«خداوند کسی است که پیشاپیش تو می‌رود؛ او با تو خواهد بود، تو را رها نخواهد کرد و ترک نخواهد نمود؛ مترس و هراسان مشو» (تثنیه ۳۱:۸).

وقتی زندگی بیش از حد سنگین به نظر می‌رسد، به یاد داشته باش: تو هیچ چیز را به تنهایی روبرو نمی‌شوی. خدا هرگز فرزندان خود را ترک نمی‌کند. حتی زمانی که او را نمی‌بینی، دست او همچنان محکم است و تو را در میان سختی‌ها هدایت می‌کند. به جای آنکه بگذاری درد یا ترس تو را غرق کند، جانت را در اعتماد به اینکه او همه چیز را در کنترل دارد، لنگر بینداز. آنچه امروز غیرقابل تحمل به نظر می‌رسد، در زمان مناسب توسط او به چیزی نیکو تبدیل خواهد شد. او در پشت صحنه با کمال کار می‌کند و ایمان تو همان چیزی است که تو را استوار نگه می‌دارد، حتی زمانی که همه چیز اطرافت در حال فروپاشی است.

اما آیا تا به حال از خود پرسیده‌ای که دقیقاً این کاری که خدا در زندگی‌ات انجام می‌دهد چیست؟ پاسخ ساده و تغییرناپذیر است: خدا تو را به اطاعت از شریعت قدرتمند خود هدایت می‌کند. این همان کاری است که او در همه کسانی که واقعاً او را دوست دارند انجام می‌دهد. او هیچ‌کس را مجبور نمی‌کند، بلکه با محبت کسانی را که قلبی شنوا دارند جذب می‌کند. و برای این افراد، شریعت باشکوه خود را آشکار می‌سازد — شریعتی که دگرگون می‌کند، آزاد می‌سازد، محافظت می‌کند، برکت می‌دهد و به نجات می‌رساند. این از طریق اطاعت است که مخلوق شروع به درک هدف خود می‌کند.

و زمانی که این تصمیم برای اطاعت گرفته می‌شود، همه چیز تغییر می‌کند. خدا این جان وفادار را به سوی پسر خود می‌فرستد و سرانجام زندگی معنا پیدا می‌کند. خلأ از بین می‌رود، جهت می‌آید و قلب در آرامش گام برمی‌دارد. به همین دلیل هیچ چیز در این زندگی مهم‌تر از شنیدن صدای خدا و پیروی از هر فرمانی که او توسط پیامبران و عیسی آشکار کرده نیست. این راه تنگ اما امن است. در پایان آن، حیات جاودان قرار دارد. – اقتباس از آیزاک پنینگتون. تا فردا، اگر خداوند بخواهد.

با من دعا کنید: ای خداوند خدای من، زمانی که زندگی سنگین به نظر می‌رسد و گام‌هایم می‌لرزد، کمکم کن به یاد بیاورم که تو با من هستی. حتی زمانی که چشمانم تو را نمی‌بینند، می‌خواهم اعتماد کنم که دست تو با محبت و وفاداری مرا هدایت می‌کند. مگذار که درد یا ترس بر من غلبه کند. ایمانم را تقویت کن تا حتی در میان طوفان‌ها استوار بمانم. می‌دانم که هیچ چیز از کنترل تو خارج نیست و تو از هر سختی برای شکل دادن من و هدایت من به سوی اراده‌ات استفاده می‌کنی.

ای پدر، کاری را که در زندگی‌ام انجام می‌دهی بر من آشکار کن. می‌دانم که این کار با اطاعت از شریعت مقدس تو آغاز می‌شود — همان شریعت قدرتمندی که دگرگون می‌کند، آزاد می‌سازد، محافظت می‌کند و نجات می‌دهد. می‌خواهم قلبی نرم نسبت به صدای تو داشته باشم، آماده برای شنیدن و مایل به اطاعت. هر گونه غرور و مقاومت را از من دور کن و شادی زیستن بر اساس فرمان‌های تو را به من عطا کن. می‌دانم که در همین راه است که آرامش، هدف و جهت واقعی را خواهم یافت.

ای خداوند، مرا به سوی پسر محبوبت هدایت کن. بگذار وفاداری‌ام به تو باعث شود نجات‌دهنده را عمیق‌تر بشناسم، همان کسی که به زندگی معنا می‌بخشد و درهای ابدیت را می‌گشاید. بگذار هرگز از این راه تنگ منحرف نشوم، بلکه با استقامت، محبت و تسلیم کامل ادامه دهم. به نام عیسی، آمین.

«همه در حضور خداوند خاموش شوند» (زکریا ۲:۱۳).

به ندرت سکوت کامل در درون ما وجود دارد. حتی در شلوغ‌ترین روزها، همواره نجوايی از بالا به گوش می‌رسد — صدای خدا، آرام و پیوسته، که می‌کوشد ما را هدایت، تسلی و راهنمایی کند. مشکل این نیست که خدا خاموش است، بلکه شتاب، سر و صداها و حواس‌پرتی‌های دنیا این نجواي الهی را خاموش می‌کنند. آن‌قدر مشغول تلاش برای حل همه چیز به روش خودمان هستیم که فراموش می‌کنیم توقف کنیم، گوش دهیم و تسلیم شویم. اما زمانی که آشوب فروکش می‌کند و یک قدم به عقب برمی‌داریم — زمانی که سرعت‌مان را کم می‌کنیم و می‌گذاریم قلب‌مان آرام گیرد — در آن هنگام است که می‌توانیم بشنویم خدا همیشه چه گفته است.

