«به سوی خدای متعال فریاد خواهم زد، به سوی خدایی که همه چیز را برای من انجام می‌دهد. او از آسمان یاری خود را می‌فرستد و مرا نجات می‌دهد» (مزامیر ۵۷:‏۲-۳).

آیا تا به حال فکر کرده‌اید که این خدا بود که شما را تا همین لحظه رسانده است؟ نه شما، نه تصادف، و قطعاً نه دشمن. این او، خداوند بود که شما را در این زمان و این لحظه قرار داد. و اگر آماده نیستید تا با آنچه خدا برایتان آماده کرده روبرو شوید، بدانید که برای هیچ چیز دیگری که فکر می‌کنید بهتر است نیز آماده نخواهید بود. بازگشت به گذشته، آرزوی عقب رفتن زمان یا رؤیاپردازی درباره روزهای آسان‌تر بی‌فایده است. خدا شما را به این لحظه آورده تا شما را شکل دهد، تا به شما بیاموزد که به او وابسته باشید، نه به خودتان.

اکنون بیایید درباره معنای عملی این موضوع صحبت کنیم. اگر روزهای آسان گذشته‌اند، به این دلیل است که خدا می‌خواهد از روزهای سخت استفاده کند تا شما را جدی‌تر، متمرکزتر و وابسته‌تر به خود کند. اما حقیقتی وجود دارد که بسیاری سعی می‌کنند آن را نادیده بگیرند: شما نمی‌توانید در نقشه کامل خدا زندگی کنید اگر مایل به اطاعت از کلام او نباشید. موضوع این نیست که شما چه چیزی را درست یا مناسب می‌دانید؛ بلکه درباره آن چیزی است که خدا در کتاب مقدس آشکار کرده است. او دستورات خود را کاملاً روشن گذاشته، اما بیشتر ما آن‌ها را نادیده می‌گیریم و فکر می‌کنیم می‌توانیم راه خود را بسازیم. فریب نخورید: روزهای سخت فرصتی است برای آموختن اعتماد به خدا، اما این اعتماد فقط زمانی می‌آید که تصمیم بگیرید مطابق فرمان او زندگی کنید.

و این مهم‌ترین نکته است: بدون اطاعت، مشارکت با خدا وجود ندارد. بی‌فایده است که خواهان برکات، حفاظت یا هدایت خدا باشید اگر مایل نیستید شریعت او را دقیقاً همان‌طور که داده شده پیروی کنید. خدا معامله نمی‌کند، او انعطاف‌پذیر نیست، او نیمه‌راه را نمی‌پذیرد. اگر می‌خواهید در نقشه کامل او برای خود زندگی کنید، باید دست از نادیده گرفتن دستورات بردارید و شروع به اطاعت از آن‌ها کنید، هر قیمتی که داشته باشد. وقتی این کار را انجام دهید، نه تنها با شجاعت با چالش‌های این زمان روبرو می‌شوید، بلکه صمیمیتی با خدا را تجربه می‌کنید که نافرمانان هرگز نخواهند شناخت. پس امروز تصمیم بگیرید: از فرار کردن از آنچه خدا شما را به آن فراخوانده دست بردارید و شروع به اطاعت از کلام او کنید. اینگونه است که نیرو، هدف و مشارکت واقعی با خداوند را خواهید یافت. – اقتباس از جِی. دی. موریس. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، حقیقت این است که اغلب خود را در حال پرسش می‌یابم که چگونه به این لحظه رسیده‌ام، بارها فکر می‌کنم که به خاطر قدرت خودم، شانس یا حتی اشتباه بوده است. اما امروز اعتراف می‌کنم که این تو بودی، و فقط تو، که مرا تا اینجا، در این زمان و این لحظه آوردی تا اراده‌ات را در زندگی‌ام به انجام رسانی. اعتراف می‌کنم که گاهی آرزو می‌کنم به گذشته بازگردم، رؤیای روزهای آسان‌تر را داشته باشم یا تصور کنم که برای چیز دیگری آماده‌تر بودم، اما اکنون می‌فهمم که این لحظه هدیه توست تا مرا شکل دهی، تا به من بیاموزی که به تو وابسته باشم نه به خودم.

ای پدر من، امروز از تو می‌خواهم که به من حکمت و نیرو بدهی تا چالش‌های این زمان را بپذیرم، و بفهمم که روزهای سخت ابزار تو برای جدی‌تر، متمرکزتر و وابسته‌تر شدن به توست. به من بیاموز که در نقشه کامل تو زندگی کنم، و بدانم که این امر مستلزم اطاعت وفادارانه از کلام توست، نه ایده‌ها یا راحتی‌های خودم. از تو می‌خواهم که ارزش پیروی از دستوراتت را همان‌گونه که هستند به من نشان دهی، بدون اینکه آن‌ها را نادیده بگیرم یا بخواهم راه خودم را بسازم، تا بتوانم با تمام دل به تو اعتماد کنم.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و ستایش می‌کنم که مرا به صمیمیتی عمیق با خود فرا می‌خوانی، صمیمیتی که برای کسانی است که اطاعت از اراده‌ات را انتخاب می‌کنند و با نیرو، هدف و مشارکت واقعی با تو با چالش‌ها روبرو می‌شوند. پسر محبوب تو شاهزاده و نجات‌دهنده ابدی من است. شریعت قدرتمند تو بنیانی است که مرا استوار نگه می‌دارد، نوری جاودان که گام‌هایم را هدایت می‌کند. دستورات تو زنجیره‌های محبت‌اند که مرا به تو پیوند می‌دهند، نغمه‌ای از عدالت که در جانم می‌سراید. در نام گرانبهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«چشمانم را به سوی کوه‌ها برمی‌افرازم و می‌پرسم: یاری من از کجا خواهد آمد؟ یاری من از جانب خداوند است، که آسمان و زمین را آفرید» (مزامیر ۱۲۱:۱-۲).

