«به‌سبب محبتت شادی بسیار خواهم کرد، زیرا رنج مرا دیدی و از تنگی جانم آگاه شدی» (مزامیر ۳۱:۷).
خدا هر انسانی را به‌طور کامل می‌شناسد. حتی پنهان‌ترین اندیشه‌ها، آن‌هایی که خود شخص از روبه‌رو شدن با آن‌ها می‌گریزد، از دیدگان او پنهان نیستند. هرچه انسان بیشتر به شناخت واقعی خود می‌رسد، خود را بیشتر آن‌گونه می‌بیند که خدا می‌بیند. آن‌گاه با فروتنی، کم‌کم مقاصد خداوند را در زندگی‌اش درمی‌یابد.
هر موقعیت ــ هر تأخیر، هر خواسته برآورده‌نشده و هر امید ناکام ــ دلیل مشخصی دارد و جایگاهش در نقشه خدا معین است. هیچ‌چیز تصادفی نیست. همه‌چیز کاملاً با وضعیت روحانی شخص هماهنگ است، از جمله بخش‌هایی از وجود درونی او که تا آن زمان حتی خودش نیز از آن‌ها آگاه نبوده است. تا زمانی که این درک حاصل شود، باید به نیکویی پدر اعتماد کرد و با ایمان هر آنچه را او اجازه می‌دهد پذیرفت.
این سفر خودشناسی باید همگام با اطاعت از شریعت نیرومند خدا و فرمان‌های شگفت‌انگیز او پیش برود. زیرا هرچه جان بیشتر تسلیم آنچه خداوند فرمان می‌دهد شود، بیشتر با حقیقت همسو می‌گردد، خود را بهتر می‌شناسد و به آفریدگار نزدیک‌تر می‌شود. خود را شناختن، با وفاداری اطاعت کردن و کاملاً اعتماد داشتن ــ این راه شناخت واقعی خداست. ــ برگرفته از ادوارد بی. پوزی. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.
با من دعا کنید: خداوند، خدای من، تو را می‌ستایم، زیرا مرا عمیقاً می‌شناسی. هیچ‌چیز در وجودم از تو پنهان نیست، حتی اندیشه‌هایی که می‌کوشم از آن‌ها بگریزم. تو با کمال و محبت دل مرا می‌آزمایی.
یاری‌ام کن تا به‌راستی از تو اطاعت کنم، حتی وقتی راه‌هایت را درک نمی‌کنم. به من فروتنی عطا کن تا اصلاح‌هایت را بپذیرم، شکیبایی تا در انتظار زمان‌های تو بمانم و ایمانی تا اعتماد کنم که هرچه اجازه می‌دهی برای خیر من است. بگذار هر دشواری چیزی را درباره خودم آشکار کند که باید دگرگونش سازم، و هر گام اطاعت مرا به تو نزدیک‌تر کند.
ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و می‌ستایم، زیرا با آنکه همه وجودم را می‌شناسی، از من دست نمی‌کشی. پسر محبوبت شاهزاده و نجات‌دهنده جاودان من است. شریعت نیرومند تو آینه‌ای است که جانم را آشکار می‌کند و استوار در نور تو راهنمایی‌ام می‌کند. فرمان‌هایت همچون کلیدهای زرینی هستند که رازهای قدوسیت و آزادی حقیقی تو را می‌گشایند. به نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.