«اما اگر آنچه را که نمی‌بینیم، انتظار می‌کشیم، با صبر آن را انتظار می‌کشیم» (رومیان ۸:۲۵).

پدر آسمانی ما چیزی عظیم برای هر یک از ما می‌خواهد: روحی زیبا، کامل و پر از جلال که روزی در بدنی روحانی و ابدی ساکن خواهد شد. اگر حتی نگاهی گذرا به این واقعیت آینده داشتیم، به چالش‌ها و فرآیندهایی که اکنون با آن‌ها روبرو هستیم، متفاوت نگاه می‌کردیم. آنچه امروز به نظر تلاش، انضباط و چشم‌پوشی می‌آید، در حقیقت مراقبت محبت‌آمیز پدری است که ما را برای چیزی بی‌نهایت بزرگ‌تر از آنچه می‌توانیم تصور کنیم، آماده می‌کند. او برای ما ایده‌آلی دارد – و این بسیار بالاتر از رویاهایی است که خودمان می‌سازیم.

ما می‌دانیم که خداوند عجله ندارد. تبدیل یک انسان ضعیف و فانی به فرزندی جاودان و پرجلال، کاری عمیق است – و زمان می‌برد. اما چیزی هست که می‌تواند این مسیر را سبک‌تر کند: شنیدن و پیروی از دستوراتی که خالق قبلاً به ما داده است. او به‌وضوح از طریق پیامبران و پسرش سخن گفته و راهنمایی مطمئن را در کتاب مقدس ثبت کرده است. نادیده گرفتن این، مانند رد کردن قطب‌نما در میانه سفری طولانی است.

وقتی تصمیم قاطع می‌گیریم که با وفاداری از شریعت قدرتمند خدا پیروی کنیم، اتفاقی شگفت‌انگیز رخ می‌دهد: آسمان به نفع ما شروع به حرکت می‌کند. حضور خدا را نزدیک‌تر حس می‌کنیم، دست او ما را هدایت و برکت می‌دهد. شروع به یادگیری از او به شکلی واضح‌تر می‌کنیم و نخستین پرتوهای نور ابدیت، راه ما را روشن می‌سازد. این نشانه آن است که در مسیر درست قرار داریم – و جلالی که در انتظار ماست، آغاز به درخشیدن کرده است. -اقتباس از آنی کیری. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، از تو سپاسگزارم که چنین رویای عظیمی برای من داری. حتی اگر اکنون همه این واقعیت را نمی‌بینم، انتخاب می‌کنم که به تو اعتماد کنم. کمکم کن تا چالش‌های امروز را بخشی از مراقبت محبت‌آمیز تو ببینم که شخصیت مرا برای چیزی بسیار فراتر از رویاهای زمینی‌ام شکل می‌دهد. سپاسگزارم که از من دست نمی‌کشی و حتی زمانی که همه چیز را درک نمی‌کنم، همچنان به کار خود ادامه می‌دهی.

ای پدر من، امروز از تو می‌خواهم که صبر برای پذیرش زمان تو و فروتنی برای پیروی از دستوراتی که از طریق پیامبران و پسر محبوبت به جا گذاشته‌ای، به من عطا کنی. نمی‌خواهم راهنمایی تو را رد کنم و بیهوده در این زندگی سرگردان باشم. به من بیاموز که هر تعلیم موجود در شریعت قدرتمندت را ارزش بگذارم، زیرا می‌دانم که آن قطب‌نمای مطمئنی است که مرا به سوی حیات جاودان هدایت می‌کند. بگذار با نقشه‌های خودم منحرف نشوم، بلکه نسبت به صدای تو هوشیار بمانم، در ایمان استوار و در اطاعت پایدار باشم.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و ستایش می‌کنم، زیرا انتخاب کردی با صبر در من کار کنی، مانند کوزه‌گری که با عشق و کمال به اثر خود شکل می‌دهد. پسر محبوبت شاهزاده و نجات‌دهنده ابدی من است. شریعت قدرتمندت همچون نردبانی از نور است که روز به روز مرا به سوی جلال ابدی بالا می‌برد. احکام تو همچون شعله‌هایی پاک‌کننده‌اند که آنچه بیهوده است را می‌سوزانند و زیبایی روحی را که از تو اطاعت می‌کند، آشکار می‌سازند. در نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«خداوند به او گفت: آفرین، ای بنده نیکو و وفادار… وارد شادی سرورت شو» (متی ۲۵:۲۳).

تصور کنید چگونه خواهد بود اگر عشقی بی‌قید و شرط به خدا داشته باشیم – هر فکر، هر رفتار و هر آرزوی قلبی خود را به او بسپاریم. این نوع تسلیم ما را به خوشبختی واقعی و عمیقی می‌رساند که به شرایط وابسته نیست. و شگفت‌انگیزتر اینکه: این شادی متوقف نمی‌شود، بلکه با هر قدم اطاعت و تسلیم رشد می‌کند.

