«همان‌گونه که مادری فرزندش را تسلی می‌دهد، من نیز شما را تسلی خواهم داد؛ و در اورشلیم تسلی خواهید یافت» (اشعیا ۶۶:۱۳).

لحظاتی هست که دل چنان از درد سنگین می‌شود که تنها می‌خواهیم سفرهٔ دل بگشاییم، توضیح دهیم و گریه کنیم… اما وقتی خدا ما را در حضور خود در بر می‌گیرد، اتفاقی عمیق‌تر رخ می‌دهد. همان‌طور که کودکی با در آغوش گرفته شدن از سوی مادر، دردش را از یاد می‌برد، ما نیز وقتی تسلی شیرین پدر ما را فرا می‌گیرد، علت اندوهمان را فراموش می‌کنیم. او لزوماً نیازی ندارد شرایط را تغییر دهد؛ کافی است همان‌جا باشد و هر گوشهٔ وجودمان را از محبت و امنیت پر کند.

در همین خلوت صمیمانه است که اهمیت پیروی از راه‌های شکوهمند خدا را به یاد می‌آوریم. وقتی از صدای او اطاعت می‌کنیم و تعالیمش را نگاه می‌داریم، راه را می‌گشاییم تا خود او با آرامش به دیدارمان بیاید. حضور پدر با سرکشی درنمی‌آمیزد؛ او در دل مطیع سکونت می‌کند و در میان دشواری‌ها آرامش می‌بخشد.

اطاعت برایمان برکت، رهایی و نجات به ارمغان می‌آورد. اگر امروز دلتان ناآرام یا آزرده است، به آغوش پدر پناه ببرید. در مشکل گرفتار نمانید؛ بگذارید او جای درد را بگیرد و جانتان را از شیرینی حضورش پر کند. — برگرفته از نوشتهٔ اِی. بی. سیمپسون. اگر خداوند بخواهد، تا فردا.

با من دعا کنید: پدر عزیز، چند بار با دلی پر از پرسش نزد تو آمده‌ام و تو تنها با محبتت پاسخم داده‌ای. خداوندا، لازم نیست همه‌چیز را توضیح دهی؛ کافی است با من باشی تا آرامش بیابم.

به من بیاموز که بیش از راه‌حل‌هایی که چشم‌انتظارشان هستم، به حضورت اعتماد کنم. مبادا تسلی تو را با شتاب برای حل‌وفصل امور به شیوهٔ خودم عوض کنم. حضورت کافی است و محبتت شفا می‌بخشد.

ای خداوند محبوب، سپاسگزارم که مرا در تسلی خود در بر می‌گیری و به یادم می‌آوری که تو کافی هستی. پسر عزیزت شاهزاده و نجات‌دهندهٔ جاودان من است. شریعت پرقدرت تو آغوشی است که دلم را با اراده‌ات هماهنگ می‌کند. فرمان‌هایت همچون نوازش مادری که تسلی می‌دهد، لطیف‌اند. به نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«پس توبه کنید و بازگشت نمایید تا گناهانتان محو شود و ایام آسایش از حضور خداوند فرا رسد» (اعمال رسولان ۳:۱۹).

حافظه موهبتی از جانب خداست، اما در روز بزرگ گواه ما نیز خواهد بود. بسیاری می‌کوشند خطاهای گذشته را فراموش کنند و کارهای نادرست خود را به خاک بسپارند، گویی گذر زمان می‌تواند آن‌ها را محو کند. اما اگر خون پسر خدا این آثار را پاک نکرده باشد، زمانی فرا خواهد رسید که خود خدا خواهد گفت: «به یاد آور»، و همه‌چیز در یک لحظه بازخواهد گشت، با تمام سنگینی و دردی که پیش‌تر کوشیده‌ایم نادیده بگیریم.

