«تو همهٔ کسانی را که به تو اعتماد دارند، در آرامشی کامل نگاه خواهی داشت؛ آنان که مقاصدشان در تو استوار است» (اشعیا ۲۶:۳).

خدا، خدای آرامش است. او در ابدیتی آرام، فراتر از آشوب و سردرگمی این جهان، سکونت دارد. و اگر می‌خواهیم با او گام برداریم، باید اجازه دهیم روحمان نیز همچون دریاچه‌ای آرام و زلال شود؛ جایی که نور آرام‌بخش او بتواند به‌روشنی بازتاب یابد. این یعنی از هر چیزی که سکون درونی ما را می‌رباید دوری کنیم—حواس‌پرتی‌ها، آشفتگی‌ها، فشارهای بیرونی و درونی. هیچ چیز در جهان ارزش از دست دادن آرامشی را ندارد که خدا می‌خواهد بر دل مطیع فرو ریزد.

حتی خطاهایی که مرتکب می‌شویم نباید ما را به احساس گناه و ناامیدی بیفکنند. آنها باید فقط ما را به فروتنی و توبه‌ای صادقانه هدایت کنند—هرگز به آشفتگی. پاسخ، بازگشت به سوی خداوند با تمامی دل، با شادی و ایمان، و با آمادگی برای شنیدن و اطاعت از فرمان‌های مقدس اوست؛ بی‌آنکه غرولند کنیم یا مقاومت نشان دهیم. این رازی است که بسیاری، افسوس، نادیده می‌گیرند. آرامش می‌خواهند، اما شرطی را که خدا برای دریافت آن مقرر کرده نمی‌پذیرند: اطاعت.

شریعت نیرومند خدا، که به‌وسیلهٔ پیامبران او و عیسی آشکار شده است، راه آرامش حقیقی است. راه دیگری وجود ندارد. بدون اطاعت از ارادهٔ آشکار و روشن آفریدگار، برای جان آرامشی نیست. آرامشی که از آغاز جهان وعده داده شد، تنها بر کسانی قرار می‌گیرد که آنچه خدا می‌خواهد انجام می‌دهند. این آرامش چیزی عرفانی یا دست‌نیافتنی نیست—پیامدی مستقیم از وفاداری است. و این آرامش، هنگامی که دریافت شود، در هر شرایطی دل را استوار نگه می‌دارد. —اقتباس‌شده از گرهارد ترستگن. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: پدر محبوب، از تو سپاسگزارم، زیرا تو خدای آشفتگی نیستی، بلکه خدای آرامشی. می‌خواهم تو را در این جایگاه آرامش بشناسم؛ جایی که نور تو بر دلی آرام و تسلیم می‌تابد. به من بیاموز هر چیزی را که آرامشم را می‌رباید رد کنم و تنها در حضور تو آرام بگیرم.

خداوندا، می‌خواهم با شادی و ایمان، بدون مقاومت و شکایت، از تو اطاعت کنم. می‌دانم که شریعت نیرومند تو راهی مطمئن برای زندگی در هماهنگی با توست. به من دلی عطا کن که نسبت به صدای تو حساس و در نگه‌داشتن فرمان‌های مقدست استوار باشد. باشد که زندگی‌ام به ارادهٔ تو شکل گیرد، نه به آشفتگی این جهان.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و می‌ستایم، زیرا تو شاهزادهٔ آرامشی. پسر محبوبت نجات‌دهنده و رهایی‌بخش جاودانی من است. شریعت نیرومند تو همچون بازتاب آرام جلالت بر آب‌های ساکنِ جانی مطیع است. فرمان‌های تو همچون پرتوهای ملایم خورشید عدالت‌اند که دل وفادار را با آرامش، نور و امنیت گرم می‌کنند. در نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«زیرا معبد خدا مقدس است، و شما همان معبد هستید» (اول قرنتیان ۳:۱۷).

خدا می‌خواهد در درون هر یک از ما معبد خویش را برپا کند؛ مکانی مقدس که در آن، او با روح و راستی پرستیده شود. این مکان، فضایی جسمانی نیست، بلکه فضایی درونی است؛ جایی که پرستش حقیقی در آن رخ می‌دهد: قلبی تسلیم، وفادار و وقف‌شده. هنگامی که در این پرستش درونی عمیقاً ریشه‌دار می‌شوید، چیزی نیرومند روی می‌دهد. زندگی شما از محدودیت‌های زمان و مکان فراتر می‌رود. شما آغاز می‌کنید به زیستن برای خدا، با خدا و در خدا؛ در هر اندیشه، تصمیم و رفتار.

اما چنین زندگی‌ای تنها زمانی ممکن می‌شود که خدا تمام قلب شما را در اختیار داشته باشد. هنگامی که با استواری و صداقت تصمیم می‌گیرید از نور و روح خدا که در درونتان ساکن است اطاعت کنید، و عمیق‌ترین خواسته‌تان این باشد که به همه فرمان‌های خداوند وفادار بمانید، حتی در برابر انتقاد، طردشدن و مخالفت، آن‌گاه هستی شما به ستایشی همیشگی دگرگون می‌شود. هر عمل وفادارانه و هر انتخاب برای اطاعت، به سرودی خاموش تبدیل می‌شود که به آسمان صعود می‌کند.