خدا درد ما را می‌بیند. او هر اشک، هر اندوه را می‌شناسد و با خوشی می‌خواهد به ما آرامش ببخشد. اما یک شرط وجود دارد که نمی‌توان آن را نادیده گرفت: او هرگز با قدرت به نفع کسانی که بر نافرمانی از آنچه با وضوح بسیار آشکار ساخته، اصرار دارند، عمل نخواهد کرد. احکامی که خداوند از طریق پیامبران خود و از طریق عیسی در انجیل‌ها به ما سپرده، ابدی، مقدس و غیرقابل معامله‌اند. بی‌توجهی به آن‌ها، راه رفتن به سوی تاریکی است، حتی اگر فکر کنیم در راه درست هستیم. نافرمانی ما را از صدای خدا دور می‌کند و رنج را عمیق‌تر می‌سازد.

اما راه اطاعت همه چیز را تغییر می‌دهد. زمانی که تصمیم می‌گیریم وفادار باشیم — زمانی که صدای خداوند را می‌شنویم و با شجاعت از آن پیروی می‌کنیم — جایی برای عمل آزادانه او در زندگی‌مان باز می‌کنیم. در همین زمین حاصلخیز وفاداری است که خدا رهایی را می‌کارد، برکات را فرو می‌ریزد و راه نجات را در مسیح آشکار می‌سازد. فریب نخورید: فقط کسی صدای خدا را می‌شنود که اطاعت می‌کند. فقط کسی آزاد می‌شود که به اراده او تسلیم می‌شود. و فقط کسی نجات می‌یابد که در مسیر تنگ اطاعت از شریعت قدرتمند حضرت اعلی گام برمی‌دارد. -اقتباس از فردریک ویلیام فابر. تا فردا، اگر خداوند بخواهد.

با من دعا کنید: ای خداوند، در میان سر و صدای این جهان و آشفتگی افکارم، به من بیاموز هر آنچه مانع شنیدن صدای توست، خاموش کنم. می‌دانم که تو هرگز از سخن گفتن باز نمی‌ایستی — تو ثابت، وفادار و حاضر هستی — اما من، بارها در حواس‌پرتی‌ها گم می‌شوم. کمکم کن آرام شوم، در حضورت توقف کنم و نجواي آرام روح تو را که با محبت مرا هدایت می‌کند، بشناسم. مبادا از صدای تو بگریزم، بلکه بیش از هر چیز آن را آرزو کنم.

ای پدر، اعتراف می‌کنم که اراده تو به روشنی، از طریق پیامبران و پسر محبوبت آشکار شده است. و می‌دانم که نمی‌توانم درخواست هدایت، تسلی یا برکت کنم اگر همچنان احکام تو را نادیده بگیرم. مگذار خود را فریب دهم و فکر کنم تو را پیروی می‌کنم، در حالی که از شریعت تو سرپیچی می‌کنم. قلبی فروتن، استوار و وفادار به من عطا کن — آماده برای اطاعت بی‌قید و شرط و گام برداشتن در راه تنگی که به حیات می‌انجامد.

آزادانه در من عمل کن، ای خداوند. حقیقتت را در قلبم بکار، با روح خود آن را آبیاری کن و وفاداری، صلح و نجات را به بار آور. بگذار زندگی‌ام زمینی حاصلخیز برای کار تو باشد و اطاعت، پاسخ روزانه‌ام به اراده تو. سخن بگو، ای خداوند — می‌خواهم صدایت را بشنوم، می‌خواهم از تو پیروی کنم. به نام عیسی، آمین.

«پس اگر به خاطر انجام ارادهٔ خدا رنج می‌برید، به کار نیک ادامه دهید و جان خود را به آفریدگاری که شما را آفرید بسپارید، زیرا او امین است» (اول پطرس ۴:۱۹).

خود را به دردتان محدود نکنید. هرچقدر هم که درد واقعی و سنگین به نظر برسد، از آن کسی که می‌تواند شما را آزاد کند، بزرگ‌تر نیست. اندوه، ترس و رنج‌های این جهان تلاش می‌کنند دید شما را بدزدند و همه چیز را از دست رفته جلوه دهند. اما راهی بهتر وجود دارد. به جای تمرکز بر رنج، چشمان خود را بلند کنید و فراتر از آن بنگرید. خداوند نه تنها مبارزه شما را می‌بیند — بلکه می‌داند چگونه آن را برای خیریت شما به کار گیرد. نجات‌دهنده شما بر هر آنچه امروز غیرممکن به نظر می‌رسد، قدرت دارد.

پاسخ مشکلات زندگی در نظریه‌های انسانی یا توصیه‌های رهبرانی که دستورات آشکار خدا را که همان قوانین مقدس و جاودان اوست رد می‌کنند، نیست. هر دشواری، بدون استثنا، زمانی راه‌حل می‌یابد که با تمام دل خود به شریعت قدرتمند آفریدگار تسلیم شویم. در اطاعت، قدرتی واقعی، عمیق و دگرگون‌کننده نهفته است که تنها کسی آن را می‌شناسد که تصمیم به اطاعت گرفته است. جان‌هایی که با اراده خدا هماهنگ می‌شوند، نیرویی تازه، آرامشی غیرمنتظره و راهنمایی‌ای را کشف می‌کنند که هیچ‌کس بر روی زمین نمی‌تواند ارائه دهد.