نیازی نیست کسی ما را متهم کند؛ وجدان خودمان با صدای بلند سخن خواهد گفت. تنها راه یافتن آرامش حقیقی، اطاعت از شریعت شگفت‌انگیز خدا و اجازه دادن به اوست تا ما را به سوی نجات‌دهنده هدایت کند. این اطاعتی ظاهری نیست، بلکه تسلیم‌شدنی واقعی است که خطر گناه و ارزش بی‌اندازه بخششی را که تنها پسر خدا می‌تواند عطا کند، به رسمیت می‌شناسد. پدر سرکشان را نزد پسر نمی‌فرستد؛ او کسانی را می‌فرستد که حقیقت دلشان را لمس کرده و تصمیم می‌گیرند در راه‌های والای او گام بردارند.

امروز روز آن است که خود را با فرمان‌های خداوند هماهنگ کنیم و دل را آماده سازیم تا بی‌هراس، با جانی پاک و آرام، در حضور او بایستیم. باشد که خاطره ما در روز مقرر نه مایه اتهام، بلکه گواه زندگی‌ای سرشار از اطاعت و دگرگونی باشد. — برگرفته از نوشته‌های دی. ال. مودی. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: خدای من، تو از همه راه‌های من آگاهی. هیچ‌چیز از چشمان تو پنهان نیست و می‌دانم روزی همه‌چیز آشکار خواهد شد. به من بیاموز با دلی پاک در حضورت زندگی کنم و خود را با بهانه‌تراشی یا فراموشی فریب ندهم.

کمکم کن هر فرصتی را که برای اطاعت و گام برداشتن در راه تو دارم، ارج نهم. باشد که روح تو آنچه را باید اصلاح شود به من نشان دهد و به من نیرو بخشد تا با صداقت و حرمت‌گزاری استوار بمانم.

ای پدر وفادار، سپاسگزارم که درباره سنگینی خاطره و ارزش بخشش به من هشدار می‌دهی. پسر محبوب تو شاهزاده و نجات‌دهنده جاودان من است. شریعت نیرومند تو آینه‌ای است که حقیقتِ وجودم را آشکار می‌کند. فرمان‌های تو راهی امن برای رسیدن به وجدانی آرام‌اند. به نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«و چنین خواهد شد که هر که نام خداوند را بخواند، نجات خواهد یافت» (یوئیل ۲:۳۲).

وقتی قدوسیت و عدالت خدا بر وجدان ما آشکار می‌شود، به‌روشنی پرتگاهی را می‌بینیم که گناه در درونمان کنده است. هیچ امید راستینی نمی‌تواند از قلبی فاسد سر برآورد؛ قلبی که بی‌ایمانیِ به‌ارث‌رسیده از سقوط آدم آن را نشان‌دار کرده است. در همین لحظه رویارویی با وضعیت واقعی‌مان است که نگاهمان را از خود برمی‌گیریم و به بیرون می‌دوزیم؛ در جست‌وجوی نجات‌دهنده‌ای که بتواند کاری را انجام دهد که ما هرگز به‌تنهایی از عهده‌اش برنمی‌آییم.

آن‌گاه، به‌واسطهٔ ایمانی زنده، برهٔ خدا را می‌بینیم؛ پسری که به‌عنوان میانجی میان آسمان و زمین فرستاده شد. خون ریخته‌شده بر صلیب در برابر چشمانمان حقیقتی زنده می‌شود و کفاره‌ای که او به‌جا آورد، دیگر صرفاً یک اندیشه نیست، بلکه تنها امید ماست. اما هرچه این نجات را بهتر درک می‌کنیم، درمی‌یابیم که راه رسیدن به آن از خشنود ساختن پدر می‌گذرد؛ همان پدری که وقتی تصمیم می‌گیریم مطابق احکام شگفت‌انگیزی که آشکار کرده است زندگی کنیم، ما را به سوی پسر هدایت می‌کند.

اطاعت برایمان برکت، رهایی و نجات به ارمغان می‌آورد. همان‌گونه که قربانی‌های باستانی پیش از مرگ حیوان بی‌گناه، وفاداری به شریعت را می‌طلبیدند، پدر امروز نیز کسانی را که صادقانه در راه‌های او گام برمی‌دارند، به سوی بره می‌فرستد. باشد که دلمان آمادهٔ اطاعت باشد تا او ما را به سرچشمهٔ رهایی هدایت کند. — برگرفته از نوشتهٔ جی. سی. فیلپات. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: ای خدای قدوس، وقتی به درون خود می‌نگرم، می‌بینم که چقدر به نجات نیاز دارم. هیچ تلاشی از سوی خودم برای بیرون آوردنم از وضعیت سقوط‌کرده‌ای که در آن هستم کافی نیست. ازاین‌رو، چشمانم را به سوی تو می‌گردانم؛ تو که سرچشمهٔ هر چیز پاک و راستینی.