این مهم‌ترین گام در زندگی هر انسان است: با تمام قلب خود را به دستورهایی بسپاریم که آفریدگار به ما داده است؛ به شریعت نیرومند او که به‌وسیله پیامبران آشکار شد و عیسی آن را تأیید کرد. این یکی از گزینه‌های متعدد نیست؛ راه است. پاسخ است. تنها راهی است که زندگی را به معبدی حقیقی تبدیل می‌کند؛ جایی که خدا در آن ساکن می‌شود، هدایت می‌کند، پاک می‌سازد و نجات می‌دهد. ــ اقتباس‌شده از ویلیام لاو. اگر خداوند اجازه دهد، تا فردا.

با من دعا کنید: ای پدر مقدس، تو را شکر می‌کنم که می‌خواهی در من ساکن شوی؛ نه همچون مهمانی گذرا، بلکه همچون خداوند. باشد که معبد تو در قلبم مکانی پاک، تسلیم و همواره سرشار از پرستش حقیقی باشد. می‌خواهم تو را نه با سخنان پوچ، بلکه با زندگی‌ای بجویم که تو را در روح و راستی حرمت نهد.

خداوندا، تمام قلبم را در اختیار بگیر. باشد که اطاعت من از شریعت نیرومند تو به شرایط یا تأیید دیگران وابسته نباشد، بلکه از محبت صادقانه‌ام به تو سرچشمه بگیرد. به من بیاموز که در وفاداری به یکایک فرمان‌های مقدس تو زندگی کنم، و تمام زندگی‌ام به ستایشی برای نام تو تبدیل شود.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و می‌ستایم، زیرا می‌خواهی مرا معبد زنده خودت بسازی. پسر محبوبت، شاهزاده و نجات‌دهنده جاودان من است. شریعت نیرومند تو همچون آتشی مقدس است که هر آنچه ناپاک است می‌سوزاند و جان را به مسکنی مقدس تبدیل می‌کند. فرمان‌های تو همچون بخوری همیشگی‌اند که از قلب مطیع برمی‌خیزد؛ پرستشی زنده و پسندیده نزد تو. به نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«تو اجازه دادی رنج‌های بسیار را پشت سر بگذارم، اما باز هم زندگی‌ام را بازسازی خواهی کرد و مرا از ژرفای زمین بالا خواهی آورد» (مزامیر ۷۱:۲۰).

خدا هرگز ما را به سکون و رکود فرا نمی‌خواند. او خدایی زنده، حاضر و فعال در هر جزئیات سفر زندگی ماست. حتی اگر نبینیم، او در کار است. گاهی صدای او همچون زمزمه‌ای آرام است که دل را لمس می‌کند و ما را به پیش رفتن فرا می‌خواند. گاهی نیز دست نیرومند او را احساس می‌کنیم که با قدرت و روشنی ما را هدایت می‌کند. اما یک چیز قطعی است: خدا همیشه ما را به راه اطاعت، یعنی به شریعت قدرتمند خویش، هدایت می‌کند. این نشانه‌ای خطاناپذیر است که اوست که ما را راهنمایی می‌کند.

اگر هر راه دیگری پیش روی شما پدیدار شد، هر جهتی که اطاعت از فرمان‌های مقدس خدا را کم‌اهمیت جلوه دهد یا تحقیر کند، با یقین بدانید که از جانب آفریدگار نیست، بلکه از سوی دشمن است. شیطان همیشه می‌کوشد میان‌بُرها، گزینه‌های «آسان‌تر» و راه‌های پهنی را پیش روی ما بگذارد که در نظر نیکو می‌نمایند، اما جان را از حیات جاودان دور می‌کنند. خدا، از سوی دیگر، ما را به راه باریک فرا می‌خواند؛ راهی دشوار، آری، اما امن، مقدس و سرشار از هدف.

خدا خیر و صلاح شما را می‌خواهد؛ نه فقط در این زندگی، بلکه در ابدیت. و این خیر تنها از طریق اطاعت از شریعت مقدس و جاودان او به دست می‌آید. جهان ممکن است وعده‌های پوچ عرضه کند، اما برکت حقیقی، رهایی و نجات تنها زمانی خواهد آمد که انتخاب کنید مطابق فرمان‌هایی زندگی کنید که خدا به‌وسیله پیامبرانش و عیسی آشکار کرده است. راه دیگری وجود ندارد. نقشه دیگری وجود ندارد. تنها اطاعت است که به زندگی حقیقی می‌انجامد. ـ اقتباس‌شده از جان جویت. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: ای پدر محبت، از تو سپاسگزارم، زیرا خدایی دور و بی‌تفاوت نیستی. تو همواره در زندگی من فعال هستی، حتی زمانی که متوجه نمی‌شوم. امروز اعتراف می‌کنم که هر لمس تو و هر جهتی که به من می‌دهی، هدفی دارد: هدایت کردن من به راه اطاعت و زندگی.