آیا تا به حال خود را در حال نگاه کردن به “کوه‌های” زندگی‌ات دیده‌ای و پرسیده‌ای: «یاری من از کجا خواهد آمد؟» شاید چشمانت بر چیزی دوخته شده که بزرگ، قوی و قدرتمند به نظر می‌رسد – چه پول باشد، چه افراد بانفوذ، یا حتی نیروی خودت. می‌دانم، طبیعی است که بخواهیم به آنچه محکم به نظر می‌رسد تکیه کنیم. اما حقیقت اینجاست: همه این کوه‌ها همچون موم در برابر خداوندِ تمامی زمین ذوب خواهند شد. تکیه بر آنچه گذراست، سودی ندارد؛ چیزی که امروز کوه است، فردا ممکن است دره شود. خداوند به تو می‌گوید: «نگاهت را از اطراف بردار و به من بنگر! من منبع حقیقی یاری تو و نیروی شکست‌ناپذیرت هستم.»

اکنون، فکر کن این موضوع در عمل چه معنایی دارد. بله، ما به کمک نیاز داریم – برای جان، برای جسم، برای چالش‌های روزمره. اما این کمک از کجا می‌آید؟ نه از بزرگان زمین، نه از ثروت، نه از آنچه چشمگیر به نظر می‌رسد. همه اینها شکننده و موقتی است. یاری حقیقی، که هرگز ناکام نمی‌ماند، از جانب خداوند، آفریننده آسمان‌ها و زمین می‌آید. و اینجاست که نکته‌ای مهم تفاوت ایجاد می‌کند: این یاری، این برکات و محافظت، برای کسانی قطعی است که به او وفادارند و انتخاب می‌کنند مطابق اراده‌اش زندگی کنند. اعتماد به خدا فقط یک احساس نیست، بلکه جایگاه و تصمیمی است که او را تنها امید خود قرار دهی.

و می‌دانی چه اتفاقی می‌افتد وقتی دست از چنگ زدن به “کوه‌ها” برمی‌داری و به خدا می‌چسبی؟ آرامشی را تجربه می‌کنی که قابل توصیف نیست، امنیتی که به شرایط وابسته نیست. خدا وعده داده است که نیازهایت را در این زمین برآورده کند و تو را از طریق عیسی، نجات‌دهنده‌مان، به آسمان ببرد. اما این وعده مخصوص خادمان وفادار اوست که بر کلامش استوار می‌مانند و از شریعتش اطاعت می‌کنند. نمی‌توان برکت‌ها را خواست بدون آنکه به شیوه او زندگی کرد. پس امروز انتخاب کن: از تکیه بر امور گذرا دست بردار و تصمیم بگیر فقط به خداوند اعتماد کنی. از کلامش اطاعت کن، و خواهی دید که یاری از سوی خدایی می‌آید که از هر کوهی بزرگ‌تر است. – اقتباس از ه. مولر. تا فردا، اگر خداوند بخواهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، حقیقت این است که اغلب از خود می‌پرسم: «یاری من از کجا خواهد آمد؟» اعتراف می‌کنم که بارها چشمانم بر آنچه بزرگ و محکم به نظر می‌رسد، بر آنچه راه‌حل مشکلاتم می‌نماید، دوخته می‌شود. اما امروز اعتراف می‌کنم که همه این کوه‌ها شکننده و موقتی‌اند و آماده‌اند همچون موم در برابر تو، خداوند تمامی زمین، ذوب شوند. به من بیاموز که دست از جستن یاری در امور گذرا بردارم و فقط به تو بنگرم، منبع حقیقی یاری و نیروی شکست‌ناپذیرم.

ای پدر من، امروز از تو می‌خواهم که به من کمک کنی تا اعتمادم را بازنگری کنم، چشمانم را از آنچه شکننده و موقتی است بردارم و بر تو بدوزم. به من حکمت عطا کن تا بفهمم یاری حقیقی – برای جانم، جسمم و چالش‌های روزانه‌ام – از بزرگان این جهان نمی‌آید، بلکه از توست که هرگز شکست نمی‌خوری. از تو می‌خواهم مرا تقویت کنی تا انتخاب کنم مطابق اراده تو زندگی کنم و همچون خادم وفادارت جای گیرم تا بتوانم برکات و محافظتت را دریافت کنم. به من بیاموز که فقط با احساسات، بلکه با رفتارهای استوار اطاعت از شریعت قدرتمندت به تو اعتماد کنم.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و ستایش می‌کنم که به من وعده داده‌ای آرامشی که قابل توصیف نیست و امنیتی که به شرایط وابسته نیست، نیازهایم را در این زمین برآورده می‌کنی و مرا به واسطه عیسی، امیدم، به آسمان هدایت می‌کنی. پسر محبوب تو شاهزاده و نجات‌دهنده ابدی من است. شریعت قدرتمند تو پایه‌ای است که امیدم را نگه می‌دارد، شعله‌ای زنده که راه مرا روشن می‌کند. احکام تو ریسمان‌های محبت‌اند که مرا به سوی تو می‌کشند، سمفونی فیضی که در جانم طنین‌انداز است. در نام گرانبهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«و قوم به یوشع گفتند: ما به خداوند، خدای خود خدمت خواهیم کرد و از او اطاعت خواهیم نمود» (یوشع ۲۴:۲۴).

این جمله‌ای که قوم به یوشع گفتند زیباست، اما حقیقت این است که بسیاری از ما تمام عمر خود را صرف گفتن حرف‌های زیبا می‌کنیم بدون اینکه هرگز تصمیمی واقعی بگیریم. ما مانند هیئتی هستیم که شواهد را می‌شنود، بررسی می‌کند، فکر می‌کند، اما هرگز رأی نهایی را اعلام نمی‌کند. به اطراف نگاه می‌کنیم، هزاران گزینه را در نظر می‌گیریم، به امکانات مختلف فکر می‌کنیم، اما هرگز موضع نمی‌گیریم. و می‌دانی چه اتفاقی می‌افتد؟ زندگی‌مان بی‌هدف و بدون جهت می‌گذرد، بدون نقطه عطف و بدون لحظه‌ای برای تغییر. دوست من، زندگی برای انتظار ابدی برای «چیزی» که هرگز نمی‌رسد، آفریده نشده است. خدا تو را فرا می‌خواند تا تصمیم بگیری، تا تردید را کنار بگذاری و یک بار برای همیشه انتخاب کنی که برای او زندگی کنی.

