«هر چیزی برای آن‌که ایمان دارد ممکن است» (مرقس ۹:۲۳).

برای کسی که شجاعت دارد و حقیقت، رحمت و صدای زندهٔ آفرینش خدا او را هدایت می‌کند، واژهٔ «غیرممکن» اصلاً وجود ندارد. هنگامی که همهٔ اطرافیانتان می‌گویند «این کار شدنی نیست» و دست می‌کشند، دقیقاً در همان لحظه فرصت شما پدیدار می‌شود. این دعوت شماست تا با ایمان قدمی به جلو بردارید. به دیدگاه محدود دیگران تکیه نکنید؛ به آنچه خدا می‌تواند از طریق شما انجام دهد اعتماد کنید، اگر آماده باشید اطاعت کنید.

وقتی انسانی تصمیم می‌گیرد از فرمان‌های آفریدگار پیروی کند ــ همان فرمان‌های مقدس، حکیمانه و جاودانه ــ اتفاقی شگفت‌انگیز رخ می‌دهد: خدا و مخلوق با یکدیگر متحد می‌شوند. انسان که پیش‌تر ضعیف و مردد بود، نیرومند و استوار می‌شود، زیرا روح‌القدس او را در بر می‌گیرد. و در این حالت تازهٔ مشارکت، هیچ چیز نمی‌تواند او را در مسیری که خود خدا ترسیم کرده است متوقف کند. این نیرو ماورایی است و از اطاعت ارادهٔ خدا سرچشمه می‌گیرد. این اطاعت است که قدرت آسمان را بر زندگی انسان جاری می‌کند.

و همهٔ این‌ها چه چیزی به ما می‌آموزد؟ اینکه راز حقیقی موفقیت، کامیابی و پیروزی در اطاعت از قانون قدرتمند خداست. بسیاری در همین‌جا شکست می‌خورند: می‌خواهند بدون پیروی از دستورهای روشنی که آفریدگار به جا گذاشته است، به برکات برسند و به اهداف خود دست یابند. اما این غیرممکن است. راه رسیدن به زندگی‌ای پربرکت و پیروزمندانه همیشه ــ و تا ابد ــ راه اطاعت بوده و خواهد بود. کسی که با خدا گام برمی‌دارد، با امنیت، قدرت و هدفی حرکت می‌کند که هیچ چیز نمی‌تواند آن را ناکام سازد. ــ توماس کارلایل. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، از تو سپاسگزارم که به من یادآوری می‌کنی در تو، واژهٔ «غیرممکن» معنای خود را از دست می‌دهد. تو مرا فرا می‌خوانی که نه به دیدگاه‌های انسانی، بلکه به آنچه می‌توانی از طریق من انجام دهی اعتماد کنم، اگر آماده باشم اطاعت کنم. سپاسگزارم که حتی هنگامی که همه دست می‌کشند، به من شجاعت می‌دهی تا با ایمان قدمی به جلو بردارم، زیرا می‌دانم این تو هستی که درها را می‌گشایی و کسانی را که از تو پیروی می‌کنند نیرومند می‌سازی.

ای پدر من، امروز از تو می‌خواهم قلبی مطیع و استوار به من عطا کنی؛ قلبی آماده برای پیروی وفادارانه از فرمان‌هایت. مرا با روح‌القدست در بر بگیر و ضعفم را به نیرو و تردیدم را به اعتماد تبدیل کن. باشد که با شجاعت در راهی که ترسیم کرده‌ای گام بردارم و بدانم پیروزی حقیقی از تلاش من نمی‌آید، بلکه از اتحاد من با تو از طریق اطاعت سرچشمه می‌گیرد. باشد که هر گامی که برمی‌دارم، به‌وسیلهٔ قانون مقدس و قدرتمندت هدایت شود.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و می‌ستایم، زیرا راز موفقیت و کامیابی حقیقی در اطاعت کامل از توست. پسر محبوبت، شاهزاده و نجات‌دهندهٔ جاودانهٔ من است. قانون قدرتمند تو همچون جاده‌ای امن در میان آشوب است؛ جایی که هر فرمان، چراغی است که راه پیروزی را روشن می‌کند. فرمان‌هایت همچون ستون‌های قدرتی هستند که سفر مرا استوار نگه می‌دارند و با ثبات مرا به سوی زندگی‌ای هدایت می‌کنند که هیچ چیز و هیچ‌کس نمی‌تواند آن را ناکام سازد. به نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«خدا را برای عطای وصف‌ناشدنی‌اش شکر کنید!» (دوم قرنتیان ۹:۱۵).

بهترین راه برای اینکه انسان واقعاً از زندگی بهره‌مند شود ــ با عمق، آرامش و هدف ــ این است که ارادهٔ الهی را که در همه‌چیز کامل و تغییرناپذیر است، کاملاً، آماده و شادمانه بپذیرد. این یعنی پذیرفتن اینکه از سرچشمهٔ همهٔ نیکی‌ها، یعنی خدا، چیزی جز آنچه در ذات خود نیکوست نمی‌تواند صادر شود. روحی که این حقیقت را درک می‌کند، می‌آموزد که آرام گیرد. از راه‌های خداوند آزرده نمی‌شود، دربارهٔ تصمیم‌های او پرسش نمی‌کند و در برابر ارادهٔ او مقاومت نمی‌ورزد، زیرا می‌داند که همه‌چیز بر اساس قانونی جاودانه از حکمت و محبت هدایت می‌شود.

