه‌های خداوند گام برمی‌دارند، وفاداران حقیقی در آن راه‌ها می‌دوند، مشتاق انجام اراده او هستند. و با گذشت زمان، این آمادگی باعث می‌شود که گویی پرواز می‌کنند، به سبب آزادی و لذتی که در اطاعت می‌یابند. این شتاب در خدمت به خداست که تقدس واقعی را تعریف می‌کند. تقدس، فراتر از انجام صرف کار درست است؛ اطاعت را به ابراز عشق و شادی تبدیل می‌کند.

واقعاً متدین بودن یعنی نه تنها انجام اراده خدا، بلکه انجام آن با قلبی سبک و شاد. اطاعتی که با شکرگزاری و اشتیاق همراه است، روحی را منعکس می‌کند که نیکی و حکمت خداوند را در هر آنچه او فرمان می‌دهد، می‌شناسد. وقتی تقدس ما این‌گونه باشد، نه تنها ما را به خدا نزدیک‌تر می‌کند، بلکه آزادی و شادی را که از زندگی در حضور او می‌آید، به ما می‌بخشد. – اقتباس از فرانسیس دو سال. تا فردا، اگر خداوند بخواهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، به من قلبی واقعاً وفادار عطا کن، قلبی مایل به انجام اراده تو با شادی و آمادگی. به من بیاموز که با اشتیاق و محبت اطاعت کنم و نیکی و حکمت تو را در هر آنچه فرمان می‌دهی، بشناسم. بگذار زندگی من بازتابی از این تقدس صادقانه باشد و هر عمل اطاعت من، ستایشی برای تو گردد.

ای پدر من، امروز از تو می‌خواهم که روح داوطلبانه‌ای را که صاحب‌مزمور از آن سخن گفت، در قلب من بکاری. کمکم کن تا با سبکی و شکرگزاری در راه فرامین تو بدوم و در انجام اراده‌ات لذت بیابم.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و برای آزادی و لذتی که از زندگی در اطاعت تو حاصل می‌شود، سپاسگزارم. شکر که خدایی هستی که ما را به خدمت با قلب‌هایی پر از عشق و شکرگزاری فرا می‌خوانی. بگذار تقدس من به تو همیشه با اشتیاق و شادی همراه باشد و نیکی تو را در هر آنچه می‌کنم، منعکس سازد. پسر محبوبت شاهزاده و نجات‌دهنده ابدی من است. شریعت نیرومند تو مرا هر روز به تو نزدیک‌تر می‌کند. از تفکر در فرامین زیبای تو شادی بزرگی دارم. دعا می‌کنم به نام گرانبهای عیسی، آمین.

«ما خوشبخت می‌دانیم کسانی را که در سختی‌ها استوار می‌مانند… زیرا خداوند پر از شفقت و رحمت است» (یعقوب ۵:۱۱).

از آزمایش‌هایی که خداوند با حکمت خود اجازه می‌دهد بر تو بیاید، نترس. او با بادها و طوفان‌های مصیبت، گندم واقعی را از کاه جدا می‌کند. همواره به یاد داشته باش که خداوند در دردهایت همان‌قدر حاضر است که در شادی‌هایت. او ما را فروتن می‌سازد تا دوباره ما را بلند کند و در هر شرایطی با هدف و محبت ما را شکل می‌دهد.

تشخیص حضور خداوند در همه چیز برای رسیدن به بلوغ واقعی روحانی ضروری است. وقتی حتی در سختی‌ها با اشتیاقی صادقانه برای اطاعت از او در همه چیز به او نزدیک می‌شوی، درمی‌یابی که او وفادار است تا تو را حمایت کند. در همین لحظات است که ایمان تو تقویت می‌شود و اعتماد تو به حاکمیت او رشد می‌کند.

اطاعت از خداوند، حتی زمانی که نیاز به فداکاری دارد، راهی است برای تجربه عمیق‌تر نیکویی او. او هرگز ما را در آزمایش‌ها تنها نمی‌گذارد، بلکه از آن‌ها برای شکل دادن ما به صورت خود استفاده می‌کند تا بتوانیم بیشتر با او در مشارکت زندگی کنیم. به این روند اعتماد کن و بدان که او همیشه حاضر است و حتی در دشوارترین لحظات نیز هدف و آرامش می‌آورد. – اقتباس از میگل مولینوس. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، کمکم کن که از آزمایش‌هایی که در زندگی‌ام اجازه می‌دهی، نترسم. به من شجاعت بده تا با بادها و طوفان‌ها روبرو شوم و اطمینان داشته باشم که تو قلبم را با هدف و محبت شکل می‌دهی. به من بیاموز که حضورت را نه تنها در لحظات شادی، بلکه در دردهایم نیز بشناسم و بدانم که همه چیز تحت فرمانروایی توست.

ای پدر من، امروز از تو می‌خواهم که ایمانم را تقویت کنی و کمکم کنی تا حتی زمانی که اطاعت از اراده‌ات فداکاری می‌طلبد، مطیع باشم. بگذار با قلبی صادقانه به تو نزدیک شوم و در همه شرایط در پی جلال تو باشم. مرا در سختی‌ها حمایت کن و کمکم کن به روندی که برای شکل دادن من به صورت خود استفاده می‌کنی، اعتماد کنم.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و برای وفاداریت در همه لحظات تو را ستایش می‌کنم. سپاسگزارم که حتی از آزمایش‌ها نیز برای نزدیک‌تر کردن من به خودت استفاده می‌کنی. بگذار زندگی من بازتابی از آرامش و هدف تو باشد، حتی در پرچالش‌ترین زمان‌ها. فرزند محبوب تو شاهزاده و نجات‌دهنده ابدی من است. شریعت قدرتمند تو معیار من برای ایستادگی است. من همه احکام زیبای تو را دوست دارم. دعا می‌کنم به نام گرانبهای عیسی، آمین.