چشمانم را بگشا تا ارزش قربانی پسرت را ببینم و به من بیاموز که با وفاداری در راه‌هایت گام بردارم. مبادا هرگز با دلی سرکش بکوشم به عیسی نزدیک شوم؛ بلکه همچون کسی باشم که تسلیم ارادهٔ توست و می‌کوشد در همه‌چیز تو را خشنود سازد.

ای خداوند محبوب، سپاسگزارم که به من نشان دادی نجات تنها در پسرت یافت می‌شود. پسر محبوبت شاهزاده و نجات‌دهندهٔ جاودان من است. شریعت نیرومند تو راهی است که جانم را برای دیدار با او آماده می‌کند. احکامت همچون پله‌هایی هستند که مرا به سوی رهایی می‌برند. به نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«مرا بخوان، و تو را اجابت خواهم کرد و چیزهای بزرگ و پنهانی را که نمی‌دانی به تو خواهم گفت» (ارمیا ۳۳:۳).

هرگاه در درونمان حیاتی باشد، خود را آشکار می‌کند؛ حتی اگر در آه‌ها، ناله‌ها یا فریادهای خاموش باشد. جانی که خدای زنده آن را لمس کرده، نمی‌تواند در سرمای گناه یا رخوت روحانی آرام بگیرد. می‌جنگد، ناله می‌کند و در پی هواست. حتی اگر جسم و سنگینی طبیعت کهنه آن را خفه کنند، حیاتی که از بالا آمده، حاضر نیست خاموش بماند. می‌کوشد راهی به بیرون بگشاید، برخیزد و از آن بدنِ مرگ رهایی یابد؛ بدنی که پیوسته در پی خفه‌کردن آن است.

این کشمکش درونی نشانه آن است که چیزی گران‌بها در ما ساکن است. و درست در همین نبرد است که اهمیت اطاعت از فرمان‌های والای خدا آشکار می‌شود. اطاعت از شریعت نیرومند اوست که حیاتی را که در دل ما نهاده، نیرو می‌بخشد. طبیعت جسمانی می‌کوشد ما را به زمین ببندد، اما فرمان‌های خداوند ما را به‌سوی بالا می‌کشند و به یادمان می‌آورند که کیستیم و باید به کجا برویم.

پدر، مطیعان را برکت می‌دهد و برای آمرزش و نجات نزد پسر می‌فرستد. در برابر کشمکش‌های درونی نومید نشوید؛ اگر حیاتی هست، امید هم هست. همچنان بجویید، فریاد برآورید و اطاعت کنید… و خداوند که در نهان می‌بیند، خواهد شنید و عمل خواهد کرد. او خود حیاتی را که در شما کاشته است نیرو خواهد بخشید تا بر هر آنچه می‌کوشد خفه‌اش کند، پیروز شود. — برگرفته از نوشته‌های جی. سی. فیلپات. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: خداوند، تنها تو از نبردهایی که در درونم می‌گذرند آگاهی. گاهی احساس می‌کنم زیر باری عظیم می‌کوشم نفس بکشم، اما بااین‌همه همچنان فریاد برمی‌آورم، چون می‌دانم حیاتی در من هست و این حیات از توست.

به من نیرو بده تا با هر آنچه می‌کوشد مرا به امور زمینی، سرد و تهی پایبند کند، بجنگم. اشتیاق اطاعت از تو را در من زنده کن، حتی وقتی نیرویم ناچیز به نظر می‌رسد. مگذار هرگز به خاموشی جانم خو بگیرم؛ یاری‌ام کن تا با صداقت همچنان در پی تو باشم.

