«کسی که از آب و روح تولد نیابد، نمی‌تواند وارد پادشاهی خدا شود» (یوحنا ۳:۵).

وقتی عیسی درباره ورود به پادشاهی خدا سخن می‌گوید، منظور او صرفاً بهشت پس از مرگ نیست، بلکه آمدن پادشاهی به زمین و امتیاز زندگی در آن همین‌جا و همین‌اکنون است. بسیاری از مسیحیان به ایده یک بهشت آینده قانع می‌شوند، بی‌آنکه دریابند وعده خدا شامل یک تحول در زمان حال نیز می‌شود. ورود به پادشاهی یعنی مالک شدن هر آنچه خدا به ما وعده داده است: حضور دائمی او، سلطنت او بر زندگی ما و انجام اراده‌اش در ما و از طریق ما.

ورود به این پادشاهی به طور خودکار یا صرفاً با انتظار رخ نمی‌دهد. این ورود از طریق ایمانی زنده و فعال اتفاق می‌افتد، ایمانی که خود را در اطاعت نشان می‌دهد. خدا قوم خود را به یک باور منفعلانه دعوت نکرده، بلکه به تعهدی فعال نسبت به اراده‌اش فراخوانده است. کسی که می‌خواهد پادشاهی را تجربه کند، باید ایمان خود را با تسلیم کامل به اراده الهی نشان دهد. صرف انتظار برای برکات آینده کافی نیست؛ باید مطابق اصولی که خدا آشکار ساخته عمل کرد.

فرامین خدا در خود قدرتی دگرگون‌کننده دارند. هر که اطاعت را انتخاب کند، نه‌تنها هدایت، بلکه نیرو و اقتدار روحانی نیز خواهد یافت. این اطاعت به ما اجازه می‌دهد همین حالا وارد پادشاهی خدا شویم، وعده‌های او را در زندگی کنونی خود تجربه کنیم و نیز ورود به ابدیت را تضمین می‌کند. میان این دو جدایی نیست. کسی که در وفاداری به خدا زندگی می‌کند، از همین حالا شروع به بهره‌مندی از پادشاهی در زمین می‌کند، با همه برکاتی که به همراه دارد، و در زمان مقرر، وارث حیات جاودان خواهد شد. – اقتباس از ا. موری. تا فردا، اگر خداوند بخواهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، حقیقت دارد که پادشاهی تو فقط وعده‌ای برای آینده نیست، بلکه واقعیتی است که می‌توانم همین‌جا و همین‌اکنون در آن زندگی کنم. می‌دانم ورود به این پادشاهی یعنی اجازه دادن به حضور، اراده و سلطنت تو که در زندگی من برقرار شود. نمی‌خواهم فقط به انتظار بهشت قانع باشم، بلکه آرزو دارم امروز نیز از حضور کامل تو بهره‌مند شوم، زیر فرمان تو زندگی کنم و با وفاداری در راه‌های تو گام بردارم.

ای پدر من، امروز از تو می‌خواهم که به من ایمانی زنده عطا کنی که خود را در اطاعت کامل از اراده تو نشان دهد. می‌دانم که فقط ایمان داشتن کافی نیست؛ باید مطابق اصولی که آشکار ساخته‌ای عمل کنم. می‌خواهم ایمانم را نه فقط با کلام، بلکه با زندگی‌ام نشان دهم، با انتخاب اطاعت از فرامین تو و زیستن بر اساس حقیقت تو. دلی مطیع به من عطا کن که آماده باشد از همین حالا در پادشاهی تو گام بردارد و در هر قدم، صلح، قوت و مراقبت تو را تجربه کند.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و ستایش می‌کنم زیرا فرزندانت را به زندگی وفاداری و کمال در خودت دعوت کرده‌ای. سپاسگزارم که با اطاعت از تو، می‌توانم همین حالا از وعده‌های پادشاهی‌ات بهره‌مند شوم و بدانم که وفاداری امروز من مرا به حیات جاودان نیز خواهد رساند. پسر محبوب تو شاهزاده و نجات‌دهنده جاودانی من است. شریعت نیرومند تو چراغ وفادار من است که گام‌هایم را روشن می‌سازد. فرامین تو همچون سایه‌ای آرامش‌بخش زیر درخت صلح در گرمای نیمروز است. در نام گرانبهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«دعای شخص پارسا در عمل بسیار تأثیرگذار است» (یعقوب ۵:۱۶).

خداوند از هر جزئیات زندگی ما آگاه است. او دردهای ما را می‌بیند، اشک‌های ما را می‌شمارد و دقیقاً می‌داند با چه چیزی روبه‌رو هستیم. هیچ چیز را نمی‌توانیم از او پنهان کنیم، زیرا خود خداوند اجازه داده برخی آزمایش‌ها برای تعلیم دادن، تقویت کردن و نزدیک‌تر ساختن ما به خودش اتفاق بیفتد. اما با وجود اینکه او همه چیز را می‌داند، می‌خواهد که برای رهایی نزد او فریاد بزنیم، زیرا دعا راهی است که او برای ارتباط ما با فیض و رحمتش مقرر کرده است.

با این حال، صرفاً درخواست کردن کافی نیست؛ دعایی که خداوند به آن پاسخ می‌دهد دعای پارساست – کسی که در پی خشنود ساختن اوست و در اطاعت از احکامش زندگی می‌کند. زمانی که با فروتنی و قلبی واقعاً مصمم به اطاعت از هر آنچه او در کتاب مقدس به ما آموخته دعا می‌کنیم، درخواست ما شنیده و اجابت می‌شود. خداوند دعای فرزندان وفادار خود را رد نمی‌کند. او در گذشته قوم خود را بازسازی کرد و امروز نیز کسانی را که او را دوست دارند و این محبت را با اطاعت نشان می‌دهند، بازسازی می‌کند.