انسانِ حقیقتاً نیکو و فروتن با طرح الهی هماهنگ زندگی می‌کند، زیرا حتی در دشواری‌ها نیز دست پدری مهربان را می‌بیند. او درمی‌یابد که محبتی بی‌نهایت و قادر مطلق بر همه‌چیز فرمان می‌راند؛ محبتی که از خودخواهی یا حسادت چیزی را دریغ نمی‌کند، بلکه سخاوتمندانه خود را به آفرینش می‌بخشد. این محبت هدایت می‌کند، اصلاح می‌نماید، پشتیبانی می‌کند و دگرگون می‌سازد؛ همواره برای خیر کسانی که تصمیم می‌گیرند اعتماد کنند. و آنچه این اعتماد واقعی را ممکن می‌سازد، یقین به این است که خداوند اساس استوار زندگی را بر ما آشکار کرده است: شریعت نیرومند او که به‌وسیلهٔ پیامبران عطا شد و عیسی آن را تأیید کرد.

این شریعت، بنیاد خوشبختی است. این راه روشن، امن و مقدسی است که از طریق آن می‌توانیم هماهنگ با ارادهٔ الهی زندگی کنیم. هنگامی که روح از مقاومت دست می‌کشد، دیگر با خواسته‌های خود چانه نمی‌زند و با فروتنی می‌پذیرد که شریعت خدا را به‌طور کامل ــ بدون هیچ استثنایی ــ دنبال کند، آنگاه هرآنچه نیکوست به‌طور طبیعی از قلب آفریدگار به قلب مؤمن جاری می‌شود. آرامش، شادی، هدایت و نجات دیگر لازم نیست همچون چیزی دوردست جست‌وجو شوند. آنها در روحی سکونت می‌گزینند که کاملاً تسلیم ارادهٔ پدر شده است. ــ دکتر جان اسمیت. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، از تو سپاسگزارم که به من آموختی راه حقیقی زندگی کردن با آرامش، عمق و هدف، پذیرفتن شادمانهٔ ارادهٔ کامل توست. سپاسگزارم که به من یادآوری می‌کنی روحی که به هدایت تو اعتماد دارد، آرام می‌گیرد ــ پرسش نمی‌کند، مقاومت نمی‌ورزد، بلکه تسلیم می‌شود و می‌داند که همه‌چیز به‌وسیلهٔ حکمتی جاودانه و سرشار از محبت هدایت می‌شود.

ای پدر من، امروز از تو می‌خواهم قلبم را شکل دهی تا در هماهنگی کامل با طرح الهی تو زندگی کنم. کمکم کن دست تو را حتی در دشواری‌ها بشناسم و بیاموزم مراقبت تو را در جایی ببینم که پیش‌تر فقط موانع می‌دیدم. به من بیاموز که کاملاً به این محبت بی‌نهایت اعتماد کنم؛ محبتی که چیزی را برای خود نگه نمی‌دارد، بلکه سخاوتمندانه خود را می‌بخشد تا زندگی‌ام را هدایت، اصلاح، پشتیبانی و دگرگون کند. باشد که این اعتماد هر روز در من رشد کند و با اطاعت صادقانه از شریعت شگفت‌انگیز تو نیرو بگیرد.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و می‌ستایم، زیرا بنیاد خوشبختی حقیقی را بر من آشکار کرده‌ای. پسر محبوب تو، شاهزاده و نجات‌دهندهٔ جاودانهٔ من است. شریعت نیرومند تو همچون جریانی زنده است که قلب مرا به قلب تو پیوند می‌دهد و آرامش، شادی و نجات را به درونم جاری می‌سازد. فرمان‌های تو همچون دروازه‌های مقدسی هستند که مرا به هماهنگی با ارادهٔ تو هدایت می‌کنند؛ جایی که هرآنچه نیکوست دیگر وعده‌ای دوردست نیست، بلکه در درون من سکونت می‌گزیند. به نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«زیرا او تشنه را سیر می‌کند و گرسنه را از چیزهای نیکو پر می‌سازد» (مزامیر ۱۰۷:۹).

خداوند، در حکمت و نیکویی بی‌نهایت خود، حتی از معمولی‌ترین موقعیت‌های زندگی برای افزایش ظرفیت ما در شاد شدن از محبتش استفاده می‌کند—اگر به او اجازه دهیم. و در اینجا، «اجازه دادن» به این معنا نیست که آفریدگار به اجازه مخلوقاتش وابسته باشد، بلکه یعنی او به قلبی که می‌خواهد خشنودش سازد، کسی را که او کیست می‌شناسد و درمی‌یابد که همه برکاتی که واقعاً اهمیت دارند تنها زمانی دریافت می‌شوند که انتخاب کنیم مطابق اراده او زندگی کنیم، احترام می‌گذارد. خداوند با قدرت عمل می‌کند، اما در عین حال به تصمیم روحی که اطاعت را برمی‌گزیند یا رد می‌کند نیز احترام می‌گذارد.

به‌خوبی به این موضوع بیندیشید: همه ما می‌خواهیم برکت بیابیم. همه ما خواهان آرامش، هدایت، روزی و شادی هستیم. اما همه برکت نمی‌یابند—و دلیلش این نیست که خداوند جانبدار است، بلکه بسیاری حاضر نیستند خواسته‌های خودخواهانه‌شان را فدا کنند. بسیاری ترجیح می‌دهند مطابق خواسته‌های خود زندگی کنند، حتی اگر این به معنای زندگی در نافرمانی از شریعت قدرتمند خدا باشد. و خداوند چگونه کسی را برکت خواهد داد که آگاهانه انتخاب می‌کند در مخالفت با اراده کامل و مقدس او زندگی کند؟

حقیقت ساده و روشن است: خداوند هیچ انگیزه‌ای برای فرو ریختن برکات بر قلبی سرکش ندارد. وعده‌های او برای وفاداران است، برای کسانی که حقیقتاً او را دوست دارند—و دوست داشتن خدا یعنی اطاعت از فرمان‌های او. پس چرا مقاومت کنیم؟ چرا با فروتنی تسلیم آفریدگار نشویم و زندگی در اطاعت کامل از فرمان‌های شگفت‌انگیز او را آغاز نکنیم؟ در او زندگی، آرامش و فراوانی وجود دارد. برکت در دسترس است—اما تنها در مسیر اطاعت. —ادوارد بی. پوسی. اگر خداوند اجازه دهد، تا فردا.

