«…زیرا با خود می‌گفت: اگر فقط به دامن لباس او دست بزنم، شفا خواهم یافت» (متی ۹:۲۱).

تمرین ایمان همواره باید مقدم بر شفا باشد. خداوند برکات خود را به طور تصادفی یا بدون تمایز عطا نمی‌کند؛ همواره هدف و شرایط روحانی در کار است. کسی که می‌خواهد چیزی از خداوند دریافت کند باید در حالت آمادگی باشد، با دلی فروتن و آماده برای اعتماد کردن. باید حرکتی درونی در جان باشد، جستجویی صادقانه و اشتیاقی زنده برای نزدیک شدن به او. فقط زمانی که این اشتیاق واقعی برای حضور او وجود داشته باشد، فضیلت الهی می‌تواند آزاد شده و دگرگونی‌های عمیق را به عمل آورد.

خداوند اغلب در سکوت عمل می‌کند و این سکوت می‌تواند به عنوان آزمونی برای کسانی باشد که در جستجوی کمک او هستند. این سکوت، سکوت بی‌تفاوتی نیست، بلکه سکوتی است که وضعیت قلب انسان را آشکار می‌سازد. کسانی که از نظر روحانی آماده‌اند، دست خدا را حتی زمانی که همه چیز ساکت به نظر می‌رسد، درک خواهند کرد. آنان یاری الهی را خواهند شناخت و با ایمانی حقیقی به آن پاسخ خواهند داد.

کلید این آمادگی روحانی، اطاعت است. زمانی که با فروتنی تصمیم می‌گیریم از فرامین خداوند پیروی کنیم، به خداوند ثابت می‌کنیم که واقعاً به او نیازمندیم و آماده‌ایم هر کاری انجام دهیم تا اراده او در ما تحقق یابد. از این روحیه تسلیم و وفاداری، ایمانی قوی پدید می‌آید؛ ایمانی که نه تنها باور دارد، بلکه دل خدا را نیز به حرکت درمی‌آورد. – اقتباس از جی. پی. پاردینگتون. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، حقیقت دارد که ایمان باید همواره مقدم بر شفا باشد، زیرا تو برکاتت را بدون هدف عطا نمی‌کنی. می‌دانم که باید در آمادگی باشم، با دلی فروتن و آماده برای اعتماد کامل به تو. می‌خواهم این جستجوی صادقانه برای حضورت و این اشتیاق زنده برای نزدیک شدن به تو را در خود پرورش دهم تا فضیلت تو دگرگونی‌های عمیقی در زندگی‌ام به عمل آورد.

ای پدر من، امروز از تو می‌خواهم که کمکم کنی تا دست تو را حتی در سکوت بشناسم. نمی‌خواهم فقط تماشاگر منفعل باشم، بلکه کسی باشم که فعالانه تو را می‌جوید و آمادگی اخلاقی و روحانی برای دریافت آنچه برایم آماده کرده‌ای نشان می‌دهد. اعتراف می‌کنم که بارها در پیروی از شریعت مقدس و جاودان تو مقاومت کرده‌ام. تقصیر از من است، فقط از من. نیاز دارم که چشمانم را بگشایی و به من دلگرمی و شجاعت ببخشی.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و ستایش می‌کنم زیرا اطاعت کلیدی است که مرا برای دریافت برکاتت آماده می‌کند. سپاسگزارم که به ما آموختی با پیروی از فرامینت با فروتنی و وفاداری، نیاز خود به تو را ثابت می‌کنیم و دل تو را به حرکت درمی‌آوریم. می‌دانم که این ایمان زنده و فعال درها را می‌گشاید، شفا می‌آورد و ما را به کمال وعده‌هایت می‌رساند. بگذار زندگیم بازتاب این تسلیم کامل باشد تا بتوانم قدرت حضورت را در هر قدمی که برمی‌دارم تجربه کنم. پسر محبوبت شاهزاده و نجات‌دهنده ابدی من است. شریعت قدرتمند تو مرهم جلعاد است که زخم‌های زندگی را شفا می‌بخشد. فرامین تو همچون نغمه‌های آرام‌بخشی هستند که جانم را آرام و دلم را پر از صلح می‌کنند. در نام گرانبهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«و چنین خواهد شد که به محض اینکه کف پای کاهنانی که تابوت خداوند را حمل می‌کنند به آب‌های اردن برسد، آب‌ها جدا خواهند شد» (یوشع ۳:‏۱۳).

لاویان شجاع! چه کسی می‌تواند در حالی که آنان تابوت را تا جریان آب حمل می‌کنند و می‌دانند که آب‌های اردن تنها زمانی باز خواهند شد که پایشان به آب برسد، آنان را تحسین نکند؟ آنان تردید نکردند، زیرا به وعده خدا اعتماد داشتند. ایمانشان مشروط نبود و منتظر ندیدند تا معجزه رخ دهد و سپس عمل کنند. آنان فقط اطاعت کردند. خداوند همیشه به ایمان کسانی که به او وفادارند احترام می‌گذارد. این ترکیب ایمان و اطاعت سرسختانه است که به ما اجازه می‌دهد وعده را ببینیم و محکم بر آن بایستیم، بدون اینکه به سختی‌ها یا تردید دیگران نگاه کنیم.