اگر این حقیقت است، چرا همین حالا این کار را نکنیم؟ چه چیزی مانع می‌شود که خود را کاملاً به خداوند بسپارید و به او اعتماد کنید؟ اطاعت از شریعت قدرتمند خدا را آغاز کنید، آنگاه دست خداوند را در زندگی خود و زندگی عزیزانتان خواهید دید. هیچ مانعی برای کسانی که با قلبی تسلیم و آماده برای پیروی از هر آنچه او آشکار کرده، در برابر خداوند قرار می‌گیرند، وجود ندارد. آرامشی که جستجو می‌کنید و پاسخ‌هایی که می‌خواهید، در زمان مقرر خواهند آمد – زیرا خداوند هرگز پارسایان را تنها نمی‌گذارد. -اقتباس از هنری مولر. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، حقیقت دارد که تو از هر جزئیات زندگی من آگاه هستی. دردهای مرا می‌بینی، اشک‌هایم را می‌شماری و دقیقاً می‌دانی با چه چیزی روبه‌رو هستم. می‌دانم که هیچ چیز از چشمان تو پنهان نیست و هر آزمایشی هدفی دارد: تعلیم دادن، تقویت کردن و نزدیک‌تر ساختن من به تو.

ای پدر من، امروز از تو می‌خواهم که به من بیاموزی با قلبی پارسا، صادق و پر از اطاعت دعا کنم. نمی‌خواهم فقط درخواست کنم، بلکه می‌خواهم طوری زندگی کنم که زندگی‌ام برای تو خوشایند باشد و با وفاداری از احکامت پیروی کنم. می‌دانم که دعای کسانی را که تو را دوست دارند و این محبت را از طریق اطاعت نشان می‌دهند، می‌شنوی و پاسخ می‌دهی. به من فروتنی عطا کن تا دستوراتت را بپذیرم و نیرویی بده تا بدون تردید از آن‌ها پیروی کنم و اطمینان داشته باشم که اراده تو کامل است.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و ستایش می‌کنم زیرا هرگز کسانی را که با صداقت تو را می‌جویند، تنها نمی‌گذاری. سپاسگزارم که آرامشی که می‌جویم و پاسخ‌هایی که انتظار دارم، در زمان تو خواهد آمد، زیرا تو در وفاداری به وعده‌هایت امین هستی. بگذار دعای من با زندگی‌ای تسلیم شده به تو همراه باشد تا بتوانم دست قدرتمند تو را در زندگی خود و عزیزانم ببینم. فرزند محبوب تو شاهزاده و نجات‌دهنده ابدی من است. شریعت قدرتمند تو سپر و شمشیر من در برابر حملات دشمن است. احکام تو همچون نسیم ملایمی است که افکارم را نوازش و آرام می‌کند. من در نام گرانبهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«بنابراین به شما می‌گویم: برای جان خود نگران نباشید» (متی ۶:۲۵).

این سخنان عیسی نه تنها توصیه‌ای دوستانه، بلکه دستوری است برای کسانی که حقیقتاً به پدر اعتماد دارند. نگرانی همچون جزر و مدی مداوم است که می‌کوشد هر آنچه خداوند در دل ما می‌گذارد را خفه کند. اگر نگران خوراک و پوشاک نباشیم، به زودی نگرانی‌های دیگری ظاهر می‌شوند – چه مربوط به پول، سلامتی یا روابط. هجوم اضطراب همیشگی است و مگر آنکه اجازه دهیم روح خدا ذهن ما را بالاتر از این نگرانی‌ها بلند کند، در این جریان غرق خواهیم شد و آرامش خود را از دست خواهیم داد.

هشدار عیسی شامل حال فرزندان حقیقی خداست. کسی که به خداوند تعلق ندارد، او را دوست ندارد و از دستوراتش پیروی نمی‌کند، کاملاً دلیلی برای زندگی با اضطراب دارد. اما کسانی که خدا را آن‌قدر دوست داشته‌اند که دستوراتش را پذیرفته و با شادی از آن‌ها پیروی می‌کنند، دلیلی برای ترس یا نگرانی ندارند. پدر از فرزندان وفادار خود مراقبت می‌کند و هیچ چیز بدون اجازه او به آن‌ها نمی‌رسد. اطاعت از دستورات خداوند نه تنها ما را با اراده او هماهنگ نگه می‌دارد، بلکه جایگاهی زیر سایه حمایت او برایمان تضمین می‌کند.

خداوند می‌خواهد ما را به خود نزدیک‌تر کند، ما را مطابق اراده‌اش شکل دهد و در نهایت، زندگی جاودان را در کنار خود به ما عطا کند. کسی که به پدر اعتماد دارد و از او اطاعت می‌کند، نیازی به زندگی با اضطراب ندارد، زیرا می‌داند همه چیز تحت کنترل اوست. آرامش حقیقی زمانی می‌آید که راه خود را به خداوند می‌سپاریم و با اطمینان زندگی می‌کنیم که او همه چیز را در زمان مناسب فراهم خواهد کرد. اضطراب برای کسانی است که دور از خدا زندگی می‌کنند؛ اما اعتماد برای کسانی است که در سایه حمایت مطیعان زندگی می‌کنند. – اقتباس از او. چمبرز. تا فردا، اگر خداوند بخواهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، حقیقت دارد که اضطراب می‌کوشد هر آنچه تو در قلبم می‌گذاری را خفه کند، اما تو به من دستور داده‌ای که نگران نباشم، زیرا کسانی که به تو اعتماد دارند، یقین به مراقبت تو دارند. می‌دانم که ذهنم اغلب به نگرانی‌های این زندگی مشغول می‌شود، اما نمی‌خواهم در این جریان غرق شوم. به من بیاموز افکارم را بالاتر از دغدغه‌های روزمره ببرم تا بتوانم به طور کامل در عنایت و وفاداری تو آرام بگیرم.

