«نترس، زیرا من با تو هستم؛ هراسان مشو، زیرا من خدای تو هستم؛ تو را تقویت می‌کنم و یاری می‌دهم و تو را به دست راست عدالت خود حمایت می‌کنم» (اشعیا ۴۱:۱۰).

گاهی اوقات ما به موقعیت‌هایی کشانده می‌شویم که غیرممکن به نظر می‌رسند. خدا اجازه می‌دهد به این نقطه برسیم تا بیاموزیم که فقط و فقط به او تکیه کنیم. وقتی همه کمک‌های انسانی ناکام می‌مانند، درمی‌یابیم که خداوند تنها منبع یاری ماست و در همان‌جا قدرت او را می‌بینیم که به شیوه‌ای خارق‌العاده عمل می‌کند.

این اعتماد زمانی قوی‌تر می‌شود که در وفاداری به شریعت باشکوه حضرت اعلی زندگی کنیم. اطاعت است که به ما شهامت می‌بخشد تا با جسارت دعا کنیم، دانسته که خداوند هرگز فرزندانش را تنها نمی‌گذارد. وقتی از تکیه‌گاه‌های سست این جهان دست می‌کشیم، در خداوند استواری می‌یابیم و تحقق وعده‌های او را به نفع خود مشاهده می‌کنیم.

پس، هر نبردی را به خالق بسپار و عهد او را به یادش بیاور. نه مانند کسی که تردید دارد، بلکه مانند کسی که اعتماد دارد. کسی که کاملاً بر خدا تکیه می‌کند درمی‌یابد که هیچ جمعیتی، هرچقدر هم بزرگ باشد، نمی‌تواند کسی را که در نور حضرت اعلی گام برمی‌دارد و به سوی پسر برای حیات جاودان هدایت می‌شود، شکست دهد. اقتباس از اف. بی. مایر. تا فردا، اگر خداوند بخواهد.

با من دعا کنید: ای پدر محبوب، من در حضورت قرار می‌گیرم و اعتراف می‌کنم که تنها تو یاری‌دهنده حقیقی من هستی. وقتی همه چیز غیرممکن به نظر می‌رسد، من اطمینان دارم که تو در کنار من هستی.

ای خداوند، مرا هدایت کن تا در اطاعت از شریعت باشکوه تو زندگی کنم. بگذار هر سختی فرصتی باشد برای دیدن قدرت تو و تقویت ایمانم.

ای خدای عزیز، تو را شکر می‌کنم زیرا در زمان‌های اندوه یاری‌دهنده من هستی. پسر محبوب تو شاهزاده و نجات‌دهنده جاودان من است. شریعت پرقدرت تو سپری است که مرا محافظت می‌کند. احکام تو دیوارهای استوار اطراف من هستند. من در نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«مرا بخوان و تو را اجابت خواهم کرد و چیزهای عظیم و استوار را به تو اعلام خواهم نمود که نمی‌دانی» (ارمیا ۳۳:۳).

دعای مؤثر، تکرار بی‌معنا یا تلاشی برای قانع کردن خدا نیست، بلکه جستجویی صادقانه همراه با ایمان حقیقی است. زمانی که موضوعی خاص وجود دارد، دعا کن تا ایمان بیاوری — تا دل از یقین پر شود که خداوند شنیده است. آنگاه حتی پیش از آنکه پاسخ ظاهر شود، از پیش شکر کن. دعایی که بدون ایمان باشد، ضعیف می‌شود، اما دعایی که از اعتماد راسخ زاده می‌شود، دل را دگرگون می‌سازد.

این اعتماد راسخ از زندگی هماهنگ با احکام عظیم حضرت اعلی متعال سرچشمه می‌گیرد. ایمان، تفکر مثبت نیست، بلکه یقین به این است که خداوند فرزند مطیع را پاداش می‌دهد. کسی که در اراده خداوند گام برمی‌دارد، با اطمینان دعا می‌کند، زیرا می‌داند که زندگی‌اش در مسیر درست است و وعده‌های او برای کسانی است که او را گرامی می‌دارند.