حالا بیایید درباره آنچه اتفاق می‌افتد وقتی تصمیم نمی‌گیری صحبت کنیم. گویی زندگی‌ات تبدیل به فرار و شتابی بی‌معنا می‌شود، به جای آنکه مأموریتی قدرتمند و پر از هدف باشد. آیا تا به حال قایقی بدون سکان دیده‌ای؟ آن قایق هر جا که امواج ببرند می‌رود، بدون اینکه هرگز به بندری امن برسد. دقیقاً همین‌طور زندگی می‌کنیم وقتی تصمیم قاطع برای پیروی از خدا نمی‌گیریم. روزهایمان را به امید وقوع معجزه‌ای می‌گذرانیم، اما حقیقت این است که هیچ چیز تغییر نمی‌کند تا زمانی که خودت تغییر نکنی. و اینجاست که رازی نهفته است که می‌تواند همه چیز را دگرگون کند: تصمیم به اطاعت از خدا، به هر قیمتی که باشد، همان چیزی است که تو را بر زمین محکم می‌نشاند. وقتی با تمام وجودت به خدا «بله» می‌گویی، فقط یک انتخاب نکرده‌ای – بلکه در را به روی قدرت آسمان‌ها در زندگی‌ات باز می‌کنی.

و می‌دانی چه اتفاقی می‌افتد وقتی این تصمیم را می‌گیری؟ تو شکست‌ناپذیر می‌شوی. منظورم قدرت انسانی نیست، بلکه نیرویی ماورایی است که مستقیماً از جانب خدا می‌آید. وقتی تصمیم می‌گیری بدون سازش و معامله، مطیع اراده خداوند باشی، واقعاً فردی مبارک و تحت حفاظت پدر و پسر، عیسی مسیح می‌شوی. این تصمیم همه چیز را تغییر می‌دهد: دیدگاهت، اولویت‌هایت، آرامشت. دیگر اسیر امواج زندگی نیستی و شروع به حرکت با هدف و جهت می‌کنی، به سوی سرنوشتی غنی و باشکوه که خدا برایت آماده کرده است. پس دیگر دودل نباش! امروز روز تصمیم گرفتن برای خدمت به خداوند و اطاعت از او با تمام قلب است. این همان انتخابی است که قدرت، حفاظت و برکات بی‌پایان را به زندگی‌ات می‌آورد. -برگرفته از جِی. جَویت. تا فردا، اگر خداوند بخواهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، حقیقت این است که اغلب خودم را در حال بیان نیت‌های زیبا برای خدمت به تو می‌بینم و می‌گویم که راه تو را دنبال خواهم کرد، اما هرگز گامی محکم و متعهدانه برنمی‌دارم. اعتراف می‌کنم که بارها مانند کسی رفتار می‌کنم که همه گزینه‌ها را می‌سنجد، بی‌پایان به احتمالات فکر می‌کند و در آرزوی تغییر است، اما به نتیجه‌ای نمی‌رسد. به همین دلیل، زندگی‌ام سرگردان و بی‌هدف می‌شود، مانند کشتی گمشده‌ای که لحظه‌ای تعیین‌کننده برای تغییر ندارد. امروز می‌پذیرم که تو مرا فرا می‌خوانی تا این تردید را کنار بگذارم و یک بار برای همیشه، بدون تعویق بیشتر، کاملاً برای تو زندگی کنم.

ای پدر من، امروز از تو می‌خواهم که جسارت و اراده‌ای قوی به من عطا کنی تا تصمیمی روشن برای اطاعت از تو بگیرم، فارغ از هر هزینه‌ای. دیگر نمی‌خواهم وجودم جست‌وجویی بی‌هدف و اسیر شرایط باشد، مانند قایقی سرگردان بر امواج. به من بیاموز که قلبم را کاملاً به تو بسپارم تا زندگی‌ام به سفری هدفمند و هدایت‌شده توسط قدرت تو تبدیل شود. از تو می‌خواهم که روح تو مرا تقویت کند، بر زمینی استوار قرار دهد و مرا ابزاری برای نقشه‌ات بسازد تا نیروی آسمان را به واقعیت زندگی‌ام بیاورد.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و ستایش می‌کنم که مرا به زندگی‌ای استوار و شکست‌ناپذیر، سرشار از معنا و هدایت فرا می‌خوانی تا بتوانم با اطمینان به سوی آینده باشکوهی که برایم آماده کرده‌ای پیش بروم. پسر محبوب تو شاهزاده و نجات‌دهنده ابدی من است. شریعت پرقدرت تو صخره‌ای است که گام‌هایم را استوار می‌سازد، نوری درخشان که جانم را هدایت می‌کند. احکام تو شمع‌هایی هستند که قایقم را به سلامت پیش می‌برند، نغمه‌ای از نیرو که در وجودم طنین‌انداز است. در نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«بدون تقدیس هیچ‌کس خداوند را نخواهد دید» (عبرانیان ۱۲:۱۴).

آیا تا به حال فکر کرده‌اید که واقعاً دعا کردن برای تقدیس چه معنایی دارد؟ اغلب این واژه را به‌راحتی به زبان می‌آوریم، گویی چیزی سبک و آسان است، اما حقیقت این است که تقدیس هزینه بالایی دارد و باید آماده پرداخت آن باشیم. وقتی دعا می‌کنید تا تقدیس شوید، از خدا می‌خواهید شما را جدا کند، از میان دنیا بیرون آورد و در جایی قرار دهد که منافع شخصی، برنامه‌ها و حتی لذت‌های زمینی‌تان به‌طرز چشمگیری کاهش یابد. در عوض، خدا فضای بیشتری در زندگی‌تان اشغال می‌کند تا جایی که همه چیز در وجودتان – جسم، جان و روح – کاملاً متوجه او باشد. پس پیش از گفتن این دعا، از خود بپرسید: «آیا واقعاً آماده‌ام اجازه دهم خدا این کار را در من انجام دهد؟»

حالا بیایید درباره آنچه تقدیس واقعاً می‌طلبد صحبت کنیم. خودتان را فریب ندهید: تقدیس چیزی نیست که با جادو یا صرفاً با آرزو کردن اتفاق بیفتد. این امر نیازمند تمرکز شدید بر دیدگاه خداست و این یعنی هر بخش از زندگی‌تان باید به او سپرده شود. گویی خدا زنجیرهایی بر تمام وجودتان – افکارتان، خواسته‌هایتان، اعمالتان – می‌گذارد و می‌گوید: «این اکنون مال من است و فقط برای هدف من استفاده خواهد شد.» و این نکته‌ای است که بسیاری سعی می‌کنند نادیده بگیرند: تقدیس بدون اطاعت از کلام خدا وجود ندارد. نمی‌توانید از این بخش بگذرید! خدا در کتاب‌مقدس آنچه را که از ما انتظار دارد، آشکار کرده و پیروی از این دستورات راه جدا شدن برای اوست. تقدیس فرآیندی جدی است و خدا با آن شوخی ندارد.