هر فداکاری که از روی محبت به خداوند انجام می‌دهیم، درهای روحانی‌ای را می‌گشاید که پیش از این بسته بودند. وقتی تصمیم می‌گیریم چیزی را از خودمان انکار کنیم تا خدا را خشنود سازیم، یک قدم به بهشت نزدیک‌تر می‌شویم. گویی هر انصراف صادقانه، روح ما را به بهشت جاودان نزدیک‌تر می‌کند. اما متأسفانه، بسیاری هنوز در اطاعت از شریعت قدرتمند خدا مقاومت می‌کنند، زیرا نمی‌توانند فواید آن را ببینند. برکاتی هستند که همین‌جا روی زمین ظاهر می‌شوند، اما بزرگ‌ترین هدیه، دریافت بخشش گناهان از طریق عیسی و به ارث بردن حیات جاودان است.

توقف کن و بیندیش: چه چیزی در این دنیا می‌تواند با ابدیت شادی کامل در حضور خدا مقایسه شود؟ لذت‌های گذرای این دنیا کوچک، شکننده و ناپایدارند. آن‌ها وعده‌های زیادی می‌دهند اما اندکی می‌بخشند. اما خداوند هر آنچه وعده داده را به انجام می‌رساند و شادی‌ای می‌بخشد که با گذر زمان فرسوده نمی‌شود. به همین دلیل، ارزش دارد که از آنچه گذراست به خاطر آنچه جاودان است، دست بکشیم. اطاعت از خدا تنها راهی است که ما را به تحقق واقعی می‌رساند. -برگرفته از فرانسیس کاب. تا فردا، اگر خداوند بخواهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، تو را شکر می‌کنم که مرا فراخوانده‌ای تا عشقی بی‌قید و شرط را زندگی کنم، عشقی که هر فکر، هر انتخاب و هر آرزو را به تو می‌سپارد. چه امتیازی است که بتوانم تو را حقیقتاً دوست بدارم – نه با واژه‌های پوچ، بلکه با زندگی‌ای که کاملاً تسلیم اراده توست. و هرچه بیشتر از تو اطاعت می‌کنم، بیشتر دوستت دارم، بیشتر تو را می‌شناسم و بیشتر احساس می‌کنم که به واسطه این عشق که شفا می‌دهد و قوت می‌بخشد، دگرگون شده‌ام.

ای پدر من، امروز از تو می‌خواهم که کمکم کنی از هر آنچه مرا از تو دور می‌کند دست بکشم. بخش‌هایی از زندگی‌ام را که هنوز در برابر شریعت تو مقاومت می‌کنم به من نشان بده و شجاعت اطاعت صادقانه را به من عطا کن. می‌دانم که پاداش‌های اطاعت بی‌نهایت‌اند – برخی را همین‌جا می‌بینم، اما بزرگ‌ترین آن‌ها بخششی است که در عیسی می‌یابم و وعده حیات جاودان در کنار تو.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و ستایش می‌کنم، زیرا تنها تو شادی‌ای می‌بخشی که فرسوده نمی‌شود و آرامشی که شکسته نمی‌شود. فرزند محبوب تو شاهزاده و نجات‌دهنده جاودان من است. شریعت قدرتمندت همچون جاده‌ای نورانی است که روح خسته را تا تخت رحمت هدایت می‌کند. احکام تو همچون دانه‌های حیات‌اند که در دل کاشته می‌شوند و میوه‌های جاودانِ صلح، وفاداری و امید را به بار می‌آورند. من در نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«تا زندگی‌ای سرشار از آرامش و آسودگی داشته باشیم» (۱ تیموتائوس ۲:۲).

هر صبح، تصمیم بگیرید که روز خود را با انتخاب حفظ آرامش در دل آغاز کنید. ذهن خود را با آرامش و جان خود را با اعتماد به خدا آماده سازید. در طول روز، زمانی که موقعیت‌هایی سعی می‌کنند این آرامش را از شما بگیرند، توجه خود را به هدفی که تعیین کرده‌اید بازگردانید. اگر لغزیدید، ناامید نشوید. بلکه، آنچه رخ داده را بپذیرید، با ملایمت در برابر خداوند فروتن شوید و با آرامش، در پی بازیافتن ثبات درونی خود باشید. به خود بگویید: «اشکالی ندارد، اشتباه کردم، اما بلند می‌شوم و از این پس هوشیارتر خواهم بود.»

کسی که در اطاعت از شریعت قدرتمند خداوند گام برمی‌دارد، از خطا مصون نیست. حتی مردان و زنان بزرگ کتاب مقدس نیز لغزیدند. اما یک تفاوت اساسی وجود دارد: عادل دوباره برمی‌خیزد. او می‌داند که خون بره برای شستشو و تقویت او کافی است. او به راه خود ادامه می‌دهد، از اشتباهات می‌آموزد و به رحمت الهی اعتماد می‌کند. این روحیه فروتن و مصمم است که او را در مسیر نجات و رفاقت با خداوند استوار نگه می‌دارد.