ای پدر محبوب، سپاسگزارم که جرقه حیات حقیقی را در من افروختی. پسر محبوبت شاهزاده و نجات‌دهنده جاودان من است. شریعت نیرومند تو نفسی است که روح افسرده‌ام را تازه می‌کند. فرمان‌هایت رشته‌هایی از نورند که مرا از تاریکی بیرون می‌کشند. به نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«از گفتن سخنان این کتاب شریعت غافل مشو و شب و روز در آن تأمل کن تا هر آنچه در آن نوشته شده است، به‌دقت به‌جا آوری. آنگاه راهت کامیاب خواهد شد و موفق خواهی بود» (یوشع ۱:۸).

تأمل در کلام خدا بسیار فراتر از آن است که زمانی از روز را به دعا یا خواندن اختصاص دهیم. تأمل حقیقی هنگامی رخ می‌دهد که زندگی می‌کنیم؛ یعنی وقتی اجازه می‌دهیم حقایق الهی تصمیم‌ها، پاسخ‌ها و رفتارهای ما را در زندگی روزمره شکل دهند. پارسا از روی تکانه عمل نمی‌کند، بلکه با تکیه بر حکمتی که از بالا می‌آید به زندگی پاسخ می‌دهد، زیرا اندیشه‌هایش با آنچه خداوند آشکار ساخته هماهنگ است.

حتی وقتی کتاب مقدس برای برخی موقعیت‌ها دستورالعملی مستقیم ارائه نمی‌دهد، کسی که هر روز از حقایق خداوند تغذیه می‌کند، می‌تواند راه درست را تشخیص دهد. دلیلش این است که فرمان‌های شگفت‌انگیز خدا را در دل خود حک کرده و آن فرمان‌ها در دلش ثمر می‌آورند. شریعت الهی فقط دانسته نمی‌شود، بلکه در هر گام به آن عمل می‌شود؛ چه در کارهای سادهٔ روزمره و چه در لحظه‌های دشوار.

خدا فقط نقشه‌هایش را بر مطیعان آشکار می‌کند. و هنگامی که می‌گذاریم فرمان‌های باشکوه خداوند بر انتخاب‌های روزانه‌مان حاکم شوند، راه را برای هدایت و تقویت شدن و فرستاده شدن نزد پسر می‌گشاییم. باشد که امروز و هر روز ذهنمان با سخنان پدر پیوند داشته باشد و کردارمان ایمانِ اقرارشده‌مان را تأیید کند. ـ برگرفته از جوزف بلنکینساپ. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: ای پدر جاودان، بگذار کلامت در هر جزئیات کوچک از زندگی روزمره‌ام در من زنده باشد. کمکم کن تنها در زمان‌های مشخص به جست‌وجویت نپردازم، بلکه بیاموزم در سراسر روز و در هر گامی که برمی‌دارم، صدایت را بشنوم.

به من بیاموز که با حکمت به زندگی پاسخ دهم و همواره آنچه را خداوند گفته است به یاد داشته باشم. تعالیمت را در دلم بنویس تا حتی وقتی پاسخ‌های آسانی وجود ندارد، از راهت منحرف نشوم.

ای خدای محبوبم، سپاسگزارم که به من می‌آموزی تأمل در کلامت یعنی در همهٔ لحظه‌ها با تو زیستن. پسر محبوبت شاهزاده و نجات‌دهندهٔ جاودان من است. شریعت پرقدرتت گنجی روزانه است که اندیشه‌هایم را روشن می‌کند. فرمان‌هایت چراغ‌هایی هستند که در هر تصمیمی مرا در امان نگه می‌دارند. به نام پرارزش عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«خداوند شبان من است؛ محتاج به هیچ چیز نخواهم بود. مرا در چراگاه‌های سرسبز می‌خواباند و به سوی آب‌های آرام هدایت می‌کند» (مزامیر ۲۳:۱-۲).

خدا هرگز در هدایت ما اشتباه نمی‌کند. حتی وقتی راه دشوار به نظر می‌رسد و منظره پیش رو ترسناک است، شبان دقیقاً می‌داند چراگاه‌هایی که بیش از همه ما را نیرو می‌بخشند کجا هستند. گاهی او ما را به محیط‌هایی ناخوشایند هدایت می‌کند؛ جاهایی که با مقاومت یا آزمایش روبه‌رو می‌شویم. اما از دید او، این مکان‌ها چراگاه‌هایی حاصلخیزند؛ و در آنجا ایمانمان تغذیه می‌شود و شخصیت‌مان شکل می‌گیرد.

