«حتی اگر از درهٔ سایهٔ مرگ بگذرم، از هیچ بدی نخواهم ترسید، زیرا تو با من هستی؛ عصای تو و چوبدستی تو مرا تسلی می‌دهند» (مزامیر ۲۳:۴).

روح مطیع برای ایمن بودن به شرایط وابسته نیست؛ بلکه به خداوند وابسته است. هنگامی که همه‌چیز در اطرافش نامطمئن به نظر می‌رسد، همچنان استوار می‌ماند، زیرا هر موقعیت، چه خوب و چه بد، را به فرصتی برای افکندن خویش در آغوش خدا تبدیل کرده است. ایمان، اعتماد و تسلیم برای چنین روحی فقط مفاهیم نیستند، بلکه نگرش‌هایی روزانه‌اند. و همین است که ثبات حقیقی می‌آورد: زندگی کردن برای خشنود ساختن خدا، به هر قیمتی که باشد. هنگامی که این تسلیم واقعی باشد، هیچ بحرانی نمی‌تواند قلبی را که در ارادهٔ پدر آرام گرفته است متزلزل کند.

این روحِ وقف‌شده و متمرکز، وقت خود را با حواس‌پرتی‌ها یا بهانه‌ها هدر نمی‌دهد. او با هدفی روشن زندگی می‌کند: اینکه به‌طور کامل از آنِ آفریدگار باشد. ازاین‌رو، همه‌چیز برای خیر او با یکدیگر همکاری می‌کند. نور او را به ستایش می‌کشاند؛ تاریکی او را به اعتماد کردن سوق می‌دهد. رنج او را از حرکت بازنمی‌دارد؛ بلکه به پیش می‌راند. شادی او را فریب نمی‌دهد؛ بلکه او را به شکرگزاری هدایت می‌کند. چرا؟ زیرا او دریافته است که خدا می‌تواند همه‌چیز ــ مطلقاً همه‌چیز ــ را برای نزدیک‌تر کردن او به خود به کار گیرد، به شرط آنکه همچنان از شریعت نیرومند او اطاعت کند.

اگر نزدیکی به آفریدگار خواستهٔ شماست، پس پاسخ پیش روی شماست: اطاعت کنید. نه فردا؛ نه زمانی که همه‌چیز آسان‌تر شود. همین اکنون اطاعت کنید. هرچه به فرمان‌های خداوند وفادارتر باشید، آرامش، حفاظت و هدایت بیشتری را تجربه خواهید کرد. این همان کاری است که شریعت خدا انجام می‌دهد ــ شفا می‌بخشد، محافظت می‌کند و به سوی نجات هدایت می‌نماید. هیچ دلیلی برای به تعویق انداختن آن وجود ندارد. همین امروز آغاز کنید و ثمرهٔ اطاعت را بچشید: رهایی، برکت و زندگی جاودان در مسیح عیسی. ــ اقتباس‌شده از ویلیام لاو. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: پدر، تو را شکر می‌کنم، زیرا امنیت روح من به آنچه در اطرافم رخ می‌دهد وابسته نیست، بلکه به اطاعت من از ارادهٔ تو وابسته است. تو در زمان‌های روشنایی پناهگاه من و در زمان‌های تاریکی تکیه‌گاه من هستی. به من بیاموز که هر لحظه از زندگی‌ام را به فرصتی تازه برای افکندن خویش در دستان تو، با ایمان و اعتماد، تبدیل کنم.

خداوندا، می‌خواهم به‌طور کامل از آنِ تو باشم. مبادا هیچ‌چیز در این جهان مرا از حضور تو منحرف کند، و وفاداری‌ام به شریعت تو، حتی در روزهای دشوار، همواره پایدار بماند. قلبی استوار به من عطا کن که در فرمان‌های تو امن‌ترین راه را ببیند. مبادا دیگر این تسلیم را به تأخیر بیندازم. یاری‌ام کن تا با شادی و استواری اطاعت را برگزینم.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و می‌ستایم، زیرا لنگر جان‌های وفاداری. پسر محبوبت، شاهزاده و نجات‌دهندهٔ جاودان من است. شریعت نیرومند تو همچون دیواری تسخیرناپذیر است که از قلبی که از تو اطاعت می‌کند محافظت می‌نماید. فرمان‌های تو رودهای آرامشی هستند که به سوی زندگی جاودان جاری می‌شوند. در نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«ای خداوند، راه‌های خود را به من بشناسان؛ طریق‌های خویش را به من بیاموز» (مزامیر ۲۵:۴).

هیچ چیز به اندازه نخستین زمزمه‌های صدای خدا در قلبمان پاک و تأثیرگذار نیست. در چنین لحظاتی، وظیفه روشن است؛ بدون سردرگمی و بدون ذره‌ای تردید. اما اغلب، ما آنچه را ساده است پیچیده می‌کنیم. اجازه می‌دهیم احساسات، ترس‌ها یا خواسته‌های شخصی بر سر راه قرار گیرند و در نتیجه، وضوح هدایت الهی را از دست می‌دهیم. شروع می‌کنیم به «در نظر گرفتن»، «تأمل کردن»، «کمی بیشتر صبر کردن»… در حالی که در واقع فقط به دنبال بهانه‌ای هستیم تا اطاعت نکنیم. اطاعتِ به‌تأخیر‌افتاده، در عمل نافرمانیِ پنهان است.

