«با محبت ابدی تو را دوست داشتم؛ از این رو، با مهربانی تو را جذب کردم» (ارمیا ۳۱:۳).

خداوند ارواح را نمی‌آفریند تا آن‌ها را به سادگی در جهان رها کند تا به تنهایی و گم‌شده در میان جمعیت‌ها بجنگند. او هر زندگی را با دقت، توجه و هدف برنامه‌ریزی می‌کند. خداوند ما را به نام می‌شناسد، هر قدم ما را دنبال می‌کند و ما را آن‌قدر شخصی دوست دارد که اگر تو تنها انسان روی زمین بودی، محبت او نسبت به تو نه بیشتر بود و نه کمتر. او با فرزندان خود این‌گونه رفتار می‌کند — به طور فردی، عمیق و هدفمند.

و دقیقاً به خاطر همین محبت شخصی، او ما را فرا می‌خواند تا از شریعت باشکوه خدا و احکام فوق‌العاده‌اش پیروی کنیم. نقشه پدر مبهم یا کلی نیست؛ او هر جان را در راه‌هایی که از ابتدا تعیین کرده، هدایت می‌کند. همه پیامبران، رسولان و شاگردان این را فهمیدند و با اطاعت زندگی کردند، زیرا می‌دانستند خداوند نقشه‌های خود را فقط به کسانی که با وفاداری گام برمی‌دارند، آشکار می‌کند. اطاعت، پاسخ عملی به محبت الهی است و همچنین راهی است که پدر هر خادم وفادار را نزد پسر می‌فرستد تا بخشش و نجات را دریافت کند.

پس هر روز به یاد داشته باش: تو در میان جمعیت گم نشده‌ای. خداوند تو را می‌بیند، هدایت می‌کند و شخصاً دوستت دارد — و انتظار دارد قلبت با اطاعت پاسخ دهد. زندگی زمانی شفافیت، هدف و جهت می‌یابد که تصمیم بگیریم در احکام او گام برداریم، و بدانیم هر قدم وفادارانه ما را به مقصدی که پدر برنامه‌ریزی کرده نزدیک‌تر می‌کند. اقتباس از J.R. Miller. تا فردا، اگر خداوند بخواهد.

با من دعا کنید: ای پدر مهربان، شکر که محبت تو شخصی، عمیق و پایدار است. تو مرا به نام می‌شناسی و هر جزئی از زندگی‌ام را هدایت می‌کنی.

ای خدای من، کمکم کن تا با وفاداری به محبت تو پاسخ دهم و در احکام تو گام بردارم، همان‌گونه که خادمان پیش از ما چنین کردند. بگذار هرگز فراموش نکنم که اطاعت، راهی امن است که تو آماده ساخته‌ای.

ای خداوند محبوب، سپاسگزارم که زندگی‌ام را با هدف و محبت برنامه‌ریزی کردی. پسر محبوب تو شاهزاده و نجات‌دهنده ابدی من است. شریعت قدرتمند تو راهنمای کامل مسیر من است. احکام تو بیانگر مراقبت تو از من است. من در نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«و خداوند را بجویید هنگامی که یافت می‌شود، او را بخوانید هنگامی که نزدیک است» (اشعیا ۵۵:۶).

بسیاری از بندگان خدا با لحظاتی از تردید روبرو می‌شوند، زمانی که نمی‌توانند نام خود را به‌وضوح در کتاب حیات ببینند. دلشان می‌لرزد و می‌پرسند که آیا خداوند واقعاً کار نجات را در جانشان آغاز کرده است یا نه. اما نکته‌ای اساسی وجود دارد که همه باید به آن توجه کنند: اینکه آیا می‌توانند با صداقت، خود را در پای اطاعت بگذارند و در حضور خدا آرزوی واقعی برای زیستن بر طبق اراده او را ابراز کنند. کسانی که در فروتنی در برابر جلال الهی زانو زده‌اند، این اشتیاق‌ها را که به سوی خداوند لشکریان بالا می‌رود، می‌شناسند.