می‌توانیم مردم را تصور کنیم که صحنه را تماشا می‌کنند، برخی با ترس، شاید زیر لب می‌گویند: «آنها دارند وارد جریان آب می‌شوند! تابوت کشیده خواهد شد!» اما این اتفاق نیفتاد. کاهنان بر زمین خشک ایستادند، زیرا خداوند شکست نمی‌خورد. او کسانی را که اعتماد و اطاعت می‌کنند، رها نمی‌کند. همین اصل در سفر روحانی ما نیز صدق می‌کند: وقتی با اطاعت کامل گام‌های ایمان برمی‌داریم، خدا عمل می‌کند. موانعی که غیرقابل عبور به نظر می‌رسیدند، از میان می‌روند و راه پیش روی ما باز می‌شود.

پیروی از خدا با ایمان و اطاعت ما را شریک نقشه‌های او می‌کند، همان‌طور که لاویان نقش اساسی در عبور از اردن داشتند. و این افتخار بزرگی است. کسی که با تمام دل می‌کوشد از خدا اطاعت کند، نه تنها شاهد معجزات است، بلکه بخشی از آنها می‌شود. – اقتباس از توماس چمپنس. تا فردا، اگر خداوند بخواهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، حقیقت این است که کسانی که به تو اعتماد می‌کنند و بدون تردید اطاعت می‌کنند، همان‌هایی هستند که معجزات تو را تجربه می‌کنند. لاویان منتظر نماندند تا آب‌ها باز شوند و سپس پیش بروند؛ آنان با ایمان گام برداشتند، مطمئن بودند که تو وعده‌ات را عملی خواهی کرد. می‌خواهم همان شجاعت و همان اعتماد تزلزل‌ناپذیر را داشته باشم که با شرایط یا ترس متوقف نشود. به من بیاموز که بدون پرسش اطاعت کنم، دانسته که تو هرگز شکست نمی‌خوری و همیشه به کسانی که با وفاداری تو را پیروی می‌کنند احترام می‌گذاری.

ای پدر من، امروز از تو می‌خواهم که ایمانم را تقویت کنی تا پیش بروم، حتی زمانی که راه نامشخص به نظر می‌رسد. می‌دانم که موانع پیش رویم برای تو مانع نیستند، زیرا تو خدایی هستی که اردن را می‌گشایی و غیرممکن را ممکن می‌سازی.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و ستایش می‌کنم زیرا هرگز کسانی را که با تمام دل اطاعتت می‌کنند، رها نمی‌کنی. سپاسگزارم که ما را فرا می‌خوانی تا بخشی از نقشه‌هایت باشیم و اجازه می‌دهی شاهد و تجربه‌کننده معجزاتت باشیم. پسر محبوبت شاهزاده و نجات‌دهنده ابدی من است. شریعت قدرتمند تو بزرگ‌ترین هدیه‌ای است که تاکنون دریافت کرده‌ام، زیرا مرا راهنمایی می‌کند. نمی‌توانم از اندیشیدن به فرمان‌های زیبایت دست بردارم. در نام گرانبهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«جوان بودم و اکنون پیر شده‌ام، اما هرگز ندیدم که شخص عادل ترک شده باشد یا نسل او نان گدایی کند» (مزامیر ۳۷:۲۵).

ما نباید وسایلی را که خداوند از طریق آن‌ها ما را برکت می‌دهد کم‌اهمیت بشماریم، اما همچنین نباید به آن‌ها به‌عنوان منبع نهایی روزی خود اعتماد کنیم. راز این است که با سپاسگزاری از آن‌ها استفاده کنیم و بدانیم که این برکت خداست که سبب رونق آن‌ها می‌شود. نانی که ما را سیر می‌کند، دارویی که ما را شفا می‌بخشد، دوستی که ما را تسلی می‌دهد – همه این‌ها ابزارهایی هستند، اما تأمین واقعی از جانب خداوند است. اوست که همه چیز را نگاه می‌دارد و به کسانی که او را می‌جویند، زندگی، سلامتی و تسلی عطا می‌کند.

شریران به وسایل اعتماد می‌کنند و نه به خدا؛ آن‌ها وسایل را بت خود می‌سازند و امیدشان را به چیزهای فانی می‌بندند. وقتی کسی تکه‌ای نان می‌خورد بدون اینکه بداند خدا آن را فراهم کرده است، نان را منبع خود می‌داند و نه خداوندی که آن را عطا کرده است. این نشان‌دهنده ایمانی منحرف است که به محسوسات می‌چسبد و نادیدنی را که ابدی است فراموش می‌کند. ایمان حقیقی می‌داند که هر آنچه داریم و دریافت می‌کنیم از دستان خداست و بدون برکت او هیچ چیز واقعاً نمی‌تواند ما را نگاه دارد.