پس دیگر بی‌دلیل رنج نکشید. رد کردن مداخله آفریدگار، یعنی ادامه دادن به راه رفتن در تاریکی حتی زمانی که نور پیش روی شماست. همین امروز تصمیم بگیرید که معلمان دروغینی را که به‌طور زیرکانه علیه احکام خداوند تعلیم می‌دهند، رد کنید و با صداقت به اطاعت بازگردید. هر فرمانی را که خداوند به پیامبران خود و به عیسی در اناجیل سپرده است، دنبال کنید. این راه شفا، آزادی و حیات جاودان است. راه دیگری وجود ندارد. – اقتباس از آیزاک پنینگتون. تا فردا، اگر خداوند بخواهد.

با من دعا کنید: خداوندا، امروز تمام درد خود را به تو می‌سپارم. می‌دانم که این درد واقعی است، اما اعتراف می‌کنم که قدرت تو بسیار بزرگ‌تر از هر رنجی است که من احساس می‌کنم. دیگر نمی‌خواهم به رنج‌هایم نگاه کنم یا با اندوه و ترس هدایت شوم. می‌خواهم چشمانم را بلند کنم و دست تو را ببینم که برای آزادی من دراز شده است. تو نجات‌دهنده من هستی و ایمان دارم که حتی در نبردهایی که نمی‌فهمم، در حال عمل کردن هستی.

ای پدر، کمکم کن تا توصیه‌های دنیا و رهبرانی را که بر ضد شریعت تو سخن می‌گویند، رد کنم. به من بیاموز که به دستورات تو که توسط پیامبران و عیسی آشکار شده‌اند، اعتماد کنم، زیرا می‌دانم که پاسخ هر آنچه با آن روبرو هستم در آن‌هاست. می‌خواهم با ایمان و صداقت از هر فرمانی که تو آشکار کرده‌ای، اطاعت کنم. حتی زمانی که دشوار است، حتی زمانی که تنها به نظر می‌رسد، بگذار قلبم در راه‌های تو استوار بماند.

ای روح‌القدس، مرا با نور خود هدایت کن. هرگونه مقاومت، فریب و سرکشی را از من دور کن. اکنون که حقیقت را شناخته‌ام، بگذار هرگز دیگر در تاریکی راه نروم. به من نیرو بده تا با وفاداری، گام به گام، تا روزی که چهره‌ات را ببینم و تا ابد تو را پرستش کنم، پیش بروم. به نام عیسی، آمین.

«کسانی که نام تو را می‌شناسند، بر تو توکل می‌کنند، زیرا تو، ای خداوند، هرگز کسانی را که تو را می‌طلبند، ترک نمی‌کنی» (مزامیر ۹:۱۰).

آن جان‌هایی که بیشتر در صمیمیت با خدا رشد می‌کنند، همان‌هایی هستند که پشت بهانه‌ها پنهان نمی‌شوند. آن‌ها در گذشته اسیر نمی‌مانند و وقت خود را با شکایت از شرایط تلف نمی‌کنند. برعکس، با بصیرت روحانی به گذشته می‌نگرند و می‌دانند که حتی در زمان‌های سخت، خدا آنجا بوده است — نزدیک می‌شده، فرا می‌خوانده و دست خود را دراز می‌کرده است. این افراد اشتباهات خود را انکار نمی‌کنند، اما آن‌ها را به‌عنوان سپر نیز به کار نمی‌برند. آن‌ها به اندازه کافی فروتن هستند که بپذیرند شکست خورده‌اند، بارها برکات را نادیده گرفته و نشانه‌های خدا را بی‌اعتنا شمرده‌اند.

این نوع قلب، همان قلبی است که دعوت روح‌القدس را به‌وضوح می‌شنود. قلبی که خود را توجیه نمی‌کند، بلکه تسلیم می‌شود. قلبی که به دنبال بهانه نیست، بلکه هدایت می‌طلبد. با شناخت وضعیت مخلوق بودن خود، این جان درمی‌یابد که برکت، رهایی و نجات فقط از راه اطاعت می‌آید. اطاعتی از همان قوانینی که پدر به اسرائیل داد — و عیسی با زندگی و تعالیم خود آن‌ها را ابدی، عادل و نیکو تأیید کرد.

این جان‌ها فریب استدلال‌های نادرست را نمی‌خورند و در برابر رهبرانی که بر ضد شریعت مقدس خدا موعظه می‌کنند، سر فرود نمی‌آورند. آن‌ها می‌دانند که نافرمانی هرگز راهی برای برکت نبوده و نخواهد بود. به همین دلیل، با ایمان و شجاعت، با تمام قدرت به سوی خالق بازمی‌گردند و مصمم به اطاعت می‌شوند — هر قیمتی که داشته باشد. زیرا می‌دانند تنها یک راه به سوی حیات وجود دارد: وفاداری به پدر، که در هر فرمانی که او به ما داده است، بیان می‌شود. این همان راهی است که روح‌القدس به فروتنان و مطیعان نشان می‌دهد. -اقتباس از جیمز مارتینو. تا فردا، اگر خداوند بخواهد.

با من دعا کنید: خداوندا، امروز با قلبی باز و فروتن در حضورت می‌ایستم. دیگر نمی‌خواهم پشت بهانه‌ها پنهان شوم و شکست‌هایم را با استدلال‌های پوچ توجیه کنم. می‌دانم که در بسیاری از لحظات، برکاتت را نادیده گرفتم، نشانه‌هایت را بی‌ارزش شمردم و در جهت مخالف اراده‌ات گام برداشتم. اما اکنون با صداقت، خطاهایم را می‌پذیرم و به دعوتت تسلیم می‌شوم.