در همین جاست که فوریت پیروی از شریعت باشکوه خدا و احکام فوق‌العاده‌اش را درک می‌کنیم. این احساسات گذرا نیستند که سرنوشت ابدی را تعیین می‌کنند، بلکه زندگی‌ای است که با وفاداری مشخص می‌شود. خدا فقط نقشه‌های خود را بر مطیعان آشکار می‌سازد و تنها کسانی که خود را به شریعت او تسلیم می‌کنند، نزد پسر فرستاده می‌شوند تا آمرزش و نجات یابند. جان‌هایی که با تمام دل در پی اطاعت هستند، در راهی که خالق آماده کرده است، امنیت می‌یابند.

پس، طوری زندگی کن که اطاعت، نشان روزانه تو باشد. وقتی پدر دلی را می‌بیند که مایل به احترام گذاشتن به احکام اوست، آن جان را نزد عیسی می‌فرستد و او در میان زندگان آسمان ساکن خواهد شد. اقتباس از J.C. Philpot. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: ای پدر محبوب، تو را شکر می‌کنم زیرا عمیق‌ترین بخش‌های قلبم را می‌بینی. به من بیاموز که چگونه با تردیدها روبرو شوم و چشمانم را بر اطاعتی که راهی امن است و تو مقرر کرده‌ای، ثابت نگه دارم.

ای خدای من، کمکم کن روحی فروتن داشته باشم که بتواند با صداقت در حضورت زانو بزند. بگذار هر فرمان تو جایگاهی زنده در وجودم بیابد و آرزوی من برای اطاعت، همیشگی و حقیقی باشد.

ای خداوند محبوب، تو را شکر می‌کنم که به من یادآوری می‌کنی که از طریق اطاعت از شریعت توست که به سوی پسرت می‌روم. پسر محبوب تو شاهزاده و نجات‌دهنده ابدی من است. شریعت قدرتمند تو نوری است استوار برای جان من. احکام تو مرواریدهایی هستند که با شادی می‌خواهم نگاه دارم. من در نام گرانبهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«و صدایی از آسمان شنیدم که می‌گفت: “خوشا به حال کسانی که احکام خدا را نگاه می‌دارند”» (مکاشفه ۱۴:۱۳).

اغراق نیست اگر بگوییم بسیاری از خادمان خدا شاهد بازگشت بی‌شمار برادرانی بوده‌اند که از راه منحرف شده بودند. و هر بار که این افراد بازمی‌گردند، حقیقتی یکسان را اعتراف می‌کنند: دور شدن از خداوند تلخ و ویرانگر است. هیچ آشنای واقعی با خدا نمی‌تواند راه وفاداری را ترک کند بی‌آنکه سنگینی این انتخاب را احساس کند. دل می‌داند که از نور خارج شده و به تاریکی وارد شده است، و به همین دلیل بسیاری با دلی شکسته بازمی‌گردند. آیات بسیاری از کتاب مقدس وجود دارد که خدا بارها برای بیدار کردن این جان‌ها استفاده می‌کند و آنان را به یاد جایگاهی که باید باشند می‌اندازد.

و این بازگشت تنها زمانی رخ می‌دهد که جان درمی‌یابد از شریعت باشکوه خدا منحرف شده است. فاصله گرفتن از خداوند همیشه با نافرمانی آغاز می‌شود و راه بازگشت همیشه از طریق اطاعت است. همه پیامبران، رسولان و شاگردان این را می‌دانستند: خدا فقط نقشه‌های خود را به مطیعان آشکار می‌سازد و فقط آنان را نزد پسر می‌فرستد. منحرف، تلخی را دقیقاً به این دلیل احساس می‌کند که مسیر امن را رها کرده است. اما زمانی که دوباره اطاعت می‌کند، زندگی را بار دیگر در وجود خود احساس می‌کند.

پس دل خود را پیش از آنکه انحرافی رخ دهد، در وفاداری استوار ساز. کسی که در احکام می‌ماند، درد تلخ بازگشت را نمی‌چشد، بلکه در شادی درخشانی زندگی می‌کند که نزدیک پدر گام برمی‌دارد. و اگر روزی لغزیدی، فوراً بازگرد—راه اطاعت همیشه برای بازسازی جانت باز است. اقتباس از دی. ال. مودی. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: ای پدر محبوب، دل مرا محافظت کن تا هرگز از راه‌های تو دور نشوم. به من بیاموز که به سرعت تشخیص دهم وقتی گام‌هایم شروع به لغزیدن می‌کند.

