«چشمان خود را به آسمان‌ها بلند کنید و بنگرید. چه کسی این همه را آفریده است؟» (اشعیا ۴۰:۲۶).
خدا ما را فرا نمی‌خواند که در خیمه‌های کوچکِ اندیشه یا ایمان محدود زندگی کنیم. او می‌خواهد ما را به بیرون ببرد، همان‌گونه که با ابراهیم کرد، و به ما بیاموزد که به آسمان بنگریم؛ نه فقط با چشمانمان، بلکه با دل‌هایمان. کسی که با خدا گام برمی‌دارد، می‌آموزد که فراتر از امور آنی و فراتر از خود ببیند. خداوند ما را به فضاهایی گسترده هدایت می‌کند؛ جایی که نقشه‌های او از نگرانی‌های ما بزرگ‌ترند و ذهنمان می‌تواند با عظمت اراده‌اش هماهنگ شود.
این موضوع درباره محبت، دعاها و حتی رؤیاهای ما نیز صدق می‌کند. وقتی در دلی تنگ گرفتار می‌مانیم، همه‌چیز کوچک می‌شود: سخنانمان، کارهایمان و امیدهایمان. اما وقتی از فرمان‌های نیکوی خدا اطاعت می‌کنیم و جانمان را به روی آنچه او می‌خواهد انجام دهد می‌گشاییم، زندگی‌مان گسترش می‌یابد. بیشتر محبت می‌کنیم، برای افراد بیشتری دعا می‌کنیم و مشتاق می‌شویم که برکت‌هایی فراتر از حلقه کوچک خود ببینیم. خدا ما را نیافریده تا رو به درون زندگی کنیم، بلکه تا آسمان را در اینجا، بر زمین، بازتاب دهیم.
پدر نقشه‌های خود را تنها بر مطیعان آشکار می‌سازد. اگر بخواهیم با او گام برداریم، باید از خیمه بیرون بیاییم، چشمانمان را بلند کنیم و همچون همراهان راستین خدای متعال زندگی کنیم؛ با ایمانی گسترده، محبتی سخاوتمندانه و زندگی‌ای که اراده خدا راهنمای آن است. ـ برگرفته از جان جووت. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.
با من دعا کنید: خداوند، چند بار در خیمه آسوده نشسته‌ام و در اندیشه‌ها و ترس‌های خود محدود مانده‌ام. اما امروز صدایت را می‌شنوم که می‌گویی: «به آسمان‌ها بنگر!» و می‌خواهم به جایی بروم که مقصود تو مرا فرا می‌خواند.
دلم را وسعت ببخش تا آن‌گونه که تو محبت می‌کنی، محبت کنم. دیدم را گسترش بده تا با شور دعا کنم و به زندگی‌هایی فراتر از زندگی خودم دست یابم. به من شهامت بده تا اطاعت کنم و در فضاهایی گسترده گام بردارم، در حالی که جانم رو به خواست تو دارد.
ای خدای محبوبم، سپاسگزارم که مرا از خیمه بیرون آوردی و آسمان‌ها را به من نشان دادی. پسر محبوبت شاهزاده و نجات‌دهنده جاودان من است. شریعت نیرومندت نقشه راهی است که مرا به افق‌های جاودان هدایت می‌کند. فرمان‌هایت ستارگانی استوارند که راه مرا روشن می‌کنند. به نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.