با من دعا کنید: خدای عزیز، از تو سپاسگزارم، زیرا در حکمت و نیکویی‌ات حتی از ساده‌ترین موقعیت‌های زندگی استفاده می‌کنی تا به من بیاموزی از محبتت شادمان باشم. تو برای عمل کردن به اجازه من وابسته نیستی، اما به قلبی که می‌خواهد خشنودت سازد، تو را به‌عنوان خداوند می‌شناسد و درمی‌یابد که برکات حقیقی تنها زمانی می‌آیند که انتخاب کنیم مطابق اراده تو زندگی کنیم، احترام می‌گذاری. سپاسگزارم که با من چنین شکیبا هستی و به من نشان می‌دهی که هر لحظه می‌تواند پله‌ای به سوی کمال باشد، اگر تصمیم بگیرم اطاعت کنم.

ای پدر من، امروز از تو می‌خواهم هر خواسته خودخواهانه‌ای را که مرا از اراده‌ات دور می‌کند، از من بزدایی. کمکم کن در حالی که در برابر فرمان‌هایت مقاومت می‌کنم، در پی برکاتت نباشم. روحی فروتن به من عطا کن که آماده باشد خواسته‌هایم را فدا کند تا در اطاعت کامل از شریعت قدرتمندت زندگی کنم. می‌دانم که خداوند بر سرکشی برکت خود را فرو نمی‌ریزد، بلکه کسانی را برکت می‌دهد که حقیقتاً تو را دوست دارند—و من می‌خواهم در شمار آنان باشم. به من بیاموز با اطاعت کردن، تو را دوست بدارم، حتی زمانی که این امر مستلزم چشم‌پوشی باشد.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و می‌ستایم، زیرا در تو برای همه کسانی که با صداقت از تو پیروی می‌کنند، زندگی، آرامش و فراوانی وجود دارد. پسر محبوبت، شاهزاده و نجات‌دهنده جاودان من است. شریعت قدرتمندت همچون راهی استوار است که به جایی می‌انجامد که وعده‌ها در آن تحقق می‌یابند. فرمان‌هایت مانند کلیدهایی هستند که گنجینه‌های آرامش، هدایت و شادی حقیقی را می‌گشایند. به نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«چرا این‌قدر می‌ترسید؟ هنوز ایمان ندارید؟» (مرقس ۴:۴۰).

ای برادران، بنگرید و بگذارید زندگی روحانی شما بر آنچه واقعاً اهمیت دارد شکل بگیرد: وفاداری در اطاعت از فرمان‌های خداوند و dedicated بودن به وظایفی که شرایط کنونی از شما می‌طلبد. اجازه ندهید نگرانی درباره فردا شما را فرسوده کند. همان خدایی که تا اینجا شما را حفظ کرده، رهایی بخشیده، تعلیم داده و قوت عطا کرده است، با همان وفاداری تا پایان شما را هدایت خواهد کرد. او تغییر نمی‌کند و مراقبت او هرگز ناکام نمی‌ماند. کاملاً در این اعتماد مقدس و محبت‌آمیز به مشیت الهی آرام بگیرید.

بسیاری از مسیحیان در نگرانی دائمی زندگی می‌کنند، زیرا به چیزها و خواسته‌هایی اولویت داده‌اند که در ابدیت هیچ ارزشی ندارند. ازاین‌رو، جان‌هایشان همچنان پریشان و ناامن می‌ماند. اما زندگی روحانی زمانی آرامش می‌یابد که به سوی چیزی بازگردد که هرگز پایان نخواهد یافت: اراده خدا که در شریعت قدرتمند او بیان شده است. در آنجاست که هدایت، استواری و هدف را می‌یابیم. هنگامی که اطاعت از خداوند را تمرکز اصلی خود قرار می‌دهیم، همه چیز دیگر در جای خود قرار می‌گیرد.

خود عیسی تعلیم داد که اگر نخست در پی پادشاهی خدا و عدالت او [dikiosini] باشیم، همه چیزهای دیگر نیز به ما افزوده خواهد شد. همیشه چنین بوده است و همیشه چنین خواهد بود. خدا کسانی را که او را حرمت می‌نهند، حرمت می‌نهد. و هنگامی که اطاعت را اولویت خود قرار می‌دهیم، درمی‌یابیم که هیچ چیز کم نداریم—نه آرامش، نه روزی، و نه هدایت. جان استوار می‌شود و زندگی معنا می‌یابد. این راه وفاداران است، راه برکت، و راهی که در پایان به حیات جاودان می‌انجامد. —فرانسیس دو سال. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، تو را شکر می‌کنم، زیرا مرا فرا می‌خوانی تا بر آنچه واقعاً اهمیت دارد تمرکز کنم: اطاعت وفادارانه از فرمان‌هایت و dedicated بودن به وظایفی که امروز پیش روی من نهاده‌ای. تو هستی که مرا تا اینجا حفظ کرده‌ای، به من تعلیم داده‌ای، رهایی بخشیده‌ای و قوت عطا کرده‌ای، و می‌دانم که تا پایان با من خواهی بود. تو تغییر نمی‌کنی و مراقبتت هرگز ناکام نمی‌ماند. ازاین‌رو، امروز در مشیت مقدست آرام می‌گیرم و با اعتمادی محبت‌آمیز به نگاه attentive تو بر هر جزئی از زندگی‌ام تکیه می‌کنم.