خدا ما را در تاریکی رها نکرده است. از زمان عدن، او به‌روشنی نشان داده است که از مخلوقاتش چه انتظاری دارد: وفاداری، اطاعت و تقدس. شریعت قدرتمند او راهنمای خوشبختی حقیقی است. اما قلب سرکش می‌کوشد استدلال کند، در کتاب‌مقدس دست ببرد و خطا را توجیه کند؛ و بدین‌گونه وقت را از دست می‌دهد. خدا فریب نمی‌خورد. او قلب را می‌بیند. او از درون انسان آگاه است. و کسانی را که از اطاعت سر باز می‌زنند برکت نمی‌دهد. برکت از آنِ کسانی است که تسلیم می‌شوند؛ کسانی که می‌گویند: «نه اراده من، بلکه اراده تو، ای خداوند.»

اگر خواهان آرامش هستید، اگر می‌خواهید احیا شوید و هدفی حقیقی بیابید، تنها یک راه وجود دارد: اطاعت. منتظر نباشید احساس کنید آماده‌اید؛ منتظر نباشید همه‌چیز را درک کنید؛ فقط آغاز کنید. اطاعت را آغاز کنید و با قلبی صادق از فرمان‌های آفریدگار پیروی کنید. خدا این آمادگی را خواهد دید و به سوی شما خواهد آمد. او رنجتان را سبک خواهد کرد، قلبتان را دگرگون خواهد ساخت و شما را نزد پسر محبوبش خواهد فرستاد تا بخشش و نجات را بیابید. زمان تردید به پایان رسیده است. زمان اطاعت اکنون است. ــ اقتباس‌شده از فردریک ویلیام رابرتسون. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: پدر جاودان، سپاسگزارم که هنوز با دل کسانی سخن می‌گویی که با صداقت تو را می‌جویند. صدای تو برای کسانی که خواهان اطاعت‌اند روشن است. دیگر نمی‌خواهم آنچه را خداوند به من نشان داده است با استدلال‌های انسانی توجیه کنم یا به تأخیر بیندازم. قلبی فروتن به من عطا کن که بی‌درنگ به هدایت تو پاسخ دهد. به من بیاموز تا زمانی که دعوتت هنوز تازه است اطاعت کنم، پیش از آنکه احساساتم در حقیقت تو دخالت کنند.

خداوندا، اعتراف می‌کنم که بارها با خودم صادق نبوده‌ام و کوشیده‌ام نافرمانی‌ام را با بهانه‌ها توجیه کنم. اما امروز با قلبی شکسته در حضورت می‌ایستم. می‌خواهم اراده و غرور خود را کنار بگذارم و با ترس و محبت در راه‌های تو گام بردارم. مرا در شریعت خود هدایت کن، برای انجام هرآنچه فرمان داده‌ای به من نیرو ببخش و با حقیقت خود مرا پاک ساز.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و می‌ستایم، زیرا عادل، مقدس و تغییرناپذیری. پسر محبوبت شاهزاده و نجات‌دهنده جاودان من است. شریعت قدرتمند تو همچون فانوسی روشن در میان تاریکی است که وفاداران را در راه‌های حیات هدایت می‌کند. فرمان‌های تو همچون سنگ‌هایی استوار زیر پا هستند که کسانی را که به تو اعتماد دارند استوار می‌سازند و راه آرامش حقیقی را آشکار می‌کنند. به نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«خدای جاودان پناهگاه توست و بازوان جاودان او تو را نگه می‌دارند» (تثنیه ۳۳:۲۷).

لحظاتی هست که تنها چیزی که نیاز داریم، آرامش است؛ آرامشی فراتر از بدن که به جان برسد. و در همین جایگاه است که بازوان جاودان خدا ما را در آغوش می‌گیرند. هیچ تصویری قدرتمندتر از این برای مراقبت الهی وجود ندارد: بازوانی که هرگز خسته نمی‌شوند، هرگز دست نمی‌کشند و هرگز رها نمی‌کنند. حتی هنگامی که سنگینی نبردها و تردیدها را تحمل می‌کنیم، او با مهربانی کسانی را که اطاعت را برگزیده‌اند، نگه می‌دارد. بازوان خداوند پناه، نیرو و زندگی هستند؛ اما تنها برای کسانی که مطابق اراده او زندگی می‌کنند.

وعده آرامش و مراقبت برای همه نیست؛ برای وفاداران است. خدا خود را آشکار می‌کند و فیض خویش را بر کسانی فرو می‌ریزد که فرمان‌های او را نگاه می‌دارند. شریعت قدرتمند او زمین حاصلخیزی است که نیکویی‌اش در آن سکونت دارد، و بیرون از آن چیزی جز اندوه باقی نمی‌ماند. هنگامی که تصمیم می‌گیرید مطابق این شریعت زندگی کنید، حتی در میان دشواری‌ها، نشان می‌دهید که تنها به او وابسته‌اید؛ و این امر قلب پدر را عمیقاً شاد می‌کند. اطاعت زبانی است که او می‌فهمد؛ عهدی است که به آن وفا می‌کند.