برکات خداوند برای فرزندان مطیع او محفوظ است. نافرمانان نیز از خوبی‌هایی که خداوند بر زمین می‌باراند بهره‌مند می‌شوند – چرا که او بر عادل و شریر باران می‌فرستد – اما آن برکاتی را که زندگی را دگرگون و بنا می‌کند، تجربه نمی‌کنند. وعده‌های الهی برای کسانی است که با جان و تن، پیروی از شریعت مقدس و قدرتمند خدا را برگزیده‌اند. اینان نه تنها روزی دریافت می‌کنند، بلکه زیر محافظت ویژه پدر زندگی می‌کنند و از آرامش، امنیت و اطمینان برخوردارند که او در همه لحظات با ایشان است. و در پایان، اینان کسانی هستند که با عیسی خواهند رفت. – اقتباس از هنری مولر. تا فردا، اگر خداوند بخواهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، حقیقت این است که همه برکاتی که دریافت می‌کنم از توست و نه از وسایلی که برای زندگی به کار می‌برم. نانی که مرا نگاه می‌دارد، درمانی که مرا قوت می‌بخشد، تسلی‌ای که مرا آرام می‌کند – همه این‌ها تنها ابزارهایی در دستان تو هستند، زیرا این تویی که واقعاً تأمین می‌کنی.

ای پدر من، امروز از تو می‌خواهم که دلم را از هر توهمی که باعث شود به چیزهای فانی اعتماد کنم، حفظ کنی. نمی‌خواهم مانند کسانی باشم که وسایل را امنیت خود می‌دانند و فراموش می‌کنند که همه چیز از توست. روح شکرگزاری و قدردانی به من عطا کن تا هرگاه چیزی دریافت می‌کنم، همیشه دست تو را پشت هر تأمین ببینم.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و ستایش می‌کنم زیرا به کسانی که از تو اطاعت می‌کنند و زندگی بر اساس شریعت تو را برمی‌گزینند، وفادار هستی. شکر که علاوه بر تأمین نیازها، محافظت ویژه‌ای بر فرزندانت می‌ریزی و به آن‌ها آرامش، امنیت و اطمینان می‌دهی که هرگز ایشان را ترک نمی‌کنی. فرزند محبوب تو شاهزاده و نجات‌دهنده ابدی من است. شریعت قدرتمند تو دیواری از محافظت به دور من است. احکام تو مانند نور سحرگاهی است که تاریکی را از مسیرم می‌زداید. در نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«از جایی که هستی، به شمال، جنوب، شرق و غرب نگاه کن؛ زیرا تمام زمینی که می‌بینی، آن را به تو خواهم داد» (پیدایش ۱۳:‏۱۴-۱۵).

هر آنچه را که با چشمان ایمان و اطاعت می‌توانی ببینی، متعلق به توست. خداوند برای کسانی که به او اعتماد دارند و در راه‌های او قدم می‌زنند، محدودیتی قائل نیست. تا جایی که می‌توانی دور بنگر، زیرا هر آنچه خداوند به عنوان وعده برای خادمانش آشکار ساخته، حق توست. هر آنچه می‌خواهی به عنوان یک مسیحی باشی و هر آنچه مشتاقی برای خدا انجام دهی، در محدودهٔ ایمان و اطاعت قرار دارد. برای کسی که خود را کاملاً به ارادهٔ خداوند می‌سپارد، هیچ مانعی وجود ندارد، زیرا خود او راه‌ها را می‌گشاید و نیرو می‌بخشد تا بتوانیم به آنچه برای ما آماده شده است، دست یابیم.

به پدر نزدیک‌تر شو و اجازه بده حضور او تمام وجودت را دگرگون سازد. جانت را به تأثیر روح‌القدس بگشا و تعمید حضور او را دریافت کن. هر چه بیشتر به خدا نزدیک می‌شویم، او نیز کمال اراده‌اش را بیشتر بر ما آشکار می‌سازد و به ما نشان می‌دهد که گنجینه‌های روحانی بی‌شماری در اختیار کسانی است که از او می‌ترسند و از او اطاعت می‌کنند. ایمان داشته باش که خداوند هر آنچه نیاز داری، برایت فراهم کرده و هنگامی که مطابق فرمان‌های او گام برمی‌داری، زندگی‌ای سرشار از قدرت و لطف الهی را تجربه خواهی کرد.

تمام وعده‌های موجود در کلام خدا را برای خود بپذیر. در تصاحب آرزوهایی که او در قلبت نهاده، تردید نکن، زیرا این اشتیاق‌ها نشانه‌هایی از آن چیزی است که او می‌خواهد در زندگی‌ات به انجام رساند. اطاعت از احکام خدا درهای برکات بی‌شماری را در این زندگی می‌گشاید و بالاتر از همه، بزرگ‌ترین پاداش را تضمین می‌کند: حیات جاودان در مسیح. کسی که به خداوند ایمان دارد و از او اطاعت می‌کند، هرگز ناامید نخواهد شد، زیرا خداوند کسانی را که با تمام دل به او تسلیم می‌شوند، گرامی می‌دارد. -اقتباس از لتی بی. کوومن. تا فردا، اگر خداوند بخواهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، حقیقت دارد که هر آنچه را با چشمان ایمان و اطاعت می‌بینم، متعلق به من است، زیرا تو برای کسانی که به تو اعتماد دارند و در راه‌های تو گام برمی‌دارند، محدودیتی نمی‌گذاری. می‌دانم که وعده‌هایت واقعی است و هر آنچه برای خادمانت آماده کرده‌ای، در دسترس کسانی است که خود را کاملاً به اراده‌ات می‌سپارند.