ای خدای من، مرا تقویت کن تا در احکام تو وفادار بمانم، زیرا می‌دانم که امنیت را در آن‌ها می‌یابم. بگذار دل من هرگز آرزوی راه‌هایی را نکند که مرا از اراده تو دور می‌سازد.

ای خداوند محبوب، تو را شکر می‌کنم زیرا اطاعت همواره درِ بازگشت و بازسازی را می‌گشاید. پسر محبوب تو شاهزاده و نجات‌دهنده ابدی من است. شریعت قدرتمند تو پناهگاهی است که منحرف را نجات می‌دهد. احکام تو راه استواری است که می‌خواهم تا ابد در آن گام بردارم. در نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«بیدار شو، و خداوند بر تو خواهد درخشید» (اشعیا ۶۰:۱).

مهم است که رضایت را از خرسندی تمییز دهیم. بنده وفادار می‌آموزد که در هر شرایطی خرسند باشد، چه در زمان فراوانی و چه در تنگی. اما هیچ‌یک از ما نباید انتظار رضایت کامل را از این دنیا داشته باشیم. جان هنوز مشتاق آنچه ابدی است می‌ماند، هنوز کاستی‌های خود را احساس می‌کند، و هنوز می‌داند که به مقصد نهایی نرسیده است. رضایت حقیقی تنها زمانی خواهد آمد که به شباهت مسیح بیدار شویم، در روزی که پدر هر مطیع پسر را فرا می‌خواند تا وارث حیاتی شود که پایان ندارد.

و دقیقاً در همین فاصله—میان خرسندی کنونی و رضایت آینده—است که فوریت پیروی از شریعت باشکوه خدا و احکام درخشان او را درمی‌یابیم. تا زمانی که در اینجا گام برمی‌داریم، فراخوانده شده‌ایم که اطاعت کنیم، رشد نماییم و با آنچه خداوند فرمان داده هماهنگ شویم. خدا تنها نقشه‌های خود را برای مطیعان آشکار می‌کند و فقط آنان را در زمان مقرر به سوی پسر هدایت می‌نماید. نارضایتی معنوی سالم ما را به سوی وفاداری و اشتیاق به زیستن همچون پیامبران، رسولان و شاگردان سوق می‌دهد.

پس با خرسندی زندگی کن، اما هرگز به وضعیت موجود قانع نشو. گام بردار با این آگاهی که رضایت کامل هنوز خواهد آمد—و برای کسانی خواهد آمد که در اطاعت استوار می‌مانند. باشد که هر روز تعهد تو را به خدایی که وفاداران را به سوی نجات‌دهنده جاودان هدایت می‌کند، آشکار سازد. اقتباس از ج. ر. میلر. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: ای پدر محبوب، به من بیاموز که خرسند زندگی کنم بی‌آنکه هرگز قانع شوم. باشد که قلبم همواره مشتاق رشد و جلال دادن تو باشد.

خدای من، مرا از جستن رضایت در امور این زندگی نگاه دار. باشد که چشمانم همواره به سوی آنچه ابدی است و گام‌های اطاعتی که تو از من انتظار داری، دوخته بماند.

ای خداوند محبوب، تو را شکر می‌گویم زیرا رضایت حقیقی در انتظار کسانی است که اراده تو را پیروی می‌کنند. پسر محبوب تو شاهزاده و نجات‌دهنده جاودان من است. شریعت قدرتمند تو راهی امن است که قلبم را هدایت می‌کند. احکام تو شادی جان من است. من به نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«خوشا به حال مردی که از خداوند می‌ترسد و در راه‌های او گام برمی‌دارد» (مزامیر ۱۲۸:۱).