و می‌دانید نتیجه زندگی به این شکل، پرداخت بهای تقدیس چیست؟ صمیمیت با خدا. وقتی از شریعت خدا اطاعت می‌کنید، فقط قوانین را اجرا نمی‌کنید؛ بلکه به فرزندی وفادار بدل می‌شوید، کسی که آن‌قدر به پدر نزدیک است که برکات، رهایی‌ها و در نهایت وعده حیات جاودان در مسیح عیسی را تجربه می‌کند. فریب نخورید که می‌توانید بدون اطاعت تقدیس داشته باشید – این یک توهم است. اطاعت از آنچه خدا قبلاً آشکار کرده، کلید زندگی جداشده، زندگی‌ای است که خدا را خشنود می‌سازد و هرآنچه او دارد دریافت می‌کند. – اقتباس از او. چیمبرز. تا فردا، اگر خداوند بخواهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، حقیقت این است که اغلب خود را در حال دعا برای تقدیس می‌بینم، گویی چیزی ساده است، بدون آنکه به هزینه واقعی جدا شدن برای تو، بیرون آمدن از میان دنیا و قرار گرفتن جایی که برنامه‌ها، خواسته‌ها و لذت‌های زمینی‌ام کاهش یابد، فکر کنم. امروز می‌پذیرم که این دعا سبک نیست و با گفتن آن، به تو اجازه می‌دهم فضای بیشتری در زندگی‌ام بگیری، تا همه وجودم – جسم، جان و روح – متوجه تو باشد. ای خداوند، کمکم کن این فرآیند را جدی بگیرم و از دعوت تو به زندگی مقدس فرار نکنم.

ای پدر من، امروز از تو می‌خواهم زنجیرهای محبتت را بر هر بخش از زندگی‌ام – افکارم، خواسته‌هایم، اعمالم – بگذاری و اعلام کنی: «این اکنون مال من است و برای هدف من استفاده خواهد شد.» به من بیاموز که بر دیدگاه تو تمرکز کنم و همه وجودم را به تو بسپارم. برای اطاعت از کلامت به من قوت بده، زیرا می‌دانم تقدیس بدون اطاعت ممکن نیست و راه جدا شدن برای تو در کتاب‌مقدس است. مرا هدایت کن، اصلاحم کن و دگرگونم ساز تا زندگی‌ای داشته باشم که تو را خشنود سازد.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و ستایش می‌کنم که مرا به صمیمیتی عمیق با خودت فراخوانده‌ای، به من فرصت داده‌ای تا فرزندی وفادار باشم و برکات، رهایی‌ها و وعده حیات جاودان در مسیح عیسی را تجربه کنم. پسر محبوبت شاهزاده و نجات‌دهنده ابدی من است. شریعت قدرتمندت فانوسی است که گام‌هایم را روشن می‌کند، رودی از عدالت که قلبم را پاک می‌سازد. احکامت ستارگانی هستند که سفرم را راهنمایی می‌کنند، سرودی از محبت در جانم. در نام گرانبهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«ابراهیم دوست خدا نامیده شد» (یعقوب ۲:۲۳).

آیا تا به حال به این فکر کرده‌اید که به چه معناست که کسی “دوست خدا” نامیده شود؟ به زندگی او نگاه کنید و حقیقتی غیرقابل مذاکره را دریابید: ابراهیم این عنوان را تصادفی یا صرفاً به خاطر نیت خوب به دست نیاورد. او در ایمان رشد کرد، بله، اما این ایمان از طریق اعتماد مطلق به خدا آزموده و شکل گرفت. اشتباه نکنید: خدا راه میان‌بری نمی‌پذیرد. او انتظار ندارد که شما مراحل را جا بزنید یا یک‌شبه به قله برسید، بلکه می‌خواهد قدم به قدم در مسیری که او تعیین کرده است حرکت کنید. هیچ راه دیگری برای رشد در ایمان وجود ندارد جز اعتماد کامل به خداوند و هدف کامل او.

اکنون، مکث کنید و درباره چالش‌هایی که ابراهیم با آن‌ها روبرو شد، تأمل نمایید. او به خاطر احساسات زیبا یا وعده‌های توخالی “پدر ایمان” نشد. او تا سرحد توان آزموده شد و بالاترین آزمون زمانی بود که خدا گفت: «پسرت را، یگانه پسرت را که دوستش داری، بگیر». بالا رفتن از کوه موریا یک انتخاب احساسی نبود، بلکه عملی از ایمان تزلزل‌ناپذیر بود. حتی با قلبی شکسته، ابراهیم به راه خود ادامه داد، زیرا می‌دانست که خوشنودی خدا بیش از کلمات می‌طلبد – اطاعت کامل از اراده او را می‌طلبد. خود را فریب ندهید: گرانبهاترین جواهرات با دقت تراشیده می‌شوند و خالص‌ترین طلا در شدیدترین آتش آزموده می‌شود. خدا از آزمایش‌ها استفاده می‌کند تا نشان دهد چه کسی واقعاً حاضر است بدون تردید یا بهانه به او اعتماد کند.