اما برای کسی که شریعت خدا را می‌شناسد و تصمیم می‌گیرد آن را نادیده بگیرد، وضعیت کاملاً متفاوت است. این انتخاب درها را می‌بندد و مانع عمل خداوند می‌شود. بنابراین، ضروری است که دل خود را با اراده خدا هماهنگ و به شریعت او حساس نگه داریم. فقط در این صورت است که به پادشاهی واقعی دسترسی خواهیم داشت، صلح حقیقی را تجربه خواهیم کرد، آزادی‌ای که دگرگون می‌کند و بخششی که بازسازی می‌نماید. همه چیز با تصمیم به اطاعت آغاز می‌شود – و خداوند به کسی که این راه را انتخاب می‌کند، احترام می‌گذارد. – اقتباس از ف. دِ سالس. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، تو را شکر می‌کنم که یک روز دیگر به من عطا کردی و به من یادآور شدی که آرامش با یک انتخاب آغاز می‌شود. در این صبح، تصمیم می‌گیرم ذهنم را با آرامش و دلم را با اعتماد به تو آماده سازم. زمانی که لغزش می‌کنم، کمکم کن ناامید نشوم، بلکه با ملایمت در حضورت فروتن شوم، خطاهایم را بپذیرم و در جستجوی بازیافتن تعادل در حضورت باشم.

پدر من، امروز از تو می‌خواهم که دلی هوشیار به من عطا کنی، دلی حساس به صدای تو و آماده برای اطاعت از شریعت تو. می‌دانم که حتی عادلان نیز خطا می‌کنند، اما آنچه آن‌ها را متمایز می‌سازد این است که با فروتنی برمی‌خیزند و از لغزش‌ها می‌آموزند. بگذار این روحیه نیز در من باشد – فروتن، پایدار و کاملاً وابسته به بخشش و رحمت تو.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و ستایش می‌کنم زیرا راه زندگی را از من پنهان نمی‌کنی، بلکه با محبت از طریق شریعت مقدست آن را آشکار می‌سازی. پسر محبوبت شاهزاده و نجات‌دهنده ابدی من است. شریعت قدرتمند تو همچون بنیانی استوار است که روز مرا حتی زمانی که همه چیز اطرافم متزلزل می‌شود، نگه می‌دارد. احکام تو مانند فانوسی همیشگی است که گام‌هایم را به سوی آرامشی که رهایی می‌بخشد و بخششی که دگرگون می‌کند، هدایت می‌کند. من در نام گرانبهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«مرا بشنو، ای خداوند، زیرا رحمت تو عظیم است؛ بر من بنگر بر حسب شفقت بی‌نهایت خودت» (مزامیر ۶۹:۱۶).

آه، اگر واقعاً می‌توانستی این را با دل خود درک کنی: خداوند هر رنج تو را با چشمانی پر از شفقت می‌بیند. او نه تنها در لحظات سخت در کنار توست، بلکه قادر است حتی درد را به برکت تبدیل کند. پس خود را به اندوه مسپار. نارضایتی را در دل خود پرورش نده. به جای تمرکز بر سختی‌ها، چشمانت را بلند کن و به او بنگر.

او شکیباست. او منتظر توست. منتظر لحظه‌ای است که تو بالاخره از دنبال کردن رویاها و خواسته‌های خودت دست بکشی و تصمیم بگیری به نقشه کامل او اعتماد کنی. زیرا حقیقت این است که تا زمانی که فقط به آنچه خودمان درست می‌دانیم عمل می‌کنیم، همچنان ناامید و سرخورده می‌مانیم. اما وقتی خود را به اراده خدا می‌سپاریم و شروع به اطاعت از شریعت قدرتمند او می‌کنیم، اتفاقی ماورایی رخ می‌دهد – آسمان گشوده می‌شود و یاری او به طور پیوسته در زندگی ما جاری می‌گردد.

در همین جایگاه اطاعت است که برکات همچون باران فرو می‌بارند. آرامشی که جهان نمی‌تواند بدهد، در وجودت ساکن می‌شود. و حتی فراتر از آن، تو شروع به تجربه مشارکتی واقعی با پدر می‌کنی – یاری‌ای روزانه، پیوسته و استوار. اطاعت از خدا به معنای از دست دادن آزادی نیست؛ بلکه یافتن آزادی حقیقی برای زندگی با هدف است، آزادی‌ای که بر پایه عشقی بی‌زوال استوار است. – اقتباس از آیزاک پنینگتون. تا فردا، اگر خداوند بخواهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، تو را شکر می‌کنم که با شفقت به من می‌نگری، حتی زمانی که افسرده و بی‌نیرو هستم. در میان دردها، مبارزات و طوفان‌هایی که با آن‌ها روبرو می‌شوم، تو نه تنها در کنارم می‌مانی، بلکه پناهگاه امن من هستی. بگذار هرگز این را فراموش نکنم. کمکم کن چشمانم را بلند کنم و دلم را بر تو بدوزم، به جای آنکه خود را به اندوه یا ناامیدی بسپارم.