پس، زمانی که زانو می‌زنی، این کار را با اطاعت در دل انجام بده. دعای مطیع قدرت دارد، صلح می‌آورد و درها را می‌گشاید. پدر می‌شنود و در زمان مناسب پاسخ می‌دهد و تو را آماده می‌سازد تا نه تنها پاسخ، بلکه رشد روحانی که از رفاقت با پسر حاصل می‌شود را نیز دریافت کنی. اقتباس از سی. اچ. پریجِن. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: ای پدر محبوب، من با دلی مشتاق برای دعا با ایمان حقیقی در حضورت می‌ایستم. به من بیاموز که منتظر بمانم و حتی پیش از دیدن پاسخ، شکرگزاری کنم.

ای خداوند، کمکم کن تا در احکام عظیم تو وفادارانه گام بردارم تا دعایم قوی و پیوسته باشد و ایمانم استوار و تزلزل‌ناپذیر.

ای خدای عزیز، تو را شکر می‌کنم زیرا فرزند مطیع را پاداش می‌دهی و دعای صادقانه را می‌شنوی. پسر محبوب تو شاهزاده و نجات‌دهنده جاودان من است. شریعت قدرتمند تو پایه اعتماد من است. احکام تو راه امنی است که دعاهایم به سوی آن روانه می‌شود. من در نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«چه کسی بر کوه خداوند صعود خواهد کرد؟ چه کسی در مکان مقدس او خواهد ایستاد؟ کسی که دستان پاک و قلبی پاک دارد» (مزامیر ۲۴:‏۳-۴).

بسیاری از ما به خاطر ترس از صعود به کوه‌های خدا، در دشت‌ها می‌مانیم. ما در مناطق پایین‌تر ساکن می‌شویم، زیرا مسیر دشوار، شیب‌دار و پرزحمت به نظر می‌رسد. اما در تلاش برای صعود است که دیدگاه‌های جدید، هوای پاک‌تر و حضور عمیق‌تر خداوند را می‌یابیم. تپه‌هایی که در نگاه اول ترسناک به نظر می‌رسند، برکات و مکاشفاتی را در خود دارند که تا زمانی که در دره بمانیم، هرگز تجربه نخواهیم کرد.

در همین جاست که احکام باشکوه حضرت اعلی وارد می‌شوند. آن‌ها نه تنها ما را هدایت می‌کنند، بلکه ما را برای پیشروی نیز تقویت می‌نمایند. زمانی که اطاعت را انتخاب می‌کنیم، شجاعت می‌یابیم تا آسایش را ترک کنیم و به بلندی‌های خدا صعود نماییم. با هر قدم وفادارانه، سطوح جدیدی از صمیمیت، حکمت و بلوغ روحانی را کشف می‌کنیم که در دشت یافت نمی‌شود.

پس از کوه‌های خداوند نترسید. رضایت از خود را رها کنید و به سوی مکان‌های بلندتر پیش بروید، جایی که پدر می‌خواهد شما را هدایت کند. کسی که با اطاعت در این بلندی‌ها گام برمی‌دارد، به کمال زندگی دست می‌یابد و آماده می‌شود تا به سوی پسر هدایت شود، جایی که آمرزش و نجات جاودان وجود دارد. اقتباس از جِی. آر. میلر. تا فردا، اگر خداوند بخواهد.

با من دعا کنید: ای پدر محبوب، تو را برای تپه‌ها و دره‌های زندگی‌ام ستایش می‌کنم. می‌دانم که هر بخش از مسیر زیر کنترل توست.

ای خداوند، به من بیاموز تا با اطاعت از احکام باشکوه تو با هر چالش روبرو شوم و اطمینان داشته باشم که حتی سختی‌ها نیز برکاتی هستند که تو آماده کرده‌ای.