ای پدر من، امروز از تو می‌خواهم که مرا بیش از پیش به خود نزدیک کنی تا حضورت تمام وجودم را دگرگون سازد. می‌خواهم جانم را بگشایم تا کمال روح تو را دریافت کنم و مطابق اراده‌ات شکل بگیرم. به من بیاموز که در اطاعت از احکام تو زندگی کنم، زیرا می‌دانم که با راه رفتن در راستی، تحقق وعده‌هایت را تجربه خواهم کرد.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و ستایش می‌کنم، زیرا وعده‌هایت استوار و راستین است و هیچ‌کس که به تو اعتماد کند، شرمنده نخواهد شد. سپاسگزارم که به من اجازه دادی کلامت را تصاحب کنم و مطابق اصول تو زندگی نمایم، چرا که این امر درهای برکات بی‌شماری را در این زندگی و بالاتر از همه، به حیات جاودان در مسیح می‌گشاید. پسر محبوب تو شاهزاده و نجات‌دهندهٔ جاودان من است. شریعت قدرتمند تو جایگاهی ویژه در قلب من دارد. احکام تو همچون باغ‌های پرگل‌اند که وجودم را معطر و زیبا می‌سازند. در نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«جانم را از زندان بیرون آور، تا نام تو را ستایش کنم» (مزامیر ۱۴۲:۷).

من نیز زندان‌های جان را می‌شناسم و فقط خداوند است که می‌تواند مرا از آن‌ها آزاد کند. زندان گناه وجود دارد، جایی تاریک و خفه‌کننده که نور به آن راه نمی‌یابد و هوای صبحگاهی دست‌نیافتنی به نظر می‌رسد. این چاهی است که اشکال وحشتناک در آن پرسه می‌زنند، گویی گناهانم جان گرفته‌اند و به صورت‌هایی ترسناک و نفرت‌انگیز مرا عذاب می‌دهند. هیچ‌کس جز خداوند نمی‌تواند مرا از این زندان بیرون آورد، زیرا فقط او کلیدی دارد که زنجیرهای گناه را می‌شکند و آزادی حقیقی را به ارمغان می‌آورد.

همچنین زندان اندوه وجود دارد، جایی که غم‌هایم مرا مانند دیوارهایی سرد و خفه‌کننده احاطه کرده‌اند، بدون پنجره‌ای برای ورود نور و بدون دری برای فرار. اندوه به سلولی انفرادی تبدیل می‌شود و هر اشک، آجری دیگر برای تقویت دیوارهای اطرافم است. اما خداوند، در رحمت خود، ما را برای همیشه در بند نمی‌گذارد. او رهاننده کسانی است که با دل خود به سوی او بازمی‌گردند، توبه می‌کنند و می‌کوشند مطابق شریعت مقدس و کامل او زندگی کنند.

زندان‌هایی که در زندگی با آن‌ها روبرو می‌شویم، چه گناه باشد، چه اندوه یا هر نوع دیگری، ریشه‌ای مشترک دارند: سرپیچی از اطاعت خداوند. اما خبر خوش این است که اطاعت، کلید آزادی است. وقتی با صداقت تصمیم می‌گیریم به سوی خدا بازگردیم، توبه کنیم و از فرمان‌های او پیروی نماییم، همه چیز تغییر می‌کند. خداوند، در محبت عظیم خود، فرشتگانش را می‌فرستد تا زنجیرهایی که ما را اسیر کرده‌اند بشکنند و درهایی را بگشایند که ما را به آزادی حقیقی می‌رساند. او ما را به سوی عیسی هدایت می‌کند که راه نجات، آزادی کامل و زندگی جاودان است. در اطاعت، نه تنها آزادی، بلکه آرامش و حضور بازسازنده خدا را نیز می‌یابیم. – اقتباس از جِی. جُوِت. تا فردا، اگر خداوند بخواهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، حقیقت این است که فقط تو می‌توانی مرا از زندان‌های جانم که مرا احاطه کرده‌اند آزاد کنی. اعتراف می‌کنم که زندان گناه مکانی تاریک و سرکوب‌کننده است، جایی که گناهانم جان می‌گیرند تا مرا عذاب دهند، و تنها تو با کلید قدرتمندت می‌توانی این زنجیرها را بشکنی و نور را به تاریکی بیاوری.

ای پدر من، امروز از تو می‌خواهم که به من کمک کنی تا از این زندان‌ها بیرون بیایم و به من نیرو بدهی تا توبه کنم و در اطاعت از شریعت مقدس تو گام بردارم. به من بیاموز که به حکمت تو اعتماد کنم و در حضور تو پناه بگیرم. به من شهامت بده تا دردها، اشتباهات و تمام بارهایی را که حمل می‌کنم به تو بسپارم، زیرا می‌دانم تنها تو می‌توانی زنجیرها را بشکنی و درهای آزادی را بگشایی.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و ستایش می‌کنم زیرا در محبت عظیمت مرا برای همیشه در بند نمی‌گذاری. سپاسگزارم که رهاننده جان‌هایی هستی که توبه می‌کنند و در اطاعت به سوی تو بازمی‌گردند. تو را می‌ستایم زیرا در حضور تو آرامش، آزادی و بازسازی می‌یابم. پسر عزیزت شاهزاده و نجات‌دهنده ابدی من است. شریعت قدرتمند تو پلی مطمئن است که مرا از آب‌های خطرناک عبور می‌دهد. هر یک از فرمان‌هایت از دیگری زیباتر است. من در نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«و سرور یوسف او را گرفت و به زندان انداخت، جایی که زندانیان پادشاه زندانی بودند؛ و او در آنجا در زندان ماند» (پیدایش ۳۹:۲۰).