ایمان حقیقی عمل می‌طلبد، و بس. جایی برای چانه‌زنی یا توجیه در پیروی از خدا وجود ندارد. ابراهیم معامله نکرد، سؤال نپرسید، سعی نکرد نقشه‌های خدا را با فهم خود تطبیق دهد. او اعتماد کرد و اطاعت نمود، زیرا می‌دانست که اطاعت از شریعت خدا تنها راه رسیدن به صمیمیت واقعی با خالق است. می‌خواهی دوست خدا باشی؟ ایمانی می‌خواهی که در برابر هر آزمایشی مقاومت کند؟ پس، بدون تردید و بدون سازش، از فرمان‌های خداوند اطاعت کن. کلام خدا را بردار و هر دستور و هر تعلیم را با عزم راسخ زندگی کن. برای کسی که می‌خواهد با خدا راه برود، گزینه دیگری وجود ندارد. – اقتباس از لتی بی. کوومن. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، حقیقت دارد که دوست تو نامیده شدن عنوانی نیست که تصادفی داده شود، بلکه چیزی است که از طریق ایمان و اطاعت به دست می‌آید. می‌دانم که ابراهیم فقط با کلمات دوست تو شناخته نشد، بلکه چون بی‌قید و شرط به تو اعتماد کرد و هر دستوری که به او دادی، پیروی نمود. می‌خواهم از او بیاموزم و در ایمان رشد کنم، قدم به قدم در مسیری که برایم تعیین کرده‌ای حرکت کنم، بدون میان‌بر، بدون بهانه، فقط با اعتماد کامل به اراده تو.

پدرم، امروز از تو می‌خواهم که مرا برای روبرو شدن با آزمایش‌ها بدون تزلزل تقویت کنی. می‌دانم که ایمان حقیقی نظری نیست، بلکه عملی است، و طلا فقط از طریق آتش خالص می‌شود. نمی‌خواهم کسی باشم که فقط از ایمان سخن می‌گوید، بلکه کسی باشم که با اطاعت کامل عمل می‌کند، حتی زمانی که چالش‌ها بزرگ باشند. قلبی استوار به من بده، تا بتوانم در هر شرایطی به تو “بله” بگویم، بدون اینکه بخواهم اراده‌ات را با فهم خودم تطبیق دهم.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و ستایش می‌کنم زیرا انتخاب کردی با کسانی که از تو اطاعت می‌کنند، راه بروی. می‌دانم که بدون تسلیم کامل به شریعت تو، دوستی با تو ممکن نیست و به همین دلیل می‌خواهم هر فرمان تو را با غیرت و عزم زندگی کنم. شکر می‌کنم که مرا در راه ایمان هدایت می‌کنی و حضورت بزرگ‌ترین گنجی است که می‌توانم داشته باشم. بگذار زندگی‌ام این دوستی حقیقی را منعکس کند، دوستی‌ای که فقط بر پایه کلمات نیست، بلکه بر پایه اطاعتی تزلزل‌ناپذیر است. پسر محبوب تو شاهزاده و نجات‌دهنده ابدی من است. شریعت پرقدرت تو مانند مادری عزیز است که همیشه مرا با نیرو و ایمان تغذیه می‌کند. فرمان‌هایت را دوست دارم، زیرا منّایی هستند که قلب گرسنه‌ام را سیر می‌کنند. در نام گرانبهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«پس گاوهای زشت و لاغر هفت گاو زیبا و فربه را خوردند… خوشه‌های خشکیده هفت خوشه پُر و سالم را بلعیدند. آنگاه فرعون بیدار شد؛ این یک خواب بود» (پیدایش ۴۱:۴، ۷).

این خواب فرعون هشداری قدرتمند برای همه ما دارد: بهترین سال‌های زندگی ما، بزرگ‌ترین تجربیات روحانی و باشکوه‌ترین پیروزی‌ها می‌توانند توسط دوره‌هایی از نافرمانی و دوری از خدا بلعیده شوند. بسیاری خوب آغاز کردند، فتوحات روحانی بزرگی داشتند و ابزارهای قدرتمندی در دست خداوند بودند، اما اجازه دادند غفلت و بی‌هشیاری همه چیز را از بین ببرد. هیچ چیز غم‌انگیزتر از دیدن یک خادم خدا که جلال اطاعت و برکات الهی را تجربه کرده، اما اکنون مغلوب سردی روحانی و بی‌ثمر بودن در پادشاهی شده است، نیست.

اما این تراژدی می‌تواند و باید جلوگیری شود. تنها تضمین امنیت در برابر این افول روحانی، ارتباط تازه و مداوم با خداست. داشتن گذشته‌ای از وفاداری کافی نیست، بلکه باید هر روز در اطاعت زندگی کنیم. فقط کسی که رابطه‌ای پیوسته با پدر از طریق اطاعت از شریعت قدرتمند او دارد، استوار خواهد ماند و توسط زمان خشکی روحانی بلعیده نخواهد شد. گاوهای لاغر و خوشه‌های خشکیده جایی در زندگی کسی که به خداوند وفادار می‌ماند نخواهند داشت، زیرا خداوند کسانی را که مطابق اراده او گام برمی‌دارند، حمایت و تقویت می‌کند.

اگر می‌خواهیم از شکست روحانی جلوگیری کنیم، باید امروز و هر روز اطاعت را انتخاب کنیم. نمی‌توانیم به تجربیات گذشته تکیه کنیم، بلکه باید تعهدی مداوم و تازه با خدا و کلام او داشته باشیم. فقط این‌گونه می‌توانیم پربار و کامل بمانیم و پیوسته در حضور پدر و پسر رشد کنیم. – اقتباس از لتی بی. کوومن. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، حقیقت این است که بهترین لحظات زندگی روحانی من می‌تواند از دست برود اگر در حضورت هشیار نمانم. می‌دانم که داشتن گذشته‌ای از وفاداری کافی نیست؛ باید هر روز تعهدم را با تو تازه کنم تا ایمانم ضعیف نشود. به من بیاموز که در اطاعت پیوسته از شریعت مقدست زندگی کنم تا سال‌های خشکی و دوری هرگز بر من قدرت نیابند.