ای پدر من، امروز از تو می‌خواهم که کمکم کنی از دنبال کردن خواسته‌های خودم دست بکشم و به طور کامل به راه‌های تو اعتماد کنم. می‌دانم که تو با شکیبایی منتظر بوده‌ای تا من تسلیم شوم، تا دست از پافشاری بر آنچه درست می‌پندارم بردارم و مطابق نقشه کامل تو زندگی کنم. به من نیرو بده تا با شادی از شریعت تو اطاعت کنم، حتی زمانی که با خواسته‌هایم در تضاد است. ای خداوند، آسمان را بر من بگشا و بگذار این یاری پیوسته را که فقط زمانی می‌آید که خود را در مرکز اراده تو قرار می‌دهم، تجربه کنم.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و ستایش می‌کنم، زیرا در تو آزادی حقیقی را یافتم – نه آزادی برای انجام هر آنچه می‌خواهم، بلکه آزادی برای زندگی با هدف و آرامش، استوار بر محبت وفادار تو. پسر محبوب تو شاهزاده و نجات‌دهنده ابدی من است. شریعت قدرتمند تو همچون بارانی است که زمین خشک جانم را سیراب می‌کند و زندگی نو می‌رویاند. فرمان‌های تو همچون ریشه‌هایی عمیق‌اند که مرا حتی در روزهای طوفانی استوار نگه می‌دارند. من به نام گرانبهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«بیدار باشید و دعا کنید تا در آزمایش نیفتید؛ روح البته آماده است، اما جسم ضعیف است» (متی ۲۶:۴۱).

وقتی با صداقت دعا می‌کنید: «ما را در آزمایش میاور»، شما تعهد شخصی می‌پذیرید که از آنچه می‌دانید برای جانتان خطرناک است، دوری کنید. فایده‌ای ندارد از خدا بخواهید شما را نجات دهد اگر در زندگی روزمره‌تان خود را در همان موقعیت‌هایی قرار می‌دهید که قبلاً شما را به زمین انداخته‌اند. باید با حکمت عمل کرد. وقتی فریاد می‌زنید: «ما را از شر نجات بده»، لازم است با شجاعت با شری که درون خود شناخته‌اید، مقابله کنید.

احساس ضعف می‌کنید؟ از این می‌ترسید که دوباره بیفتید؟ پس راز ساده است: از وسوسه دوری کنید. این یعنی بیدار بودن. دعا کردن فایده‌ای ندارد اگر همچنان خود را در معرض قرار می‌دهید، با افرادی و در محیط‌هایی هستید که نافرمانی را تغذیه می‌کنند. بسیاری پیروزی بدون تلاش می‌خواهند، اما راه قداست نیازمند تصمیم است. از هر آنچه شما را از اراده خدا دور می‌کند، فرار کنید. از هر چیز و هر کسی که اطاعت شما از احکام خداوند را به خطر می‌اندازد، دوری گزینید.

زندگی مقدس بدون اطاعت وجود ندارد. کسی که تصمیم گرفته از شریعت قدرتمند خدا پیروی نکند، ناگزیر در وسوسه خواهد افتاد و با گذر زمان، آرامش خود را از دست داده و برده گناه خواهد شد. اما خبر خوب این است که هنوز فرصت تغییر هست. آزادی حقیقی در گفتن «نه» به گناه و «آری» به اراده خداست. این راه نیرو، آرامش و پیروزی واقعی است. -اقتباس از ج. ه. نیومن. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، از تو سپاسگزارم که به من یادآوری می‌کنی پیروزی بر شر با انتخاب‌های آگاهانه آغاز می‌شود. بارها فریاد زدم که مرا از وسوسه نجات دهی، اما همچنان خود را در همان اشتباهات، همان مکان‌ها، همان همراهان انداختم. اکنون می‌فهمم که دعا کردن با صداقت یعنی مسئولیت تصمیماتم را نیز بپذیرم.

ای پدر من، امروز از تو می‌خواهم که به من بصیرت بدهی تا شر را درون خود بشناسم و شجاعت ترک آن را داشته باشم. راه‌ها، عادات و افرادی را که مرا از اراده‌ات دور کرده‌اند به من نشان بده و کمکم کن با قاطعیت هر آنچه گناه را تغذیه می‌کند، قطع کنم. مرا یاری کن تا به شریعت قدرتمند تو وفادار باشم. دیگر نمی‌خواهم برده خطا باشم و در سقوطی مداوم زندگی کنم.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و می‌ستایم زیرا هنوز فرصت تغییر هست. آزادی حقیقی در این است که اراده تو را بر هر چیز مقدم بدارم. فرزند محبوب تو شاهزاده و نجات‌دهنده جاودان من است. شریعت تو همچون دیوار محافظی است که مرا از حملات دشمن نگاه می‌دارد و شخصیت مرا استوار می‌سازد. احکام تو همچون ریل‌های محکمی است که مرا با اطمینان تا مقصد حیات جاودان هدایت می‌کند. در نام گرانبهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«نترس، زیرا من با تو هستم؛ هراسان مشو، زیرا من خدای تو هستم؛ تو را تقویت می‌کنم، تو را یاری می‌دهم و تو را با دست راست عدالت خود حمایت می‌کنم» (اشعیا ۴۱:۱۰).