مرگ، ایمان پیامبران، رسولان و شاگردان را متزلزل نکرد. آنان با همان اطمینانی که زندگی کردند، از این جهان رفتند و هر حقیقتی را که در زمان حیات اطاعت کردند، محکم نگاه داشتند. زمانی که همه چیز خاموش می‌شود و زندگی به پایان می‌رسد، امنیت حقیقی در این است که بدانیم تلاش کردیم تا زمانی که فرصت بود، خدا را تکریم کنیم.

در همین جاست که فوریت پیروی از شریعت عظیم خدا و احکام زیبای او را درمی‌یابیم. در بستر مرگ، جایی برای نظریه‌های دلپذیر نیست — فقط برای حقیقتی که زیسته شده است. خادمان وفادار می‌دانستند که در برابر اتهامات دشمن و سنگینی گناهان، تنها یک زندگی مطیعانه است که پدر را برمی‌انگیزد تا ایشان را نزد پسر بفرستد، همان‌گونه که در گذشته بره، مطیعان را پاک می‌ساخت.

پس تصمیم بگیر به گونه‌ای زندگی کنی که پدر از فرستادن تو نزد عیسی برای آمرزش و نجات، خشنود باشد. در وفاداری گام بردار، هر فرمان را با شجاعت پیروی کن و اجازه بده اطاعت، داستان زندگی‌ات را هدایت کند. نجات، امری فردی است. از اکثریت پیروی نکن — تا زمانی که زنده‌ای، اطاعت کن. اقتباس از جِی. سی. فیلپات. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: ای پدر محبوب، سپاسگزارم که مراقبت تو در سراسر مسیر زندگی با ماست. به من بیاموز تا با قلبی وفادار زندگی کنم و به یاد داشته باشم که هر انتخابم نشان می‌دهد به چه کسی تعلق دارم.

ای خدای من، مرا تقویت کن تا حتی در مواجهه با چالش‌ها و اتهامات، مطیع باقی بمانم. می‌خواهم در پیروی از هر فرمانی که تو آشکار ساخته‌ای، یافت شوم.

ای خداوند محبوب، تو را شکر می‌گویم که به من یادآوری کردی اطاعت، راه را به سوی پسرت باز می‌کند. پسر محبوب تو، شاهزاده و نجات‌دهنده جاودان من است. شریعت قدرتمند تو چراغی است که زندگی‌ام را روشن می‌سازد. احکام تو گنجینه‌هایی است که آرزوی نگاه داشتن‌شان را دارم. در نام گرانبهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«زیرا خداوند حکمت می‌بخشد؛ از دهان او معرفت و فهم بیرون می‌آید» (امثال ۲:۶).

یک زندگی کاملاً هموار و بدون چالش، هر انسانی را نابود می‌کند. کامیابی پیوسته و بی‌وقفه، باعث هلاکت او می‌شود. بسیاری می‌توانند سختی‌ها را تحمل کنند، اما معدودی قادر به تحمل سنگینی موفقیت هستند. ما افرادی را می‌شناسیم که بسیار کامیاب شدند — اما تقریباً همیشه، همراه با این کامیابی، پارسایی خود را از دست دادند، نگاه ابدی را فراموش کردند و شهر آسمانی که سازنده‌اش خداست را از یاد بردند. امور زمینی به آسانی دل انسان را از امور آسمانی دور می‌کند.

دقیقاً به همین دلیل است که شریعت باشکوه خدا و فرامین عظیم او بیش از پیش ضروری می‌شوند. اطاعت، دل را در ابدیت لنگر می‌اندازد، نه در امور گذرا. همه خادمان وفادار — انبیا، رسولان و شاگردان — آموختند که کامیابی می‌تواند فریبنده باشد، اما شریعت خدا محافظ و راهنماست. پدر فقط نقشه‌های خود را بر مطیعان آشکار می‌سازد و تنها آنان به سوی پسر فرستاده می‌شوند تا آمرزش و نجات یابند. کسی که در فرامین زندگی می‌کند، با ثروت گمراه نمی‌شود، زیرا می‌داند میراث حقیقی‌اش در پادشاهی است.