اعتماد راستین نیازمند توضیح نیست. وظیفه ما این نیست که همه دلیل‌ها را بفهمیم، بلکه باید از هدایت خداوند پیروی کنیم، حتی اگر آب‌های پیرامونمان متلاطم به نظر برسند. شریعت شگفت‌انگیز خدا به ما نشان می‌دهد که با وفاداری در راهی که او نشان داده گام برداریم، حتی موج‌های درد نیز می‌توانند به سرچشمه‌های آرامش و تازگی بدل شوند. امنیت در پیروی است؛ با دلی استوار، از راه‌هایی که آن‌که ما را آفریده آشکار کرده است.

اطاعت برایمان برکت، رهایی و نجات به ارمغان می‌آورد. خدا می‌داند هر جان به چه چیزی نیاز دارد و کسانی را که گوش سپردن به صدای او را برمی‌گزینند، به‌کمال هدایت می‌کند. اگر می‌خواهید رشد کنید، نیرو بگیرید و به سوی پسر فرستاده شوید، جایگاهی را که پدر امروز برایتان در نظر گرفته بپذیرید و با اطمینان گام بردارید و از دستورهای جاودان خداوند خوراک بگیرید. — برگرفته از نوشته‌های هانا ویتل اسمیت. اگر خداوند بخواهد، تا فردا.

با من دعا کنید: ای پدر وفادار، حتی وقتی راه را نمی‌فهمم، انتخاب می‌کنم به تو اعتماد کنم. تو شبانی هستی که پیش از برداشتن هر گام، آن را می‌دانی و می‌دانم هیچ چیز بی‌هدف و بی‌محبت مرا هدایت نمی‌کند. کمکم کن بیشتر اعتماد کنم، حتی در برابر دشواری‌ها.

به من بیاموز در کنار آب‌هایی که خداوند برایم برگزیده بیارامم، چه آرام باشند و چه متلاطم. کمکم کن با چشمان تو ببینم و بیاموزم هر آنچه را برای رشد من آماده کرده‌ای بپذیرم. مبادا هرگز به هدایت تو شک کنم؛ بلکه با اطاعت و سپاسگزاری پیروی کنم.

ای خدای محبوب، سپاسگزارم که شبانی کاملی هستی و حتی در دره‌های تاریک هدایتم می‌کنی. پسر محبوبت شاهزاده و نجات‌دهنده جاودان من است. شریعت نیرومندت چراگاهی سرسبز است که جانم را خوراک می‌دهد. فرمان‌هایت آب‌های زنده‌ای هستند که مرا پاک و نیرومند می‌سازند. به نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«آنان که نام تو را می‌شناسند، بر تو توکل می‌کنند، زیرا تو، ای خداوند، هرگز کسانی را که تو را می‌جویند ترک نمی‌کنی» (مزامیر ۹:۱۰).

هیاهوی دنیای پیرامونمان پیوسته می‌کوشد توجه ما را برباید و ما را از آنچه واقعاً اهمیت دارد دور کند. اما دعوتی الهی هست تا به دروازه‌های قلب خود وارد شویم و همان‌جا بمانیم. در این جایگاه خلوت و خاموش است که می‌توانیم راهنمایی دلنشین خدا را برای زندگی‌مان به‌روشنی بشنویم. وقتی دست از جست‌وجوی پاسخ در بیرون برمی‌داریم و با هدایت حضور خداوند به جست‌وجو در درون می‌پردازیم، درمی‌یابیم که او همیشه چیزی برای نشان‌دادن به ما داشته است؛ راهی، انتخابی، تسلیمی.