پس دفعه بعد که احساس خستگی یا گم‌گشتگی کردید، به یاد آورید: بازوان جاودانی برای وفاداران گشوده شده‌اند. این بازوان نه‌تنها تسلی می‌بخشند، بلکه قدرت ادامه دادن نیز عطا می‌کنند. خداوند سرکش را نگه نمی‌دارد؛ او مطیع را نگه می‌دارد. او کسانی را که از شریعتش لذت می‌برند، هدایت و تقویت می‌کند. اطاعت کنید، اعتماد کنید، و خواهید دید: آرامشی که از جانب خداوند می‌آید واقعی است، آرامش عمیق است، و محبتی که او بر عزیزانش می‌ریزد جاودان و شکست‌ناپذیر است. ـ اقتباس از آدلین د. ت. ویتنی. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: پدر محبوب، چه گران‌بهاست دانستن اینکه بازوان جاودان تو کسانی را که از تو اطاعت می‌کنند، نگه می‌دارند. در روزهای دشوار و شب‌های سکوت، این مراقبت توست که مرا حفظ می‌کند و وفاداری توست که مرا تازه می‌سازد. سپاسگزارم که مرا در حضور خود دربر می‌گیری و نشان می‌دهی کسانی که فرمان‌هایت را نگاه می‌دارند، هرگز تنها نخواهند بود. به من بیاموز که در تو آرام بگیرم، با قلبی استوار در اطاعت.

خداوندا، در من آن ترس مقدس را تازه کن که به وفاداری می‌انجامد. هر غرور و هر میل به پیمودن راه‌های خودم را از من دور کن. من انتخاب می‌کنم تو را خشنود سازم. می‌خواهم در راستی گام بردارم، زیرا می‌دانم برکت تو در همان‌جاست که آشکار می‌شود. باشد که زندگی من گواهی زنده باشد بر اینکه پیروی از شریعت تو تنها راه رسیدن به آرامش حقیقی و نجات حقیقی است.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و می‌ستایم، زیرا برای عادلان پناهگاهی و برای سرکشان آتشی سوزان هستی. پسر محبوبت، شاهزاده و نجات‌دهنده جاودان من است. شریعت قدرتمند تو همچون دیواری از عدالت است که از ترسندگان تو محافظت می‌کند و کسانی را که تو را خوار می‌شمارند، رد می‌کند. فرمان‌های تو همچون ستارگانی ثابت در آسمان‌اند: استوار، تغییرناپذیر و سرشار از جلال. به نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«دعا کنید تا خداوند، خدای شما، به ما نشان دهد چه باید بکنیم و به کجا برویم» (ارمیا ۴۲:۳).

شادی چیزی نیست که با تلاش انسانی به دست آید یا با پندهای توخالی بر دیگران تحمیل شود. شادی پیامد طبیعی انتخاب‌های درست است؛ انتخاب‌هایی که همیشه با خواسته‌های لحظه‌ای سازگار نیستند، اما خدا را خشنود می‌کنند. لذت زودگذر شاید وسوسه‌انگیز باشد، اما در پایان همیشه بهای سنگینی مطالبه می‌کند. در مقابل، اطاعت، هرچند مستلزم چشم‌پوشی باشد، آرامش، معنا و بیش از همه، تأیید الهی را به همراه دارد. هنگامی که به‌جای انگیزه‌های خود، پیروی از صدای خدا را انتخاب می‌کنیم، گامی به سوی شادی واقعی، پایدار و جاودان برمی‌داریم.

اینجاست که فرمول خدا وارد می‌شود: اطاعت از شریعت قدرتمند او. شاید برای برخی قدیمی به نظر برسد، اما راز شادی حقیقی است. خدا از ما چیزی ناممکن نمی‌خواهد. فرمان‌های او بار نیستند، بلکه محافظت‌اند؛ راه‌های امنی برای جان‌های صادق. آنچه او از ما انتظار دارد، تنها گام نخست است؛ تصمیم به اطاعت. هنگامی که این گام با ایمان و صداقت برداشته شود، او وارد عمل می‌شود. او نیرو می‌بخشد، دلگرم می‌کند و پشتیبانی می‌نماید. خدا هرگز کسی را که راه اطاعت را برمی‌گزیند، رها نمی‌کند.

و پایان این سفر چیست؟ باشکوه است. پدر ما را همراهی می‌کند، برکت می‌دهد، درها را می‌گشاید، زخم‌ها را شفا می‌بخشد، سرگذشت ما را دگرگون می‌کند و ما را به بزرگ‌ترین هدیه، یعنی عیسی، نجات‌دهنده‌مان، رهنمون می‌شود. هیچ چیز با شادیِ زندگی در عهد با خدا، و انجام فرمان‌های او با شادی و اعتماد، قابل مقایسه نیست. این فرمول در دسترس ماست و کارآمد است. اطاعت کنید تا ببینید. ــ اقتباس‌شده از جورج الیوت. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: پدر، از تو سپاسگزارم که راه شادی حقیقی را از ما پنهان نکرده‌ای. می‌دانم جهان میان‌بُرهایی عرضه می‌کند که خوب به نظر می‌رسند، اما تنها کلام تو امن است. امروز از لذت زودگذری که مرا از تو دور می‌کند، چشم می‌پوشم و اطاعت از تو را برمی‌گزینم، زیرا باور دارم اراده تو همیشه بهتر است. به من بیاموز که به فرمول تو اعتماد کنم، حتی زمانی که دل من متزلزل می‌شود.

