«از در تنگ داخل شوید، زیرا در وسیع است و راه فراخ است که به هلاکت میانجامد و بسیاری هستند که از آن داخل میشوند» (متی ۷:۱۳).
زندگی انسان با پویایی و تغییرات مداومش مشخص میشود. ما ساکنان دائمی این جهان نیستیم؛ بلکه مسافرانی هستیم که همواره در حرکتیم، عصا به دست و غبار بر کفشهایمان نشسته است. همه ما در سفری هستیم، رو به جلو میرویم، همراه با جمعیتی بزرگ که همان مسیر را میپیمایند، در حالی که دیگران از دور قدمهایمان را زیر نظر دارند. در این سفر، هیچ آسایش دائمی وجود ندارد، نه در روز و نه در شب.
این سفر جدی است و نیازمند تأمل، زیرا هر یک از ما به سوی یکی از دو مقصد حرکت میکنیم: نجات یا هلاکت. این روند در جان ما، به طور پیوسته، در حالی که زندگی میکنیم و انتخاب میکنیم که به چه کسی خدمت کنیم، رخ میدهد. خداوند، در نیکویی خود، راه حیات جاودان را از ما پنهان نکرده است. او به وضوح بیان کرده که فقط دو چیز لازم است: ایمان داشتن به اینکه عیسی بره خداست که گناهان جهان را برمیدارد و اطاعت وفادارانه از شریعت او. این دو شرط ساده و مستقیم، ما را در مسیر درست قرار میدهد و به مقصد نهایی که خداوند آماده کرده، هدایت میکند.
با این حال، میلیونها نفر تصمیم میگیرند این شرایط روشن را نادیده بگیرند. بسیاری فرمانهای خدا را رد میکنند و در نافرمانی زندگی میکنند، در حالی که دیگران انکار میکنند که عیسی فرستاده خداست، یگانه کسی که میتواند انسان را با خالق آشتی دهد. این انتخاب، چه آگاهانه و چه ناخودآگاه، آنان را از حیات جاودان دور میسازد و به راه هلاکت میکشاند. با این حال، خداوند به همه فرصت تغییر جهت، ایمان و اطاعت را میدهد تا بتوانند حیات حقیقی و هدف جاودانی را که برای پیروانش در نظر گرفته، بیابند. -اقتباس از جیمز هستینگز. تا فردا، اگر خداوند بخواهد.
با من دعا کنید: خدای عزیز، اعتراف میکنم که من مسافری در این جهانم، همواره در حرکت، و هر قدمم سرنوشت جاودانهام را شکل میدهد. از تو میخواهم قدمهایم را در مسیر درست هدایت کنی تا سفرم مرا به تو نزدیکتر سازد، مرا به صورت تو درآورد و از دامهای فساد و ضعف دور کند.
ای پدر من، کمکم کن تا دو شرطی را که پیش روی ما نهادی به یاد داشته باشم: ایمان به اینکه عیسی بره خداست و اطاعت وفادارانه از شریعت تو. بگذار ایمانم به عیسی استوار و اطاعتم از فرمانهایت همیشگی باشد تا بتوانم با اطمینان به سوی مقصدی که برای فرزندانت آماده کردهای، گام بردارم.
ای خدای قدوس، تو را میستایم که به همه فرصت تغییر مسیر، ترک راه هلاکت و پیروی از راه حیات جاودان را عطا میکنی. سپاسگزارم که ارادهات را اینگونه روشن آشکار ساختهای و در رحمتت ما را به ایمان و اطاعت میخوانی. پسر محبوبت شاهزاده و نجاتدهنده جاودانه من است. شریعت پرقدرت تو همواره بر دل من نوشته شده است. فرمانهایت همچون ستارگانی هستند که شبهای تار زندگیام را روشن میکنند و امید و هدایت میبخشند. در نام گرانبهای عیسی دعا میکنم، آمین.