ای روح‌القدس، با من به‌روشنی سخن بگو. نمی‌خواهم در برابر صدایت مقاومت کنم یا قلبم را سخت گردانم. به من بیاموز که به قوانینی که پدر به قوم خود آشکار کرد و عیسی با زندگی‌اش آن‌ها را تأیید نمود، اطاعت کنم. می‌خواهم در این راه مقدس گام بردارم، حتی اگر دنیا آن را رد کند، حتی اگر برایم راحتی، تأیید یا امنیتی باقی نگذارد. اراده تو بهتر از هر چیز دیگری است.

خداوندا، مرا از تعالیم نادرستی که شریعت تو را بی‌ارزش می‌شمارند، رهایی بخش. به من بصیرت بده تا خطا را بشناسم، شجاعت بده تا با دروغ مقابله کنم و نیرو بده تا در حقیقت ثابت قدم بمانم. بگذار زندگی‌ام با وفاداری به پدر، در هر اندیشه، رفتار و انتخاب، مشخص شود. در هر قدم، به من نشان بده که آرامش حقیقی، رهایی واقعی و نجات راستین در اطاعت است. و هیچ چیز باارزش‌تر از بودن در مرکز اراده تو نیست. به نام عیسی، آمین.

«من به آنان حیات جاودان می‌بخشم و هرگز هلاک نخواهند شد؛ هیچ‌کس نمی‌تواند آنان را از دست من بیرون بکشد» (یوحنا ۱۰:۲۸).

اگر هر مسیحی صادق واقعاً اراده خود را به خداوند بسپارد، نیرویی بیش از کافی برای وفادار ماندن تا پایان خواهد یافت. پس چرا بارها در پایداری شکست می‌خوریم؟ پاسخ در نبود قدرت نیست، بلکه در بی‌ثباتی اراده ماست. ما قدرت کم نداریم — روح‌القدس در ما ساکن است. و زمانی که کاملاً تسلیم اراده خدا می‌شویم، او هرگز ما را در میانه راه رها نمی‌کند. این قدرت خدا نیست که ناکام می‌ماند؛ بلکه اراده ماست که پیش از آن ضعیف می‌شود.

اطاعت از اراده خدا، که به کمال در شریعت او بیان شده، وابسته به احساسات یا شرایط نیست. این موضوعی است از تصمیم و نگرش. وقتی این زندگی را آن‌گونه که واقعاً هست — گذرا و پر از دام — می‌بینیم، درمی‌یابیم که انتخاب‌های ما وزنی ابدی دارند. و وفاداری ما در اینجا سرنوشت ابدی ما را شکل می‌دهد. زندگی امروز ما آمادگی برای آن چیزی است که تا ابد خواهیم زیست. به همین دلیل است که استواری دل و تعهد به خدا را نمی‌توان به تعویق انداخت.

اگر دریابیم که به‌زودی همه چیز را پشت سر خواهیم گذاشت، پس هیچ تصمیمی عاقلانه‌تر از اطاعت کامل از خدا نیست. همه احکام او عادلانه، مقدس و ابدی‌اند. و اگر ما را او آفریده، منطقی‌تر از تسلیم شدن به اراده او نیست. اطاعت از شریعت قدرتمند خدا نه فقط یک وظیفه، بلکه تنها راه عاقلانه برای هر موجودی است که ارزش ابدیت را دریافته است. امروز تصمیم به اطاعت بگیر، آنگاه خواهی یافت که قدرت ماندن در توست. -اقتباس از هنری ادوارد منینگ. تا فردا، اگر خداوند بخواهد.

با من دعا کنید: ای خداوند، خدای من، تو را شکر می‌کنم که هرگز قدرت تو کم نمی‌آید. نیروی تو کامل، پایدار و کافی است تا مرا تا پایان حمایت کند. اگر ضعیف شده‌ام، نه به این دلیل است که تو مرا رها کرده‌ای، بلکه اراده من در برابر فشارها و حواس‌پرتی‌های این جهان سست شده است. امروز با فروتنی این را نزد تو اعتراف می‌کنم و می‌خواهم: تصمیم مرا تقویت کن. دل مرا در اطاعت استوار گردان. بگذار وابسته به احساسات یا شرایط نباشم، بلکه به کلام تو، به شریعت تو — مقدس، عادل و ابدی.

ای پدر، کمکم کن تا با چشمان به ابدیت زندگی کنم. هر توهمی را که این زندگی مقصد نهایی من است، از من دور کن. به من بنمایان که هر انتخابی در اینجا جایگاه مرا در پادشاهی تو شکل می‌دهد. بیاموز که وفاداری را به تعویق نیندازم. شجاعت اطاعت را همین حالا، با تمام دل، با تمام نیرو و با تمام فهمم عطا فرما. بگذار شریعت قدرتمند تو بنیاد، راهنما و سپر من باشد.

تو مرا آفریده‌ای، ای خداوند، و هیچ چیز منطقی‌تر، درست‌تر و حکیمانه‌تر از تسلیم شدن به اراده تو نیست. اطاعت از تو تنها وظیفه من نیست — بلکه راه زندگی، صلح و نجات است. می‌دانم که روح تو در من ساکن است و بنابراین قدرت ماندن در من حاضر است. بگذار امروز و هر روز تصمیم بگیرم که برای خشنودی تو زندگی کنم. و بگذار زندگی من، که به‌وسیله شریعت تو شکل یافته، اکنون و تا ابد تو را جلال دهد. به نام عیسی، آمین.

