«آیا برای خود چیزهای بزرگ میطلبی؟ این کار را نکن!» (ارمیا ۴۵:۵).
این در لحظات آرام و خاموش زندگی است که خدا بیش از هر زمان دیگری در ما کار میکند. در همانجا، هنگامی که در حضور او آرام میگیریم و با شکیبایی انتظار میکشیم، بهواسطه حضورش نیرومند میشویم. در حالی که دنیا ما را تحت فشار میگذارد تا عمل کنیم، بدویم، خودمان تصمیم بگیریم و کنترل همهچیز را در دست داشته باشیم، راه خدا ما را به اعتماد، تسلیم و اطاعت فرا میخواند. او نمیخواهد پیشاپیش او بدویم، بلکه میخواهد بیاموزیم گامهایش را دنبال کنیم و اعتماد داشته باشیم که نور او ما را هدایت خواهد کرد، حتی زمانی که هنوز گام بعدی را بهروشنی نمیبینیم.
هنگامی که قاطعانه تصمیم میگیریم از قانون شگفتانگیز و قدرتمند آفریدگار اطاعت کنیم ــ با تمام دل و با تمام توانمان، حتی اگر تمام دنیا با ما مخالفت کند ــ اتفاقی عمیق در درونمان رخ میدهد. خواسته شخصی ما شروع به کاهش میکند و خواسته خدا مرکز همهچیز میشود. همانند عیسی، که اراده خود را نطلبید، بلکه اراده پدر را خواست، ما نیز با همین روحیه تسلیم و محبت زندگی میکنیم. و تنها در همین جایگاه اطاعت است که شناخت حقیقی روحانی و بلوغ جان تحقق مییابد.
هر تلاشی برای پیوستن به خدا بدون این اساس بیهوده خواهد بود. مشارکت با پدر از طریق احساسات، سخنان زیبا یا نیتهای نیکِ جدا از عمل برقرار نمیشود؛ بلکه در اطاعت از فرمانهای مقدس و کامل او زاده میشود و رشد میکند. از راه اطاعت است که دوشادوش خدا گام برمیداریم، به دست او شکل میگیریم، بهوسیله او هدایت میشویم و سرانجام وعده زندگی جاودان را در مسیح عیسی دریافت میکنیم. اطاعت راه است ــ و همچنین مقصد، زیرا در آن خود خدا را مییابیم. ــ آیزاک پنینگتون. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.
با من دعا کنید: خدای عزیز، درست است که اغلب اجازه میدهم شتاب و فشارهای این دنیا مرا با خود ببرند. وقتی همهچیز آرام است، گمان میکنم باید کاری انجام دهم، تصمیمی بگیرم یا چیزی را به حرکت درآورم؛ اما تو مرا به سکوت، اعتماد و آرام گرفتن در خودت فرا میخوانی. به من بیاموز در حضور تو بایستم و با شکیبایی انتظار بکشم، زیرا میدانم در همین لحظات سکوت است که تو بیش از هر زمان دیگری در درونم عمل میکنی. هنگامی که قلبم را به سوی قانون تو برمیگردانم و انتخاب میکنم با آهنگ تو گام بردارم، آرامشی را احساس میکنم که به شرایط وابسته نیست.
ای پدر من، امروز از تو میخواهم شجاعت اطاعت استوار را در من بکاری، حتی زمانی که این کار مرا برخلاف جریان دنیا قرار میدهد. روحی مصمم به من عطا کن تا با محبت و reverence از فرمانهایت پیروی کنم، همانگونه که پسرت با وفاداری هر آنچه را تو فرمان دادی انجام داد. میخواهم خواسته تو مرکز زندگیام شود و قلبم بیش از هر چیز از خشنود ساختن تو شادمان گردد. مرا در این راه بلوغ هدایت کن تا نهتنها تو را بشناسم، بلکه در مشارکتی حقیقی با تو گام بردارم.
ای خدای قدوس، تو را میپرستم و میستایم، زیرا خود را از کسانی که با صداقت تو را میجویند پنهان نمیکنی. پسر محبوبت شاهزاده و نجاتدهنده جاودان من است. قانون قدرتمند تو همچون رودخانهای از آبهای پاک است که جانم را میشوید، تازه میکند و هدایت مینماید. فرمانهای تو همچون ستارگانی در آسمان تاریکاند که با وفاداری جهتی را که باید دنبال کنم نشان میدهند. به نام گرانبهای عیسی دعا میکنم، آمین.