سخت‌ترین جنبه رنج، اغلب زمان آن است. دردی کوتاه و شدید را می‌توان آسان‌تر تحمل کرد، اما زمانی که اندوه برای مدت طولانی، روز به روز، نیروی ما و امیدمان را می‌فرساید، قلب در برابر ناامیدی آسیب‌پذیر می‌شود. بدون کمک خدا، به‌راحتی می‌توان تسلیم شد. داستان یوسف در مصر به ما نشان می‌دهد که آزمایش‌های طولانی هدفی دارند. خداوند، همچون پالاینده‌ای ماهر، اجازه می‌دهد از آتش رنج عبور کنیم تا شخصیت ما را شکل دهد و ما را برای چیزی بزرگ‌تر آماده سازد. همان‌طور که در ملاکی ۳:۳ آمده است: «او همچون پالاینده و پاک‌کننده نقره خواهد نشست.» و مانند یک صنعتگر دقیق، خداوند دقیقاً می‌داند چه زمانی کار تمام است و در لحظه مناسب آتش را خاموش می‌کند.

کلید مقابله و حتی کاهش مدت رنج، تسلیم کامل به اراده خداوند است. هنگامی که تصمیم می‌گیریم از فرامین او اطاعت کنیم، قلب خود را به روی هدف او می‌گشاییم و اجازه می‌دهیم با حکمتش ما را هدایت کند. این تسلیم نه تنها شخصیت ما را شکل می‌دهد، بلکه ما را به پدر نزدیک‌تر می‌کند؛ او ما را همچون فرزندان وفادار در آغوش می‌گیرد. او ما را به فراوانی برکت می‌دهد و به سوی عیسی هدایت می‌کند، جایی که آرامش، نیرو و هدایت برای زندگی‌مان می‌یابیم.

وقتی به این سطح از رابطه با خدا و عیسی می‌رسیم، می‌توانیم مطمئن باشیم که بسیاری از رنج‌هایی که امروز به دلیل مقاومت یا نافرمانی خود تجربه می‌کنیم، قابل اجتناب خواهند بود. پدر، خدایی رحیم است و زمانی که می‌بیند قلب‌های ما کاملاً به او سپرده شده‌اند، از نجات فرزندانش خوشنود می‌شود. در اطاعت، نه تنها تسکینی برای دردهای روح می‌یابیم، بلکه شادی زندگی در مرکز اراده خدا را نیز تجربه می‌کنیم؛ دانستن اینکه برای جلال او و خیر ابدی خودمان پالایش می‌شویم. – اقتباس از لتی بی. کوومن. تا فردا، اگر خداوند بخواهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، حقیقت دارد که سخت‌ترین جنبه رنج اغلب زمان آن است. اعتراف می‌کنم که بدون کمک تو، در برابر آزمایش‌هایی که پایان‌ناپذیر به نظر می‌رسند، به‌راحتی می‌توانم تسلیم ناامیدی شوم. اما همچنین می‌دانم که تو پالاینده‌ای ماهر هستی که شخصیت مرا شکل می‌دهی و اجازه می‌دهی برای هدفی بزرگ‌تر از این سختی‌ها عبور کنم. همان‌طور که یوسف در مصر، می‌خواهم بیاموزم که اعتماد کنم تو در زمان مناسب آتش را خاموش می‌کنی، زمانی که کار تو در من به پایان رسیده باشد.

ای پدر من، امروز از تو می‌خواهم که کمکم کنی تا کاملاً به اراده‌ات تسلیم شوم، حتی زمانی که شرایط دشوار است. به من بیاموز تا از فرامینت اطاعت کنم و قلبم را به روی هدفت بگشایم و اجازه دهم با حکمتت مرا هدایت کنی. به من نیرو بده تا هر آنچه لازم است تحمل کنم و شخصیت مرا شکل بده تا بتوانم در هماهنگی با تو زندگی کنم.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و ستایش می‌کنم زیرا در رحمت و مهربانی‌ات، رنج ابدی نیست، بلکه ابزاری است برای تبدیل من و نزدیک‌تر شدنم به تو. سپاسگزارم که در اطاعت، تسکین دردهای جان و شادی بودن در مرکز اراده‌ات را می‌یابم. پسر محبوبت شاهزاده و نجات‌دهنده ابدی من است. شریعت قدرتمند تو جان مرا در زمان آزمایش تقویت می‌کند. جانم به خاطر فرامینت از شادی می‌سراید. من در نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«بر اساس ایمانتان، برای شما انجام شود» (متی ۹:۲۹).

«دعا کردن تا پایان» به معنای پایداری در دعا تا رسیدن به ایمان کامل است؛ پیش رفتن با اعتماد در حالی که هنوز دعا می‌کنیم، تا زمانی که دل کاملاً مطمئن شود که نزد خدا شنیده شده است. این دعا کردن با چنان شدت و اطمینانی است که حتی پیش از دیدن نتیجه، آگاه می‌شویم آنچه خواسته‌ایم عطا خواهد شد. این انتظار راسخ بر اساس شرایط ناپایدار و نامطمئن نیست، بلکه بر کلام تغییرناپذیر خداست که در همه زمان‌ها وفادار و راستین باقی می‌ماند.