خداوندا، یاری‌ام کن تا صدای تو را در میان صداهای بسیار جهان تشخیص دهم. اگر چیزی بکوشد مرا از شریعت قدرتمندت دور کند، به من حساسیت ببخش تا آن را رد کنم. قلبم را نیرومند ساز تا فرمان‌های مقدست را با شادی دنبال کنم، حتی هنگامی که دشوار باشد. اعتماد دارم که تنها این راه مرا به آرامش حقیقی و ابدیت در کنار تو خواهد رساند.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و می‌ستایم، زیرا پدری چنین وفادار و مراقب هستی. پسر محبوبت، شاهزاده و نجات‌دهنده جاودان من است. شریعت قدرتمندت همچون رودخانه‌ای از حیات است که از تخت تو جاری می‌شود و جان مطیع را با نیکویی و حقیقت تازه می‌سازد. فرمان‌هایت همچون ستون‌های جاودانی هستند که آسمان را استوار می‌دارند و زمین را هدایت می‌کنند و فرزندانت را به پناهگاه حضورت می‌رسانند. به نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«زیرا من نقشه‌هایی را که برای شما دارم می‌دانم، خداوند می‌فرماید؛ نقشه‌هایی برای خیر و نه برای بدی، تا آینده‌ای را که مشتاق آن هستید به شما ببخشم» (ارمیا ۲۹:۱۱).

هرگز از شرایطی که خدا در زندگی‌تان اجازه داده است شکایت نکنید. از تولد، خانواده، کار یا دشواری‌هایی که با آن‌ها روبه‌رو هستید گله نکنید. خدا با حکمت کامل خود هرگز اشتباه نمی‌کند. او نیازهای شما را بسیار بهتر از خودتان می‌داند. وقتی فکر می‌کنیم اگر در جای دیگری یا در شرایطی متفاوت بودیم، کارهای بیشتری انجام می‌دادیم، در واقع نقشه کامل آفریدگار را زیر سؤال می‌بریم. در عوض، باید جان خود را هماهنگ کنیم، دل خود را همسو سازیم و با ایمان اراده خدا را بپذیریم و تصمیم بگیریم کاری را که او به ما سپرده است، دقیقاً در همان جایی که هستیم انجام دهیم.

حقیقت این است که مشکل در موقعیت نیست، بلکه در اطاعت ماست. بسیاری مسیرى را که خدا برای زندگی‌شان ترسیم کرده است نمی‌شناسند، فقط به این دلیل که هنوز تصمیم نگرفته‌اند از شریعت قدرتمند او اطاعت کنند. خدا نقشه‌های خود را برای کسانی که در حاشیه اطاعت زندگی می‌کنند آشکار نمی‌سازد. او هدایت، وضوح و مکاشفه را برای کسانی محفوظ می‌دارد که با تمام دل او را می‌جویند و مصمم‌اند مطابق فرمان‌هایی زندگی کنند که پیامبران عهد عتیق به آنان سپردند و عیسی در انجیل‌ها تأیید کرد. نقطه آغاز همین است: اطاعت.

اگر می‌خواهید هدف خدا را برای زندگی‌تان بدانید، منتظر نشانه‌ها یا تجربه‌های عرفانی نمانید. با اطاعت از فرمان‌های شگفت‌انگیز خدا آغاز کنید ــ از همه آن‌ها ــ همان‌گونه که عیسی و رسولانش اطاعت می‌کردند. نور خواهد آمد. راه گشوده خواهد شد. و آرامشِ بودن در مرکز اراده خدا قلبتان را فرا خواهد گرفت. مکاشفه از جایی آغاز می‌شود که اطاعت آغاز می‌گردد. ــ اقتباس‌شده از هوراس بوشنل. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: پدر وفادار، امروز اعتراف می‌کنم که شکایت‌هایم نتیجه درک نکردن حاکمیت تو بوده است. مرا به خاطر هر بار که گله کردم یا انتخاب‌های تو را برای خودم زیر سؤال بردم، ببخش. به من بیاموز به نقشه تو اعتماد کنم، حتی زمانی که آن را به‌طور کامل درک نمی‌کنم.