پس، هنگامی که اوضاع خوب است، دل خود را مراقبت کن. بگذار اطاعت، زیربنای تو باشد، نه شرایط زندگی. بدین‌سان، حتی در ایام کامیابی، محبتت استوار می‌ماند، اولویت‌هایت منظم و جانت در دستان خدا ایمن خواهد بود. اقتباس از دی. ال. مودی. تا فردا، اگر خداوند بخواهد.

با من دعا کنید: ای پدر محبوب، دل مرا محافظت کن تا کامیابی هرگز مرا از راه تو منحرف نسازد. به من بیاموز تا آنچه ابدی است را از آنچه گذراست تشخیص دهم.

خدای من، مرا تقویت کن تا در وفاداری زندگی کنم، فارغ از آنچه دارم یا ندارم. بگذار چشمانم همیشه به سوی شهر آسمانی که تو آماده کرده‌ای دوخته باشد.

ای خداوند محبوب، تو را شکر می‌کنم زیرا اطاعت، مرا از فریب‌های این زندگی محافظت می‌کند. پسر محبوب تو شاهزاده و نجات‌دهنده ابدی من است. شریعت پرقدرت تو ستون استوار جان من است. فرامین تو قطب‌نمایی است که دل مرا در راه درست نگاه می‌دارد. من به نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«تو کسی را که فکرش بر تو ثابت مانده است، در سلامتی نگاه خواهی داشت» (اشعیا ۲۶:۳).

هنگامی که یک خدمتگزار خداوند دوران رنجی را پشت سر می‌گذارد و به سوی دیگر آن می‌رسد، چیزی در درون او باید به گونه‌ای متفاوت بدرخشد. درد، انسان را تصفیه می‌کند، عمق می‌بخشد و جایی برای درخششی نو در چشمان، لمسی مهربان‌تر، صدایی شیرین‌تر و امیدی تازه باز می‌کند. ما فراخوانده نشده‌ایم که در سایه‌های رنج بمانیم، بلکه باید از آن‌ها بیرون آییم، قوی‌تر شده و آماده برای انجام هدفی که خداوند پیش روی ما نهاده است. تسلی‌ای که خدا بر مطیعان خود می‌ریزد، همواره رشد، بلوغ و آرامش به همراه دارد.

و این تازگی به شیوه‌ای عمیق‌تر زمانی رخ می‌دهد که ما تصمیم می‌گیریم از شریعت عظیم خداوند و احکام شگفت‌انگیز او پیروی کنیم. در مسیر اطاعت است که پدر ما را تقویت می‌کند، شفا می‌بخشد و آماده می‌سازد تا با استواری به پیش برویم. خادمان وفادار می‌دانند که خدا فقط نقشه‌های خود را به کسانی آشکار می‌کند که به دستوراتش احترام می‌گذارند؛ به همین ترتیب او جان‌ها را به سوی پسر می‌فرستد و آمرزش، هدایت و پیروزی عطا می‌کند. رنج، مطیع را نابود نمی‌کند — بلکه او را تصفیه می‌نماید.

بنابراین، پس از هر دردی که بر آن غلبه می‌کنی، بار دیگر خود را به مسیر اطاعت بسپار. اجازه بده رنجی که با وفاداری کامل شده است، نور بیشتر، محبت افزون‌تر و نیروی تازه‌ای در زندگی‌ات به بار آورد. پدر، کسانی را که در پیروی از احکامش پافشاری می‌کنند، گرامی می‌دارد و خود آنان را به سوی پسر هدایت می‌کند تا آرامش و حیات جاودان را بیابند. اقتباس از جی. آر. میلر. تا فردا، اگر خداوند بخواهد.

با من دعا کنید: ای پدر محبوب، سپاسگزارم که هر درد را به فرصتی برای رشد تبدیل می‌کنی. به من بیاموز تا از سایه‌ها با قلبی تازه بیرون آیم.

خدای من، یاری‌ام کن تا اجازه دهم رنج، اطاعت، محبت و آمادگی مرا برای خدمت به تو عمیق‌تر کند. باشد که هر رنجی مرا به راه‌های تو نزدیک‌تر سازد.