کلام خدا پر از وعده‌هایی است که برای فرزندان مطیع در نظر گرفته شده و هرگز در تحقق آن‌ها کوتاهی نمی‌کند. زمانی که خود را با اراده او هماهنگ می‌کنیم و فرمان‌هایش را اطاعت می‌نماییم، دعاهای ما بُعدی ویژه می‌یابند، زیرا با دلی پاک و تسلیم‌شده به خالق ادا می‌شوند. یوحنا این را به روشنی یادآور می‌شود که: «و هر چه بخواهیم، از او می‌گیریم، زیرا که فرمان‌های او را نگاه می‌داریم و آنچه پسندیده اوست به جا می‌آوریم» (اول یوحنا ۳:۲۲). این وعده، انگیزه‌ای نیرومند است تا زندگی اطاعت و مشارکت با خدا را بجوییم.

کلید دریافت پاسخ دعاهای ما در اطاعت است. کسی که با تمام دل می‌کوشد خدا را خشنود سازد و فرمان‌های او را نگاه می‌دارد، از امتیاز اجابت درخواست‌هایش برخوردار می‌شود. این یقین به ما نیرو می‌بخشد تا در دعا پایداری کنیم و اطمینان داشته باشیم که خداوند در وفاداری خود، هر آنچه وعده داده است به انجام خواهد رساند. وقتی با ایمان و اطاعت دعا می‌کنیم، شریک برکاتی می‌شویم که برای کسانی که برای جلال خدا زندگی می‌کنند، محفوظ است و مطمئنیم که وعده‌های او به اندازه خود او استوار است. – اقتباس از سِر آر. اندرسون. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، حقیقت دارد که پایداری در دعا تا رسیدن به ایمان کامل، سفری از اعتماد و تسلیم به حضور توست. اعتراف می‌کنم که دعا کردن با شدت و اطمینان، تا زمانی که دلم مطمئن شود که شنیده شده‌ام، عملی از ایمان است که بر کلام تو استوار است؛ کلامی که هرگز شکست نمی‌خورد. به شرایط ناپایدار اعتماد نمی‌کنم، بلکه به حقیقت تغییرناپذیر تو که در همه زمان‌ها وفادار می‌مانی، تکیه دارم.

ای پدر من، امروز از تو می‌خواهم که به من بیاموزی با دلی پاک و تسلیم‌شده به اراده‌ات دعا کنم و خود را با فرمان‌هایت هماهنگ سازم. به من نیرو بده تا در اطاعت زندگی کنم، زیرا می‌دانم در این راه است که دعاهایم نزد تو قدرت می‌یابد. بگذار زندگی من بازتاب آنچه یوحنا نوشت باشد: کسانی که فرمان‌های تو را نگاه می‌دارند، آنچه می‌خواهند از تو دریافت می‌کنند.

«نترس، زیرا من با تو هستم» (اشعیا ۴۱:۱۰).

شیطان همواره تلاش می‌کند ایمان ما را با استفاده از ترس به عنوان سلاحی تضعیف کند. او استاد بهره‌برداری از قدرت فلج‌کننده ترس است، که مستقیماً در برابر ایمان قرار دارد. ایمان پلی است که ما را به یاری آسمانی متصل می‌کند، در حالی که ترس همچون مانعی عمل می‌کند که ما را از اعتماد به خدا و در نتیجه از برکاتی که او برای ما دارد، دور می‌سازد. ایوب این خطر را درک کرد و با اندوه اعلام نمود: «آنچه می‌ترسیدم بر من آمد» (ایوب ۳:۲۵). ترس تنها یک احساس نیست؛ بلکه ابزاری است که دشمن برای کاشتن شک و دور ساختن ما از راه اطاعت به کار می‌برد.

ترس از شیطان سرچشمه می‌گیرد، که پدر دروغ است و هر آنچه به ما ارائه می‌دهد بر پایه فریب استوار است. تهدیدها و ترس‌های او هیچ بنیاد واقعی ندارند، زیرا او بر کسانی که در وفاداری به خدا زندگی می‌کنند، قدرتی ندارد. دروغ‌های او، هرچند اغلب ترسناک، باید ما را بیشتر تشویق کند تا بر حقیقت خدا استوار بمانیم. از زمان عدن، هدف نهایی شیطان تنها ترساندن ما نیست، بلکه کشاندن ما به نافرمانی و دور ساختن ما از نقشه کامل خداست. او می‌داند که ترس می‌تواند دریچه‌ای برای شک باشد و شک ما را به نادیده گرفتن احکام خداوند سوق می‌دهد.