خداوندا، دلی مطیع به من عطا کن. می‌خواهم مطابق شریعت قدرتمند تو گام بردارم و همه فرمان‌های شگفت‌انگیزت را نگاه دارم، همان‌گونه که پسر محبوبت و رسولانش انجام دادند. می‌دانم که هدایت تو تنها برای کسانی آشکار می‌شود که تو را جدی می‌گیرند. و این همان چیزی است که می‌خواهم: با صداقت و وفاداری برای خشنود ساختن تو زندگی کنم.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و می‌ستایم، زیرا پدری حکیم و عادل هستی که هرگز در راهی که برای فرزندانت برمی‌گزینی اشتباه نمی‌کنی. پسر محبوبت شاهزاده و نجات‌دهنده جاودان من است. شریعت قدرتمند تو همچون نقشه‌ای آسمانی است که با محبت ترسیم شده و جان صادق را به سوی هدف جاودان هدایت می‌کند. فرمان‌های تو همچون پله‌هایی از نورند که دل مطیع را تا مرکز اراده تو بالا می‌برند. به نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«ای همه اسیران امیدوار، به دژ بازگردید! امروز اعلام می‌کنم که دو برابر آنچه از دست داده‌اید به شما خواهم داد» (زکریا ۹:۱۲).

حقیقت این است: محدودیت‌هایی که خدا در زندگی ما تعیین می‌کند، گاهی ممکن است خودِ آزمون به نظر برسند. آنها ما را به چالش می‌کشند، امیالمان را محدود می‌کنند و وادارمان می‌سازند با دقت بیشتری به راه پیشِ رویمان بنگریم. اما این محدودیت‌ها بار نیستند؛ بلکه راهنماهایی هستند که از روی محبت به ما داده شده‌اند. آنها حواس‌پرتی‌های خطرناک را از میان برمی‌دارند، از جان ما محافظت می‌کنند و با روشنی نشان می‌دهند که واقعاً چه چیزی اهمیت دارد. هنگامی که در محدوده‌هایی که خدا ترسیم کرده است از او اطاعت می‌کنیم، حقیقتی قدرتمند را درمی‌یابیم: خوشبختی ما تنها در دانستن نیست، بلکه در انجام دادن آن چیزی است که او به ما آموخته است.

خدا با حکمتی کامل، راهی را که ما را به خوشبختی حقیقی می‌رساند از پیش تعیین کرده است؛ نه فقط در این زندگی، بلکه به‌ویژه در ابدیت. این راه، اطاعت از شریعت قدرتمند اوست. او ما را مجبور نمی‌کند در این راه گام برداریم، زیرا پدر نمی‌خواهد خدمتکارانی برنامه‌ریزی‌شده داشته باشد، بلکه فرزندانی داوطلب می‌خواهد. اطاعت تنها زمانی ارزشمند است که از میل صادقانه برای خشنود ساختن خدا سرچشمه بگیرد. و خداوند همین دل مطیع را گرامی می‌دارد و آن را به سوی عیسی هدایت می‌کند تا برکت، رهایی و بیش از همه نجات را دریافت کند.

پس انتخاب پیش روی ماست. خدا راه را ترسیم کرده است. او حقیقت را از طریق پیامبرانش و پسرش به ما نشان داده است. اکنون تصمیم با ماست: آیا با شادی اطاعت خواهیم کرد؟ آیا اجازه خواهیم داد محدودیت‌های خداوند گام‌هایمان را شکل دهند؟ پاسخ، جهت زندگی ما و سرنوشت ابدی‌مان را آشکار خواهد کرد. ــ اقتباس‌شده از جان همیلتون تام. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: ای پدر مهربان، تو را برای محدودیت‌هایی که در برابر من قرار می‌دهی شکر می‌کنم. حتی وقتی دشوار به نظر می‌رسند، می‌دانم که بیانگر مراقبت تو هستند. آنها برای به بند کشیدن من نیستند، بلکه برای محافظت و هدایت من‌اند. به من بیاموز که با سپاسگزاری به آنها بنگرم و آنها را بخشی از حکمت تو بدانم.

خداوندا، به من دلی عطا کن که از روی محبت، نه اجبار، خواهان اطاعت باشد. می‌دانم که راه شریعت قدرتمند تو، راه زندگی، آرامش و شادی حقیقی است. مبادا هرگز فرمان‌های تو را خوار بشمارم، بلکه با وفاداری آنها را در آغوش بگیرم و بدانم که راز زندگی پربرکت و نجات در مسیح عیسی در آنهاست.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و می‌ستایم، زیرا برای کسانی که از تو می‌ترسند راهی روشن ترسیم کرده‌ای. پسر محبوب تو، شاهزاده و نجات‌دهنده ابدی من است. شریعت قدرتمند تو همچون حصاری زرین است که از میدان اطاعت محافظت می‌کند؛ جایی که آرامش و امید در آن شکوفا می‌شوند. فرمان‌های تو مانند نشانه‌های درخشانی در کنار جاده‌اند که شخص عادل را تا قلب جاودان تو هدایت می‌کنند. به نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«خداوند قوت و سپر من است؛ دل من بر او توکل دارد» (مزامیر ۲۸:۷).