ای پدر من، امروز از تو می‌خواهم یاری‌ام کنی تا نگرانی درباره امور گذرا را کنار بگذارم. مرا از اضطرابی که از جست‌وجوی مقام، دارایی یا تأیید دیگران پدید می‌آید رهایی ده و قلبم را به سوی آنچه جاودانی است بازگردان: محبت به پدر، به عیسی و به شریعت قدرتمندت. به من بیاموز هر روز را با وفاداری زندگی کنم و بدانم هنگامی که با اطاعت تو را حرمت می‌نهم، خودت همه آنچه را نیاز دارم سامان می‌دهی. باشد که زندگی روحانی‌ام در اراده تو آرامش بیابد و جانم در حقیقتت استوار شود.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و می‌ستایم، زیرا هرگز نمی‌گذاری کسانی که از صمیم قلب از تو اطاعت می‌کنند چیزی کم داشته باشند. پسر محبوبت شاهزاده و نجات‌دهنده جاودان من است. شریعت شگفت‌انگیزت همچون بنیادی استوار است که جانم را در برابر بادهای تردید و بی‌ثباتی حفظ می‌کند. فرمان‌هایت نشانه‌های جاودانی هستند که همواره به سوی پادشاهی تو اشاره می‌کنند و گام‌به‌گام مرا به سوی حیاتی که پایانی ندارد هدایت می‌نمایند. در نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«اما آنچه در زمین نیکو کاشته شد، کسی است که کلام را می‌شنود و آن را درک می‌کند؛ او ثمر می‌آورد و یکی صد، دیگری شصت و دیگری سی برابر محصول می‌دهد» (متی ۱۳:۲۳).

خدا نیازی ندارد ما را به صحنه‌ای تازه منتقل کند یا همه شرایط اطرافمان را تغییر دهد تا کار خود را در ما آغاز کند. او کاملاً قادر است دقیقاً در همان جایی که هستیم و با شرایطی که امروز ما را احاطه کرده‌اند، عمل کند. در همین زمین کنونی زندگی ماست که او خورشید خود را می‌تاباند و شبنم خویش را فرو می‌ریزد. آنچه پیش‌تر مانع به نظر می‌رسید، می‌تواند دقیقاً به ابزاری تبدیل شود که او برای نیرومند ساختن، بالغ کردن و دگرگون نمودن ما به کار خواهد برد. هیچ محدودیت، هیچ ناکامی و هیچ تأخیری در مسیرمان نمی‌تواند نقشه‌های خداوند را ناکام سازد—به شرط آنکه آماده اطاعت باشیم.

بسیاری گمان می‌کنند گذشته‌شان آنان را بیش از حد از خدا دور کرده و شکست‌های پیشینشان رشد روحانی را ناممکن ساخته است. اما این دروغ دشمن است. تا زمانی که زندگی هست، امید نیز هست. مهم نیست جانمان چقدر خشک شده یا چه اندازه نقص و کاستی در خود انباشته‌ایم—اگر امروز تصمیم بگیریم با وفاداری از قانون قدرتمند خدا اطاعت کنیم، دگرگونی بی‌درنگ آغاز می‌شود. اطاعت، نقطه آغاز بازسازی است؛ تصمیمی عملی و شجاعانه برای گام برداشتن با خدا، حتی هنگامی که همه‌چیز در اطرافمان آشفته به نظر می‌رسد.

حقیقت ساده و قدرتمند است: برکات، رهایی و نجات در انتظار کسانی است که وفادار بودن را برمی‌گزینند. هویت روحانی تازه از احساسات یا سخنان توخالی سرچشمه نمی‌گیرد، بلکه از قلبی می‌آید که تصمیم می‌گیرد از فرمان‌های خداوند اطاعت کند. خدا دور نیست. او آماده عمل کردن است—و تنها چیزی که نیاز دارد، قلبی است که مشتاق باشد مطابق اراده او زندگی کند. اطاعت کن، و خواهی دید که زندگی در جایی شکوفا می‌شود که پیش‌تر ناممکن به نظر می‌رسید. —هانا ویتال اسمیت. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، تو را شکر می‌کنم که برای آغاز کار خود در من، لازم نیست صحنه زندگی‌ام را تغییر دهی. تو قدرتمندی که دقیقاً همین‌جا، در زمینی که امروز بر آن گام می‌گذارم، با همه محدودیت‌ها، ناکامی‌ها و چالش‌هایی که مرا احاطه کرده‌اند، عمل کنی. سپاسگزارم که حتی وقتی همه‌چیز راکد یا دشوار به نظر می‌رسد، خورشید تو هنوز می‌تواند بتابد و شبنم تو همچنان بر جانم فرو ریزد. تو موانع را به ابزار تبدیل می‌کنی، و هنگامی که با ایمان اطاعت را برمی‌گزینم، هیچ‌چیز نمی‌تواند نقشه‌هایت را ناکام سازد.

ای پدر من، امروز از تو می‌خواهم هر دروغی را که باعث می‌شود باور کنم گذشته‌ام مرا بیش از حد از تو دور کرده است، در هم بشکنی. می‌دانم تا زمانی که زندگی هست، امید نیز هست—و اطاعت از قانون قدرتمند تو آغاز همه‌چیز است. به من شجاعت عطا کن تا حتی وقتی همه‌چیز آشفته به نظر می‌رسد، با تو گام بردارم. قلبم را پاک کن، بینشم را بازسازی نما و در این خاک خشک، حیاتی را شکوفا ساز که تنها تو می‌توانی پدید آورى. باشد که دگرگونی من امروز، با عمل ساده اطاعت صادقانه از تو، آغاز شود.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و می‌ستایم، زیرا به کسانی که تصمیم می‌گیرند با وفاداری از تو پیروی کنند، بازسازی و حیاتی نو عطا می‌کنی. پسر محبوبت، شاهزاده و نجات‌دهنده جاودانی من است. قانون قدرتمند تو همچون بارانی ملایم است که خاک خسته را تازه می‌کند و زمین را برای برداشت جاودانی آماده می‌سازد. فرمان‌های تو همچون بذرهای نورند که حتی در بیابان نیز جوانه می‌زنند و شادی، آرامش و هویتی تازه در تو به بار می‌آورند. در نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«کسانی که به خداوند اعتماد دارند، مانند کوه صهیون هستند که نمی‌توان آن را متزلزل کرد، بلکه تا ابد پابرجا می‌ماند» (مزامیر ۱۲۵:‏۱).

