«حتی اگر از درهٔ سایهٔ مرگ بگذرم، از هیچ بدی نخواهم ترسید، زیرا تو با من هستی؛ عصای تو و چوبدستی تو مرا تسلی میدهند» (مزامیر ۲۳:۴).
روح مطیع برای ایمن بودن به شرایط وابسته نیست؛ بلکه به خداوند وابسته است. هنگامی که همهچیز در اطرافش نامطمئن به نظر میرسد، همچنان استوار میماند، زیرا هر موقعیت، چه خوب و چه بد، را به فرصتی برای افکندن خویش در آغوش خدا تبدیل کرده است. ایمان، اعتماد و تسلیم برای چنین روحی فقط مفاهیم نیستند، بلکه نگرشهایی روزانهاند. و همین است که ثبات حقیقی میآورد: زندگی کردن برای خشنود ساختن خدا، به هر قیمتی که باشد. هنگامی که این تسلیم واقعی باشد، هیچ بحرانی نمیتواند قلبی را که در ارادهٔ پدر آرام گرفته است متزلزل کند.
این روحِ وقفشده و متمرکز، وقت خود را با حواسپرتیها یا بهانهها هدر نمیدهد. او با هدفی روشن زندگی میکند: اینکه بهطور کامل از آنِ آفریدگار باشد. ازاینرو، همهچیز برای خیر او با یکدیگر همکاری میکند. نور او را به ستایش میکشاند؛ تاریکی او را به اعتماد کردن سوق میدهد. رنج او را از حرکت بازنمیدارد؛ بلکه به پیش میراند. شادی او را فریب نمیدهد؛ بلکه او را به شکرگزاری هدایت میکند. چرا؟ زیرا او دریافته است که خدا میتواند همهچیز ــ مطلقاً همهچیز ــ را برای نزدیکتر کردن او به خود به کار گیرد، به شرط آنکه همچنان از شریعت نیرومند او اطاعت کند.
اگر نزدیکی به آفریدگار خواستهٔ شماست، پس پاسخ پیش روی شماست: اطاعت کنید. نه فردا؛ نه زمانی که همهچیز آسانتر شود. همین اکنون اطاعت کنید. هرچه به فرمانهای خداوند وفادارتر باشید، آرامش، حفاظت و هدایت بیشتری را تجربه خواهید کرد. این همان کاری است که شریعت خدا انجام میدهد ــ شفا میبخشد، محافظت میکند و به سوی نجات هدایت مینماید. هیچ دلیلی برای به تعویق انداختن آن وجود ندارد. همین امروز آغاز کنید و ثمرهٔ اطاعت را بچشید: رهایی، برکت و زندگی جاودان در مسیح عیسی. ــ اقتباسشده از ویلیام لاو. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.
با من دعا کنید: پدر، تو را شکر میکنم، زیرا امنیت روح من به آنچه در اطرافم رخ میدهد وابسته نیست، بلکه به اطاعت من از ارادهٔ تو وابسته است. تو در زمانهای روشنایی پناهگاه من و در زمانهای تاریکی تکیهگاه من هستی. به من بیاموز که هر لحظه از زندگیام را به فرصتی تازه برای افکندن خویش در دستان تو، با ایمان و اعتماد، تبدیل کنم.
خداوندا، میخواهم بهطور کامل از آنِ تو باشم. مبادا هیچچیز در این جهان مرا از حضور تو منحرف کند، و وفاداریام به شریعت تو، حتی در روزهای دشوار، همواره پایدار بماند. قلبی استوار به من عطا کن که در فرمانهای تو امنترین راه را ببیند. مبادا دیگر این تسلیم را به تأخیر بیندازم. یاریام کن تا با شادی و استواری اطاعت را برگزینم.
ای خدای قدوس، تو را میپرستم و میستایم، زیرا لنگر جانهای وفاداری. پسر محبوبت، شاهزاده و نجاتدهندهٔ جاودان من است. شریعت نیرومند تو همچون دیواری تسخیرناپذیر است که از قلبی که از تو اطاعت میکند محافظت مینماید. فرمانهای تو رودهای آرامشی هستند که به سوی زندگی جاودان جاری میشوند. در نام گرانبهای عیسی دعا میکنم، آمین.