ای دوستان عزیزم، شکیبا باشید. در میان فشارهای زندگی، به‌سادگی ممکن است آنچه را می‌بینیم یا احساس می‌کنیم، ما را دلسرد کند. اما خدا ما را به جایگاهی والاتر فرا می‌خواند؛ جایگاهی از ایمان، استواری و اطاعت. اجازه ندهید چشمانتان در دشواری‌ها گرفتار بماند و دل‌تان از ترس آزمایش‌هایی که از جهان یا از نبردهای درونی سرچشمه می‌گیرند، پر شود. تصمیم بگیرید با تمام دل از خدا اطاعت کنید و بیش از هر چیز بر او توکل نمایید. هنگامی که چنین تصمیمی گرفته می‌شود، زندگی حتی در بیابان شکوفا می‌گردد و جان حتی در میان طوفان‌ها تازه می‌شود.

هر چالش با خود فرصتی به همراه می‌آورد: فرصتی برای آموختن اطاعت و اعتماد عمیق‌تر. خدا هیچ درد و هیچ مبارزه‌ای را هدر نمی‌دهد. او از همه‌چیز برای شکل دادن شخصیتی وفادار در ما استفاده می‌کند. اما این دگرگونی تنها در کسانی رخ می‌دهد که برگزینند در راه باریک اطاعت گام بردارند. تنها جان‌هایی که از تسلیم شدن در برابر شریعت مقتدر خدا سر باز می‌زنند، دلیلی برای ترس از فردا دارند. ترس نشانه گسستگی است. اما هنگامی که با صداقت اطاعت می‌کنیم، حتی بدون دانستن اینکه آینده چه به همراه خواهد داشت، در صلح زندگی می‌کنیم.

پس فقط به این دلیل که جمعیت زیاد است، از آن پیروی نکنید. اکثریت، اغلب در راه عریضی هستند که به هلاکت می‌انجامد. اطاعت وفادارانه از فرمان‌هایی را برگزینید که خدا به‌وسیله پیامبرانش به ما داده است. این راهِ زندگی، رهایی و برکت است. و هنگامی که خدا این وفاداری را می‌بیند، خود برای عمل کردن برمی‌خیزد: شما را آزاد خواهد کرد، نیرومندتان خواهد ساخت و شما را نزد پسر خواهد فرستاد تا آمرزش و نجات بیابید. ــ اقتباس‌شده از آیزاک پنینگتون. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: پدر جاودان، سپاسگزارم که به من یادآوری می‌کنی امنیت من در آنچه می‌بینم نیست، بلکه در وفاداری توست. من نمی‌پذیرم که با ترس یا اضطراب هدایت شوم. امروز تصمیم می‌گیرم چشمانم را به سوی تو بدوزم، به کلامت اعتماد کنم و حتی در دشواری‌ها استقامت ورزم.

خداوندا، دل مرا نیرومند ساز تا با شادی اطاعت کنم. نمی‌خواهم از اکثریت پیروی کنم یا مطابق معیارهای این جهان زندگی نمایم. می‌خواهم در راه باریک اطاعت گام بردارم و به‌وسیله شریعت مقتدر تو و فرمان‌های مقدست هدایت شوم. باشد که هر آزمایش مرا به تو نزدیک‌تر کند و زندگی‌ام گواهی بر وفاداری تو باشد.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و می‌ستایم، زیرا برای کسانی که از تو اطاعت می‌کنند پناهگاه هستی. پسر محبوبت، شاهزاده و نجات‌دهنده جاودان من است. شریعت مقتدر تو همچون ریشه‌ای ژرف است که در روز مصیبت جان را استوار نگه می‌دارد. فرمان‌های تو همچون اخگرهای زنده‌اند که دل را گرم می‌کنند و راه کسانی را که تو را دوست دارند روشن می‌سازند. در نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«نقشه‌های خداوند تا ابد پابرجا می‌ماند؛ مقاصد او هرگز متزلزل نخواهد شد» (مزامیر ۳۳:۱۱).

خداوند زمان خود را دارد ــ و زمان او کامل است؛ نه زود و نه دیر. اما برای ما که در بند ساعت و احساسات زندگی می‌کنیم، پذیرفتن این امر ممکن است دشوار باشد. اغلب پاسخ‌های فوری، راه‌حل‌های سریع و هدایت روشن می‌خواهیم. اما خداوند در حکمت خود، بار دانستن زمان دقیق نقشه‌هایش را از دوش ما برمی‌دارد، زیرا می‌داند دانستن آن تا چه اندازه می‌تواند ما را دلسرد یا حتی فلج کند. در عوض، ما را فرا می‌خواند که با ایمان، نه با دیدن، گام برداریم؛ اعتماد کنیم، حتی هنگامی که درک نمی‌کنیم.

اما کاری هست که می‌توانیم امروز، همین حالا، انجام دهیم: خود را کاملاً به اطاعت از شریعت قدرتمند او بسپاریم. این نخستین و تعیین‌کننده‌ترین گام است تا نقشه خداوند آشکار شدن را آغاز کند. بسیاری در کلیساها سردرگم و نامطمئن زندگی می‌کنند و درباره آنچه خدا از آنان می‌خواهد وضوحی ندارند ــ و دلیل آن اغلب ساده است: آنان در انتظار هدایت‌اند، بی‌آنکه خود را تسلیم اراده‌ای کنند که خداوند پیشاپیش آشکار کرده است. حقیقت این است که اراده خدا پنهان نیست؛ این اراده در فرمان‌هایی ثبت شده است که پیامبران او ابلاغ کرده و عیسی نیز آن‌ها را تأیید کرده است.