ای خدای عزیز، تو را شکر می‌کنم زیرا تپه‌هایم را به مکان‌های باران و دره‌هایم را به دشت‌های حاصلخیز تبدیل می‌کنی. پسر محبوب تو شاهزاده و نجات‌دهنده ابدی من است. شریعت قدرتمند تو راهی استوار در کوه‌هاست. احکام تو بارانی است که قلبم را بارور می‌سازد. در نام گرانبهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«من عهد خود را میان خود و تو برقرار خواهم کرد و تو را بسیار زیاد خواهم گردانید» (پیدایش ۱۷:۲).

وعده‌های خداوند چشمه‌هایی هستند که هرگز خشک نمی‌شوند. آن‌ها در زمان کمبود عقب‌نشینی نمی‌کنند، بلکه برعکس — هرچه نیاز بیشتر باشد، فراوانی خدا آشکارتر می‌شود. زمانی که دل بر کلمات حضرت اعلی تکیه می‌کند، هر لحظه دشوار به فرصتی تبدیل می‌شود تا مراقبت الهی را به شکلی عمیق‌تر و واقعی‌تر تجربه کند.

اما برای نوشیدن از این فراوانی، باید با «جام» اطاعت نزد او آمد. کسی که در احکام باشکوه خداوند گام برمی‌دارد، می‌آموزد که به همان اندازه تعهدش، اعتماد کند، بخواهد و دریافت نماید. هرچه وفاداری بیشتر باشد، پیمانه‌ای که به چشمه نزدیک می‌شود بزرگ‌تر است و سهم نیرویی که برای زندگی روزانه خود می‌برد، بیشتر خواهد بود.

پس با دلی مطیع به وعده‌های خدا نزدیک شو. پدر می‌خواهد زندگی‌ات را از برکت و روزی پر کند و تو را برای ابدیت با پسر آماده سازد. هر روزی که در وفاداری سپری می‌شود، فرصتی است برای تجربه ثروتی که تنها خداوند می‌تواند عطا کند. اقتباس از جان جووت. تا فردا، اگر خداوند بخواهد.

با من دعا کنید: ای پدر محبوب، با دلی مطمئن به حضورت می‌آیم و ایمان دارم که وعده‌هایت جاودان و هرگز شکست‌ناپذیرند.

ای خداوند، کمکم کن در احکام باشکوه تو گام بردارم و با «جام» بزرگ‌تری از اطاعت، هرآنچه برایم آماده کرده‌ای دریافت کنم. بیاموزم که در هر نیاز به تو تکیه کنم.

ای خدای عزیز، تو را شکر می‌کنم زیرا وعده‌هایت چشمه‌های پایان‌ناپذیرند. پسر محبوبت شاهزاده و نجات‌دهنده ابدی من است. شریعت پرقدرت تو رودی همیشگی از زندگی است. احکام تو جویبارهای فراوانی هستند که جانم را سیراب می‌کنند. در نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«تو کسی را که فکرش بر تو ثابت مانده است، در صلح کامل نگاه خواهی داشت؛ زیرا او بر تو توکل دارد» (اشعیا ۲۶:۳).

زندگی بسیار فراتر از صرفاً وجود داشتن یا لذت بردن از آسایش است. خداوند ما را فرا می‌خواند تا رشد کنیم، تا در شخصیت مسیح شکل بگیریم، تا در فضیلت قوی، درستکار و منضبط شویم. او می‌خواهد در ما صلحی را شکل دهد که با شرایط شکسته نمی‌شود، اعتمادی درونی که هر چالش را به پیروزی‌ای خاموش تبدیل می‌کند. این است زندگی حقیقی: نه فقط زنده ماندن، بلکه بلوغ روحانی.