«مراقب باشید، سخن گوینده را رد نکنید» (عبرانیان ۱۲:۲۵).

هرگاه حتی کوچک‌ترین اشتیاقی در قلبتان شما را به سوی خدا فرا می‌خواند—آن را نادیده نگیرید. ممکن است احساسی لطیف، فکری مکرر یا اشتیاقی برای تغییر باشد. این لحظات تصادفی نیستند. این روح خداست که به آرامی روح شما را لمس می‌کند و شما را دعوت می‌کند تا آنچه را که پوچ است رها کرده و آنچه را که ابدی است در آغوش بگیرید. در این لحظات، از حواس‌پرتی‌ها دور شوید. سکوت اختیار کنید. به روح وقت دهید تا با شما سخن بگوید. قلب خود را سخت نکنید. نوری که در درونتان شروع به درخشش می‌کند، نشانه نزدیک شدن آسمان است.

اما این نزدیکی با سخنان زیبا، احساسات گذرا یا اعمال مذهبی کامل نمی‌شود. آنچه خدا می‌خواهد اطاعت است. بنیان هدف او برای زندگی شما قبلاً گذاشته شده است: اطاعت از شریعت قدرتمند او. بر همین پایه استوار است که خداوند شروع به آشکار ساختن جزئیات نقشه‌ای می‌کند که برای هر جان دارد. بدون این بنیاد، هیچ بنایی ممکن نیست. خدا فصل‌های زندگی را بر سرکشی نمی‌نویسد. او فقط زمانی آشکار می‌کند، هدایت می‌کند و می‌فرستد که تعهد واقعی به احکامش را در قلب ببیند.

بسیاری فریب می‌خورند و فکر می‌کنند می‌توانند به طرق دیگری خدا را خشنود سازند—با فعالیت‌ها، با بخشش‌ها، با نیت‌ها. اما کلام خدا روشن است و حقیقت ساده: بدون اطاعت، هیچ مشارکتی با پدر نیست. این دروغ قدیمی که از زمان مار در عدن پراکنده شده، هنوز بسیاری را فریب می‌دهد. اما هر که گوش شنوا دارد بشنود: فقط کسی که اطاعت می‌کند هدایت می‌شود. فقط کسی که اطاعت می‌کند پذیرفته می‌شود. و فقط کسی که اطاعت می‌کند به سوی پسر برای نجات فرستاده می‌شود. اطاعت از شریعت خداوند آغاز همه چیز است—آغاز هر مکاشفه، هر هدایت و هر امید ابدی. -اقتباس از ویلیام لاو. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، تو را شکر می‌کنم که با چنین لطافتی روحم را لمس می‌کنی و در من اشتیاقی برای رها کردن پوچی و در آغوش گرفتن ابدیت برمی‌انگیزی. به من بیاموز تا این لحظات مقدس را بشناسم، در برابر حواس‌پرتی‌ها خاموش شوم و با دقت گوش دهم وقتی نورت درونم شروع به درخشش می‌کند. نمی‌خواهم قلبم را سخت کنم، ای خداوند—می‌خواهم با تسلیم و راستی پاسخ دهم.

ای پدر من، امروز از تو می‌خواهم که بنیاد حقیقی اطاعت را در من برقرار سازی. می‌دانم که تو زندگی را بر سرکشی بنا نمی‌کنی و اراده‌ات فقط بر کسانی آشکار می‌شود که تصمیم به نگاه داشتن احکامت می‌گیرند. هر توهمی را از من دور کن که می‌توانم تو را با اعمال پوچ یا نیت‌هایی که به وفاداری منتهی نمی‌شوند، خشنود سازم. تعهدی واقعی به شریعت قدرتمندت در من قرار بده تا زندگی‌ام گام به گام به سوی هدف ابدی که برایم داری، به دست تو هدایت شود.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و ستایش می‌کنم زیرا اطاعت از شریعت مقدست آغاز هر مشارکت حقیقی با توست. پسر محبوبت شاهزاده و نجات‌دهنده ابدی من است. شریعت قدرتمندت همچون ریشه‌ای عمیق است که درخت ایمان را در برابر طوفان‌های این جهان استوار نگه می‌دارد. احکامت همچون راه‌های نورانی‌اند که راه نجات را آشکار می‌سازند و مرا با امید و آرامش به حضور جاودانه‌ات هدایت می‌کنند. در نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«و دانه‌هایی که بر زمین حاصلخیز افتادند نمایانگر کسانی هستند که با دلی نیکو و پذیرا پیام را می‌شنوند، آن را می‌پذیرند و با صبر، محصولی فراوان به بار می‌آورند» (لوقا ۸:۱۵).

هر آنچه در دل خود راه می‌دهیم—خواه اندیشه‌ای، خواه آرزویی یا نگرشی—که برخلاف اراده آشکار خداوند در کتاب‌مقدس باشد، قدرت آن را دارد که ما را از هدف ابدی‌مان دور سازد. مهم نیست چقدر کوچک یا پنهان به نظر برسد، اگر با فرامین خداوند ناسازگار باشد، گامی است به سوی خطا. زندگی جاودان هدف نهایی ماست و هیچ چیز در این زندگی مهم‌تر از اطمینان از این نیست که استوارانه در این مسیر گام برمی‌داریم. همه دستاوردهای دیگر در برابر ابدیت بی‌ارزش می‌شوند.