اگر نور، هدایت، آرامش و هدف می‌خواهید، از اطاعت آغاز کنید. از آنچه خداوند پیشاپیش روشن ساخته است اطاعت کنید. هنگامی که این تصمیم از دل گرفته شود، نور خواهد آمد. آسمان بر زندگی شما گشوده خواهد شد. شروع خواهید کرد به درک راه‌های خدا، شناخت نشانه‌های او و با اطمینان گام برداشتن. برکت، رهایی و نجات، نتیجه روحی خواهد بود که سرانجام تصمیم گرفته است حقیقتاً اطاعت کند. ــ اقتباس‌شده از لتی بی. کاومن. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: پدر محبوب، تو را می‌ستایم، زیرا زمان تو کامل است. حتی هنگامی که راه‌هایت را درک نمی‌کنم، می‌توانم اعتماد داشته باشم که همه‌چیز تحت کنترل توست. یاری‌ام کن که نه با شتاب از تو پیشی بگیرم و نه از ترس متوقف بمانم، بلکه با ایمان گام بردارم و با شکیبایی در انتظار آشکار شدن نقشه‌هایت باشم.

خداوندا، اعتراف می‌کنم که اغلب به سبب اطاعت نکردن از آنچه پیشاپیش بر من آشکار کرده‌ای، در سردرگمی زندگی کرده‌ام. اما امروز، با فروتنی، تصمیم می‌گیرم نخستین گام را بردارم: از شریعت قدرتمند تو اطاعت کنم، به فرمان‌های مقدست وفادار بمانم و هر راهی را که مورد پسند تو نیست رد کنم. باشد که این تسلیم، بر گام‌هایم نور و بر هدفم وضوح بتاباند.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و می‌ستایم، زیرا وفاداری‌ات هرگز شکست نمی‌خورد. پسر محبوبت، شاهزاده و نجات‌دهنده جاودانی من است. شریعت قدرتمند تو همچون سپیده‌دمی است که تاریکی را می‌شکافد و راه درست را برای کسانی که از تو اطاعت می‌کنند آشکار می‌سازد. فرمان‌هایت همچون چراغ‌هایی افروخته در بیابان‌اند که هر گام را تا حضور نجات‌بخش تو هدایت می‌کنند. به نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«به من بیاموز که اراده‌ات را به‌جا آورم، زیرا تو خدای من هستی. روح نیکوی تو مرا در راهی راست و امن به پیش هدایت کند» (مزامیر ۱۴۳:۱۰).

نیکی ساختهٔ دست انسان نیست. چیزی نیست که بتوانیم آن را مطابق احساسات یا مصلحت‌های خود شکل دهیم. نیکی مستقیماً از تخت خدا جاری می‌شود و در مسیری روشن پیش می‌رود: مسیر اطاعت. هرچند جهان می‌گوید می‌توانیم «راه خودمان را انتخاب کنیم» یا «حقیقت خودمان را تعریف کنیم»، واقعیت همچنان تغییرناپذیر است؛ انسان نمی‌تواند وظایف خود را در برابر آفریدگار انتخاب کند. وظیفهٔ ما از پیش تعیین شده است: اطاعت از آن‌که ما را آفرید.

بسیاری می‌کوشند از این دعوت بگریزند و برای رسیدن به زندگی‌ای آسان‌تر و کم‌مشقت‌تر، فرمان‌های خدا را ترک می‌کنند. اما در پایان این راه چه می‌یابند؟ فقط خلأ. بدون اطاعت از شریعت قدرتمند خدا، نه روزیِ حقیقی وجود دارد و نه آرامشی پایدار. شاید آسودگی‌ای گذرا و احساس کاذبی از آزادی پدید آید، اما اندکی بعد گرسنگی روحانی، بی‌قراری جان و خستگیِ زندگی دور از سرچشمهٔ حیات فرا می‌رسد. گریختن از اطاعت، دور شدن از خودِ دلیل وجود است.

رضایت حقیقی در گفتن «آری» به خداست، حتی هنگامی که این کار مستلزم فداکاری باشد. هنگامی که وظایفی را که او پیش چشم ما نهاده است ــ به‌ویژه وظیفهٔ اطاعت از فرمان‌های مقدسش ــ در آغوش می‌گیریم، آنچه را جاودانه است تجربه می‌کنیم: برکت الهی، نیکی حقیقی و آرامشی که به شرایط وابسته نیست. در همین‌جاست که همه‌چیز دگرگون می‌شود؛ زیرا روح در اطاعت، هدف و جهت می‌یابد و زندگی پربرکتی را تجربه می‌کند که تنها آسمان می‌تواند عطا کند. ــ برگرفته از جورج الیوت. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: پدر جاودان، تو را شکر می‌کنم که نشانم می‌دهی نیکی چیست و کجا یافت می‌شود. اعتراف می‌کنم که نیکی از من سرچشمه نمی‌گیرد، بلکه از تو می‌آید؛ همچون رودی که از تخت تو جاری می‌شود. دیگر نمی‌خواهم با انتخاب راه‌های خود یا تعیین وظایف خویش زندگی کنم. می‌خواهم از آنچه تو پیش‌تر آشکار کرده‌ای اطاعت کنم.