این رشد زمانی اتفاق می‌افتد که انتخاب می‌کنیم مطابق با اوامر عالی حضرت اعلی راه برویم. آن‌ها همچون راهنمایی عمل می‌کنند تا ما را به سوی بلوغ هدایت کنند و صبر، خویشتن‌داری، شفقت و استواری را در ما پرورش دهند. هر عمل اطاعت، بنایی است در شخصیت جاودانه‌ای که خداوند می‌خواهد در ما بسازد و ما را برای روبرو شدن با آزمایش‌ها با آرامش آماده می‌کند.

پس، با چشمانی نو به زندگی نگاه کن. تنها به ضروریات قانع نباش؛ آنچه را که جاودانه است بجوی. پدر، کسانی را که خود را به اراده او می‌سپارند، شکل می‌دهد و هدایت می‌کند و هر مرحله را به پله‌هایی برای شبیه شدن به پسرش تبدیل می‌کند و آنان را به صلح پیروزمندانه‌ای که فقط عیسی می‌تواند عطا کند، می‌رساند. اقتباس از ج. ر. میلر. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: ای پدر محبوب، من در حضورت می‌ایستم و اعتراف می‌کنم که زندگی بسیار فراتر از آسایش است. می‌خواهم در شخصیت پسرت رشد کنم و مطابق اراده تو شکل بگیرم.

ای خداوند، مرا هدایت کن تا مطابق اوامر عالی تو زندگی کنم و در هر لحظه از سفرم فضایل، انضباط و بلوغ روحانی را پرورش دهم.

ای خدای عزیز، تو را شکر می‌کنم که مرا فراتر از امور ابتدایی می‌بری تا به تصویر پسرت تبدیل شوم. پسر محبوب تو شاهزاده و نجات‌دهنده جاودانه من است. شریعت قدرتمند تو راه رشد برای جان من است. اوامر تو پله‌هایی هستند که مرا به سوی صلح تو بالا می‌برند. من در نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«چشمان خداوند بر تمام زمین است تا خود را نیرومند نشان دهد برای کسانی که دلشان کاملاً از آن اوست» (۲ تواریخ ۱۶:۹).

هر روز در برابر ناشناخته‌ها قرار داریم. هیچ‌کس نمی‌داند چه تجربیاتی پیش خواهد آمد، چه تغییراتی رخ خواهد داد یا چه نیازهایی ظاهر خواهد شد. اما خداوند پیش از ما آنجاست و به هر جزئیاتی رسیدگی می‌کند. او به ما اطمینان می‌دهد که چشمانش از آغاز تا پایان سال بر روزهای ماست و ما را با آب‌هایی که هرگز خشک نمی‌شوند و چشمه‌هایی که هرگز نمی‌خشکند، حمایت می‌کند. همین یقین است که ترس را به اعتماد و اضطراب را به آرامش تبدیل می‌کند.

برای زندگی با این اطمینان، باید زندگی خود را با فرامین والای حضرت اعلی هماهنگ کنیم. این فرامین به ما می‌آموزند که فقط به خداوند به عنوان منبع یگانه تکیه کنیم، نه به منابع ناپایدار این جهان. هر گام اطاعت مانند نوشیدن از چشمه‌های جاودان است که به ما نیرو می‌بخشد تا با ناشناخته‌ها روبرو شویم و حتی در زمان آزمایش نیز تعادل بیابیم.

پس، امروز را با اعتماد به خداوند آغاز کن. پدر برای کسانی که از آن او هستند، هیچ چیز ضروری را کم نمی‌گذارد. کسی که در وفاداری گام برمی‌دارد، درمی‌یابد که ناشناخته دشمن نیست، بلکه صحنه‌ای است که خداوند در آن مراقبت خود را آشکار می‌سازد، ما را با امنیت هدایت می‌کند و برای حیات جاودان در مسیح آماده می‌سازد. اقتباس از لتی بی. کوومن. تا فردا، اگر خداوند بخواهد.