اطاعت از خداوند کار پیچیده‌ای نیست. اراده او به روشنی توسط پیامبران آشکار شده و عیسی در اناجیل آن را تأیید کرده است. هر کسی می‌تواند اطاعت کند، اگر واقعاً بخواهد خالق را خشنود سازد. آنچه این راه را دشوار می‌کند، پیچیدگی شریعت نیست، بلکه مقاومت دل و دروغ‌هایی است که دشمن می‌پراکند. از زمان عدن، مار همان راهبرد را تکرار می‌کند: انسان را وادار به باور اینکه اطاعت غیرممکن است، خداوند بیش از حد می‌طلبد و زندگی در قداست فقط برای اندکی از انسان‌هاست.

اما خداوند عادل و نیکوست. او هرگز چیزی را که نتوانیم انجام دهیم از ما نمی‌خواهد. وقتی فرمان می‌دهد، توانایی انجام آن را نیز عطا می‌کند. به شیطان گوش فرا ندهید. به صدای خداوند گوش دهید که از طریق فرامین مقدس، جاودان و کاملش سخن می‌گوید. اطاعت، راهی امن به سوی زندگی جاودان است و هر گامی که در وفاداری برداشته می‌شود، گامی است به سوی آسمان. اجازه ندهید هیچ چیز—مطلقاً هیچ چیز—در دل شما علیه اراده خداوند برخیزد. شریعت او را با شادی نگاه دارید و آنگاه صلح، هدایت و یقینِ بودن در مسیر نجات را تجربه خواهید کرد. -اقتباس از هانا وایتال اسمیت. تا فردا، اگر خداوند بخواهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، تو را شکر می‌کنم که با چنین وضوحی به من نشان دادی هیچ چیز در این زندگی مهم‌تر از آن نیست که استوارانه به سوی زندگی جاودان گام بردارم. تو اراده‌ات را از طریق پیامبران و کلام پسر عزیزت آشکار کردی و می‌دانم هر آنچه در دل خود راه دهم که برخلاف آن باشد، می‌تواند مرا از این هدف دور سازد. می‌خواهم با تمرکز بر ابدیت زندگی کنم و نگذارم چیزی مرا از اراده‌ات منحرف سازد.

ای پدر من، امروز از تو می‌خواهم که دلم را در برابر هرگونه مقاومت نسبت به شریعتت تقویت کنی. مبادا به دروغ‌های کهنه مار گوش دهم که می‌کوشند ممکن بودن آنچه تو در دسترس قرار داده‌ای را ناممکن جلوه دهند. به من بیاموز که با شادی، فروتنی و پایداری اطاعت کنم. می‌دانم تو عادل و نیکو هستی و هرگز چیزی را نمی‌خواهی مگر آنکه توان انجامش را نیز عطا کنی. به من بصیرت بده تا خطا را بشناسم، شجاعت بده تا آن را رد کنم و غیرت بده تا کلامت را در ژرفای وجودم نگاه دارم.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و ستایش می‌کنم زیرا اراده‌ات کامل است و راه اطاعت، امن و سرشار از آرامش است. پسر عزیزت شاهزاده و نجات‌دهنده ابدی من است. شریعت قدرتمندت همچون دیواری محافظ دل مرا از دام‌های دشمن حفظ می‌کند. فرامین تو مانند ستارگانی هستند که شب و روز مسیرم را روشن می‌سازند و با یقین مرا به سوی آسمان هدایت می‌کنند. در نام گرانبهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«آیا به دنبال چیزهای بزرگی برای خود هستی؟ این کار را نکن!» (ارمیا ۴۵:۵).

در لحظات آرام و ساکت زندگی است که خداوند بیشترین کار را در وجود ما انجام می‌دهد. در همان جا، زمانی که در حضور او آرام می‌گیریم و با صبر انتظار می‌کشیم، با حضورش تقویت می‌شویم. در حالی که دنیا ما را تحت فشار قرار می‌دهد تا عمل کنیم، بدویم، خودمان تصمیم بگیریم و همه چیز را کنترل کنیم، راه خداوند ما را به اعتماد، تسلیم و اطاعت فرا می‌خواند. او نمی‌خواهد از او جلو بیفتیم، بلکه می‌خواهد بیاموزیم که قدم به قدم از او پیروی کنیم و اطمینان داشته باشیم که نور او ما را هدایت خواهد کرد، حتی زمانی که هنوز قدم بعدی را به وضوح نمی‌بینیم.

وقتی تصمیم قاطع می‌گیریم که از شریعت شگفت‌انگیز و قدرتمند خالق اطاعت کنیم — با تمام دل، با تمام نیرو، حتی اگر تمام دنیا مخالف باشد — اتفاقی عمیق در درون ما رخ می‌دهد. خواسته شخصی ما کم‌رنگ می‌شود و خواست خدا مرکز همه چیز می‌گردد. همان‌طور که عیسی به دنبال اراده خود نبود، بلکه اراده پدر را جستجو کرد، ما نیز با همان روحیه تسلیم و محبت زندگی می‌کنیم. و فقط در همین جایگاه اطاعت است که معرفت واقعی روحانی و بلوغ جان اتفاق می‌افتد.