اما ترس زمانی به طور قطعی شکست می‌خورد که ما تصمیم به اطاعت از خدا می‌گیریم. در اطاعت، حضور همیشگی خداوند را می‌یابیم و همین حضور است که به ما شجاعت و نیرو می‌بخشد. هنگامی که در اطاعت گام برمی‌داریم، با حفاظت الهی احاطه می‌شویم و جایی که حفاظت است، ترس قدرت خود را از دست می‌دهد. اطاعت از احکام خدا ما را در ارتباط مستقیم با او قرار می‌دهد و این ارتباط پادزهری برای ترس است. در حضور خدا نه تنها شجاعت می‌یابیم، بلکه اطمینان داریم که او در همه شرایط با ماست و پیروزی بر هر تهدید یا فریب دشمن را تضمین می‌کند. – اقتباس از ای. بی. سیمپسون. تا فردا، اگر خداوند بخواهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، حقیقت دارد که دشمن می‌کوشد ما را با استفاده از ترس به عنوان سلاحی برای دور ساختن ما از حقیقت و حضورت تضعیف کند. اعتراف می‌کنم که ترس، که از پدر دروغ می‌آید، راهبردی برای کشاندن ما به شک و در نتیجه نافرمانی است.

ای پدر من، امروز از تو می‌خواهم که مرا تقویت کنی تا هرگز تسلیم دروغ‌های دشمن نشوم، بلکه بر حقیقت تو که جاودان و تغییرناپذیر است استوار بمانم. به من شجاعت عطا کن تا در اطاعت گام بردارم، حتی در برابر تهدیدها یا عدم قطعیت‌ها، زیرا می‌دانم که در تو حفاظت و نیروی من است. کمکم کن تا دروغ‌های ترس را تشخیص داده و فوراً آن‌ها را رد کنم، وفادار به نقشه کامل تو باقی بمانم و اطمینان داشته باشم که تو همیشه با من هستی و مرا در پیروزی هدایت می‌کنی.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و ستایش می‌کنم زیرا در حضور تو جایی برای ترس نیست، بلکه فقط اعتماد و آرامش است. برای وفاداری‌ات، حفاظت همیشگی‌ات و اینکه شجاعت لازم برای مواجهه با هر موقعیتی را به من عطا می‌کنی، سپاسگزارم. می‌دانم که در همراهی با تو ایمن هستم و اطاعت از احکام تو راهی به سوی زندگی در مشارکت و نیروست. پسر محبوب تو شاهزاده و نجات‌دهنده ابدی من است. شریعت قدرتمند تو مایه امنیت همیشگی من است. احکام تو همچون ضیافت پادشاهان برای جان من است. در نام گرانبهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«زیرا ما به چیزهایی که دیده می‌شوند توجه نمی‌کنیم، بلکه به آنهایی که دیده نمی‌شوند» (۲ قرنتیان ۴:۱۸).

راه‌های بی‌شماری برای نگاه کردن به جهان وجود دارد، اما فقط یک راه درست است: همان‌گونه که خدا آن را می‌بیند. انسان لذت‌جو، انسان پول‌دوست و انسان اهل عقل هر یک دیدگاه خاص خود را دارند، همان‌طور که ثروتمندان، فقرا، حاکمان و فرمانبرداران نیز چنین‌اند. هر کس زندگی را بر اساس تجربیات و خواسته‌های خود تفسیر می‌کند، اما همه این دیدگاه‌ها ناقص و محدود هستند. تنها راه حقیقی دیدن جهان، دیدن آن از منظر خداوند است، زیرا فقط او واقعیت را در کمالش می‌شناسد.

تلاش برای دیدن جهان همان‌گونه که خدا می‌بیند ممکن است چالشی به نظر برسد، اما او ما را بدون راهنما نگذاشته است. خداوند احکام خود را به ما داده تا بدانیم چگونه به طور کامل و درست زندگی کنیم. اطاعت از شریعت او کامل‌ترین راه زندگی است. وقتی افکار و اعمال خود را با اراده خدا هماهنگ می‌کنیم، زندگی را آن‌گونه که طراحی شده تجربه می‌کنیم؛ سرشار از هدف، معنا و آرامش. و در این مسیر، مراقبت ویژه خدا را دریافت می‌کنیم که ما را با برکات، حفاظت و حضور دائمی عیسی در زندگی‌مان احاطه می‌کند.

علاوه بر این، اطاعت از شریعت خدا نه تنها زندگی کنونی ما را دگرگون می‌کند، بلکه سرنوشت ابدی ما را نیز شکل می‌دهد. پیروی از احکام ما را برای پاداش نهایی آماده می‌کند: زندگی جاودان در کنار خالق. خداوند در نیکویی خود ما را دعوت می‌کند تا به روش او زندگی کنیم. وقتی با چشمان خدا به جهان نگاه می‌کنیم، راهنمایی، آرامش و اطمینان می‌یابیم که آینده‌مان در دستان او امن است. – اقتباس از ج. ه. نیومن. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، اعتراف می‌کنم که دید من نسبت به جهان محدود است و اغلب تحت تأثیر خواسته‌ها و تجربیات شخصی‌ام قرار می‌گیرد. از تو می‌خواهم که کمکم کنی جهان را همان‌گونه که تو می‌بینی، با وضوح، هدف و حقیقت ببینم. می‌دانم که تنها تو واقعیت را در کمالش می‌شناسی و آرزو دارم ذهن و قلبم را با دید الهی تو هماهنگ کنم و به حکمت کامل تو اعتماد داشته باشم.

ای پدر من، سپاسگزارم که مرا بدون راهنما نگذاشتی. تو احکام خود را به من دادی تا راهنمای زندگی کامل و معنادارم باشند. کمکم کن تا در اطاعت از شریعت تو زندگی کنم و بفهمم که این کامل‌ترین راه زیستن است. بگذار افکار و اعمالم بازتاب اراده تو باشد تا بتوانم آرامش، هدف و برکاتی را که از همراهی با تو می‌آید تجربه کنم.