ای خداوند محبوب، تو را شکر می‌گویم زیرا تسلی تو مطیعان را تقویت می‌کند. پسر عزیز تو شاهزاده و نجات‌دهنده جاودان من است. شریعت پرقدرت تو نوری است که پس از هر نبرد مرا بازسازی می‌کند. احکام تو راهی امن است که در آن آرامش و هدایت می‌یابم. من در نام گرانبهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«در پی صلح با همه و تقدسی باشید که بدون آن هیچ‌کس خداوند را نخواهد دید» (عبرانیان ۱۲:۱۴).

آسمان مکانی است آماده برای مردمی آماده. در آنجا همه چیز مقدس است — محیط، خادمان و حتی خود شادی حضور خدا. بنابراین، هر کس آرزوی سکونت در ابدیت را دارد، باید همین حالا، در این زندگی، دگرگون شود. این روح‌القدس است که به ما می‌آموزد، ما را پاک می‌سازد و شکل می‌دهد تا شایسته میراث آسمانی باشیم. اگر این تقدس را در اینجا تجربه نکنیم، نمی‌توانیم در جلالی که در انتظار مقدسین است، سهیم شویم.

اما این آمادگی با اطاعت از شریعت باشکوه خدا آغاز می‌شود، همان احکام درخشانی که عیسی و شاگردانش با وفاداری از آن پیروی کردند. این شریعت خداوند است که مقدس را از ناپاک جدا می‌سازد و ما را برای زیستن در رفاقت با او تربیت می‌کند. خدا نقشه‌های خود را بر مطیعان آشکار می‌سازد و آنان را برای پادشاهی شایسته می‌سازد، دل را پاک می‌سازد و طبیعتی نو و آسمانی به ایشان عطا می‌کند.

پدر مطیعان را برکت می‌دهد و ایشان را نزد پسر می‌فرستد تا آمرزش و نجات یابند. امروز چون شهروند آسمان زندگی کن — اطاعت کن، خود را پاک ساز و اجازه بده روح‌القدس تو را برای سکونت ابدی حضرت اعلی آماده کند. اقتباس از J.C. Philpot. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: ای خداوند محبوب، مرا برای پادشاهی‌ات آماده ساز. مرا پاک گردان و شریک طبیعت مقدس و آسمانی که از توست، بساز.

به من بیاموز که در این جهان با دلی متوجه آسمان زندگی کنم، با وفاداری به اراده تو اطاعت نمایم و از روح‌القدس تو بیاموزم.

ای پدر عزیز، تو را شکر می‌کنم که مرا برای ابدیت آماده می‌سازی. پسر محبوب تو شاهزاده و نجات‌دهنده جاودانی من است. شریعت پرقدرت تو راهی است که به منزلگاه صالحان می‌برد. احکام تو کلیدهای نوری هستند که درهای آسمان را می‌گشایند. من در نام گرانبهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«اما تسلی‌دهنده، یعنی روح‌القدس که پدر به نام من خواهد فرستاد، او همه چیز را به شما تعلیم خواهد داد و شما را به یاد هر آنچه من به شما گفتم خواهد انداخت» (یوحنا ۱۴:۲۶).

روح خدا فرستاده شده است تا ما را به تمامی حقیقت هدایت کند. اگر خود را به راهنمایی او بسپاریم و بگذاریم قدم‌های ما را هدایت کند، در تاریکی گام نخواهیم زد. بسیاری از دردها و ناامیدی‌ها می‌توانستند اجتناب شوند اگر فقط به صدای او گوش می‌دادیم و از دستوراتش اطاعت می‌کردیم. نبود این تسلیم بود که بسیاری، مانند لوط و داوود، را به راه‌های اندوه کشاند – نه به این دلیل که خدا آن‌ها را ترک کرد، بلکه چون آن‌ها از پیروی راهنمای کامل که خداوند فرستاده بود، بازماندند.

اطاعت از شریعت باشکوه خدا – همان فرمان‌های درخشانی که عیسی و شاگردانش نگاه داشتند – راه را برای عمل روح‌القدس باز می‌کند. روح در قلب سرکش ساکن نمی‌شود، بلکه در جان کسی که دستورات مقدس پدر را دوست دارد و به آن‌ها عمل می‌کند. از طریق اطاعت است که می‌آموزیم صدای او را تشخیص دهیم و با اطمینان گام برداریم، بی‌آنکه در دام‌های دشمن بیفتیم.