خداوندا، اعتراف می‌کنم که به یاری تو نیاز دارم. گاهی خواهش‌های جسم بلندتر سخن می‌گویند، اما نمی‌خواهم برده آنها زندگی کنم. می‌خواهم آزاد باشم؛ آزاد برای اطاعت، آزاد برای خشنود ساختن تو، آزاد برای زندگی در مشارکت با تو. در من دلی استوار بیافرین که تو را بیش از خواسته‌های خود دوست بدارد. باشد که این اطاعت مرا به طرح و حضور تو نزدیک‌تر کند.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و می‌ستایم، زیرا راهی چنین روشن برای شادی حقیقی آشکار کرده‌ای. پسر محبوبت، شاهزاده و نجات‌دهنده جاودان من است. شریعت قدرتمند تو همچون عطری آسمانی است که جان را پاک می‌کند و زندگی را از هدف سرشار می‌سازد. فرمان‌های تو مانند پرتوهای خورشیدند که دل را گرم می‌کنند و هر گام را در میان تاریکی روشن می‌سازند. به نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«همه راه‌های خداوند برای کسانی که عهد و شهادت‌های او را نگاه می‌دارند، رحمت و راستی است» (مزامیر ۲۵:۱۰).

اگر خداوند ما را در جایگاهی مشخص و با چالش‌هایی خاص قرار داده است، به این دلیل است که می‌خواهد همان‌جا از طریق زندگی ما جلال یابد. هیچ چیز تصادفی نیست. بسیاری اوقات می‌خواهیم فرار کنیم، شرایط را تغییر دهیم و منتظر بمانیم تا همه‌چیز حل شود و سپس اطاعت کنیم. اما خداوند ما را فرا می‌خواند که همین حالا، دقیقاً در جایی که هستیم، اطاعت کنیم. جایگاه درد، ناکامی و مبارزه، همان مذبحی است که می‌توانیم وفاداری خود را به او تقدیم کنیم. و هنگامی که در میان سختی‌ها اطاعت را انتخاب می‌کنیم، پادشاهی خداست که در همان‌جا با قدرت آشکار می‌شود.

افرادی هستند که در دلسردی دائمی زندگی می‌کنند و در چرخه‌های رنج گرفتارند و گمان می‌کنند همه‌چیز از دست رفته است. اما حقیقت ساده و دگرگون‌کننده است: آنچه کم است، نیرو، پول یا شناخت و اعتبار نیست؛ بلکه اطاعت است. اطاعت از شریعت قدرتمند خدا؛ این راز مردان و زنانی است که در تاریخ کتاب مقدس اثرگذار بودند. مسئله نبودِ مبارزه‌ها نبود، بلکه حضور وفاداری بود. وقتی اطاعت می‌کنیم، خدا عمل می‌کند. وقتی اطاعت می‌کنیم، او مسیر تاریخ زندگی ما را تغییر می‌دهد.

امروز می‌توانید این تغییر را تجربه کنید. لازم نیست همه‌چیز را درک کنید یا همه امور را حل‌وفصل کرده باشید. کافی است در دل خود تصمیم بگیرید از فرمان‌های خداوند اطاعت کنید. همان‌گونه که برای ابراهیم، موسی، داوود، یحیی تعمیددهنده و مریم رخ داد، خداوند شروع به عمل در زندگی شما خواهد کرد. او شما را آزاد خواهد ساخت، برکت خواهد داد و بیش از همه، شما را به سوی عیسی خواهد فرستاد تا بخشش و نجات را بیابید. اطاعت، راه است. -اقتباس از جان همیلتون تام. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: خداوند، خدای من، اعتراف می‌کنم که همیشه راه‌های تو را درک نمی‌کنم، اما اعتماد دارم که همه‌چیز هدفی دارد. می‌دانم جایگاهی که امروز در آن هستم تصادفی نیست. بنابراین از تو می‌خواهم به من کمک کنی تا حتی در شرایط دشوار نیز وفادار و مطیع باشم. مبادا فرصت‌هایی را که خداوند به من می‌دهد تا پادشاهی تو را از طریق زندگی‌ام آشکار کنم، هدر دهم.

ای پدر محبوب، هر دلسردی و هر کوری روحانی را از من دور کن. قلبی مطیع به من عطا کن که آماده باشد حتی هنگامی که دشوار است، اراده تو را به انجام رساند. دیگر نمی‌خواهم در دایره‌ها سرگردان باشم یا در رکود زندگی کنم. می‌خواهم در هدف تو زندگی کنم و تغییری را تجربه کنم که تنها کلام تو می‌تواند پدید آورد.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و به خاطر اینکه پدری چنین حکیم و رحیم هستی، تو را می‌ستایم. حتی هنگامی که درک نمی‌کنم، تو برای من در کار هستی. پسر محبوب تو، شاهزاده و نجات‌دهنده جاودان من است. شریعت قدرتمند تو همچون رودخانه‌ای از عدالت است که پاک می‌کند، نیرو می‌بخشد و به سوی حیات هدایت می‌کند. فرمان‌های تو در جهانی تاریک، مسیرهایی از نور و راهنمایانی کامل برای کسانی هستند که می‌خواهند در تو زندگی کنند. به نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«عادلان فریاد برمی‌آورند، و خداوند می‌شنود و آنان را از تمامی تنگی‌هایشان می‌رهاند.» (مزامیر ۳۴:۱۷).

در میان روزمرگی پرشتاب، به‌راحتی ممکن است آنچه را واقعاً اهمیت دارد نادیده بگیریم: مشارکت‌مان با خدا. اما ای برادر یا خواهر عزیز، فریب نخورید؛ بدون زمانی باکیفیت با خداوند، تقدس‌یافتگی وجود ندارد. این مشارکت روزانه تجملی برای افراد فوق‌روحانی نیست، بلکه نیازی برای همه ماست. در همین مشارکت است که نیروی ادامه دادن، حکمت تصمیم‌گیری و آرامش تحمل کردن را می‌یابیم. و همه این‌ها با یک انتخاب آغاز می‌شود: اطاعت. پیش از آنکه در دعا به دنبال کلمات زیبا یا در مراقبه به دنبال آرامش باشیم، باید آماده باشیم از آنچه خدا پیش‌تر بر ما آشکار کرده است اطاعت کنیم.