ای خدای قدوس، تو را می‌ستایم زیرا نیکویی تو بی‌پایان است. سپاسگزارم که مرا فراخواندی تا به روش تو زندگی کنم و حال و آینده‌ام را مطابق اراده‌ات شکل دهی. بگذار وقتی با چشمان تو به جهان می‌نگرم، راهنمایی، آرامش و اطمینان یابم که سرنوشتم در دستان تو امن است. پسر محبوب تو شاهزاده و نجات‌دهنده جاودان من است. شریعت قدرتمند تو قطب‌نمای قابل اعتماد من به سوی حیات جاودان است. احکام تو گنجینه‌های ارزشمندی هستند که با دقت نگاه می‌دارم. در نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«ببینید چگونه یک آتش کوچک جنگلی بزرگ را شعله‌ور می‌کند» (یعقوب ۳:۵).

وقتی سنگی را در دریاچه‌ای می‌اندازیم، موج‌هایی ایجاد می‌کند که در دایره‌هایی بزرگ‌تر و بزرگ‌تر گسترش می‌یابند و هر کدام منشأ دیگری می‌شوند. گناه در زندگی ما نیز همین‌گونه است. آنچه در ابتدا کوچک و بی‌ضرر به نظر می‌رسد، اغلب نقطه شروع چیزی بسیار بزرگ‌تر و ویرانگرتر می‌شود. اما قلبی که خود را به خدا می‌سپارد، می‌کوشد هم از گناهان کوچک و هم از گناهان بزرگ محافظت کند، زیرا می‌داند که گناهان بزرگ معمولاً از لغزش‌های کوچک آغاز می‌شوند.

گناهان کوچک، مانند دانه‌های شن، ممکن است به‌تنهایی بی‌اهمیت به نظر برسند، اما وقتی جمع می‌شوند، می‌توانند ما را به نابودی بکشانند. به همین ترتیب، قطرات باران ضعیف به نظر می‌رسند، اما با هم می‌توانند رودخانه‌ها را طغیان دهند و ویرانی به بار آورند. گناه، چه بزرگ و چه کوچک، همواره نقض شریعت خداست و تنها راه رهایی از آن، تصمیمی قاطع و مصمم برای اطاعت از شریعت خدا با تمام توان است.

خبر خوش این است که وقتی خدا در جان ما اشتیاقی صادقانه و حقیقی برای زندگی در اطاعت می‌بیند، ما را تقویت می‌کند. با نیرویی که از خدا می‌آید، سرانجام می‌توانیم از بند گناه آزاد شویم. مهم نیست چقدر دشوار به نظر برسد، با خدا در کنارمان، یقین داریم که می‌توانیم بر گناه غلبه کنیم و در راستی گام برداریم. اطاعت از شریعت خدا کلید این پیروزی است و با یاری الهی می‌توانیم استوار، آزاد و در صلح با خدای پدر و عیسی بمانیم. – اقتباس از هنری مولر. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، اعتراف می‌کنم که گناه، حتی در لطیف‌ترین شکل خود، می‌تواند رشد کند و در زندگی‌ام ویرانی به بار آورد، همان‌گونه که سنگ کوچکی می‌تواند موج‌هایی در دریاچه ایجاد کند. از تو می‌خواهم که به من کمک کنی تا قلبم را مراقبت کنم و حتی کوچک‌ترین لغزش‌ها را نیز جدی بگیرم، زیرا می‌دانم هر گناهی نقض شریعت مقدس توست و مرا از تو دور می‌کند.

ای پدر من، به من نیرو و اراده بده تا با تمام وجودم از شریعت تو اطاعت کنم. نمی‌خواهم تأثیر گناه را در زندگی‌ام دست‌کم بگیرم، بلکه می‌خواهم در راستی زندگی کنم، زیرا می‌دانم تنها در حضور تو آرامش و آزادی حقیقی را می‌یابم. کمکم کن گناه را با جدیتی که شایسته آن است بنگرم و در اطاعتی وفادارانه گام بردارم، با اطمینان از اینکه تو در همه نبردهای روحانی‌ام مرا حمایت می‌کنی.

ای خدای قدوس، تو را می‌ستایم زیرا ما را در مبارزه با گناه تنها نمی‌گذاری. سپاسگزارم که وقتی اشتیاقی صادقانه برای اطاعت از تو نشان می‌دهیم، ما را تقویت می‌کنی. اطمینان دارم که با کمک تو می‌توانم بر هر وسوسه‌ای غلبه کنم و به گونه‌ای زندگی کنم که تو را خشنود سازد. بگذار زندگی من شهادتی باشد بر قدرت دگرگون‌کننده مهربانی تو و شادی زندگی در اطاعت از تو. پسر محبوب تو شاهزاده و نجات‌دهنده جاودانی من است. شریعت قدرتمند تو خورشید و ماه کامل من است که هرگز نمی‌گذارد در تاریکی گام بردارم. فرامین تو قطب‌نمایی است که زندگی‌ام را هدایت می‌کند و همواره مرا در مسیر راستی راهنمایی می‌کند. در نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.