پدر مطیعان را برکت می‌دهد و آن‌ها را نزد پسر برای آمرزش و نجات می‌فرستد. بگذار روح‌القدس مشاور روزانه تو باشد، آنگاه در هر قدم با حکمت، نور و پیروزی گام خواهی زد. اقتباس از دی. ال. مودی. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: ای خداوند محبوب، به من بیاموز که صدای روح تو را بشنوم و با وفاداری از راهنمایی تو پیروی کنم. نمی‌خواهم مطابق خواست خودم گام بردارم، بلکه طبق مشورت تو.

مرا از راه‌هایی که مرا از تو دور می‌کند رهایی بخش و قلبم را از بصیرت و اطاعت سرشار ساز. بگذار روح تو مرا به تمامی حقیقت هدایت کند و در احکام تو استوار نگه دارد.

ای پدر عزیز، تو را شکر می‌کنم که روح‌القدس خود را به عنوان راهنما و مشاور به من عطا کردی. پسر محبوب تو شاهزاده و نجات‌دهنده جاودان من است. شریعت قدرتمند تو نقشه کامل راه زندگی است. فرمان‌های تو چراغ‌های ابدی‌اند که هر گام مرا روشن می‌کنند. من در نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«شایسته است که او رشد کند و من کم شوم» (یوحنا ۳:۳۰).

ما باید مردم را دوست بداریم و آرزوی نجات ایشان را داشته باشیم، اما محبت ما به مسیح باید از هر چیز دیگری بزرگ‌تر باشد. محبت حقیقی به جان‌ها از محبتی که نسبت به نجات‌دهنده داریم سرچشمه می‌گیرد – زیرا او ایشان را دوست دارد و جان خود را برای آنان فدا کرد. جلب جان‌ها به معنای کسب محبت یا شناخت نیست، بلکه هدایت دل‌ها به سوی عیسی است. خادم وفادار در پی دیده شدن نیست، بلکه می‌کوشد تا مسیح در هر سخن و عمل او جلال یابد.

و این پاکی نیت تنها در زندگی کسانی شکوفا می‌شود که از شریعت باشکوه خدا اطاعت می‌کنند، همان فرمان‌های درخشانی که عیسی و شاگردانش با وفاداری از آن‌ها پیروی کردند. اطاعت، غرور و خودخواهی را می‌زداید و اجازه می‌دهد روح‌القدس ما را به عنوان ابزارهای حقیقی به کار گیرد. وقتی «من» را کنار می‌گذاریم، خدا نقشه‌های خود را آشکار می‌سازد و کار خود را با قدرت و فیض از طریق ما انجام می‌دهد.

پدر، مطیعان را برکت می‌دهد و ایشان را به سوی پسر برای بخشش و نجات می‌فرستد. با فروتنی به خداوند خدمت کن، بی‌آنکه در پی افتخار برای خود باشی، و او خدمت تو را به نوری تبدیل خواهد کرد که بسیاری را به حضور نجات‌دهنده هدایت می‌کند. اقتباس از ج. آر. میلر. تا فردا، اگر خداوند بخواهد.

با من دعا کنید: ای خداوند محبوب، به من بیاموز که بدون جستجوی شناخت خدمت کنم. بگذار قلبم فقط آرزو کند که نام تو جلال یابد.

مرا از غرور و نیت‌های پنهانی که کار تو را آلوده می‌کند، رهایی بخش. مرا به عنوان ابزاری پاک به کار گیر تا دیگران تو را بشناسند و دوست بدارند.

ای پدر عزیز، تو را شکر می‌کنم که ارزش فروتنی در خدمت را به من آموختی. پسر محبوب تو شاهزاده و نجات‌دهنده جاودان من است. شریعت پرقدرت تو آینه قداست و محبت توست. فرمان‌های تو چراغ‌هایی هستند که مرا به خدمت با پاکی و راستی هدایت می‌کنند. من به نام گرانبهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.