افکار ناامیدکننده و افسرده‌کننده را زمانی که با شدت ظاهر می‌شوند، به عنوان حقیقت نپذیر. حتی اگر ذهن تو را فرا گیرند، وحشت نکن. در عوض، لحظه‌ای در سکوت بمان، بدون اینکه این افکار را تغذیه کنی، و خواهی دید که کم‌کم قدرت خود را از دست می‌دهند. شگفت‌انگیز است که همین عمل ساده واکنش نشان ندادن، ما را در موقعیت برتری قرار می‌دهد. و زمانی که انتخاب می‌کنی در میان آزمایش‌ها به خدا اعتماد کنی، نیرویی درونی را کشف می‌کنی که دنیا نمی‌تواند ارائه دهد.

بسیاری از مردم همچنان با این احساسات رنج می‌برند، زیرا هنوز درک نکرده‌اند که چه برکاتی در اطاعت از شریعت قدرتمند خدا وجود دارد. آن‌ها مقاومت می‌کنند، راه‌های خود را دنبال می‌کنند و در نهایت از منبع صلح حقیقی دور می‌شوند. اطاعت در ابتدا ممکن است دشوار به نظر برسد، اما در همین اطاعت است که وضوح، تعادل و هدایت را می‌یابیم. زمانی که فقط به دنبال خواسته‌های خود نیستیم و شروع به جستجوی آنچه خدا می‌خواهد می‌کنیم، همه چیز تغییر می‌کند – از درون به بیرون.

دوری از خدا هرگز آرامش نمی‌آورد. برعکس، ما را زخمی، سردرگم و ضعیف می‌کند. حقیقت این است که ما برای زندگی در مشارکت با خالق خود آفریده شده‌ایم و تنها در این صورت است که می‌توانیم شادی پایدار را تجربه کنیم. مخلوق برای خوشبختی واقعی به کسی که او را آفریده وابسته است. و هرچه زودتر این را بفهمیم، زودتر زندگی سرشار از صلح و هدفی را که او برای ما در نظر گرفته، خواهیم زیست. – اقتباس از آیزاک پنینگتون. تا فردا، اگر خداوند بخواهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، تو را شکر می‌کنم زیرا حتی زمانی که افکار ناامیدکننده ذهنم را فرا می‌گیرند، تو با من هستی. گاهی احساس می‌کنم ابری سنگین می‌خواهد مرا در بر بگیرد، اما می‌دانم همین که در حضور تو خاموش می‌شوم و این افکار را تغذیه نمی‌کنم، پیروزی است. متشکرم که به من نشان دادی لازم نیست به ناامیدی واکنش نشان دهم – می‌توانم آرامش را انتخاب کنم و به مراقبت تو اعتماد کنم.

ای پدر من، امروز از تو می‌خواهم که در ساعات آزمایش مرا تقویت کنی. بگذار صدای تو از همه صداهای ذهنم قوی‌تر باشد و اطاعت از شریعت تو پناهگاه من گردد. چشمانم را باز کن تا ببینم اراده تو همیشه مرا به سوی صلح هدایت می‌کند، حتی زمانی که قلبم بر دنبال کردن میان‌بُرها اصرار دارد. کمکم کن در برابر راه‌های تو مقاومت نکنم، بلکه با فروتنی بپذیرم که فقط تو می‌دانی چه چیزی برای من بهتر است.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و ستایش می‌کنم که هرگز از من دست نمی‌کشی، حتی زمانی که از تو دور می‌شوم یا به دعوتت مقاومت می‌کنم. تو مرا آفریدی تا در مشارکت با تو زندگی کنم و هیچ راه دیگری نمی‌تواند مرا سیراب کند. پسر محبوب تو شاهزاده و نجات‌دهنده ابدی من است. شریعت قدرتمند تو همچون خورشید صبحگاهی است که هر مهی را می‌زداید. احکام تو مانند بستری امن از آب‌های زلال است که ذهنم در آن آرامش می‌یابد و روحم هدایت می‌شود. در نام گرانبهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«به فرمان خداوند در خیمه‌ها استراحت کردند و به فرمان خداوند حرکت کردند» (اعداد ۹:۲۳).

آیا آن احساس آرامشی را که این‌قدر به دنبالش هستیم می‌شناسید؟ این آرامش نه از دنیا می‌آید و نه از تصمیمات شتاب‌زده ما – بلکه از اطاعت از صدای خدا سرچشمه می‌گیرد. کلام خدا نشان می‌دهد که قوم اسرائیل مطابق فرمان خداوند استراحت می‌کردند یا حرکت می‌نمودند. این فقط یک عادت نبود، بلکه درسی درباره وابستگی بود. وقتی سعی می‌کنیم بدون مشورت با پدر عمل کنیم، گویی از مسیر نقشه او خارج شده‌ایم. نتیجه‌اش چیست؟ خستگی، ناامیدی و سردرگمی. اما وقتی از هدایت الهی پیروی می‌کنیم، قلب ما حتی در میان تغییرات اطراف، استوار و آرام باقی می‌ماند.