ای پدر من، امروز از تو می‌خواهم ایمانم را تقویت کنی تا مانند کسانی که تو را نمی‌شناسند و از راه‌های تو پیروی نمی‌کنند، زندگی نکنم. می‌دانم که فرزندان وفادار تو دلیلی برای ترس ندارند، زیرا زیر حمایت تو هستند و هیچ چیز بدون اجازه تو برایشان رخ نمی‌دهد. بگذار با تمام وجود اعتماد کنم که با زندگی در اطاعت از شریعت مقدس تو، امنیت و آرامش می‌یابم، زیرا تو مراقب هر جزئی از زندگی من هستی.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و ستایش می‌کنم زیرا بر همه چیز حاکم هستی و هرگز کسانی را که از تو اطاعت می‌کنند، رها نمی‌کنی. سپاسگزارم که آرامشی که از تو می‌آید، وابسته به شرایط نیست، بلکه از یقین به این است که تو همه چیز را با محبت و عدالت اداره می‌کنی. بگذار زندگی من با این اعتماد مشخص شود تا بدون ترس از فردا زندگی کنم، زیرا می‌دانم راه من در دستان تو ایمن است. فرزند محبوب تو شاهزاده و نجات‌دهنده ابدی من است. شریعت پرقدرت تو پایه‌ای استوار برای زندگی من است. هیچ چیز به شگفتی دستورات تو نیست. در نام گرانبهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«به من بنگرید و نجات یابید، ای تمامی اقصای زمین؛ زیرا من خدا هستم و غیر از من خدایی نیست» (اشعیا ۴۵:۲۲).

خدا ما را دعوت می‌کند تا به سوی او بنگریم، اما آیا ما منتظریم که او ابتدا نزد ما بیاید تا این قدم را برداریم؟ اغلب، ما انتظار داریم که خدا با برکاتش به سراغمان بیاید پیش از آنکه او را با تمام دل بجوییم. اما فرمان او روشن است: «به من بنگرید و نجات یابید.» نجات، آرامش و هدایت خدا زمانی می‌آید که چشمانمان را از خود برداشته و توجه کامل خود را بر او متمرکز کنیم.

جالب است که مشکلات معمولاً ما را به جستجوی خدا وا می‌دارد، اما برکات می‌توانند ما را از او دور کنند. وقتی با سختی‌ها روبرو می‌شویم، به طور طبیعی نزد خدا فریاد می‌زنیم، اما زمانی که همه چیز خوب پیش می‌رود، تمایل انسانی این است که آسوده و غافل شویم. به همین دلیل، نبرد بزرگ روحانی فقط با مصیبت‌ها نیست، بلکه با وسوسه‌ای است که تمرکزمان را از خالق دور می‌کند. تعلیم عیسی در موعظه بر کوه ما را به یک حقیقت واحد هدایت می‌کند: همه علاقه‌های خود را کاهش دهید تا ذهن، دل و بدن شما کاملاً بر خدا متمرکز شود. هیچ چیز دیگری اهمیت ندارد جز اینکه مطابق اراده او زندگی کنیم.

این تمرکز به معنای پذیرفتن این است که ما مخلوق هستیم و شادی حقیقی فقط در اطاعت از آنچه خالق ما به عنوان راه درست آشکار کرده است یافت می‌شود. نگرانی‌های فردا، عدم قطعیت‌های زندگی و فشارهای این دنیا قدرت خود را از دست می‌دهند زمانی که به خدا می‌نگریم و خود را به اقتدار او می‌سپاریم. وقتی با صداقت می‌گوییم: «من فرزند تو هستم و با وفاداری از تو اطاعت خواهم کرد، ای پدر من»، همه چیز در زمان مناسب خود هماهنگ می‌شود و آرامشی که از اطاعت می‌آید ما را در بر می‌گیرد. کسی که چشمانش را بر خدا ثابت نگه می‌دارد، هرگز متزلزل نخواهد شد و تحقق وعده‌های او را هم در این زندگی و هم در ابدیت تجربه خواهد کرد. – اقتباس از او. چمبرز. تا فردا، اگر خداوند بخواهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، حقیقت این است که بسیاری اوقات منتظرم تا تو نزد من بیایی پیش از آنکه تصمیم بگیرم تو را با تمام دل بجویم. اما فرمان تو روشن است: باید ابتدا به تو بنگرم، توجهم را کاملاً بر تو متمرکز کنم و اطمینان داشته باشم که نجات، آرامش و هدایت از این عمل اطاعت خواهند آمد. به من بیاموز تا چشمانم را از محدودیت‌های خود بردارم و فقط بر تو بدوزم، دانسته که هیچ راهی جز آنچه تو آشکار کرده‌ای وجود ندارد.

ای پدر من، امروز از تو می‌خواهم که کمکم کنی تا با شرایط زندگی، چه دشوار و چه مطلوب، حواسم پرت نشود. می‌دانم که در زمان‌های سختی به جستجوی تو کشیده می‌شوم، اما وقتی همه چیز خوب پیش می‌رود، در معرض دور شدن قرار دارم. نمی‌خواهم هیچ چیز، نه سختی‌ها و نه برکات، نگاهم را از تو منحرف کند. بگذار ذهن و دلم کاملاً از آن تو باشد تا زندگی‌ام همیشه با اراده تو هماهنگ باشد. روحی استوار به من عطا کن، متمرکز بر آنچه واقعاً اهمیت دارد: اطاعت بی‌درنگ از تو.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و ستایش می‌کنم زیرا تنها راه زندگی کامل و حقیقی هستی. سپاسگزارم که با دوختن چشمانم بر تو و پیروی وفادارانه از فرامینت، امنیت و آرامشی می‌یابم که این جهان نمی‌تواند بدهد. می‌دانم کسی که از تو اطاعت کند هرگز متزلزل نخواهد شد، زیرا تو وفاداری تا وعده‌هایت را به انجام رسانی. پسر محبوب تو شاهزاده و نجات‌دهنده ابدی من است. شریعت پرقدرت تو خورشید و ماه کامل من است که هرگز نمی‌گذارد در تاریکی گام بردارم. فرامین تو قطب‌نمایی است که زندگی‌ام را هدایت می‌کند و همواره مرا در راه راستی رهبری می‌نماید. من در نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«او گناهان ما را در برابر خود نهاد، خطاهای پنهان ما را در پرتو چهره‌اش آشکار ساخت» (مزامیر ۹۰:۸).