با من دعا کنید: ای پدر محبوب، تو را می‌ستایم زیرا چشمان تو پیش از آغاز هر روز بر آن است. اطمینان دارم که تو همه چیز مورد نیازم را از پیش آماده کرده‌ای.

ای خداوند، کمکم کن تا بر اساس فرامین والای تو زندگی کنم تا در هر لحظه از مسیرم فقط به تو تکیه کنم.

ای خدای عزیز، تو را شکر می‌کنم زیرا چشمه‌های تو هرگز خشک نمی‌شوند. پسر محبوب تو شاهزاده و نجات‌دهنده جاودان من است. شریعت پرقدرت تو رودخانه‌ای همیشگی است که مرا حمایت می‌کند. فرامین تو جریان‌های حیاتی هستند که جانم را تازه می‌سازند. در نام گرانبهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«خداوند شبان من است؛ محتاج به هیچ چیز نخواهم بود» (مزامیر ۲۳:۱).

زندگی پر از نبردها، چالش‌ها و لحظات با شکوه است. اما کسی که به شبان جان خود ایمان دارد، نیرویی برای پیشروی، انجام وظیفه و غلبه بر هر آزمایش می‌یابد. ایمان به خداوند، اطاعت را حمایت می‌کند و اطاعت، ایمان را تقویت می‌نماید و این چرخه‌ای از اعتماد و پیروزی را ایجاد می‌کند. در پایان سفر، زمانی که نبردهای زمینی پایان می‌یابد، همین ایمان به سرود پیروزی تبدیل خواهد شد.

برای چنین گام برداشتن، لازم است از فرامین باشکوه حضرت اعلی پیروی کنیم که ما را همچون عصایی مطمئن در مسیرهای روزمره هدایت می‌کند. هر عمل وفادارانه و هر گام مطیعانه، استواری درونی را بنا می‌نهد و ما را برای ابدیت آماده می‌سازد. به این ترتیب، حتی در برابر نبردها، آرامش شبان را احساس می‌کنیم که ما را با مراقبت و هدف هدایت می‌کند.

پس بدون ترس پیش بروید. شبان آسمانی، مطیعان را از میان آب‌های آرام هدایت می‌کند و در پایان راه، آنان نور آسمان را که در آب‌های جاودان منعکس شده است، مشاهده می‌کنند. کسی که در اراده خداوند پایداری می‌کند، درمی‌یابد که مرگ تنها گذری به سوی آرامش درخشان حضور اوست. اقتباس از استاپفورد اِی. بروک. تا فردا، اگر خداوند بخواهد.

با من دعا کنید: ای پدر محبوب، با دلی آماده برای پیروی از راه تو، حتی در میان نبردهای این زندگی، به حضورت می‌آیم.

ای خداوند، مرا هدایت کن تا با وفاداری در فرامین باشکوه تو گام بردارم. ایمانم به واسطه اطاعت تقویت شود و اطاعتم به وسیله ایمان حمایت گردد.

ای خدای عزیز، تو را شکر می‌کنم زیرا مرا همچون شبانی کامل هدایت می‌کنی. فرزند محبوب تو شاهزاده و نجات‌دهنده جاودان من است. شریعت قدرتمند تو عصایی است که گام‌هایم را هدایت می‌کند. فرامین تو آب‌های آرامی هستند که جانم را تازه می‌سازند. در نام گرانبهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«سپس خدا ابرام را بیرون برد و به او گفت: “به آسمان نگاه کن و ستارگان را بشمار، اگر بتوانی”» (پیدایش ۱۵:۵).