خدا شریعت خود را برای محدود کردن ما نداده است، بلکه برای هدایت ما با محبت عطا کرده است. او راه و خطرات را می‌شناسد. به همین دلیل می‌خواهد با اطمینان به او گوش دهیم. اطاعت فقط از روی قانون نیست، بلکه اعتماد است به اینکه او بهتر می‌داند. وقتی از هدایت او پیروی می‌کنیم، حتی برخلاف خواسته‌های خودمان، امنیت را تجربه می‌کنیم. حضور او پیشاپیش ما حرکت می‌کند و راه را باز می‌کند. و وقتی او می‌گوید «استراحت کن»، می‌توانیم با آرامش توقف کنیم. وقتی می‌گوید «حرکت کن»، می‌توانیم با شجاعت پیش برویم، زیرا او با ماست.

اگر به دنبال آرامش، رهایی یا نجات هستید، پاسخ ساده است: به خدا گوش دهید و اطاعت کنید. عیسی نمونه ماست – او هرگز کاری را بدون شنیدن صدای پدر انجام نداد. و اگر خود پسر خدا انتخاب کرد که به او وابسته باشد، ما که هستیم که راهی متفاوت برویم؟ زندگی سرشار در زیر هدایت خداست. مهم نیست چه بیابانی را تجربه می‌کنید – اگر ابر او بایستد، بایستید. اگر حرکت کند، حرکت کنید. پیروزی در اطاعت است. – اقتباس از سی. اچ. مکیینتاش. تا فردا، اگر خداوند بخواهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، تو را شکر می‌کنم که به من نشان دادی آرامش حقیقی از شرایط نمی‌آید، بلکه از اطاعت به صدای توست. چند بار بدون مشورت با تو شتافتم و تصمیمات عجولانه گرفتم و فقط خستگی و سردرگمی نصیبم شد. اما کلام تو به من می‌آموزد که قوم تو مطابق فرمان تو حرکت می‌کردند یا استراحت می‌نمودند و این وابستگی منبع ثبات آن‌ها بود.

ای پدر من، امروز از تو می‌خواهم که کمکم کنی صدای تو را با وضوح بشنوم و با آمادگی پاسخ دهم، حتی زمانی که راه‌های تو با خواسته‌هایم متفاوت است. بیاموزم که وقتی می‌گویی «استراحت کن» توقف کنم و وقتی می‌گویی «حرکت کن» با شجاعت پیش بروم. دلی مطیع به من عطا کن که در برابر احکام تو مقاومت نکند، بلکه با ایمان و محبت از انجام آن‌ها شاد شود. مرا همان‌گونه که اسرائیل را در بیابان هدایت کردی، راهنمایی کن – با حضور خود پیشاپیش من، راه را باز کن و خطرات را دور ساز – تا هرگز از اراده تو منحرف نشوم.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و ستایش می‌کنم که پدری هستی که مرا به حال خود رها نمی‌کنی، بلکه با محبت و حکمت راهنمایی‌ام می‌کنی. مرا گمراه نمی‌گذاری، بلکه شریعتی به من می‌دهی که چراغی برای پای من و نوری برای راهم است. پسر محبوب تو شاهزاده و نجات‌دهنده ابدی من است. شریعت پرقدرت تو چون رودی از عدالت جان را تازه می‌کند و به زندگی هدایت می‌کند. احکام تو مانند ستارگانی هستند که در تاریکی می‌درخشند و همواره راه درست را نشان می‌دهند. در نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«و آن بنده‌ای که فقط یک وزنه دریافت کرده بود گفت: ترسیدم، رفتم و وزنه‌ات را در خاک پنهان کردم. ببین، این چیزی است که به تو تعلق دارد» (متی ۲۵:۲۵).

عزیزان، اگر یک مسیحی بلغزد، نباید خود را در احساس گناه غرق کند. با فروتنی برمی‌خیزد، گرد و غبار را می‌تکاند و با شادی تازه‌ای در دل به راه خود ادامه می‌دهد. حتی اگر در یک روز صد بار بیفتد، جایی برای ناامیدی نیست. او به بالا نگاه می‌کند، خدا را صدا می‌زند و به رحمتی که هرگز پایان نمی‌یابد اعتماد می‌کند. کسی که واقعاً راه خداوند را دوست دارد، از بدی نفرت دارد، بله، اما آنچه نیکو و عادلانه است را بیشتر دوست دارد. تمرکز بر زندگی کردن درستی است، نه فقط فرار از اشتباه.

دوستان، توجه کنید: با شجاعت در دل، مسیحی در برابر خطرات خدمت به خدا نمی‌لرزد. احکام خداوند برای زیستن داده شده‌اند، همه آن‌ها! اما خداوند که ما را از درون و بیرون می‌شناسد، می‌داند که ما ضعیف هستیم. به همین دلیل عیسی، بره خدا، را فرستاد که خون گرانبهایش ما را از هر گناهی می‌شوید. آیا این زیبا نیست؟ وقتی می‌افتیم، نجات‌دهنده‌ای داریم که ما را بلند می‌کند و پاک می‌سازد، آماده برای شروعی دوباره.