ای پدر من، امروز از تو می‌خواهم که قلبم را از غفلت روحانی حفظ کنی. نمی‌خواهم مغلوب سردی شوم و اجازه دهم نافرمانی برکاتی را که از تو دریافت کرده‌ام نابود کند. روحی هشیار و اشتیاقی سوزان برای جستجوی مداوم تو به من عطا کن. بگذار ایمانم بر تجربیات گذشته استوار نباشد، بلکه بر رابطه‌ای زنده و رو به رشد با تو، مبتنی بر اطاعت و محبت به اراده‌ات باشد.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و سپاس می‌گویم زیرا کسانی را که راه‌های تو را انتخاب می‌کنند، حمایت می‌کنی. شکر که در تو نیرو می‌یابم تا پایداری کنم و همچنان پربار بمانم. بگذار زندگی‌ام همیشه با وفاداری و ثبات در کلامت مشخص شود تا هیچ زمانی از خشکی مرا از تو دور نسازد. پسر محبوبت شاهزاده و نجات‌دهنده جاودان من است. شریعت قدرتمند تو هرگز مرا سردرگم نمی‌کند. احکام تو نغمه‌ای ملایم است که طوفان‌های وجودم را آرام می‌سازد. در نام گرانبهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«و ساموئيل از گفتن رؤيا به عیلی می‌ترسید» (اول سموئیل ۳:۱۵).

خدا اغلب با ما به شیوه‌هایی ظریف سخن می‌گوید، و اگر هوشیار نباشیم، ممکن است دچار سردرگمی شویم و تردید کنیم که آیا واقعاً صدای او را می‌شنویم یا نه. اشعیا اشاره کرد که خداوند با «دستی قوی» با او سخن گفت، که این نشان می‌دهد بسیاری اوقات خدا ما را از طریق فشار شرایط هدایت می‌کند. به جای مقاومت یا پرت شدن حواس، باید عادت کنیم بگوییم: «بفرما، ای خداوند». وقتی مشکلات پیش می‌آید و زندگی ما را به سمتی می‌کشاند، باید توقف کنیم و گوش فرا دهیم. خدا همیشه سخن می‌گوید، اما آیا ما آماده شنیدن هستیم؟

داستان سموئیل این اصل را به‌وضوح نشان می‌دهد. وقتی خدا با او سخن گفت، سموئیل با یک دوراهی روبرو شد: آیا باید آنچه را از خداوند دریافت کرده بود به نبی عیلی بگوید؟ این وضعیت یک آزمون اساسی اطاعت را آشکار می‌کند. بسیاری اوقات، دعوت خدا برای ما ممکن است دیگران را ناخشنود کند و وسوسه می‌شویم برای اجتناب از تعارض، تردید کنیم. اما سر باز زدن از اطاعت خداوند به خاطر ترس از رنجاندن یا ناخشنود کردن کسی، مانعی میان جان ما و خدا ایجاد می‌کند. سموئیل مورد احترام قرار گرفت زیرا اطاعتش بی‌چون‌وچرا بود؛ او منطق یا احساسات خود را بالاتر از صدای الهی قرار نداد.

صمیمیت با خدا، وضوح در هدایت و برکات مادی و روحانی تنها زمانی حاصل می‌شود که اطاعت، پاسخی خودکار به صدای خداوند گردد. لازم نیست منتظر ندای شنیدنی یا نشانه‌ای خارق‌العاده باشیم، زیرا خداوند قبلاً در کلام خود دستورات روشنی به ما داده است. همه چیز با احکامی آغاز می‌شود که او آشکار کرده است، و وقتی بی‌درنگ با «بفرما، ای خداوند!» پاسخ می‌دهیم، نشان می‌دهیم که آماده‌ایم در حقیقت گام برداریم و هر آنچه او برای ما دارد دریافت کنیم. – اقتباس از او. چیمبرز. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، حقیقت این است که تو همیشه سخن می‌گویی، اما اغلب توجه من پراکنده است و صدای تو را درک نمی‌کنم. می‌دانم که همیشه با صدایی رعدآسا سخن نمی‌گویی؛ بسیاری اوقات از شرایط و موقعیت‌ها برای هدایت من استفاده می‌کنی. به من بیاموز تا دلی هوشیار داشته باشم، آماده برای تشخیص هدایت تو، بدون تردید یا دودلی. بگذار نخستین واکنش من در هر موقعیتی همیشه این باشد که بگویم: «بفرما، ای خداوند، زیرا بنده‌ات می‌شنود.»

ای پدر من، امروز از تو می‌خواهم که به من شجاعت بدهی تا بدون ترس از پیامدها اطاعت کنم. همان‌گونه که سموئیل مجبور شد در لحظه‌ای دشوار پیام تو را برساند، می‌دانم که وفاداری من به تو نیز ممکن است دیگران را ناخشنود کند. اما نمی‌خواهم تردید کنم یا منطق خود را بالاتر از اراده تو قرار دهم. بگذار اطاعت من بی‌چون‌وچرا باشد تا هرگز میان جانم و حضورت مانعی ایجاد نکنم. کمکم کن راه‌های تو را بر هر نظر انسانی ترجیح دهم.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و ستایش می‌کنم زیرا اراده‌ات را به‌روشنی در کلامت آشکار ساخته‌ای. لازم نیست منتظر نشانه‌های خارق‌العاده باشم، زیرا احکام خود را به‌عنوان راهنما به من داده‌ای. سپاسگزارم که با پیروی وفادارانه از اراده‌ات، به صمیمیت با تو، وضوح در هدایت و همه برکاتی که برای مطیعان خود کنار گذاشته‌ای دست می‌یابم. پسر محبوب تو شاهزاده و نجات‌دهنده ابدی من است. شریعت نیرومند تو آوایی است که صلح را در قلبم طنین‌انداز می‌کند. احکام تو نغمه زندگی من است. من در نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«کسی که از آب و روح تولد نیابد، نمی‌تواند وارد پادشاهی خدا شود» (یوحنا ۳:۵).

وقتی عیسی درباره ورود به پادشاهی خدا سخن می‌گوید، منظور او صرفاً بهشت پس از مرگ نیست، بلکه آمدن پادشاهی به زمین و امتیاز زندگی در آن همین‌جا و همین‌اکنون است. بسیاری از مسیحیان به ایده یک بهشت آینده قانع می‌شوند، بی‌آنکه دریابند وعده خدا شامل یک تحول در زمان حال نیز می‌شود. ورود به پادشاهی یعنی مالک شدن هر آنچه خدا به ما وعده داده است: حضور دائمی او، سلطنت او بر زندگی ما و انجام اراده‌اش در ما و از طریق ما.