هنگامی که خداوند در مرکز یک پادشاهی یا شهر حضور دارد، آن را استوار و تزلزل‌ناپذیر می‌سازد؛ همچون کوه صهیون که تا ابد پابرجا می‌ماند. به همین ترتیب، وقتی خداوند در درون یک روح ساکن باشد، حتی اگر آن روح با فاجعه‌ها، آزار و جفا یا آزمایش‌ها احاطه شده باشد، آرامشی عمیق در درون آن وجود دارد؛ آرامشی که جهان هرگز نمی‌تواند آن را عطا کند یا از آن بگیرد. این ثبات به شرایط بیرونی وابسته نیست، بلکه به حضور همیشگی خداوندی بستگی دارد که بر تخت قلب فرمانروایی می‌کند.

مشکل بزرگ این است که بسیاری چنین پناهگاه درونی‌ای ندارند. آنان اجازه می‌دهند جهان جایگاهی را اشغال کند که تنها به خدا تعلق دارد و ازاین‌رو در ناامنی و آسیب‌پذیری زندگی می‌کنند و ترس بر آنان چیره می‌شود. وقتی جهان بر قلب فرمانروایی کند، حتی کوچک‌ترین تهدید به زلزله‌ای تبدیل می‌شود. اما وقتی خداوند فرمانروا باشد، حتی سهمگین‌ترین طوفان‌ها نیز نمی‌توانند روح را متزلزل کنند. حضور خداوند در ما تصادفی رخ نمی‌دهد؛ بلکه با عملی آگاهانه و عملی از اطاعت ارادهٔ او که در کتاب مقدس آشکار شده است، فعال می‌گردد.

و این اراده به‌روشنی آشکار شده است: از طریق شریعت قدرتمندی که خداوند به‌وسیلهٔ پیامبران خود و عیسی در انجیل‌ها به ما عطا کرده است. هنگامی که روحی با قاطعیت تصمیم می‌گیرد صدای دشمن را نادیده بگیرد و در برابر فشار جهان مقاومت کند تا از فرمان‌های خداوند اطاعت نماید، روح‌القدس به‌گونه‌ای واقعی و دائمی در آن ساکن می‌شود. اما این هرگز برای کسانی رخ نخواهد داد که با وجود شناخت شریعت، انتخاب می‌کنند آن را نادیده بگیرند. حضور خدا برای مطیعان است. آنان هستند که آرامش حقیقی، نیروی درونی و استواری‌ای را تجربه می‌کنند که هیچ چیز نمی‌تواند متزلزلش سازد. -رابرت لیتون. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، از تو سپاسگزارم، زیرا هنگامی که در مرکز یک روح ساکن می‌شوی، هیچ طوفانی نمی‌تواند آن را نابود کند. این تو هستی که آنچه را جهان می‌کوشد سرنگون سازد، استوار می‌کنی. حتی در میان آزار و جفا، دردها و نااطمینانی‌ها، حضور تو در درون من پناهگاهی تزلزل‌ناپذیر و آرامشی عمیق است که هیچ‌کس نمی‌تواند آن را از من برباید. سپاسگزارم که کوه صهیون من هستی؛ امن، جاودان و ثابت، هنگامی که به نظر می‌رسد همه‌چیز در اطراف فرو می‌ریزد.

ای پدر من، امروز از تو می‌خواهم جایگاه خود را بر تخت قلبم بگیری. دیگر نمی‌خواهم جهان بر افکار یا احساساتم فرمانروایی کند. به من شجاعت عطا کن تا صدای دشمن را نادیده بگیرم، در برابر فشارهای این عصر مقاومت کنم و با وفاداری از شریعت قدرتمند تو اطاعت نمایم. می‌دانم که در همین عمل آگاهانهٔ تسلیم شدن به ارادهٔ توست که روح‌القدس تو به‌گونه‌ای واقعی و دگرگون‌کننده در من ساکن می‌شود. مرا نیرومند ساز تا هرگز آنچه را با چنین وضوحی برایم آشکار کرده‌ای، نادیده نگیرم.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و می‌ستایم، زیرا آرامشی عطا می‌کنی که جهان هرگز نمی‌تواند ببخشد. پسر محبوب تو، شاهزاده و نجات‌دهندهٔ جاودان من است. شریعت قدرتمند تو همچون دیواری در اطراف روح من است و مرا از هجوم ترس و نااطمینانی محافظت می‌کند. فرمان‌های تو مانند ریشه‌هایی عمیق هستند که هنگامی که همه‌چیز می‌لرزد، مرا استوار نگه می‌دارند و به من استواری، هدایت و آرامش در تو می‌بخشند. به نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«گام‌های انسان به دست خداوند هدایت می‌شوند؛ پس چگونه انسان می‌تواند راه خود را درک کند؟» (امثال ۲۰:۲۴).