هر تلاشی برای پیوستن به خدا بدون این اساس بی‌ثمر خواهد بود. مشارکت با پدر با احساسات، سخنان زیبا یا نیت‌های خوبِ جدا از هم برقرار نمی‌شود — بلکه در اطاعت از احکام مقدس و کامل او متولد و رشد می‌کند. از طریق اطاعت است که در کنار خداوند قدم برمی‌داریم، توسط او شکل می‌گیریم، توسط او هدایت می‌شویم و در نهایت، وعده حیات جاودان در مسیح عیسی را دریافت می‌کنیم. اطاعت، راه است — و همچنین مقصد، زیرا در آنجا خود خدا را می‌یابیم. – اقتباس از آیزاک پنینگتون. تا فردا، اگر خداوند بخواهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، حقیقت این است که اغلب خود را تسلیم شتاب و فشارهای این جهان می‌کنم. وقتی همه چیز آرام است، فکر می‌کنم باید کاری انجام دهم، تصمیمی بگیرم، حرکتی ایجاد کنم — اما تو مرا به سکوت، اعتماد و آرامی در خودت فرا می‌خوانی. به من بیاموز که در حضورت بایستم و با صبر انتظار بکشم، بدانم که در همین لحظات سکوت است که تو بیش از هر زمان دیگری در درون من عمل می‌کنی. وقتی دلم را به سوی شریعت تو می‌گردانم و انتخاب می‌کنم که با ریتم تو گام بردارم، آرامشی را احساس می‌کنم که وابسته به شرایط نیست.

ای پدر من، امروز از تو می‌خواهم که شهامت اطاعت استوار را در من بکاری، حتی زمانی که این کار مرا در خلاف جهت جهان قرار می‌دهد. روحی مصمم عطا کن تا با محبت و احترام از احکام تو پیروی کنم، همان‌طور که پسرت با وفاداری هر آنچه را که تو امر کردی به جا آورد. می‌خواهم خواست تو مرکز زندگی‌ام شود و دلم در خشنود ساختن تو بالاتر از هر چیز دیگر شاد باشد. مرا در این مسیر رشد هدایت کن تا نه تنها تو را بشناسم، بلکه در مشارکت حقیقی با تو قدم بردارم.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و ستایش می‌کنم زیرا خود را از کسانی که با صداقت تو را می‌جویند پنهان نمی‌کنی. پسر محبوبت شاهزاده و نجات‌دهنده ابدی من است. شریعت قدرتمند تو مانند رودخانه‌ای از آب‌های پاک است که جانم را می‌شوید، تازه می‌کند و هدایت می‌نماید. احکام تو همچون ستارگانی در آسمان تاریک‌اند که با وفاداری مسیر را به من نشان می‌دهند. در نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«به من بیاموز چگونه زندگی کنم، ای خداوند؛ مرا در راه درست هدایت فرما» (مزامیر ۲۷:۱۱).

خدا کاملاً قدوس است و همچون پدری مهربان و حکیم، او دقیقاً می‌داند چگونه هر یک از فرزندان خود را در راه قدوسیت هدایت کند. هیچ چیز در وجود تو بر او پوشیده نیست — نه عمیق‌ترین افکارت و نه خاموش‌ترین مبارزاتت. او به‌طور کامل موانعی را که با آن‌ها روبه‌رو هستی، امیالی که نیاز به شکل‌گیری دارند و بخش‌هایی از قلبت را که هنوز باید دگرگون شوند، درک می‌کند. خدا به‌صورت تصادفی عمل نمی‌کند؛ او با دقت، با محبت و با هدف شکل می‌دهد و هر موقعیت، هر آزمایش و هر وسوسه را به‌عنوان ابزاری برای کامل ساختن جان به کار می‌برد.

نقش تو در این فرآیند روشن است: با شادی و احترام، شریعت شگفت‌انگیز و قدرتمند خدا را بپذیر. تنها از طریق اطاعت از دستورات مقدس اوست که قدوسیت حقیقی حاصل می‌شود. بدون اطاعت، قدوسیتی وجود ندارد — و این باید برای همه آشکار باشد. با این حال، بسیاری با تعالیمی فریب خورده‌اند که قدوسیت را بدون تسلیم و بدون تعهد به شریعت خداوند ارائه می‌دهند. اما چنین قدوسیتی خیالی، پوچ و بی‌ثمر است و به نجات منتهی نمی‌شود.

کسانی که اطاعت را انتخاب می‌کنند، در عوض وارد راهی حقیقی و زنده با خدا می‌شوند. آن‌ها بصیرت روحانی می‌یابند، از فریب‌های دنیا رهایی می‌یابند، برکاتی را که همراه پارسایان است دریافت می‌کنند و از همه باارزش‌تر: توسط خود پدر به سوی پسر هدایت می‌شوند. این وعده‌ای ابدی است — که مطیعان نه تنها در قدوسیت گام برمی‌دارند، بلکه به سوی نجات‌دهنده، مسیح عیسی، هدایت می‌شوند؛ جایی که نجات، مشارکت و حیات جاودان را می‌یابند. پس اطاعت، آغاز هر آن چیزی است که خدا می‌خواهد در تو به انجام رساند. -اقتباس از ژان نیکولا گرو. تا فردا، اگر خداوند بخواهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، حقیقت این است که اغلب فراموش می‌کنم تو پدری قدوس و حکیم هستی که از هر جزئیات جانم آگاهی داری. هیچ چیز در من بر تو پوشیده نیست — نه افکاری که پنهان می‌کنم و نه مبارزاتی که به سختی می‌توانم بیان کنم. و با این حال، تو با محبت و شکیبایی مرا هدایت می‌کنی. هر آزمایش و هر سختی، بخشی از نقشه تو برای شکل دادن قلب من است. وقتی به یاد می‌آورم که شریعت تو اساس راه قدوسیت است، درمی‌یابم که کار تو در من نه گیج‌کننده و نه تصادفی، بلکه کامل و سرشار از هدف است.