ورود به این پادشاهی به طور خودکار یا صرفاً با انتظار رخ نمی‌دهد. این ورود از طریق ایمانی زنده و فعال اتفاق می‌افتد، ایمانی که خود را در اطاعت نشان می‌دهد. خدا قوم خود را به یک باور منفعلانه دعوت نکرده، بلکه به تعهدی فعال نسبت به اراده‌اش فراخوانده است. کسی که می‌خواهد پادشاهی را تجربه کند، باید ایمان خود را با تسلیم کامل به اراده الهی نشان دهد. صرف انتظار برای برکات آینده کافی نیست؛ باید مطابق اصولی که خدا آشکار ساخته عمل کرد.

فرامین خدا در خود قدرتی دگرگون‌کننده دارند. هر که اطاعت را انتخاب کند، نه‌تنها هدایت، بلکه نیرو و اقتدار روحانی نیز خواهد یافت. این اطاعت به ما اجازه می‌دهد همین حالا وارد پادشاهی خدا شویم، وعده‌های او را در زندگی کنونی خود تجربه کنیم و نیز ورود به ابدیت را تضمین می‌کند. میان این دو جدایی نیست. کسی که در وفاداری به خدا زندگی می‌کند، از همین حالا شروع به بهره‌مندی از پادشاهی در زمین می‌کند، با همه برکاتی که به همراه دارد، و در زمان مقرر، وارث حیات جاودان خواهد شد. – اقتباس از ا. موری. تا فردا، اگر خداوند بخواهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، حقیقت دارد که پادشاهی تو فقط وعده‌ای برای آینده نیست، بلکه واقعیتی است که می‌توانم همین‌جا و همین‌اکنون در آن زندگی کنم. می‌دانم ورود به این پادشاهی یعنی اجازه دادن به حضور، اراده و سلطنت تو که در زندگی من برقرار شود. نمی‌خواهم فقط به انتظار بهشت قانع باشم، بلکه آرزو دارم امروز نیز از حضور کامل تو بهره‌مند شوم، زیر فرمان تو زندگی کنم و با وفاداری در راه‌های تو گام بردارم.

ای پدر من، امروز از تو می‌خواهم که به من ایمانی زنده عطا کنی که خود را در اطاعت کامل از اراده تو نشان دهد. می‌دانم که فقط ایمان داشتن کافی نیست؛ باید مطابق اصولی که آشکار ساخته‌ای عمل کنم. می‌خواهم ایمانم را نه فقط با کلام، بلکه با زندگی‌ام نشان دهم، با انتخاب اطاعت از فرامین تو و زیستن بر اساس حقیقت تو. دلی مطیع به من عطا کن که آماده باشد از همین حالا در پادشاهی تو گام بردارد و در هر قدم، صلح، قوت و مراقبت تو را تجربه کند.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و ستایش می‌کنم زیرا فرزندانت را به زندگی وفاداری و کمال در خودت دعوت کرده‌ای. سپاسگزارم که با اطاعت از تو، می‌توانم همین حالا از وعده‌های پادشاهی‌ات بهره‌مند شوم و بدانم که وفاداری امروز من مرا به حیات جاودان نیز خواهد رساند. پسر محبوب تو شاهزاده و نجات‌دهنده جاودانی من است. شریعت نیرومند تو چراغ وفادار من است که گام‌هایم را روشن می‌سازد. فرامین تو همچون سایه‌ای آرامش‌بخش زیر درخت صلح در گرمای نیمروز است. در نام گرانبهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«دعای شخص پارسا در عمل بسیار تأثیرگذار است» (یعقوب ۵:۱۶).

خداوند از هر جزئیات زندگی ما آگاه است. او دردهای ما را می‌بیند، اشک‌های ما را می‌شمارد و دقیقاً می‌داند با چه چیزی روبه‌رو هستیم. هیچ چیز را نمی‌توانیم از او پنهان کنیم، زیرا خود خداوند اجازه داده برخی آزمایش‌ها برای تعلیم دادن، تقویت کردن و نزدیک‌تر ساختن ما به خودش اتفاق بیفتد. اما با وجود اینکه او همه چیز را می‌داند، می‌خواهد که برای رهایی نزد او فریاد بزنیم، زیرا دعا راهی است که او برای ارتباط ما با فیض و رحمتش مقرر کرده است.

با این حال، صرفاً درخواست کردن کافی نیست؛ دعایی که خداوند به آن پاسخ می‌دهد دعای پارساست – کسی که در پی خشنود ساختن اوست و در اطاعت از احکامش زندگی می‌کند. زمانی که با فروتنی و قلبی واقعاً مصمم به اطاعت از هر آنچه او در کتاب مقدس به ما آموخته دعا می‌کنیم، درخواست ما شنیده و اجابت می‌شود. خداوند دعای فرزندان وفادار خود را رد نمی‌کند. او در گذشته قوم خود را بازسازی کرد و امروز نیز کسانی را که او را دوست دارند و این محبت را با اطاعت نشان می‌دهند، بازسازی می‌کند.

اگر این حقیقت است، چرا همین حالا این کار را نکنیم؟ چه چیزی مانع می‌شود که خود را کاملاً به خداوند بسپارید و به او اعتماد کنید؟ اطاعت از شریعت قدرتمند خدا را آغاز کنید، آنگاه دست خداوند را در زندگی خود و زندگی عزیزانتان خواهید دید. هیچ مانعی برای کسانی که با قلبی تسلیم و آماده برای پیروی از هر آنچه او آشکار کرده، در برابر خداوند قرار می‌گیرند، وجود ندارد. آرامشی که جستجو می‌کنید و پاسخ‌هایی که می‌خواهید، در زمان مقرر خواهند آمد – زیرا خداوند هرگز پارسایان را تنها نمی‌گذارد. -اقتباس از هنری مولر. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، حقیقت دارد که تو از هر جزئیات زندگی من آگاه هستی. دردهای مرا می‌بینی، اشک‌هایم را می‌شماری و دقیقاً می‌دانی با چه چیزی روبه‌رو هستم. می‌دانم که هیچ چیز از چشمان تو پنهان نیست و هر آزمایشی هدفی دارد: تعلیم دادن، تقویت کردن و نزدیک‌تر ساختن من به تو.