خداوندا، مرا نیرومند ساز تا از مسئولیت مقدس اطاعت از تو نگریزم. می‌دانم که شریعت قدرتمند تو راه نیکی حقیقی، برکت و زندگی کامل است. حتی هنگامی که جهان میان‌بُرهایی پیش پایم می‌گذارد، یاری‌ام کن تا در فرمان‌های مقدست استوار بمانم و اعتماد داشته باشم که هر وظیفه‌ای که به‌جا می‌آورم، بذری از جاودانگی است.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و می‌ستایم، زیرا سرچشمهٔ هر نیکی هستی. پسر محبوبت، شاهزاده و نجات‌دهندهٔ جاودان من است. شریعت قدرتمند تو همچون رودی از پاکی است که روح خسته را آبیاری می‌کند و آن را در وفاداری شکوفا می‌سازد. فرمان‌های تو مانند راه‌های زرین در تاریکی این جهان‌اند و کسانی را که تو را دوست دارند، با اطمینان به خانهٔ جاودان هدایت می‌کنند. به نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«ای پدر، اگر می‌خواهی، این جام را از من بگذران؛ اما نه ارادهٔ من، بلکه ارادهٔ تو انجام شود» (لوقا ۲۲:۴۲).

هنگامی که ارادهٔ ما سرانجام با ارادهٔ خدا همسو می‌شود، آرامش و شادی‌ای بی‌نظیر پدید می‌آید. دیگر کشمکش درونی و مقاومتی وجود ندارد؛ بلکه آرامش و آسودگی است. وقتی اعتماد می‌کنیم که خداوند کنترل امور را در دست دارد و زمام کامل زندگی‌مان را به او می‌سپاریم، نه‌تنها آسوده می‌شویم، بلکه هدف واقعی وجودمان را نیز کشف می‌کنیم. ارادهٔ خدا کامل است و هنگامی که با آن یکی می‌شویم، هیچ چیز در این جهان نمی‌تواند ما را متوقف کند؛ زیرا همراه با آفریدگار همه‌چیز پیش خواهیم رفت.

اما درک این نکته ضروری است: تنها یک راه برای همسو شدن با این ارادهٔ کامل وجود دارد، و آن اطاعت از شریعت قدرتمند خداست. موضوع، احساسات یا نیت‌های مبهم نیست. آنچه خدا از ما می‌خواهد، به‌روشنی از طریق پیامبرانش و پسرش آشکار شده است. ارادهٔ خدا برای هر انسان، اطاعت است. و هنگامی که سرانجام از گوش دادن به کسانی که این حقیقت را رد می‌کنند دست می‌کشیم، دیگر از جمعیت پیروی نمی‌کنیم و تصمیم می‌گیریم برخلاف جریان شنا کنیم، و به فرمان‌های مقدس خداوند گوش داده و از آن‌ها اطاعت کنیم، آنگاه برکت فرا می‌رسد.

در همین لحظه است که پدر خود را آشکار می‌کند، به ما نزدیک می‌شود و از ما خشنود می‌گردد. اطاعت، درهای محبت الهی را می‌گشاید و ما را به سوی پسر، یعنی عیسی، نجات‌دهندهٔ ما، هدایت می‌کند. هنگامی که وفاداری به شریعت خداوند را برمی‌گزینیم، مهم نیست چه تعداد با ما مخالفت کنند یا تا چه اندازه مورد انتقاد قرار بگیریم؛ زیرا آسمان به نفع ما حرکت می‌کند. این همان زندگی حقیقی است: زیستن در هماهنگی کامل با ارادهٔ خدا که در شریعت مقدس او آشکار شده است. ــ اقتباس‌شده از هنری ادوارد منینگ. اگر خداوند اجازه دهد، تا فردا.

با من دعا کنید: پدر مقدس، امروز اعتراف می‌کنم که هیچ راهی بهتر از راه تو وجود ندارد. می‌خواهم اراده‌ام را با ارادهٔ تو همسو کنم و در تسلیم کامل به تو شادی بیابم. دیگر نمی‌خواهم با آنچه خداوند مقرر کرده است مبارزه کنم، بلکه می‌خواهم با اطمینان از اینکه ارادهٔ تو کامل و سرشار از محبت است، آرام بگیرم.