همان‌گونه که گرد و غبار نامرئی در هوا زمانی آشکار می‌شود که پرتوهای خورشید بر آن بتابد، جان ما نیز پر از ناپاکی‌هایی است که تا نور خدا بر ما نتابد، متوجه آن‌ها نمی‌شویم. پیش از آنکه خورشید محیط را روشن کند، هوا پاک به نظر می‌رسد، اما وقتی نور عبور می‌کند، می‌بینیم که چقدر آلودگی وجود دارد. همین امر درباره قلب ما نیز صدق می‌کند. شاید فکر کنیم حالمان خوب است، اما در برابر قدوسیت خدا، گناهان پنهان ما آشکار می‌شوند. آنچه پیش‌تر نمی‌دیدیم، برای خداوند آشکار است، زیرا هیچ چیز از او پنهان نیست.

در مواجهه با این واقعیت، دو گزینه داریم: یا خود را فریب دهیم و سعی کنیم آنچه را خدا آشکار می‌کند نادیده بگیریم، یا فروتن شویم و اجازه دهیم او ما را پاک سازد. راه گریزی از نور الهی نیست، زیرا او همه چیز را فرا می‌گیرد و تنها راه خردمندانه این است که این حقیقت را بپذیریم و مطابق آن عمل کنیم. باید اذعان کنیم که به تنهایی نمی‌توانیم از این ناپاکی‌ها رهایی یابیم؛ اما اگر با فروتنی خود را به خدا بسپاریم، او را به عنوان آفریننده خود بشناسیم و تصمیم بگیریم در هر آنچه از طریق پیامبران و عیسی مکشوف ساخته، اطاعتش کنیم، آنگاه آلودگی آشکارشده زدوده خواهد شد و کم‌کم پاک خواهیم شد.

وقتی خود را به اراده خدا می‌سپاریم و اطاعت را به سبک زندگی خود تبدیل می‌کنیم، برکات پدر بر ما جاری می‌شود، حضور او دائمی می‌گردد و ما را به سوی پسر هدایت می‌کند. تنها از طریق این مسیر پاک‌سازی و وفاداری است که برای تاج جاودان آماده خواهیم شد، تاجی که برای کسانی که او را دوست دارند و احکامش را نگاه می‌دارند، مهیا شده است. باشد که نور خداوند بر ما بتابد و ما را به دگرگونی کامل برساند! – اقتباس از ج. ه. نیومن. تا فردا، اگر خداوند بخواهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، حقیقت دارد که در برابر نور تو هیچ چیز پنهان نمی‌ماند. همان‌گونه که گرد و غبار نامرئی با تابش خورشید آشکار می‌شود، می‌دانم که قلب من نیز پر از ناپاکی‌هایی است که اغلب متوجه آن‌ها نیستم. اما تو همه چیز را می‌بینی، ای خداوند، و هیچ چیز از تو پنهان نیست. نمی‌خواهم با توهم اینکه با قدرت خودم خوب هستم زندگی کنم؛ می‌خواهم نور تو هر آنچه را که باید در من پاک شود، آشکار سازد تا بتوانم مطابق اراده تو باشم.

ای پدر من، امروز از تو می‌خواهم که فروتنی به من عطا کنی تا آنچه را نور تو در جانم آشکار می‌سازد، بپذیرم. می‌دانم که به تنهایی نمی‌توانم از ناپاکی‌هایی که مرا از تو دور می‌کند رهایی یابم، اما ایمان دارم که اگر خود را کاملاً به اراده تو بسپارم و با وفاداری احکام تو را پیروی کنم، تو روز به روز مرا پاک خواهی ساخت. به من بیاموز تا بی‌قید و شرط اطاعت کنم، زیرا می‌دانم که در اطاعت، زندگی حقیقی را در حضور تو می‌یابم.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و ستایش می‌کنم، زیرا وفادار هستی تا کسانی را که با قلبی صادق تو را می‌جویند، پاک سازی. سپاسگزارم که نه تنها آنچه باید دگرگون شود را آشکار می‌کنی، بلکه با محبت و شکیبایی ما را در این مسیر هدایت می‌کنی. باشد که نور تو به شدت بر من بتابد و هر ناپاکی را برطرف سازد تا بتوانم با وفاداری با تو گام بردارم و برای تاج جاودانی که برای دوستداران و نگاه‌داران احکام تو آماده کرده‌ای، آماده شوم. پسر محبوب تو شاهزاده و نجات‌دهنده ابدی من است. شریعت پرقدرت تو فانوسی است که دریای سفر مرا روشن می‌کند. احکام تو همچون طلای ناب است. من در نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«بار خود را به خداوند بسپار، و او تو را حمایت خواهد کرد» (مزامیر ۵۵:۲۲).