اینجاست کلید: وقتی تصمیم می‌گیریم با تمام دل از شریعت قدرتمند خدا اطاعت کنیم، او ما را از نیرو، فهم و پایداری‌ای که هرگز تسلیم نمی‌شود، پر می‌سازد. موضوع کامل بودن نیست، بلکه اعتماد به او و ادامه دادن راه است. پس اگر امروز افتادی، برخیز! خدا با توست و هر آنچه برای رسیدن تا پایان نیاز داری با لبخندی بر لب به تو می‌بخشد! – اقتباس از ژان گرو. تا فردا، اگر خداوند بخواهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، نمی‌خواهم در احساس گناه غرق شوم، بلکه می‌خواهم با فروتنی برخیزم، گرد و غبار را بتکانم و با شادی تازه‌ای در دل ادامه دهم. اعتراف می‌کنم که گاهی به ناامیدی متمایل می‌شوم، اما می‌خواهم به تو نگاه کنم، نامت را بخوانم و به رحمت بی‌پایانت اعتماد کنم. کمکم کن راه تو را دوست بدارم، از بدی نفرت داشته باشم اما آنچه نیکو و عادلانه است را بیشتر دوست بدارم و با دلی پر از تو بر درست زیستن تمرکز کنم.

ای پدر من، امروز از تو می‌خواهم که شجاعت را در دلم قرار دهی تا در برابر خطرات خدمت به تو نلرزم و همه احکامت را با جسارت و ایمان زندگی کنم. به من بیاموز که به یاد داشته باشم ضعیفم، تو مرا می‌شناسی و عیسی، بره‌ات را فرستادی که خون گرانبهایش مرا از هر گناهی می‌شوید و در هر سقوطی مرا بلند می‌کند. از تو می‌خواهم مرا هدایت کنی تا در این حقیقت زیبا آرام بگیرم و با اطمینان از اینکه نجات‌دهنده‌ام مرا پاک می‌سازد و حمایت می‌کند، دوباره آغاز کنم.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و ستایش می‌کنم که وقتی تصمیم می‌گیرم از اراده‌ات اطاعت کنم، مرا از نیرو، فهم و پایداری پر می‌کنی و وعده داده‌ای که در هر قدم با من باشی، حتی در ضعف‌هایم. پسر محبوبت شاهزاده و نجات‌دهنده ابدی من است. شریعت قدرتمندت دست من را می‌گیرد و احکامت لذت‌های جاودانه‌اند. در نام گرانبهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«و ابراهیم در پیری نیکو درگذشت؛ پس از زندگی‌ای طولانی و خوشبخت. آخرین نفس خود را کشید و هنگام مرگ، به اجداد خود پیوست» (پیدایش ۲۵:۸).

ببینید، اگر دلی بی‌دلبستگی به چیزهای این جهان در خود پرورش دهیم و درک کنیم که خانهٔ واقعی ما در نادیدنی‌هاست، در این دنیا همچون کسی خواهیم زیست که فقط در حال گذر است. شهروندی ما از آسمان است! پس مرگ، دیگر وداعی غم‌انگیز با عزیزانمان یا جهشی به سوی ناشناخته نخواهد بود. برعکس، ما را به جایی خواهد برد که پیوندها حتی قوی‌تر می‌شوند، جایی که گوسفندان به هم نزدیک‌تر می‌شوند، درست در کنار تنها شبانی که ما را هدایت می‌کند.

دوستان، خوب گوش کنید: فقط یک راه برای تضمین جایگاه ما در آسمان وجود دارد – ایمان آوردن و اطاعت کردن. ایمان داشتن به اینکه عیسی پسر فرستاده شده از سوی پدر است و اطاعت از شریعت قدرتمند آن پدر. فقط گفتن اینکه عیسی را دوست داریم کافی نیست؛ باید آنچه او تعلیم داد را زندگی کنیم. بسیاری از عشق سخن می‌گویند اما فرامین پدر عیسی را نادیده می‌گیرند و این آنان را از جایزه بزرگ حیات جاودان دور می‌کند.

برادران، فریب نخورید! ایمان حقیقی دست در دست اطاعت حرکت می‌کند. وقتی از دل ایمان می‌آوریم و گام‌هایی را که خدا به ما داده دنبال می‌کنیم، گذر ما از اینجا معنا می‌یابد و آسمان دیگر رویایی دور نیست – بلکه یقین ما می‌شود. همچون شهروندان آسمان زندگی کنید، زیرا مقصد ما همانجاست! – اقتباس از الکساندر مک‌لارن. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، من با دلی که می‌خواهد از چیزهای این جهان دل بکند، در حضورت می‌ایستم و می‌دانم که خانهٔ واقعی من در نادیدنی‌هاست، جایی که شهروند آسمانم و فقط رهگذری در اینجا. اعتراف می‌کنم که گاهی به آنچه می‌بینم می‌چسبم و از مرگ به عنوان فقدان می‌ترسم، اما می‌خواهم آن را راهی به سوی پیوندهای قوی‌تر ببینم، نزدیک‌تر شدن به گوسفندان تو و به تو، تنها شبانم.