مانند ابراهیم، ما نیز اغلب در «خیمه‌های» خودمان محبوس هستیم — در محدودیت‌های ذهنی، ترس‌ها و نگرانی‌هایمان. اما خداوند ما را به بیرون فرا می‌خواند تا چشمانمان را به سوی آسمان بلند کنیم و دورتر ببینیم. او ما را دعوت می‌کند تا جای فضاهای تنگ را با دیدی وسیع عوض کنیم، با قدم‌هایی استوار در اراده او زندگی کنیم و قلبمان را برای آنچه او برنامه‌ریزی کرده باز نگه داریم. وقتی به بالا نگاه می‌کنیم، درمی‌یابیم که افکار خدا بسیار بالاتر از افکار ماست و راه‌های او همیشه بزرگ‌تر از آن چیزی است که تصور می‌کنیم.

برای تجربه این زندگی وسیع‌تر، باید مطابق با شریعت باشکوه حضرت اعلی قدم برداریم. این شریعت ما را از زندان‌های درونی آزاد می‌کند، محدودیت‌هایی را که بر خود تحمیل کرده‌ایم می‌شکند و به ما می‌آموزد که به هدایت پدر اعتماد کنیم. هر قدم اطاعت، دعوتی است تا جهان و زندگی را از منظر خدا ببینیم و دیدگاه کوتاه انسان را با دیدگاه ابدی خالق عوض کنیم.

پس از «خیمه» محدودیت بیرون بیا و وارد «آسمان» وعده‌های خدا شو. او می‌خواهد تو با افق‌های باز زندگی کنی، با فرمان‌های عظیمش هدایت شوی و برای به ارث بردن حیات جاودان در عیسی آماده گردی. اقتباس از جان جووت. تا فردا، اگر خداوند بخواهد.

با من دعا کنید: ای پدر محبوب، در حضورت می‌ایستم و از تو می‌خواهم مرا از فضاهای تنگ بیرون آوری و چشمانم را به آسمان وعده‌هایت باز کنی. چشمانم را باز کن تا نقشه‌های بزرگ‌ترت را ببینم.

ای خداوند، مرا هدایت کن تا در اطاعت از شریعت باشکوهت گام بردارم و افکار کوچک را با دیدی وسیع از مقصودت عوض کنم. بگذار هر روز با اعتماد به مراقبت تو زندگی کنم.

ای خدای عزیز، تو را شکر می‌کنم که مرا به بیرون از محدودیت‌هایم فرا می‌خوانی. پسر محبوبت شاهزاده و نجات‌دهنده ابدی من است. شریعت قدرتمندت افقی بی‌پایان برای جان من است. فرمان‌هایت ستارگانی هستند که مرا در راه هدایت می‌کنند. در نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«در شریعت تو آرامش عظیمی یافت می‌شود؛ و هیچ چیز باعث لغزش کسی که آن را نگاه می‌دارد نخواهد شد» (مزامیر ۱۱۹:۱۶۵).

گاه لحظاتی هست که وقتی کتاب مقدس را می‌گشاییم، آرامشی لطیف بر جان ما فرود می‌آید. وعده‌های خداوند همچون ستارگانی در آسمان شب می‌درخشند، هر یک نوری و اطمینانی به قلب می‌بخشند. و زمانی که با دعا نزدیک می‌شویم، خداوند تسلی عمیقی را همچون روغنی بر امواج متلاطم فرو می‌ریزد و حتی قیام‌های پنهان سرکشی درون ما را آرام می‌سازد.

این تسلی شیرین تنها زمانی پایدار می‌شود که انتخاب کنیم در وفاداری به شریعت باشکوه خداوند گام برداریم. این شریعت است که ذهن ما را از بی‌ثباتی حفظ می‌کند و قدم‌های ما را در میان نبردها استوار می‌سازد. اطاعت، گوش‌ها را برای شنیدن وعده‌ها و قلب را برای تجربه آرامشی که از حضرت اعلی می‌آید، حتی در میان آزمایش‌ها، می‌گشاید.

پس کلمات جاودان خداوند را پناهگاه خود سازید. کسی که در اطاعت زندگی می‌کند درمی‌یابد که هر وعده زنده و مؤثر است و پدر، وفاداران خود را به سوی پسر هدایت می‌کند، جایی که بخشش، امید و نجات است. اقتباس از جی. سی. فیلپات. تا فردا، اگر خداوند بخواهد.