و هنگامی که او راه را به ما نشان می‌دهد، این بر عهده ماست که گام‌های درست برداریم. پیروی از راهنمایی‌های آفریدگارمان زیبایی و قدرتی دارد؛ راهنمایی‌هایی که او پیش‌تر در فرمان‌های باشکوهش آشکار کرده است. وقتی اراده او را در زندگی روزمره‌مان می‌پذیریم، نشان می‌دهیم که دل‌مان به امور آسمانی گرایش دارد. مقصود، جست‌وجوی تجربه‌های احساسی نیست، بلکه زیستن بر پایه اطاعتی است که دگرگون می‌کند، پایداری می‌بخشد و به آن‌که ما را آفریده است حرمت می‌نهد.

خدا نقشه‌های خود را تنها بر مطیعان آشکار می‌کند. هر روز فرصتی تازه داریم تا با اطمینان و هدفمندی هدایت او را دنبال کنیم. اگر می‌خواهیم به عیسی برسیم و هر آنچه پدر برایمان آماده کرده دریافت کنیم، باید با صداقت در برابر کلام او گام برداریم. پدر، مطیعان را برکت می‌دهد و برای آمرزش و نجات نزد پسر می‌فرستد. اطاعت را برگزینید و آماده باشید تا تحقق وعده‌های خداوند را ببینید. — برگرفته از نوشته‌های جان تاولر. اگر خداوند اجازه دهد، تا فردا.

با من دعا کنید: ای پدر مهربان، کمکم کن صداهای بیرونی را که می‌کوشند گام‌هایم را به بیراهه ببرند خاموش کنم. مرا به جایگاهی از آرامش درونی ببر تا بتوانم صدایت را روشن بشنوم و در نقشه‌هایت اطمینان بیابم. بگذار جانم بیاموزد که در تو آرام گیرد.

به من بصیرت عطا کن تا اراده‌ات را در هر تصمیم کوچک روزانه‌ام تشخیص دهم. به من بیاموز راه‌هایی را که خداوند از آغاز ترسیم کرده است ارج نهم، زیرا می‌دانم خیر حقیقی زندگی‌ام در همان راه‌هاست. بگذار نه از روی شتاب، بلکه با استواری و حرمت گام بردارم.

ای خداوند محبوب، سپاسگزارم که نشانم دادی راز آرامش در شنیدن صدایت و پیروی از آن است. پسر محبوبت شاهزاده و نجات‌دهنده جاودان من است. شریعت نیرومندت همچون رودی از حکمت است که دلم را سیراب می‌کند. فرمان‌هایت راه‌های امنی هستند که جانم را به سوی حیات هدایت می‌کنند. به نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«تو کسی را که ذهنش بر تو استوار است، در آرامش نگاه خواهی داشت، زیرا بر تو توکل می‌کند» (اشعیا ۲۶:۳)

طبیعی است که دل ما در برابر تغییرات و ناپایداری‌های زندگی دچار ترس شود، اما خدا ما را به رویکردی دیگر فرامی‌خواند: اعتمادی کامل به اینکه او، پدر جاودان ما، در هر شرایطی از ما مراقبت خواهد کرد. خداوند نه‌فقط امروز با ماست، بلکه از هم‌اکنون در فردا نیز حضور دارد. دستی که تا اینجا تکیه‌گاهت بوده، همچنان استوار خواهد ماند و گام‌هایت را هدایت خواهد کرد، حتی وقتی نیرویی برایت نمانده باشد. و هنگامی که دیگر نتوانی راه بروی، خود او تو را در آغوش محبتش حمل خواهد کرد.

وقتی تصمیم می‌گیریم با چنین اعتمادی زندگی کنیم، درمی‌یابیم که زندگی چقدر سبک‌تر و سامان‌یافته‌تر می‌شود. اما این آرامش تنها زمانی ممکن است که گمانه‌زنی‌های اضطراب‌آلود را کنار بگذاریم و به فرمان‌های شکوهمند خداوند روی آوریم. از طریق آن‌هاست که می‌آموزیم با تعادل و شجاعت زندگی کنیم. شریعت شگفت‌انگیز خدا نه‌فقط به ما تعلیم می‌دهد، بلکه ما را نیرو می‌بخشد و شکل می‌دهد تا سختی‌ها را با سربلندی و بی‌آنکه نومید شویم، تاب آوریم.