ای پدر من، امروز از تو می‌خواهم که ایمانی عطا کنی تا باور کنم عیسی پسر فرستاده شده توست و دلی برای اطاعت از شریعت قدرتمندت، زیرا می‌دانم این تنها راه تضمین جایگاهم در آسمان است. به من بیاموز که فقط از عشق سخن نگویم، بلکه آنچه عیسی تعلیم داد را زندگی کنم و با وفاداری از فرامینت پیروی کنم تا از جایزه بزرگ حیات جاودان دور نشوم. از تو می‌خواهم مرا هدایت کنی تا ایمانم را با اطاعت پیوند دهم و شهروند حقیقی پادشاهی تو شوم.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و ستایش می‌کنم که به ایمان‌آورندگان و مطیعان وعده حیات جاودان دادی و آسمان را از رویایی دور به یقین من تبدیل کردی وقتی همچون گوسفند وفادارت زندگی می‌کنم. پسر محبوبت شاهزاده و نجات‌دهنده جاودان من است. شریعت قدرتمندت پلی است به سوی خانه‌ام. فرامینت نقشه ایمان من‌اند. در نام گرانبهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«خداوند صخره من، دژ من و رهاننده من است؛ خدای من صخره من است که در او پناه می‌گیرم. او سپر من و نیروی نجات‌دهنده من، برج بلند من است» (مزامیر ۱۸:۲).

آنچه در این دنیا می‌بینیم فقط سایه‌هاست؛ ذات واقعی در چیزی است که دیده نمی‌شود. خدا پدر و پسر، بنیان ایمان ما، در برابر چشمان ظاهر نمی‌شوند، اما واقعی و استوارند. تصور کنید یک فانوس دریایی بلند در وسط اقیانوس. به نظر می‌رسد که روی امواج شناور است، اما در زیر آن صخره‌ای پنهان، قوی و تزلزل‌ناپذیر همه چیز را سر جای خود نگه داشته است. حتی اگر طوفان‌ها غرش کنند، من با آرامش در آن فانوس دریایی می‌خوابم، زیرا بر صخره‌ای لنگر انداخته است – بسیار امن‌تر از هر ساختمان مجللی که بر شن‌های سست ساخته شده باشد.

ببینید، این راز کار است: وقتی تصمیم می‌گیریم از شریعت قدرتمند خدا اطاعت کنیم، او ما را بر این صخره محکم می‌نشاند. انگار خانه‌مان می‌شود، جایی برای محافظت در برابر تیرهای دشمن. در آنجا، برکت‌ها بی‌وقفه می‌رسند! مهم نیست امواج چقدر بکوبند، ما ایمن هستیم، چون بنیان ما اوست.

ای برادران عزیز، امروز تصمیم بگیرید که با دلی وفادار با خدا راه بروید. او شما را بر این صخره شکست‌ناپذیر قرار می‌دهد، جایی که می‌توانید با آرامش بیاسایید. طوفان‌ها می‌آیند، اما شما را نمی‌اندازند. آنجاست، در او استوار شده‌ایم، که امنیت و شادی‌ای را می‌یابیم که دنیا هرگز درک نخواهد کرد! – اقتباس از ویلیام گاتری. تا فردا، اگر خداوند بخواهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، اعتراف می‌کنم که گاهی فریب ظاهرها را می‌خورم و به دنبال امنیت در چیزهای گذرا هستم، اما می‌خواهم در حضور تو با آرامش بخوابم، در تو لنگر بیندازم، ایمن‌تر از هر بنایی بر شن‌های نامطمئن این زندگی. از تو می‌خواهم کمکم کنی فراتر از دیدنی‌ها را ببینم و به بنیان تزلزل‌ناپذیرت اعتماد کنم.

ای پدر من، امروز از تو می‌خواهم دلی به من بدهی که اطاعت از شریعت قدرتمندت را انتخاب کند تا مرا بر این صخره محکم بنشانی، خانه‌ای برای محافظت در برابر حملات دشمن. به من بیاموز که همان‌جا زندگی کنم، جایی که برکت‌ها بی‌وقفه جاری‌اند، حتی وقتی طوفان‌ها اطرافم می‌غرند، ایمن بمانم. از تو می‌خواهم مرا به این امنیت هدایت کنی و مرا در خودت استوار گردانی تا با آرامشی که از محبت تو می‌آید، در برابر امواج مقاومت کنم.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و ستایش می‌کنم که مرا بر صخره‌ای شکست‌ناپذیر قرار دادی و به کسانی که با دلی باز با تو راه می‌روند، امنیت و شادی وعده دادی؛ استوار در اراده تو. پسر محبوبت شاهزاده و نجات‌دهنده ابدی من است. شریعت قدرتمند تو دلیل آرامش من است. نمی‌توانم از اندیشیدن به احکام زیبایت دست بکشم. در نام گرانبهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.