فایده‌ای ندارد که بخواهیم مراحل را پشت سر بگذاریم. اطاعت از فرمان‌های خداوند زائده‌ای بر ایمان نیست؛ بلکه خودِ بنیاد آن است. بسیاری گمان می‌کنند می‌توانند به شیوه خودشان با خدا رابطه داشته باشند و دستورهای او را نادیده بگیرند، گویی او پدری آسان‌گیر است که هر چیزی را می‌پذیرد. اما کلام روشن است: خدا خود را بر کسانی آشکار می‌کند که از او اطاعت می‌کنند. هنگامی که با اعمالی concrete نشان می‌دهیم اراده او را جدی می‌گیریم، او پاسخ می‌دهد. او دل‌های مطیع را نادیده نمی‌گیرد؛ برعکس، به‌سرعت عمل می‌کند تا ما را شفا دهد، دگرگون سازد و به سوی عیسی هدایت کند.

اگر خواهان زندگی‌ای دگرگون‌شده هستید، باید از اطاعت آغاز کنید. می‌دانم آسان نیست. گاهی به معنای دست کشیدن از چیزی است که دوست داریم یا روبه‌رو شدن با انتقاد دیگران. اما هیچ پاداشی بزرگ‌تر از احساس حضور نزدیک خدا و عمل کردن او با قدرت در زندگی‌مان نیست. او در میان سرکشی خود را آشکار نمی‌کند، بلکه در تسلیم صادقانه آشکار می‌شود. هنگامی که انتخاب می‌کنیم اطاعت کنیم، حتی وقتی همه چیز را درک نمی‌کنیم، آسمان به حرکت درمی‌آید. و درست در همین‌جا فرایند تقدس‌یافتگی واقعاً آغاز می‌شود؛ با اعمال وفادارانه‌ای که دل پدر را لمس می‌کنند. -اقتباس از هنری ادوارد منینگ. اگر خداوند اجازه دهد، تا فردا.

با من دعا کنید: پدر عزیز، در این جهان پر از حواس‌پرتی‌ها و فشارها، اعتراف می‌کنم که باید به مرکز بازگردم: به حضور تو. کمکم کن اطاعت را نخستین گام سفر روزانه‌ام قرار دهم. مبادا با شکل‌های توخالی دینداری خود را فریب دهم؛ بلکه دلم همیشه آماده باشد با صداقت از فرمان‌های تو پیروی کند. به من بیاموز زمانی را که با تو می‌گذرانم در اولویت قرار دهم و اراده تو را با هیچ چیز در این جهان معامله نکنم.

خداوندا، مرا نیرومند ساز تا با وفاداری زندگی کنم، حتی وقتی این به معنای برخلاف جریان شنا کردن باشد. می‌دانم تو از کسانی خشنود می‌شوی که از صمیم قلب از تو اطاعت می‌کنند، و من می‌خواهم چنین کسی باشم: کسی که با رفتارهایش، نه فقط با کلماتش، دل تو را شاد می‌کند. مرا شکل بده، دگرگونم کن، از هرگونه لجاجت روحانی رهایم ساز و به سوی مشارکت حقیقی با خودت هدایت کن؛ همان مشارکتی که تازه می‌کند و بازمی‌گرداند.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و می‌ستایم، زیرا وفادار، عادل و شکیبا هستی. حکمت تو کامل است و راه‌های تو از راه‌های من بلندترند. پسر محبوب تو، شاهزاده و نجات‌دهنده جاودانی من است. شریعت قدرتمند تو همچون چشمه‌ای از نور در میان تاریکی است که راه زندگی را آشکار می‌کند. فرمان‌های تو همچون جواهرات گران‌بهایی هستند که روح را می‌آرایند و به آرامش حقیقی هدایت می‌کنند. به نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«خداوند پیشاپیش تو خواهد رفت؛ او با تو خواهد بود، تو را ترک نخواهد کرد و رهایت نخواهد ساخت؛ نترس و هراسان مباش» (تثنیه ۳۱:۸).

وقتی زندگی بیش از حد سنگین به نظر می‌رسد، به یاد داشته باشید: شما با هیچ چیز به‌تنهایی روبه‌رو نیستید. خداوند هرگز کسانی را که از آنِ او هستند ترک نمی‌کند. حتی وقتی او را نمی‌بینید، دست او همچنان استوار است و شما را از میان دشواری‌ها هدایت می‌کند. به‌جای آنکه اجازه دهید درد یا ترس شما را غرق کند، جان خود را به این اطمینان بسپارید که او کنترل امور را در دست دارد. آنچه امروز تحمل‌ناپذیر به نظر می‌رسد، در زمان مناسب به دست او به چیزی نیکو تبدیل خواهد شد. او در پشت صحنه با کمال کار می‌کند، و ایمان شماست که حتی زمانی که همه‌چیز در اطراف فروپاشیده به نظر می‌رسد، شما را استوار نگه خواهد داشت.