اغلب اجازه می‌دهیم شکایت‌هایی دربارهٔ روزمرگی زندگی، سادگی نقشمان در جهان، یا نبود فرصت‌های بزرگ و قدردانی، ما را با خود ببرند. احساس می‌کنیم تلاش‌هایمان هدر می‌روند، گویی سال‌ها بی‌هدف سپری می‌شوند. وقتی چنین نگرشی را در پیش می‌گیریم، در عمل حضور مراقب پدری مهربان را که هر گام ما را هدایت می‌کند، انکار می‌کنیم. گویی می‌گوییم خدا ما را فراموش کرده است؛ گویی بهتر از او می‌دانیم چه نوع زندگی‌ای برایمان ایده‌آل است.

این نوع اندیشه از قلبی سرچشمه می‌گیرد که هنوز کاملاً تسلیم اطاعت از دستورهای خالق نشده است. تا زمانی که انسان قانون قدرتمند خدا را رد می‌کند، از سرچشمهٔ نور خود دور می‌ماند و این امر ناگزیر به نابینایی روحانی می‌انجامد. و در این تاریکی درونی، هرقدر هم تلاش کنیم، هرگز به‌روشنی نخواهیم دانست به کجا می‌رویم. بدون نور اطاعت، زندگی گیج‌کننده، ناامیدکننده و بی‌جهت به نظر می‌رسد. اما راهی برای رهایی وجود دارد و با یک تصمیم آغاز می‌شود: اطاعت.

وقتی با صداقت به فرمان‌های خداوند روی می‌آوریم، چیزی باشکوه رخ می‌دهد. تاریکی جای خود را به نور می‌دهد و سردرگمی به وضوح تبدیل می‌شود. با چشمان ایمان می‌بینیم و درمی‌یابیم که خدا هرگز ما را ترک نکرده است. او حتی در مسیرهای ساده و پنهان، با حکمت ما را هدایت می‌کند. در این بینش تازه، آرامش، آسودگی و اطمینان می‌یابیم که بهترین‌ها برای کسانی محفوظ است که وفادار می‌مانند. و مقصد نهایی این سفر که با اطاعت روشن شده است، باشکوه است: زندگی جاودان در مسیح عیسی، جایی که سرانجام همه‌چیز معنا خواهد یافت. -استاپفورد ای. بروک. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، تو را شکر می‌کنم، زیرا حتی هنگامی که دیدم محدود است و قلبم در شکایت‌های خاموش گم می‌شود، تو وفادار می‌مانی و با محبت گام‌هایم را هدایت می‌کنی. چه بسیار اوقات که روزمرگی‌ام را زیر سؤال بردم، از سادگی زندگی‌ام نالیدم یا خواهان قدردانی بودم و فراموش کردم که هر جزئیاتی تحت کنترل توست.

ای پدر من، امروز از تو می‌خواهم قلبی تسلیم به من عطا کنی؛ قلبی که هر شکایتی را کنار بگذارد و در اطاعت از دستورهای مقدس تو استوار بماند. مبادا دیگر در تاریکی نافرمانی گام بردارم، بلکه انتخاب کنم از نور قانون قدرتمند تو پیروی کنم. چشمانم را بگشا تا آنچه را که هم‌اکنون انجام می‌دهی، حتی وقتی درنمی‌یابم، به‌روشنی ببینم. به من آرامش عطا کن تا مسیرهای ساده را بپذیرم و نیرو ببخش تا وفادار بمانم، زیرا می‌دانم تو حتی پنهان‌ترین گام‌ها را نیز با حکمت هدایت می‌کنی.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و می‌ستایم، زیرا با اطاعت، همه‌چیز روشن و معنادار می‌شود. پسر محبوب تو، شاهزاده و نجات‌دهندهٔ جاودان من است. قانون قدرتمند تو همچون مشعلی افروخته در دل شب است که زیبایی مراقبتت را حتی در خاموش‌ترین دره‌ها آشکار می‌کند. فرمان‌های تو همچون قطب‌نماهای آسمانی هستند که با دقت مرا به سوی وعدهٔ زندگی جاودان هدایت می‌کنند؛ جایی که هر تلاشی پاداش خواهد یافت و سرانجام به هر پرسشی پاسخ داده خواهد شد. به نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«خردمندان در این باره بیندیشند و نیکویی خداوند را در نظر بگیرند» (مزامیر ۱۰۷:۴۳).

چه اصل نامرئی‌ای می‌تواند حتی در آشفته‌ترین لحظات طبیعت در کار باشد تا همه‌چیز به‌گونه‌ای به زیبایی ختم شود؟ پاسخ در ذات خود خداوند نهفته است: قدوسیت. زیبایی قدوسیت، رشته‌ای نامرئی است که در سراسر آفرینش امتداد دارد. خدای ما پاک، نیکو و بی‌نهایت محبت‌کننده است و هر اثر دست‌های او نشان شخصیت کاملش را با خود دارد. حتی خشن‌ترین رعد، متلاطم‌ترین دریا یا تیره‌ترین آسمان نیز زیبایی منحصربه‌فردی در خود دارد؛ زیرا همه‌چیز از اوست و به دست او شکل می‌گیرد. تمام طبیعت، با گوناگونی و پیچیدگی‌اش، بوم زنده‌ای است که دست آفریدگار بر آن نشانه‌های آشکاری از جلال خود بر جای گذاشته است.

این اندیشه قلب ما را از حرمت و آرامش سرشار می‌کند. دانستن اینکه قدوسیت خداوند نه‌تنها فرمانروایی می‌کند، بلکه زیبایی نیز می‌آفریند، شیوه نگاه ما به جهان را دگرگون می‌سازد. هیچ‌چیز خارج از کنترل نیست و هیچ‌چیز واقعاً تصادفی نیست. هر جزئی، حتی در خشک‌ترین محیط‌ها یا شدیدترین موقعیت‌ها، در شکل‌گیری یک شاهکار بزرگ سهیم است: آشکار ساختن زیبایی الهی. و شگفت‌انگیزتر اینکه ما انسان‌ها نیز آفریده شده‌ایم تا با همسو شدن با آفریدگار، همین زیبایی را بازتاب دهیم.