ای پدر من، امروز از تو می‌خواهم که دلی مطیع و شاد به من عطا کنی. نمی‌خواهم قدوسیتی سطحی را بجویم که فقط بر احساسات یا ظاهر استوار باشد. به من بیاموز که دستورات مقدس تو را ارج نهم و دوست بدارم، زیرا می‌دانم بدون اطاعت، دگرگونی حقیقی وجود ندارد. مرا از فریب‌های این دنیا که می‌کوشند قدوسیت را از وفاداری به کلامت جدا کنند، رهایی بخش. مرا در راستی هدایت کن و زندگیم را مطابق معیارهای جاودان تو شکل بده تا حقیقتاً مورد رضایت تو باشم.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و ستایش می‌کنم، زیرا قدوسیت تو کامل است و راه‌هایت عادلانه‌اند. پسر محبوبت شاهزاده و نجات‌دهنده جاودان من است. شریعت قدرتمند تو همچون آتشی است که پاک می‌سازد و همچون آینه‌ای که حقیقت وجودم را آشکار می‌کند. فرامین تو راهی امن برای ترسندگان تو و بنیانی استوار برای جویندگان صادق توست. در نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«عزیزان، اگر وجدان ما ما را محکوم نکند، می‌توانیم با اطمینان کامل نزد خدا برویم» (۱ یوحنا ۳:۲۱).

هیچ چیز ذهن را در میان آشوب و چالش‌های زندگی بیشتر از آن آرام نمی‌کند که چشمان خود را بالاتر از شرایط برداریم و فراتر از آن‌ها نگاه کنیم: به بالا، به دست محکم، وفادار و حاکم خدا که همه چیز را با حکمت کنترل می‌کند؛ و به فراتر، به نتیجه زیبایی که او در سکوت برای کسانی که او را دوست دارند آماده می‌سازد. وقتی تمرکز خود را از مشکل برداشته و به مشیت الهی اعتماد می‌کنیم، قلب ما شروع به آرامش می‌کند، حتی اگر همه چیز اطرافمان نامطمئن به نظر برسد.

اگر می‌خواهید با اطمینان، جسارت و شادی واقعی زندگی کنید، تمرکز خود را بر زندگی پاک و مقدس در حضور خداوند بگذارید. بر اطاعت با غیرت از هر یک از احکام او تمرکز کنید، حتی اگر این کار برخلاف آن چیزی باشد که اکثریت انجام می‌دهند یا از آن دفاع می‌کنند. اطاعت هرگز راهی محبوب نبوده است — اما همیشه راه درست بوده است. هر جان برای خودش حساب پس خواهد داد و رابطه شما با خدا باید بر پایه وفاداری به شریعت قدرتمندی باشد که او خود بر ما آشکار ساخته است. این وفاداری همان چیزی است که پل میان آسمان و قلب انسان را استوار نگاه می‌دارد.

و هنگامی که در این مسیر اطاعت پایداری می‌کنید، متوجه چیز فوق‌العاده‌ای خواهید شد: مشکلات، هرچقدر هم بزرگ باشند، شروع به مرتب شدن، از بین رفتن یا از دست دادن قدرت خود می‌کنند. صلح خدا — همان صلح واقعی، عمیق و پایدار — آغاز به سلطنت در زندگی شما می‌کند. و این صلح فقط نصیب کسانی می‌شود که با پدر در صلح هستند و در اطاعت از اراده مقدس و جاودان او با او در عهد زندگی می‌کنند. -اقتباس از رابرت لیتون. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، حقیقت این است که اغلب اجازه می‌دهم شرایط زندگی بلندتر از حاکمیت تو سخن بگوید. وقتی همه چیز به هم ریخته به نظر می‌رسد، وقتی چالش‌ها فشار می‌آورند، ذهنم آشفته و قلبم خسته می‌شود. اما امروز، یک بار دیگر، چشمانم را به سوی تو بلند می‌کنم. تو وفادار، حکیم و حاکم بر همه چیز هستی. هیچ چیز از کنترل تو خارج نیست. و هنگامی که تصمیم می‌گیرم به تو اعتماد کنم و احکام تو را همچون لنگر جانم به یاد آورم، آرامش بازمی‌گردد، حتی اگر شرایط اطرافم هنوز تغییر نکرده باشد.

ای پدر من، امروز از تو می‌خواهم که روحم را تقویت کنی تا با جسارت، شادی و پاکی در حضورت زندگی کنم. به من شجاعت بده تا با غیرت اطاعت کنم، حتی اگر این اطاعت مرا از اکثریت جدا کند. می‌خواهم زندگی‌ام با وفاداری به راه‌های تو مشخص شود، نه با نظرات این جهان. به من بیاموز که در آنچه تو قبلاً آشکار ساخته‌ای با استواری پایداری کنم، زیرا می‌دانم تنها در این صورت رابطه‌ام با تو استوار، حقیقی و سرشار از آرامش خواهد بود. شریعت تو پیوندی است که مرا به تو متصل می‌کند — و من نمی‌خواهم این پیوند را به هیچ قیمتی سست کنم.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و ستایش می‌کنم زیرا حضورت هر طوفانی را آرام می‌سازد. پسر محبوبت شاهزاده و نجات‌دهنده ابدی من است. شریعت قدرتمند تو همچون بنیادی نامرئی است که جانم را در میان طوفان حفظ می‌کند. احکام تو همچون طناب‌های ایمنی‌اند که مانع سقوط من می‌شوند، حتی در سخت‌ترین روزها. در نام گرانبهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.