اما آیا تا به حال از خود پرسیده‌اید که این کاری که خدا در زندگی شما انجام می‌دهد، دقیقاً چیست؟ پاسخ ساده و تغییرناپذیر است: خدا شما را به اطاعت از شریعت قدرتمند خود هدایت می‌کند. این همان کاری است که او در همه کسانی که حقیقتاً او را دوست دارند انجام می‌دهد. او کسی را مجبور نمی‌کند، بلکه کسانی را که دلشان آماده شنیدن است، با محبت جذب می‌کند. و برای چنین کسانی، شریعت باشکوه خود را آشکار می‌سازد؛ شریعتی که دگرگون می‌کند، آزاد می‌سازد، محافظت می‌کند، برکت می‌دهد و به سوی نجات هدایت می‌کند. از طریق اطاعت است که مخلوق شروع به درک هدف خود می‌کند.

و هنگامی که این تصمیم برای اطاعت گرفته می‌شود، همه‌چیز تغییر می‌کند. خداوند این جان وفادار را نزد پسر خود می‌فرستد، و سرانجام زندگی معنا پیدا می‌کند. خلأ از میان می‌رود، جهت و راهنمایی پدیدار می‌شود، و دل با آرامش به حرکت درمی‌آید. به همین دلیل، در این زندگی هیچ‌چیز مهم‌تر از شنیدن صدای خدا و پیروی از هر فرمانی نیست که او به‌وسیله پیامبران و عیسی آشکار کرده است. این راهی باریک، اما امن است. در پایان آن، زندگی جاودان قرار دارد. -آیزاک پنینگتون. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: خداوند، خدای من، هنگامی که زندگی سنگین به نظر می‌رسد و گام‌هایم می‌لرزد، کمکم کن به یاد داشته باشم که تو با من هستی. حتی وقتی چشمانم تو را نمی‌بینند، می‌خواهم اعتماد کنم که دست تو با محبت و وفاداری مرا هدایت می‌کند. مگذار درد یا ترس بر من چیره شود. ایمانم را نیرومند کن تا حتی در میان طوفان‌ها استوار بمانم. می‌دانم هیچ‌چیز از کنترل تو خارج نیست و تو از هر دشواری برای شکل دادن به من و هدایت کردنم به سوی اراده‌ات استفاده می‌کنی.

ای پدر، کاری را که در زندگی‌ام انجام می‌دهی بر من آشکار کن. می‌دانم این کار با اطاعت از شریعت مقدس تو آغاز می‌شود؛ همان شریعت قدرتمندی که دگرگون می‌کند، آزاد می‌سازد، محافظت می‌کند و نجات می‌دهد. می‌خواهم دلی فروتن در برابر صدای تو داشته باشم، آماده شنیدن و مشتاق اطاعت. هر غرور و هر مقاومتی را از من دور کن و شادی زندگی کردن مطابق فرمان‌هایت را به من عطا فرما. می‌دانم در همین راه است که آرامش، هدف و جهت حقیقی را خواهم یافت.

ای خداوند، مرا نزد پسر محبوبت هدایت کن. باشد که وفاداری‌ام به تو مرا به شناخت عمیق‌تر نجات‌دهنده برساند؛ همان کسی که به زندگی معنا می‌بخشد و درهای ابدیت را می‌گشاید. مگذار هرگز از این راه باریک منحرف شوم، بلکه با پایداری، محبت و تسلیم کامل در آن گام بردارم. به نام عیسی، آمین.

«همه در برابر خداوند خاموش باشید» (زکریا ۲:۱۳).

به‌ندرت در درون ما سکوتی کامل برقرار است. حتی در آشفته‌ترین روزها نیز همیشه زمزمه‌ای از بالا به گوش می‌رسد ــ صدای خدا، آرام و پیوسته، که می‌کوشد ما را هدایت، تسلی و راهنمایی کند. مشکل این نیست که خدا سکوت می‌کند، بلکه شتاب، هیاهو و حواس‌پرتی‌های دنیا این زمزمهٔ الهی را خفه می‌کنند. آن‌قدر سرگرم تلاش برای حل همه‌چیز به شیوهٔ خودمان هستیم که فراموش می‌کنیم بایستیم، گوش بسپاریم و تسلیم شویم. اما هنگامی که آشوب فروکش می‌کند و یک گام به عقب برمی‌داریم ــ وقتی سرعت خود را کم می‌کنیم و می‌گذاریم دل آرام شود ــ آن‌گاه می‌توانیم بشنویم خدا همیشه چه می‌گفته است.

خدا درد ما را می‌بیند. او هر اشک و هر رنجی را می‌شناسد و از اینکه به ما آرامش ببخشد خشنود می‌شود. اما شرطی وجود دارد که نمی‌توان آن را نادیده گرفت: او هرگز با قدرت به نفع کسانی عمل نخواهد کرد که بر نافرمانی از آنچه با چنین روشنی آشکار کرده است اصرار می‌ورزند. فرمان‌هایی که خداوند به‌وسیلهٔ پیامبرانش و نیز از طریق عیسی در انجیل‌ها عطا کرده است، جاودانه، مقدس و غیرقابل‌مذاکره‌اند. خوار شمردن آنها یعنی قدم گذاشتن به سوی تاریکی، حتی اگر گمان کنیم در مسیر درست هستیم. نافرمانی ما را از صدای خدا دور می‌کند و رنج را عمیق‌تر می‌سازد.