ای پدر من، امروز از تو می‌خواهم که به من بیاموزی با قلبی پارسا، صادق و پر از اطاعت دعا کنم. نمی‌خواهم فقط درخواست کنم، بلکه می‌خواهم طوری زندگی کنم که زندگی‌ام برای تو خوشایند باشد و با وفاداری از احکامت پیروی کنم. می‌دانم که دعای کسانی را که تو را دوست دارند و این محبت را از طریق اطاعت نشان می‌دهند، می‌شنوی و پاسخ می‌دهی. به من فروتنی عطا کن تا دستوراتت را بپذیرم و نیرویی بده تا بدون تردید از آن‌ها پیروی کنم و اطمینان داشته باشم که اراده تو کامل است.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و ستایش می‌کنم زیرا هرگز کسانی را که با صداقت تو را می‌جویند، تنها نمی‌گذاری. سپاسگزارم که آرامشی که می‌جویم و پاسخ‌هایی که انتظار دارم، در زمان تو خواهد آمد، زیرا تو در وفاداری به وعده‌هایت امین هستی. بگذار دعای من با زندگی‌ای تسلیم شده به تو همراه باشد تا بتوانم دست قدرتمند تو را در زندگی خود و عزیزانم ببینم. فرزند محبوب تو شاهزاده و نجات‌دهنده ابدی من است. شریعت قدرتمند تو سپر و شمشیر من در برابر حملات دشمن است. احکام تو همچون نسیم ملایمی است که افکارم را نوازش و آرام می‌کند. من در نام گرانبهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«بنابراین به شما می‌گویم: برای جان خود نگران نباشید» (متی ۶:۲۵).

این سخنان عیسی نه تنها توصیه‌ای دوستانه، بلکه دستوری است برای کسانی که حقیقتاً به پدر اعتماد دارند. نگرانی همچون جزر و مدی مداوم است که می‌کوشد هر آنچه خداوند در دل ما می‌گذارد را خفه کند. اگر نگران خوراک و پوشاک نباشیم، به زودی نگرانی‌های دیگری ظاهر می‌شوند – چه مربوط به پول، سلامتی یا روابط. هجوم اضطراب همیشگی است و مگر آنکه اجازه دهیم روح خدا ذهن ما را بالاتر از این نگرانی‌ها بلند کند، در این جریان غرق خواهیم شد و آرامش خود را از دست خواهیم داد.

هشدار عیسی شامل حال فرزندان حقیقی خداست. کسی که به خداوند تعلق ندارد، او را دوست ندارد و از دستوراتش پیروی نمی‌کند، کاملاً دلیلی برای زندگی با اضطراب دارد. اما کسانی که خدا را آن‌قدر دوست داشته‌اند که دستوراتش را پذیرفته و با شادی از آن‌ها پیروی می‌کنند، دلیلی برای ترس یا نگرانی ندارند. پدر از فرزندان وفادار خود مراقبت می‌کند و هیچ چیز بدون اجازه او به آن‌ها نمی‌رسد. اطاعت از دستورات خداوند نه تنها ما را با اراده او هماهنگ نگه می‌دارد، بلکه جایگاهی زیر سایه حمایت او برایمان تضمین می‌کند.

خداوند می‌خواهد ما را به خود نزدیک‌تر کند، ما را مطابق اراده‌اش شکل دهد و در نهایت، زندگی جاودان را در کنار خود به ما عطا کند. کسی که به پدر اعتماد دارد و از او اطاعت می‌کند، نیازی به زندگی با اضطراب ندارد، زیرا می‌داند همه چیز تحت کنترل اوست. آرامش حقیقی زمانی می‌آید که راه خود را به خداوند می‌سپاریم و با اطمینان زندگی می‌کنیم که او همه چیز را در زمان مناسب فراهم خواهد کرد. اضطراب برای کسانی است که دور از خدا زندگی می‌کنند؛ اما اعتماد برای کسانی است که در سایه حمایت مطیعان زندگی می‌کنند. – اقتباس از او. چمبرز. تا فردا، اگر خداوند بخواهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، حقیقت دارد که اضطراب می‌کوشد هر آنچه تو در قلبم می‌گذاری را خفه کند، اما تو به من دستور داده‌ای که نگران نباشم، زیرا کسانی که به تو اعتماد دارند، یقین به مراقبت تو دارند. می‌دانم که ذهنم اغلب به نگرانی‌های این زندگی مشغول می‌شود، اما نمی‌خواهم در این جریان غرق شوم. به من بیاموز افکارم را بالاتر از دغدغه‌های روزمره ببرم تا بتوانم به طور کامل در عنایت و وفاداری تو آرام بگیرم.

ای پدر من، امروز از تو می‌خواهم ایمانم را تقویت کنی تا مانند کسانی که تو را نمی‌شناسند و از راه‌های تو پیروی نمی‌کنند، زندگی نکنم. می‌دانم که فرزندان وفادار تو دلیلی برای ترس ندارند، زیرا زیر حمایت تو هستند و هیچ چیز بدون اجازه تو برایشان رخ نمی‌دهد. بگذار با تمام وجود اعتماد کنم که با زندگی در اطاعت از شریعت مقدس تو، امنیت و آرامش می‌یابم، زیرا تو مراقب هر جزئی از زندگی من هستی.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و ستایش می‌کنم زیرا بر همه چیز حاکم هستی و هرگز کسانی را که از تو اطاعت می‌کنند، رها نمی‌کنی. سپاسگزارم که آرامشی که از تو می‌آید، وابسته به شرایط نیست، بلکه از یقین به این است که تو همه چیز را با محبت و عدالت اداره می‌کنی. بگذار زندگی من با این اعتماد مشخص شود تا بدون ترس از فردا زندگی کنم، زیرا می‌دانم راه من در دستان تو ایمن است. فرزند محبوب تو شاهزاده و نجات‌دهنده ابدی من است. شریعت پرقدرت تو پایه‌ای استوار برای زندگی من است. هیچ چیز به شگفتی دستورات تو نیست. در نام گرانبهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.