پس به خدایی اعتماد کن که هرگز ناکام نمی‌ماند. اطاعت از او را پناهگاه امن خود قرار بده. پدر، مطیعان را برکت می‌دهد و برای آمرزش و نجات نزد پسر می‌فرستد. مگذار ترس‌ها و خیال‌پردازی‌هایی که تو را از حرکت بازمی‌دارند بر تو چیره شوند. خود را به هدایت خداوند بسپار، و او خود امروز و همیشه از تو مراقبت خواهد کرد. ـ برگرفته از فرانسیس دو سیلز. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: ای پدر وفادار، چند بار گذاشته‌ام افکار اضطراب‌آلود و ترس از چیزهایی که هنوز رخ نداده‌اند بر من چیره شوند. امروز اعلام می‌کنم که به تو اعتماد دارم. تا اینجا از من مراقبت کرده‌ای و ایمان دارم که در هر گام از سفرم همچنان پشتیبانم خواهی بود.

ای خداوند، مرا با حکمت خود هدایت کن. یاری‌ام ده هر فکری را که از تو نیست و هر نگرانی‌ای را که آرامشم را می‌گیرد، دور سازم. می‌خواهم با این اطمینان آرام بگیرم که خداوند در همه‌چیز با من خواهد بود، به من نیرو خواهد بخشید و با امنیت هدایتم خواهد کرد.

ای خداوند محبوب، سپاسگزارم که با من این‌قدر مهربانی. پسر محبوبت شاهزاده و نجات‌دهنده جاودان من است. شریعت نیرومندت دیواری است در پیرامونم و نوری در راه تاریک. فرمان‌هایت پناهگاهی امن، تسلای دل رنج‌دیده و لنگرگاه وفاداران است. به نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«پس برای فردا نگران نباشید، زیرا فردا برای خود نگران خواهد بود؛ بدیِ هر روز برای همان روز کافی است» (متی ۶:۳۴).

وقتی می‌گذاریم نگرانی دربارهٔ آینده بر دل ما چیره شود، توانایی دیدن روشنِ آنچه اکنون از ما خواسته می‌شود را از دست می‌دهیم. به‌جای آنکه نیرو بگیریم، سرانجام از حرکت بازمی‌مانیم. خدا ما را دعوت می‌کند که بر امروز تمرکز کنیم؛ اعتماد داشته باشیم که نان امروز فراهم خواهد شد و بار امروز به‌اندازهٔ کافی سنگین است. لازم نیست روزها را روی هم انباشته کنیم یا رنج‌های زمانی را بر دوش بکشیم که هنوز نرسیده است. خرد در این است که به هر روز به‌اندازهٔ خودش توجه و تلاش اختصاص دهیم.

برای آنکه با آرامش و استواری چنین زندگی کنیم، به راهنمایی مطمئن نیاز داریم. فرمان‌های شگفت‌انگیز خداوند نه‌تنها راه را به ما نشان می‌دهند، بلکه به ذهنمان نظم و به روحمـان آرامش می‌بخشند. وقتی خود را با شریعت زیبایی که پدر بر بندگانش آشکار کرده است هدایت می‌کنیم، به آهنگ زندگی‌ای سالم، پربار و راستین پی می‌بریم. همین اطاعت عملی است که به ما توان می‌دهد هر کار امروز را با شهامت انجام دهیم، بی‌آنکه با ترس‌های فردا فرسوده شویم.

اگر می‌خواهید نیرو بگیرید و هدفمند زندگی کنید، به آنچه خدا فرمان داده است روی آورید. پدر مطیعان را برکت می‌دهد و برای آمرزش و نجات نزد پسر می‌فرستد. همچون کسی زندگی نکنید که در تاریکی راه می‌رود و بر چیزی که هنوز نیامده است می‌لغزد. با اطمینان گام بردارید و بر ارادهٔ آفریدگار استوار باشید؛ آنگاه خواهید دید که او نقشه‌هایش را بر کسانی آشکار می‌کند که به او گوش می‌سپارند و از او پیروی می‌کنند. — برگرفته از جان اف. دی. موریس. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: پدر عزیز، می‌دانم که بارها نگران آنچه در پیش است می‌شوم و در نتیجه، روزی را که تو به من بخشیده است خوب زندگی نمی‌کنم. به من بیاموز که عمیق‌تر به تو اعتماد کنم. بگذار در پناه مراقبت تو آرام بگیرم و بدانم که تو از هم‌اکنون در فردای من حضور داری.