خداوندا، راهت را به من نشان بده و مرا نیرومند ساز تا با وفاداری از شریعت قدرتمندت پیروی کنم. مگذار تحت تأثیر کسانی قرار گیرم که ارادهٔ تو را نادیده می‌گیرند. به من شجاعت بده تا برخلاف جریان شنا کنم، و به هر آنچه خداوند از طریق پیامبرانت به ما تعلیم داده است گوش فرا دهم و عمل کنم. می‌خواهم برای خشنود ساختن تو زندگی کنم و تأییدت را از آسمان دریافت نمایم.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و می‌ستایم، زیرا در عدالت تغییرناپذیری و نسبت به کسانی که از تو اطاعت می‌کنند وفاداری. پسر محبوبت، شاهزاده و نجات‌دهندهٔ جاودان من است. شریعت قدرتمند تو همچون قطب‌نمایی الهی است که همواره به سوی حقیقت اشاره می‌کند و روح را در میان آشوب استوار نگه می‌دارد. فرمان‌های تو مانند ریشه‌های عمیقی هستند که کسانی را که از تو می‌ترسند استوار می‌سازند و میوهٔ آرامش، برکت و نجات به بار می‌آورند. به نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«من خدای قادر مطلق هستم؛ در حضور من گام بردار و کامل باش» (پیدایش ۱۷:۱).

مشاهدهٔ آنچه برای جانی که خود را حقیقتاً به خداوند وقف می‌کند رخ می‌دهد، شگفت‌انگیز است. حتی اگر این فرایند زمان ببرد، دگرگونی‌ها عمیق و زیبا هستند. هنگامی که کسی با اشتیاقی صادقانه برای خشنود ساختن خدا، خود را وقف زندگی در وفاداری به او می‌کند، چیزی از درون آغاز به تغییر می‌کند. حضور خدا پیوسته‌تر و زنده‌تر می‌شود و فضایل روحانی همچون گل‌هایی در خاک حاصلخیز شروع به شکفتن می‌کنند. این تلاشِ بیهوده نیست، بلکه ثمرهٔ طبیعی زندگی‌ای است که تصمیم گرفته در راه اطاعت گام بردارد.

راز این دگرگونی در تصمیمی بنیادی نهفته است: اطاعت از شریعت قدرتمند آفریدگار. هنگامی که جانی انتخاب می‌کند مطابق فرمان‌هایی زندگی کند که خدا به‌وسیلهٔ پیامبرانش عطا کرده است، در دستان کوزه‌گر انعطاف‌پذیر می‌شود. او مانند گِلی در دستان آفریدگار است، آماده تا به ظرفی برای عزت شکل داده شود. اطاعت، حساسیت، فروتنی و استواری پدید می‌آورد و دل را می‌گشاید تا حقیقت آن را دگرگون سازد. جان مطیع فقط رشد نمی‌کند؛ بلکه شکوفا می‌شود.

و این اطاعت چه به بار می‌آورد؟ برکت‌های واقعی، رهایی‌های آشکار و بیش از همه، نجات از طریق پسر خدا. در این راه هیچ زیانی وجود ندارد؛ تنها بهره و فزونی است. آنچه خدا برای کسانی که از او اطاعت می‌کنند ذخیره کرده، از هر چیزی که جهان بتواند عرضه کند بزرگ‌تر است. پس درنگ نکنید: امروز تصمیم بگیرید فرزندی مطیع باشید. زیرا هنگامی که خود را به ارادهٔ خدا می‌سپاریم، درمی‌یابیم که زندگی حقیقی دقیقاً در همان‌جاست. ــ اقتباس‌شده از هانا ویتال اسمیت. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: پدر عزیز، از تو سپاسگزارم، زیرا هر جانی که با صداقت تو را می‌جوید، به‌وسیلهٔ تو دگرگون می‌شود. می‌خواهم چنین جانی باشم؛ وقف‌شده، مطیع و آماده تا نه بر اساس احساسات خود، بلکه مطابق حقیقت تو زندگی کنم. باشد که حضورت هر آنچه را که تو را خشنود می‌سازد در من شکل دهد.

خداوندا، خود را همچون گِل در دستان تو می‌سپارم. نمی‌خواهم در برابر اراده‌ات مقاومت کنم، بلکه می‌خواهم از طریق اطاعت از شریعت قدرتمندت شکل بگیرم و دگرگون شوم. باشد که فرمان‌های مقدست، که به‌وسیلهٔ پیامبران عطا شده‌اند، راهنمای روزانه، شادی و محافظ من باشند. مرا به بلوغ روحانی برسان تا در حضورت همچون ظرفی برای عزت زندگی کنم.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و می‌ستایم، زیرا در پاداش دادن به کسانی که از تو اطاعت می‌کنند، وفادار هستی. پسر محبوبت، شاهزاده و نجات‌دهندهٔ جاودانی من است. شریعت قدرتمندت همچون رودی از قداست است که با صبر و محبت، جان را می‌شوید و شکل می‌دهد. فرمان‌هایت همچون بذرهای جاودانی هستند که وقتی در دلی صادق کاشته شوند، به فضایل و زندگی جاودان شکوفا می‌شوند. به نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.