واکنش طبیعی ما در برابر هر دشواری این است که سعی کنیم آن را با تلاش‌های خودمان حل کنیم، برنامه‌ریزی کنیم، تحلیل کنیم و نگران باشیم. می‌خواهیم مشکل را سریعاً از سر راه برداریم و به دنبال راه‌حل‌های انسانی می‌گردیم. اما کلام خدا چیز دیگری به ما می‌آموزد: تمام برنامه‌ریزی‌های اضطراب‌آور را متوقف کن، افکار ناآرام را قطع کن، نگرانی را رها کن و با خداوند سخن بگو! او نمی‌خواهد که بارهای زندگی را به تنهایی حمل کنیم؛ او می‌خواهد که کاملاً به او اعتماد کنیم.

شاید عادت داری که خیلی زود دلسرد شوی، اما اجازه نده این اتفاق بیفتد. در دعا پافشاری کن تا زمانی که در قلبت اطمینان پیدا کنی که خداوند فریاد تو را شنیده است. وقتی این یقین در تو شکل گرفت، دعایت به ستایش تبدیل خواهد شد. خداوند هرگز فریاد کسانی را که تصمیم گرفته‌اند با وفاداری از فرمان‌های قدرتمند او اطاعت کنند، نادیده نمی‌گیرد. فرزندان مطیع شنیده و حمایت می‌شوند، زیرا خداوند کسانی را که او را احترام می‌گذارند، گرامی می‌دارد. اگر در قلبت تصمیمی راسخ گرفته‌ای که در راه‌های پدر قدم برداری، می‌توانی با آرامش خاطر بدانی که او از هر جزئیات زندگی‌ات مراقبت می‌کند.

آرام بگیر، اعتماد کن و منتظر بمان، زیرا خداوند برای تو همان کاری را انجام خواهد داد که می‌خواستی خودت به تنهایی انجام دهی. آنچه غیرممکن به نظر می‌رسید، آنچه آرامش تو را گرفته بود، او به شکلی کامل و در زمان مناسب حل خواهد کرد. همان‌طور که موسی به قوم اسرائیل در برابر دریای سرخ گفت: «مترسید؛ آرام باشید و نجات خداوند را ببینید» (خروج ۱۴:۱۳). مشکلات تو بزرگ‌تر از قدرت خدا نیستند. فقط اطاعت کن، بسپار و منتظر بمان، زیرا خداوند هرگز در یاری رساندن به کسانی که به او اعتماد دارند، کوتاهی نمی‌کند. – اقتباس از ای. ای. فانک. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، حقیقت این است که اغلب واکنش من در برابر مشکلات این است که سعی کنم همه چیز را با تلاش‌های خودم حل کنم. برنامه‌ریزی می‌کنم، تحلیل می‌کنم و نگران می‌شوم، انگار که بار راه‌حل فقط بر دوش من است. اما کلام تو به من می‌آموزد که بارهایم را بر تو بیفکنم، ناآرامی را متوقف کنم و فقط اعتماد کنم.

ای پدر من، امروز از تو می‌خواهم که ایمانم را تقویت کنی تا به سرعت دلسرد نشوم، بلکه در دعا پایداری کنم تا زمانی که آرامشی را که از اطمینان به شنیده شدنم توسط تو می‌آید، احساس کنم. می‌دانم که فرزندان مطیع توسط تو حمایت می‌شوند و می‌خواهم جزو کسانی باشم که با وفاداری از فرمان‌هایت پیروی می‌کنند. به من قلبی استوار و تزلزل‌ناپذیر عطا کن تا اعتمادم به تو از هر ترس و نگرانی بزرگ‌تر باشد. بگذار دعایم به ستایش تبدیل شود، زیرا می‌دانم که تو هم‌اکنون به نفع من عمل می‌کنی.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و ستایش می‌کنم زیرا هرگز در یاری رساندن به کسانی که به تو اعتماد دارند، کوتاهی نمی‌کنی. سپاسگزارم زیرا وفاداری تو تزلزل‌ناپذیر است و وقتی در تو آرام می‌گیرم، آرامشی را می‌یابم که دنیا نمی‌تواند بدهد. می‌دانم که هیچ مشکلی بزرگ‌تر از قدرت تو نیست و با اطاعت از تو و سپردن همه چیز به دستانت، نجات تو را در زمان مناسب خواهم دید. پسر محبوب تو شاهزاده و نجات‌دهنده ابدی من است. شریعت قدرتمند تو سرچشمه هر شادی حقیقی است. وقتی در فرمان‌های زیبایت تأمل می‌کنم، جانم زنده می‌شود. در نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«خداوند شبان من است؛ محتاج به هیچ چیز نخواهم بود» (مزامیر ۲۳:۱).

این کلمات به ما یادآوری می‌کنند که خدا بهترین راه را برای هر یک از ما می‌داند، حتی زمانی که ما نمی‌توانیم فراتر از لحظه حال را ببینیم. شبان می‌داند بهترین چراگاه‌ها برای گوسفندانش کجاست و وظیفه آن‌ها فقط این است که بدون سؤال اعتماد کنند و پیروی نمایند. گاهی اوقات این چراگاه‌ها در زمین‌های آرام و حاصلخیز نیستند، بلکه در میان مخالفت‌ها، آزمایش‌ها و سختی‌ها قرار دارند. اگر خدا ما را به آنجا هدایت کند، می‌توانیم مطمئن باشیم که همان چراگاهی است که ما را تقویت خواهد کرد، حتی اگر در ابتدا خشک و بی‌حاصل به نظر برسد. رشد روحانی اغلب در غیرمنتظره‌ترین مکان‌ها اتفاق می‌افتد.