هنگامی که اطاعت از شریعت قدرتمند خدا را برمی‌گزینیم، میان آفریدگار و آفریده پیوندی پدید می‌آید. محبت خدا، آرامش او و قدوسیتش در ما ساکن می‌شوند. این اتحاد شادی‌ای چنان عمیق و استوار به همراه می‌آورد که فراتر از شرایط است؛ اطمینانی که همه‌چیز خوب است و اکنون و تا ابد خوب خواهد ماند. زیبایی‌ای که در آفرینش می‌بینیم، از آن پس در وجود ما نیز آشکار می‌شود. -جورج مک‌دونالد. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، حتی در آشفته‌ترین صحنه‌های آفرینش، قدوسیت تو همچنان اصل نامرئی‌ای است که همه‌چیز را استوار می‌سازد و به آن زیبایی می‌بخشد. رعدی که می‌ترساند، دریایی که می‌خروشد و آسمانی که تیره می‌شود، همگی چیزی از تو را آشکار می‌کنند؛ زیرا همه‌چیز از دست‌های پاک و کامل تو سرچشمه می‌گیرد. سپاسگزارم که در هر گوشه طبیعت، نشانه‌هایی آشکار از جلالت بر جای گذاشته‌ای و آنچه را بی‌نظمی به نظر می‌رسد، به جلوه‌ای از زیبایی عمیق و هدفمند تبدیل کرده‌ای.

پدر من، امروز از تو می‌خواهم یاری‌ام کنی تا جهان را با چشمانی ببینم که قدوسیت تو آنها را شکل داده است. کمکم کن حتی در موقعیت‌های دشوار یا خشک‌ترین محیط‌های زندگی‌ام، عمل زیبا و مقتدرانه تو را ببینم. و بیش از هر چیز، به یاد داشته باشم که آفریده شده‌ام تا از طریق اطاعت صادقانه از شریعت شگفت‌انگیزت، همین زیبایی را بازتاب دهم. باشد که هر تصمیم من بازتابی از شخصیت تو و هر گامم جلوه‌ای از حضور تو در من باشد.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و می‌ستایم، زیرا قدوسیتت نه‌تنها بر جهان فرمان می‌راند، بلکه هنگامی که تسلیم اراده‌ات می‌شوم، به جانم زیبایی می‌بخشد. پسر محبوبت، شاهزاده و نجات‌دهنده ابدی من است. شریعت قدرتمندت همچون قلم‌مویی الهی است که زندگی‌ام را با خطوطی از نور، پاکی و هدف شکل می‌دهد. فرمان‌هایت همچون رنگ‌هایی آسمانی هستند که مسیرم را با زیبایی‌ای رنگ‌آمیزی می‌کنند که تنها از تو می‌تواند سرچشمه بگیرد. به نام ارزشمند عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«زیرا یقین دارم که رنج‌های زمان حاضر در برابر جلالی که قرار است در ما آشکار شود، قابل مقایسه نیستند» (رومیان ۸:۱۸).

هر مخالفتی با خواست ما، هر ناراحتی روزانه و هر ناامیدی کوچک، این ظرفیت را دارد که به برکتی واقعی تبدیل شود—اگر پاسخ ما با ایمان هدایت شود. حتی در این جهان پر از چالش، هنگامی که انتخاب می‌کنیم با فروتنی، شکیبایی و اعتماد به خدا واکنش نشان دهیم، می‌توانیم پرتوی از آسمان را تجربه کنیم. خلق‌وخوی بد دیگران، سخنان تند، مشکلات سلامتی و پیشامدهای غیرمنتظره—همه این‌ها، اگر با دلی پذیرا و رو به سوی خداوند پذیرفته شوند، می‌توانند آرامشی را که او می‌خواهد در ما برقرار سازد، عمیق‌تر کنند.

بنابراین، مشکل در خودِ شرایط نیست، بلکه در شیوه‌ای است که به آن‌ها می‌نگریم. این فقدان بینش روحانی است که مانع می‌شود دریابیم حتی ناکامی‌ها نیز ابزارهای رحمت خدا هستند. و این نابینایی روحانی تصادفی نیست—بلکه نتیجه مستقیم نافرمانی از شریعت قدرتمند خداست. هنگامی که فرمان‌های خداوند را رد می‌کنیم، از نوری که به امور معنا می‌بخشد دور می‌شویم. توانایی تشخیص امور موقتی از ابدی و امور سطحی از عمیق را از دست می‌دهیم.

بینش حقیقی روحانی تنها زمانی ممکن است که با خالق صمیمیت داشته باشیم. و این صمیمیت حاصل احساسات نیست، بلکه ثمره اطاعت است. تنها کسی واقعاً خدا را می‌شناسد که با استواری تصمیم گرفته باشد از فرمان‌های او پیروی کند—حتی اگر این کار برخلاف گرایش عمومی باشد و حتی اگر هزینه‌ای در پی داشته باشد. اطاعت یعنی دیدن. اطاعت یعنی با وضوح، هدف و آرامش زندگی کردن. خارج از اطاعت، همه‌چیز مبهم، سنگین و ناامیدکننده می‌شود. اما در اراده خدا، حتی دشواری‌ها نیز به ابزارهای جلال تبدیل می‌شوند. —ادوارد بی. پوزی. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، تو را شکر می‌کنم، زیرا به من آشکار می‌سازی که حتی ناراحتی‌های روزانه و ناامیدی‌ها نیز می‌توانند هنگامی که انتخاب می‌کنم به‌درستی واکنش نشان دهم، به برکت تبدیل شوند. سپاسگزارم که حتی در آزمایش‌های کوچک نیز حضور داری، روح مرا شکل می‌دهی و آرامشی را که تنها تو می‌توانی عطا کنی، در من عمیق‌تر می‌سازی.