اما راه اطاعت همه‌چیز را تغییر می‌دهد. هنگامی که وفادار بودن را انتخاب می‌کنیم ــ وقتی صدای خداوند را می‌شنویم و با شجاعت از آن پیروی می‌کنیم ــ برای عمل آزادانهٔ او در زندگی‌مان جا باز می‌کنیم. در همین خاک حاصلخیز وفاداری است که خدا رهایی می‌کارد، برکت‌ها را فرو می‌ریزد و راه نجات را در مسیح آشکار می‌کند. خود را فریب ندهید: تنها کسی صدای خدا را می‌شنود که اطاعت می‌کند. تنها کسی آزاد می‌شود که تسلیم ارادهٔ او گردد. و تنها کسی نجات می‌یابد که در جادهٔ باریک اطاعت از قانون قدرتمند خدای متعال گام بردارد. ــ فردریک ویلیام فابر. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: خداوندا، در میان هیاهوی این دنیا و آشفتگی افکار خودم، به من بیاموز هر چیزی را که مانع شنیدن صدایت می‌شود خاموش کنم. می‌دانم که تو از سخن گفتن بازنمی‌ایستی ــ ثابت‌قدم، وفادار و حاضر هستی ــ اما من بارها در حواس‌پرتی‌ها گم می‌شوم. به من کمک کن آرام‌تر شوم، در حضورت درنگ کنم و زمزمهٔ آرام روحت را که با محبت مرا هدایت می‌کند تشخیص دهم. مبادا از صدایت بگریزم، بلکه آن را بیش از هر صدای دیگری خواهان باشم.

پدر، اعتراف می‌کنم که اراده‌ات به‌روشنی، از طریق پیامبران و پسر محبوبت، آشکار شده است. و می‌دانم تا زمانی که فرمان‌هایت را نادیده می‌گیرم، نمی‌توانم از تو هدایت، تسلی یا برکت بخواهم. مگذار خودم را فریب دهم و گمان کنم از تو پیروی می‌کنم، در حالی که از قانونت نافرمانی می‌کنم. به من دلی فروتن، استوار و وفادار عطا کن ــ دلی آمادهٔ اطاعت بی‌قیدوشرط و پیمودن جادهٔ باریکی که به حیات می‌انجامد.

خداوندا، آزادانه در من عمل کن. حقیقتت را در قلبم بکار، با روحت آبیاری کن و وفاداری، آرامش و نجات را در من به ثمر برسان. باشد که زندگی من خاکی حاصلخیز برای عمل تو باشد و اطاعت، «آری» روزانهٔ من به اراده‌ات. سخن بگو، خداوندا ــ می‌خواهم تو را بشنوم، می‌خواهم از تو پیروی کنم. به نام عیسی، آمین.

«بنابراین، اگر به‌خاطر انجام ارادهٔ خدا رنج می‌کشید، همچنان به انجام آنچه درست است ادامه دهید و جان خود را به آن‌کس که شما را آفریده است بسپارید، زیرا او امین است» (اول پطرس ۴:۱۹).

خود را در دردتان گرفتار نکنید. هرچقدر هم واقعی و سنگین به نظر برسد، از آن‌کس که می‌تواند شما را رهایی بخشد بزرگ‌تر نیست. اندوه، ترس و رنج‌های این دنیا می‌کوشند دید شما را بربایند و باعث شوند همه‌چیز از دست‌رفته به نظر برسد. اما راهی بهتر وجود دارد. به‌جای تمرکز بر رنج، چشمان خود را بلند کنید و به فراسوی آن بنگرید. خدا فقط مبارزهٔ شما را نمی‌بیند؛ او می‌داند چگونه از آن برای خیر شما استفاده کند. رهایی‌بخش شما بر هر چیزی که امروز ناممکن به نظر می‌رسد قدرت دارد.

پاسخ مشکلات زندگی در نظریه‌های انسانی یا پندهای رهبرانی نیست که دستورهای از پیش آشکارشدهٔ خدا، یعنی قوانین مقدس و جاودانهٔ او، را رد می‌کنند. هر دشواری، بدون استثنا، هنگامی راه‌حل می‌یابد که با تمام دل خود تسلیم قانون قدرتمند آفریدگار شویم. در اطاعتی که تنها کسی آن را می‌شناسد که تصمیم گرفته اطاعت کند، قدرتی واقعی، عمیق و دگرگون‌کننده وجود دارد. جانی که خود را با ارادهٔ خدا هماهنگ می‌کند، نیرویی تازه، آرامشی غیرمنتظره و راهنمایی‌ای می‌یابد که هیچ‌کس بر زمین هرگز نمی‌تواند ارائه دهد.

پس بی‌دلیل رنج نکشید. رد کردن مداخلهٔ آفریدگار یعنی همچنان در تاریکی گام برداشتن، درحالی‌که نور در برابر شما روشن است. همین امروز تصمیم بگیرید استادان دروغینی را که به‌طور ظریف بر ضد فرمان‌های خداوند موعظه می‌کنند رد کنید و با صداقت به اطاعت بازگردید. از هر فرمانی که خدا به پیامبران خود و به عیسی در انجیل‌ها سپرده است پیروی کنید. این راه شفا، رهایی و زندگی جاودان است. راه دیگری وجود ندارد. -آیزاک پنینگتون. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: خداوندا، امروز تمام درد خود را به تو می‌سپارم. می‌دانم که واقعی است، اما اعتراف می‌کنم که قدرت تو بسیار بزرگ‌تر از هر رنجی است که ممکن است احساس کنم. دیگر نمی‌خواهم با نگاه کردن به رنج‌ها زندگی کنم یا اندوه و ترس مرا هدایت کنند. می‌خواهم چشمانم را بلند کنم و دست درازشدهٔ تو را ببینم که آماده است مرا رهایی بخشد. تو رهایی‌بخش من هستی و اعتماد دارم که حتی در مبارزاتی که درک نمی‌کنم نیز در کار هستی.