هیچ آزمایشی به طور تصادفی به سراغ ما نمی‌آید. خدا هرگز بدون هدف عمل نمی‌کند و انگیزه او همیشه یکسان است: نزدیک‌تر کردن ما به خود در فروتنی و اطاعت. وقتی با زمان‌های دشوار روبرو می‌شویم، دو انتخاب داریم: مقاومت کنیم و دور شویم، یا اعتماد کنیم و تسلیم اراده شبان شویم. کسی که اطاعت از شریعت قدرتمند او را انتخاب می‌کند، حتی زمانی که کاملاً نقشه الهی را درک نمی‌کند، رشد می‌کند، بالغ می‌شود و در ایمان قوی می‌گردد. خداوند اجازه نمی‌دهد مبارزات برای نابودی ما باشد، بلکه برای شکل دادن و آماده کردن ما برای چیزی بزرگ‌تر است.

اگر اجازه دهیم او ما را هدایت کند، ما را برکت خواهد داد، آزاد خواهد ساخت و به سوی عیسی برای نجات رهبری خواهد کرد. راه همیشه آسان نخواهد بود، اما نتیجه همیشه باشکوه خواهد بود. خداوند از گوسفندان خود مراقبت می‌کند و کسی که به صدای او اعتماد و اطاعت کند، هرگز رها نخواهد شد. باشد که ما شبان خود را با اطمینان کامل دنبال کنیم که او ما را دقیقاً به جایی خواهد برد که باید باشیم. – اقتباس از اچ. دبلیو. اسمیت. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، حقیقتاً تو شبان من هستی و همیشه مرا از بهترین راه هدایت می‌کنی، حتی زمانی که فراتر از لحظه حال را نمی‌بینم. می‌دانم که همیشه جاهایی که مرا می‌بری حاصلخیز و آرام به نظر نمی‌رسد، اما اطمینان دارم که هر آنچه برایم آماده کرده‌ای هدفی دارد.

ای پدر من، امروز از تو می‌خواهم که قلبی مطیع و فروتن به من بدهی تا بتوانم حتی زمانی که راه دشوار به نظر می‌رسد، صدای تو را دنبال کنم. می‌دانم هیچ مبارزه‌ای بی‌دلیل نمی‌آید و هر آنچه در زندگی‌ام اجازه می‌دهی برای شکل دادن و آماده کردن من برای چیزی بزرگ‌تر است. کمکم کن همیشه به تو اعتماد کنم به جای مقاومت، تا بتوانم در ایمان رشد کنم و با اطمینان در حضورت گام بردارم.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و ستایش می‌کنم زیرا هرگز کسانی را که به صدایت اعتماد و اطاعت می‌کنند، رها نمی‌کنی. سپاسگزارم که مانند یک شبان وفادار، از هر جزئیات زندگی من مراقبت می‌کنی و مرا دقیقاً به جایی که باید باشم هدایت می‌کنی. باشد که هرگز به محبت و هدایت تو شک نکنم، بلکه ایمانم استوار و اطاعتم پایدار باشد، دانسته که مقصد نهایی راهی که با تو می‌روم همیشه باشکوه خواهد بود. پسر محبوب تو شاهزاده و نجات‌دهنده ابدی من است. شریعت قدرتمند تو برای من کشتی قابل اعتمادی در رودخانه‌های زندگی است. اگر می‌توانستم از احکامت تغذیه کنم، آن‌ها غذای مورد علاقه‌ام می‌بودند. در نام گرانبهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«اما اکنون، ای خداوند، تو پدر ما هستی، ما گل هستیم و تو کوزه‌گر ما؛ و همهٔ ما ساختهٔ دستان تو هستیم» (اشعیا ۶۴:۸).

این تصویر قدرتمند به ما یادآوری می‌کند که ما آثاری ناتمام در دستان آفریننده هستیم. اگر حقیقتاً بپذیریم که در فرایند شکل‌گیری قرار داریم و خود را به لمس کوزه‌گر بزرگ بسپاریم و اجازه دهیم او زندگی ما را مطابق اراده‌اش شکل دهد، حتی زمانی که فشارهای شکل‌دهی برایمان دردآور باشد، در این فرایند آرامش خواهیم یافت. کسی که به لمس کوزه‌گر اعتماد دارد، می‌داند که هر آزمایش، هر اصلاح و هر تعلیم بخشی از نقشهٔ کامل خدا برای رساندن ما به جلال به عنوان فرزندان اوست.

متأسفانه، اکثر مردم در برابر لمس کوزه‌گر مقاومت می‌کنند. به جای تسلیم شدن به کار الهی، تصمیم می‌گیرند قلب خود را سخت کنند و دستورات واضحی را که خدا در احکام خود آشکار کرده نادیده بگیرند. نافرمانی ما را از هدفی که برای آن آفریده شده‌ایم دور می‌کند و ما را ناقص و شکسته باقی می‌گذارد، ناتوان از انجام وظیفه‌ای که برایش ساخته شده‌ایم. کسانی که قالب خدا را رد می‌کنند بیهوده رنج خواهند برد، زیرا مقاومت در برابر ارادهٔ آفریننده همیشه به ناامیدی، سردرگمی و پوچی منجر می‌شود.

آرامش واقعی زمانی حاصل می‌شود که کاملاً خود را به کوزه‌گر بسپاریم و فرایند او را با فروتنی و آمادگی بپذیریم. ما زمانی وارد هدف الهی می‌شویم که بدون مقاومت و بدون شکایت از دستورات او پیروی کنیم و اطمینان داشته باشیم که هر فرمان خدا، هر حکم و هر اصلی که در کلامش آشکار شده برای خیر ماست. کسی که اجازه می‌دهد خدا او را شکل دهد، بدون اعتراض، به شاهکاری در دستان آفریننده تبدیل خواهد شد. اطاعت ما را به طور کامل در نقشهٔ الهی جای می‌دهد و نتیجهٔ این تسلیم، برکت، محافظت و در نهایت حیات جاودان در حضور او خواهد بود. -اقتباس از لتی بی. کوومن. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، حقیقت دارد که ما گل در دستان تو هستیم و تو کوزه‌گری هستی که زندگی ما را مطابق نقشهٔ کاملت شکل می‌دهی. می‌دانم که همیشه فرایند را درک نمی‌کنم و گاهی شکل‌دهی می‌تواند دشوار و دردناک باشد، اما می‌خواهم کاملاً به تو اعتماد کنم.