ای پدر من، امروز از تو می‌خواهم به من بینش روحانی عطا کنی تا فراتر از شرایط را ببینم. مرا از نابینایی‌ای که از نافرمانی پدید می‌آید رهایی ده و به نور فرمان‌هایت بازگردان. به من بیاموز هر چالش را همچون ابزاری از رحمتت بپذیرم، زیرا می‌دانم همه‌چیز برای خیر کسانی با هم همکاری می‌کند که تو را دوست دارند و از تو اطاعت می‌کنند. مباد که از اراده‌ات بگریزم، بلکه با یقین و تسلیم در آن استوار بمانم، حتی اگر این امر برخلاف چیزی باشد که جهان می‌پسندد.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و می‌ستایم، زیرا با اطاعت، شروع می‌کنم با وضوح ببینم و با هدف زندگی کنم. پسر محبوبت، شاهزاده و نجات‌دهنده ابدی من است. شریعت قدرتمندت همچون عدسی پاکی است که به من امکان می‌دهد نادیدنی‌ها را ببینم، ابدی را درک کنم و حتی در میان درد آرامش بیابم. فرمان‌هایت همچون پله‌های مقدسی هستند که مرا از سردرگمی این جهان به جلال حضورت بالا می‌برند. به نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«برای خداوند سرود خواهم خواند، زیرا او با من نیکوست» (مزامیر ۱۳:‏۶).

با قلبی که حقیقتاً به خدا سپرده شده و از حضور او سرشار است، نیازی نیست او را در مکان‌های دور یا تجربه‌های خارق‌العاده جست‌وجو کنیم. لازم نیست او را در آسمان‌ها، در اعماق زمین یا در نشانه‌های بیرونی بجوییم؛ زیرا او همه‌جا و در همه‌چیز حضور دارد و پیوسته، لحظه‌به‌لحظه، خود را آشکار می‌سازد. خدا واقعیت بزرگ جهان هستی است و حضور او در اکنون جاودان آشکار می‌شود؛ جریانی پیوسته که حتی خود ابدیت نیز نمی‌تواند آن را به پایان برساند. هر لحظه فرصتی تازه برای ملاقات با او، شناخت بیشتر او و تجربه حضور زنده و جاری اوست.

اما چگونه می‌توان این حقیقت را با وضوح، بدون سردرگمی یا توهم، زیست؟ کلید آن ساده و عمیق است: همسو شدن با خدا از طریق اطاعت از شریعت مقدس، جاودان و قدرتمند او. این شریعت پلی میان روح و آفریدگار است. بسیاری خواهان رابطه‌ای صمیمی با خدا هستند، اما فرمان‌های او را نادیده می‌گیرند؛ و این فریبی مرگبار است. تا زمانی که در برابر آنچه خود او به‌عنوان بیان اراده‌اش مقرر کرده است مقاومت می‌کنیم، راه رفتن با خدا ناممکن است. نافرمانی چشمان روح را می‌بندد و مانع می‌شود حضور زنده خداوند را در زندگی روزمره درک کند.

از سوی دیگر، هنگامی که روح شهامت می‌یابد گرایش معمول را ــ که راه آسان نافرمانی را ترجیح می‌دهد ــ رد کند و با صداقت به اطاعت از اراده خدا روی آورد، همه‌چیز تغییر می‌کند. زندگی روحانی شکوفا می‌شود. مشارکت با خدا ملموس، زنده و پیوسته می‌گردد. روح رابطه‌ای با آفریدگار را تجربه می‌کند که پیش‌تر دور یا ناممکن به نظر می‌رسید. آنچه خشک بود حاصلخیز می‌شود؛ آنچه تاریک بود از نور پر می‌گردد. اطاعت راز این است؛ نه فقط برای خشنود ساختن خدا، بلکه برای حقیقتاً با او زیستن. ــ توماس کاگسول آپهام. اگر خداوند اجازه دهد، تا فردا.

با من دعا کنید: خدای عزیز، از تو سپاسگزارم، زیرا همه‌جا و در هر لحظه حاضر هستی و لازم نیست تو را در تجربه‌های بزرگ یا دوردست جست‌وجو کنم. هنگامی که قلبم به تو سپرده و از حضور تو سرشار است، درمی‌یابم که تو همواره اینجایی و خود را به شیوه‌ای زنده، پیوسته و خاموش آشکار می‌سازی.

پدر من، امروز از تو می‌خواهم مرا یاری کنی تا این حقیقت را با وضوح و وفاداری زندگی کنم. مبادا در این توهم بیفتم که می‌خواهم به تو نزدیک باشم، در حالی که فرمان‌هایت را نادیده می‌گیرم. به من بیاموز روحم را با شریعت مقدس، جاودان و قدرتمندت همسو کنم؛ شریعتی که پلی امن میان ماست. به من شهامت بده تا راه آسان نافرمانی را رد کنم و نیرو ببخشی تا روزبه‌روز اراده تو را برگزینم. باشد که اطاعتم صادقانه، استوار و سرشار از محبت باشد.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و می‌ستایم، زیرا هنگامی که از تو اطاعت می‌کنم، همه‌چیز در اطرافم تغییر می‌کند. پسر محبوبت، شاهزاده و نجات‌دهنده جاودان من است. شریعت قدرتمندت همچون رودخانه‌ای از نور است که از روح من می‌گذرد، آنچه را خشک بود شکوفا می‌سازد و آنچه را تاریک بود روشن می‌کند. فرمان‌هایت همچون پله‌هایی استوارند که مرا به رابطه‌ای زنده، پیوسته و واقعی با تو هدایت می‌کنند. به نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.