ای پدر، به من کمک کن پندهای دنیا و رهبرانی را که بر ضد قانون تو سخن می‌گویند رد کنم. به من بیاموز به دستورهای تو که از طریق پیامبران و عیسی آشکار شده‌اند اعتماد کنم، زیرا می‌دانم پاسخ هرآنچه با آن روبه‌رو هستم در آنهاست. می‌خواهم با ایمان و صداقت از هر فرمانی که آشکار کرده‌ای اطاعت کنم. حتی وقتی دشوار باشد، حتی وقتی تنها به نظر برسد، بگذار قلبم در راه‌های تو استوار بماند.

ای روح‌القدس، با نور خود مرا هدایت کن. هرگونه مقاومت، فریب و سرکشی را از من دور کن. اکنون که حقیقت را می‌دانم، مبادا دیگر در تاریکی گام بردارم. به من نیرو بده تا با وفاداری، گام‌به‌گام پیش بروم، تا روزی که چهرهٔ تو را ببینم و برای همیشه تو را بپرستم. به نام عیسی، آمین.

«کسانی که نام تو را می‌شناسند، بر تو توکل می‌کنند؛ زیرا تو، ای خداوند، هرگز کسانی را که تو را می‌جویند ترک نمی‌کنی» (مزامیر ۹:۱۰).

جان‌هایی که بیش از همه در صمیمیت با خدا رشد می‌کنند، همان‌هایی هستند که پشت عذرها پنهان نمی‌شوند. آنان در گذشته گرفتار نمی‌مانند و وقت خود را با شکایت از شرایط هدر نمی‌دهند. برعکس، با بصیرت روحانی به گذشته می‌نگرند و درمی‌یابند که حتی در دوران‌های دشوار نیز خدا آنجا حضور داشت؛ نزدیک می‌شد، فرا می‌خواند و دست خود را دراز می‌کرد. این افراد خطاهای خود را انکار نمی‌کنند، اما از آنها نیز به‌عنوان سپر استفاده نمی‌کنند. آنان آن‌قدر فروتن هستند که بپذیرند شکست خورده‌اند، بارها برکات را نادیده گرفته‌اند و نشانه‌های خدا را خوار شمرده‌اند.

این همان نوع قلبی است که دعوت روح‌القدس را به‌روشنی می‌شنود. قلبی که خود را توجیه نمی‌کند، بلکه تسلیم می‌شود؛ بهانه نمی‌جوید، بلکه هدایت می‌طلبد. این جان با شناخت جایگاه خود به‌عنوان مخلوق درمی‌یابد که برکت، رهایی و نجات تنها از راه اطاعت به دست می‌آیند؛ اطاعت از همان قوانینی که پدر به اسرائیل سپرد و عیسی نیز با زندگی و تعالیم خود تأیید کرد که ابدی، عادلانه و نیکو هستند.

این جان‌ها با استدلال‌های دروغین فریب نمی‌خورند و در برابر رهبرانی که بر ضد شریعت مقدس خدا موعظه می‌کنند سر فرود نمی‌آورند. آنان می‌دانند که نافرمانی هرگز راه برکت نبوده و نخواهد بود. ازاین‌رو، با ایمان و شجاعت، با تمام توان به سوی آفریدگار بازمی‌گردند و تصمیم می‌گیرند اطاعت کنند؛ هر بهایی که داشته باشد. زیرا می‌دانند تنها یک راه به زندگی می‌انجامد: وفاداری به پدر، که در هر فرمانی که او به ما داده است آشکار می‌شود. این همان راهی است که روح‌القدس به فروتنان و مطیعان نشان می‌دهد. -جیمز مارتینو. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: خداوندا، امروز با قلبی گشوده و فروتن در حضورت می‌ایستم. دیگر نمی‌خواهم پشت عذرها پنهان شوم یا شکست‌هایم را با استدلال‌های پوچ توجیه کنم. می‌دانم که در بسیاری از لحظات، برکاتت را نادیده گرفتم، نشانه‌هایت را خوار شمردم و در جهت مخالف اراده‌ات گام برداشتم. اما اکنون، با صداقت، به خطاهایم اعتراف می‌کنم و تسلیم دعوت تو می‌شوم.

ای روح‌القدس، با روشنی با من سخن بگو. نمی‌خواهم در برابر صدایت مقاومت کنم یا قلبم را سخت سازم. به من بیاموز از قوانینی اطاعت کنم که پدر به قوم خود آشکار کرد و عیسی نیز با زندگی‌اش تأیید نمود. می‌خواهم در این راه مقدس گام بردارم، حتی اگر جهان آن را رد کند و حتی اگر آسایش، تأیید یا امنیت خود را از دست بدهم. اراده تو از هر چیز دیگری بهتر است.

خداوندا، مرا از تعالیم دروغینی که شریعتت را خوار می‌شمارند رهایی ده. به من بصیرت بده تا خطا را تشخیص دهم، شجاعت بده تا در برابر دروغ بایستم و نیرو عطا کن تا در حقیقت استوار بمانم. باشد که زندگی‌ام با وفاداری به پدر، در هر اندیشه، رفتار و انتخاب، شناخته شود. در هر گام به من نشان بده که آرامش حقیقی، رهایی حقیقی و نجات حقیقی در اطاعت است و هیچ چیز ارزشمندتر از بودن در مرکز اراده تو نیست. به نام عیسی، آمین.