ای پدر من، امروز از تو می‌خواهم هر گونه سختی را که مانع کار تو می‌شود از من دور کنی. نمی‌خواهم مانند کسانی باشم که قلب خود را سخت می‌کنند و احکام تو را رد می‌کنند، زیرا می‌دانم که نافرمانی مرا از هدفی که برای آن آفریده شده‌ام دور می‌کند. کمکم کن که در فرایند تو مطیع بمانم، دستوراتت را بدون شکایت دنبال کنم و اطمینان داشته باشم که هر آنچه در کلامت فرمان داده‌ای برای خیر من است. مرا مطابق اراده‌ات شکل بده، زیرا می‌خواهم اثری باشم که تو را جلال دهد.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و ستایش می‌کنم زیرا در کار با ما صبور و مهربان هستی. سپاسگزارم که ما را شکسته و ناقص رها نمی‌کنی، بلکه ما را دعوت می‌کنی تا در دستان تو دگرگون شویم. بگذار زندگی من با اطاعت و تسلیم کامل به تو مشخص شود تا بتوانم برای مقاصد تو به کار گرفته شوم و در نهایت از کمال حیات جاودان در حضور تو بهره‌مند گردم. فرزند محبوب تو شاهزاده و نجات‌دهندهٔ جاودان من است. شریعت قدرتمند توست که مرا در مقاصد تو استوار نگه می‌دارد. به من سلامتی و نشاط فراوان عطا کن تا بتوانم احکام تو را به همهٔ اطرافیانم اعلام کنم. من در نام گرانبهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«چه کسی را بفرستم و چه کسی برای ما خواهد رفت؟ پس گفتم: اینک من هستم؛ مرا بفرست» (اشعیا ۶:۸).

خداوند مستقیماً اشعیا را برای فراخواندنش خطاب نکرد. پیامبر این دعوت را شنید، زیرا گوش‌هایش برای شنیدن صدای خدا باز بود. دعوت خداوند فقط برای عده‌ای خاص نیست، بلکه برای همه است. مسئله این نیست که آیا خدا فرا می‌خواند یا نه، بلکه این است که آیا ما گوش می‌دهیم یا نه. توانایی شنیدن صدای الهی بستگی به وضعیت قلب ما و آمادگی ما برای اطاعت دارد. همان‌طور که عیسی فرمود: «بسیاری دعوت شده‌اند، اما اندک‌اند که برگزیده می‌شوند» – یعنی اندک‌اند کسانی که با وفاداری خود ثابت می‌کنند برگزیده‌اند.

برگزیدگان واقعی کسانی هستند که تصمیم گرفته‌اند به احکام خداوند اطاعت کنند، هر قیمتی که داشته باشد. این تصمیم ذهنیت آن‌ها را دگرگون می‌سازد و گوش‌های روحانی‌شان را باز می‌کند تا صدای آرام و دائمی خدا را بشنوند که می‌گوید: «چه کسی برای ما خواهد رفت؟» خداوند هیچ‌کس را مجبور به پیروی از خود نمی‌کند. اشعیا مجبور نبود این مأموریت را بپذیرد؛ او این دعوت را شنید، زیرا از پیش در اطاعت از شریعت قدرتمند خداوند زندگی می‌کرد. وقتی عظمت دعوت الهی را درک کرد، فهمید که پاسخ دیگری جز این نمی‌تواند بدهد: «اینک من هستم، مرا بفرست.»

این همان کسانی هستند که خداوند نقشه‌اش را بر ایشان آشکار می‌سازد، برکت می‌دهد، محافظت می‌کند و به سوی عیسی برای آمرزش و نجات می‌فرستد. امنیت واقعی روحانی تنها در شنیدن دعوت نیست، بلکه در اطاعت وفادارانه از آن چیزی است که خداوند از طریق پیامبرانش و پسرش آشکار ساخته است. زندگی کسی که این راه را انتخاب می‌کند، سرشار از هدف، برکت و یقین به بودن در مرکز اراده خالق است. باشد که گوش‌های ما همیشه باز، اراده‌مان استوار و پاسخ‌مان همیشه یکسان باشد: «اینک من هستم، مرا بفرست.» – اقتباس از او. چیمبرز. تا فردا، اگر خداوند بخواهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، حقیقت این است که دعوت تو برای همه کسانی است که گوش‌های شنوا و قلب‌های آماده برای اطاعت دارند. می‌دانم که فقط شنیدن کافی نیست، بلکه باید با وفاداری و شجاعت پاسخ داد. می‌خواهم از جمله کسانی باشم که بدون تردید می‌گویند: «اینک من هستم، مرا بفرست.» به من بیاموز تا چنان زندگی کنم که گوش‌های روحانی‌ام همیشه برای صدای تو باز باشد تا هرگز فرصت خدمت به تو را مطابق اراده‌ات از دست ندهم.