به من خرد عطا کن تا امروز از وقتم به‌خوبی استفاده کنم. کمکم کن هر آنچه را به دستم سپرده‌ای با وفاداری انجام دهم؛ بی‌آنکه به تعویق بیندازم، بترسم یا شکایت کنم. با روح خود هدایتم کن تا زندگی‌ام در حضورت ساده، پربار و صادقانه باشد.

ای خدای من، برای همه‌چیز از تو سپاسگزارم. پسر محبوبت شاهزاده و نجات‌دهندهٔ جاودان من است. شریعت نیرومند تو راهنمای استوار گام‌هایم و پناهگاه امن جانم است. فرمان‌هایت گنجینه‌های عدالت، زندگی و آرامش‌اند. به نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«هر که در اندک امین باشد، در بسیار نیز امین است؛ و هر که در اندک ناراست باشد، در بسیار نیز ناراست است» (لوقا ۱۶:۱۰).

هیچ‌چیز، وقتی از دستان خدا می‌آید، کوچک یا بی‌اهمیت نیست. آنچه او می‌طلبد، هرقدر هم در نظر ما کوچک به نظر برسد، بزرگ می‌شود؛ زیرا آن‌که فرمان می‌دهد بزرگ است. ندایی که خداوند در وجدان بیدار می‌کند، نادیده‌گرفتنی نیست. وقتی می‌دانیم خدا ما را به کاری فرامی‌خواند، سنجیدن اهمیت آن بر عهدهٔ ما نیست؛ تنها باید با فروتنی اطاعت کنیم.

زیبایی اطاعت از شریعت باشکوه خدا دقیقاً در همین‌جاست. هر فرمان و هر دستورِ آشکارشده در کتاب مقدس، فرصتی است تا وفادار شناخته شویم. حتی آنچه دنیا خوار می‌شمارد ــ جزئیات، رفتارهای بی‌سروصدا و مراقبت‌های روزانه ــ اگر با وفاداری انجام شود، می‌تواند سرچشمهٔ برکت باشد. فرمان‌های والای آفریدگار ما به داوری ما وابسته نیستند؛ ارزششان جاودانه است.

اگر با شهامت و شادی اطاعت را برگزینیم، خداوند باقی امور را به عهده خواهد گرفت. وقتی ما را در کارهای ساده وفادار بیابد، برای رویارویی با چالش‌های بزرگ نیرویمان خواهد داد. باشد که امروز مطیع شناخته شویم و پدر، چون وفاداری ما را می‌بیند، ما را نزد پسر محبوبش بفرستد تا حیات جاودان را دریافت کنیم. ــ برگرفته از ژان نیکولا گرو. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: ای پدر آسمانی، بارها چیزهایی را که پیش رویم نهادی کوچک شمردم. مرا ببخش که درنیافتم هرآنچه از تو می‌آید گران‌بهاست. به من بیاموز صدایت را بشنوم و هیچ کاری را که به من می‌سپاری خوار نشمارم.

دلی شجاع به من عطا کن که آماده باشد در همه‌چیز از تو اطاعت کند، حتی در آنچه ساده به نظر می‌رسد یا از چشم دیگران پنهان است. بگذار بیاموزم هر فرمان تو را همچون دستوری مستقیم از آسمان ارج نهم. مگذار اراده‌ات را با منطق محدود خودم بسنجم.

می‌خواهم در وفاداری پایدار زندگی کنم. پسر محبوبت شاهزاده و نجات‌دهندهٔ جاودان من است. شریعت نیرومند تو شعله‌ای است که گام‌های پارسا را حتی در تنگ‌ترین راه‌ها روشن می‌کند. فرمان‌های والای تو بذرهایی جاودان‌اند که در خاک حاصلخیز اطاعت کاشته شده‌اند. به نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.