با من دعا کنید: ای پدر عزیز، من به سوی تو می‌آیم و به یاد می‌آورم که چند بار کلام تو آرامش را به جانم آورده است. شکر که به من نشان می‌دهی تنها نیستم.

ای خداوند محبوب، به من بیاموز تا در شریعت باشکوه تو گام بردارم تا نسبت به وعده‌هایت حساس باشم و حتی در برابر طوفان‌ها در آرامش بمانم.

ای خدای محبوب، تو را شکر می‌کنم زیرا کلام تو تسلی و قوت من است. پسر محبوب تو شاهزاده و نجات‌دهنده ابدی من است. شریعت نیرومند تو همچون ستارگانی است که شب را روشن می‌سازد. احکام تو مرهمی است که امواج زندگی را آرام می‌کند. من در نام گرانبهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«به خوبی می‌دانم که تو بر همه چیز قادر هستی و هیچ یک از نقشه‌هایت نمی‌تواند ناکام بماند» (ایوب ۴۲:۲).

زندگی، دردها، آزمایش‌ها و سقوط‌های درونی را به همراه دارد که گاهی سنگین‌تر از هر رنج بیرونی به نظر می‌رسند. با این حال، ایمان ما را وا می‌دارد تا هر فصل از مسیر را با سپاسگزاری به سوی آفریدگار به پایان برسانیم. نه فقط به خاطر برکاتی که دریافت می‌کنیم، بلکه برای همه آنچه زندگی را می‌سازد: شادی‌ها و غم‌ها، سلامتی و بیماری، پیروزی‌ها و شکست‌ها. هر بخش، حتی سخت‌ترین آن، به دست خدا برای خیریت ما به کار می‌رود.

این دیدگاه تنها زمانی ممکن است که بیاموزیم مطابق شریعت عظیم خداوند زندگی کنیم. او به ما نشان می‌دهد که هیچ چیز بیهوده نیست، حتی وسوسه می‌تواند فرصتی برای تقویت شود، و پدر با حکمت هر جزئیات را اداره می‌کند. اطاعت از این اراده مقدس به ما کمک می‌کند تا هدف پشت شرایط را ببینیم و در مراقبت کسی که زندگی ما را برای ابدیت شکل می‌دهد، آرام بگیریم.

پس در هر زمان شکرگزار باش. کسی که خود را به اراده خدای متعال می‌سپارد، درمی‌یابد که هم شادی و هم درد ابزارهایی برای آماده‌سازی هستند. پدر مطیعان را هدایت می‌کند و آنان را به سوی پسر می‌برد، جایی که آمرزش، نجات و یقین داریم که همه چیز برای حیات جاودان همکاری می‌کند. اقتباس از اورویل دیویی. تا فردا، اگر خداوند بخواهد.

با من دعا کنید: ای خدای محبوب، با دلی شکرگزار در حضورت می‌ایستم، نه فقط برای برکات آشکار، بلکه برای تمام زندگی‌ام و هر تجربه‌ای که به من بخشیده‌ای.

ای پدر، به من بیاموز که از شریعت عظیم تو اطاعت کنم و در هر موقعیت—چه شادی و چه درد—دست تو را که برای خیریت من عمل می‌کند، ببینم. بگذار هرگز اعتمادم به هدف تو را از دست ندهم.

ای خدای عزیز، تو را شکر می‌کنم زیرا همه چیز در زندگی من در تو معنا می‌یابد. پسر محبوبت شاهزاده و نجات‌دهنده ابدی من است. شریعت مقتدر تو بنیادی است که هر مرحله از سفرم را استوار می‌سازد. احکام تو ابزارهای الهی هستند که همه چیز را برای آمادگی ابدیت دگرگون می‌کنند. در نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.