ای پدر من، امروز از تو می‌خواهم که قلبم را شکل دهی تا در شمار برگزیدگان واقعی باشم – کسانی که به احکام تو اطاعت می‌کنند، هر قیمتی که داشته باشد. نمی‌خواهم فقط دعوت را بشنوم، بلکه آماده باشم تا با عمل پاسخ دهم و مطابق شریعت مقدس تو زندگی کنم. می‌دانم کسانی که با وفاداری تو را پیروی می‌کنند، محافظت، تقویت و به حضور تو هدایت می‌شوند. باشد که زندگی من با این اطاعت بی‌قید و شرط مشخص شود تا همیشه برای خدمت به تو آماده باشم.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و ستایش می‌کنم، زیرا بندگان خود را با اجبار، بلکه با محبت می‌خوانی و انتظار داری که داوطلبانه پاسخ دهند. سپاسگزارم که با اجابت دعوت تو، هدف، جهت و یقین بودن در مرکز اراده‌ات را می‌یابم. پسر محبوب تو شاهزاده و نجات‌دهنده ابدی من است. شریعت قدرتمند تو پلی است وفادار که مرا هر روز به تو نزدیک‌تر می‌سازد. احکام تو همچون جویبارهای آب زنده‌اند که عطش روح مرا سیراب می‌کنند. در نام گرانبهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«در حقیقت شما علیه من بدی اندیشیدید؛ اما خدا آن را به نیکی تبدیل کرد» (پیدایش ۵۰:۲۰).

این سخنان یوسف مصری حقیقتی عمیق را دربارهٔ نحوهٔ عمل خدا در جهان منعکس می‌کند. تدبیر الهی اغلب به شکل‌هایی غیرمنتظره ظاهر می‌شود و ایمان، گاهی به نظر می‌رسد که در بحران است، در حالی که در واقع فقط در حال دگرگونی است. خدا ممکن است برای مدتی به نظر برسد که به کسانی که آشکارا با اراده‌اش مخالفت می‌کنند، اجازه پیشرفت و کامیابی می‌دهد، در حالی که درستکاران با مشکلات روبرو می‌شوند. اما این آزمایش ایمان است: ادامه دادن به اعتماد حتی زمانی که اوضاع بی‌معنا به نظر می‌رسد.

بندهٔ وفادار باید درک کند که خدا می‌تواند حتی از طریق شریران نیز نیکی به عمل آورد و اغلب تلاش‌های کسانی که از شریعت خدا پیروی نمی‌کنند، موفق‌تر به نظر می‌رسد. با این حال، مؤمن نباید در برابر آنچه خدا اجازه می‌دهد مقاومت کند تا مبادا خود را در حال جنگیدن با ارادهٔ خداوند بیابد. همان‌طور که برادر بزرگ‌تر در مَثَل پسر گمشده به خاطر رنجش از رحمت پدر اشتباه کرد، مطیع نباید هنگام دیدن کامیابی نافرمانان برای مدتی، دچار تلخی یا تردید شود. پاسخ درست این است که استوار بماند و به شریعت مقدس خدا بچسبد، بدون تردید.

وفاداری به خدا وابسته به شرایط بیرونی نیست. کسی که خداوند را آن‌قدر دوست دارد که حتی زمانی که به نظر می‌رسد تنها کسی است که از او اطاعت می‌کند، به احکامش عمل می‌کند، می‌تواند مطمئن باشد که در امان است. هیچ دشمنی، چه انسانی و چه روحانی، نمی‌تواند به کسانی که خدا در قلب خود نگه می‌دارد آسیبی برساند. مطیعان جایگاه ویژه‌ای نزد خدا دارند، زیرا وفاداری‌شان ثابت می‌کند که بیش از آنچه در اطراف خود می‌بینند، به کلام خداوند اعتماد دارند. در زمان مناسب، خدا همهٔ بی‌عدالتی‌های ظاهری را معکوس خواهد کرد و وفاداری با برکات جاودان پاداش داده خواهد شد. -اقتباس از اچ. نیومن. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، حقیقت دارد که اغلب تدبیر تو به شکل‌هایی غیرمنتظره ظاهر می‌شود و من همیشه نمی‌توانم راه‌های تو را درک کنم. اما می‌خواهم کاملاً به تو اعتماد کنم، دانسته که تو هر بدی را برای کسانی که از تو اطاعت می‌کنند به نیکی تبدیل می‌کنی. به من بیاموز که ایمانم را استوار نگه دارم، حتی زمانی که شرایط نامطلوب به نظر می‌رسد، زیرا می‌دانم که تو بر همه چیز حاکم هستی.

ای پدر من، امروز از تو می‌خواهم که قلبم را از تردید و تلخی محافظت کنی. می‌دانم که اغلب کسانی که از احکام تو پیروی نمی‌کنند، کامیاب به نظر می‌رسند، در حالی که وفاداران با سختی‌ها روبرو می‌شوند. اما نمی‌خواهم زندگی را با نگاه انسانی بسنجیم؛ می‌خواهم با چشمان ایمان ببینم. به من صبر و استقامت بده تا همچنان به شریعت مقدس تو بچسبم، بدون تردید، زیرا می‌دانم که در زمان تو هر بی‌عدالتی وارونه خواهد شد. مرا تقویت کن تا هرگز در برابر آنچه تو اجازه می‌دهی مقاومت نکنم، بلکه اعتماد داشته باشم که اراده‌ات کامل است و همه چیز تحت کنترل توست.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و ستایش می‌کنم، زیرا تو عادل و وفادار به کسانی هستی که تو را دوست دارند و از تو اطاعت می‌کنند. سپاسگزارم که هیچ دشمنی نمی‌تواند به کسانی که در قلب تو محفوظ‌اند آسیبی برساند. می‌دانم که وفاداری به تو هرگز بی‌ثمر نیست و در زمان مناسب، کسانی را که استوار مانده‌اند پاداش خواهی داد. بگذار زندگی من شهادتی باشد بر اعتماد و اطاعت، تا روزی از برکات جاودانی که برای وفاداران خود در مسیح عیسی ذخیره کرده‌ای، بهره‌مند شوم. پسر محبوب تو شاهزاده و نجات‌دهندهٔ ابدی من است. شریعت قدرتمند تو دیوار من در برابر لشکرهای شر است. احکام تو را دوست دارم، زیرا همچون خورشیدی هستند که گوشه‌های جانم را گرم و روشن می‌کنند. در نام گرانبهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.