«ای خدا، دلی پاک در من بیافرین و روحی استوار در درونم تازه ساز» (مزامیر ۵۱:۱۰)

کسی که واقعاً می‌خواهد با خدا گام بردارد، به رهاییِ گذشته یا وعده‌ای برای آینده بسنده نمی‌کند؛ می‌خواهد امروز و فردا نیز نجات یابد. و از چه چیزی؟ از آنچه هنوز در وجود ماست و با ارادهٔ خداوند مخالفت می‌کند. آری، حتی صادق‌ترین دل نیز در سرشت خود گرایش‌هایی دارد که با کلام خدا ناسازگارند. از همین روست که جانی که پدر را دوست دارد، برای رهاییِ پیوسته فریاد برمی‌آورد؛ رهایی روزانه از قدرت و حضور گناه.

در همین فریاد است که اطاعت از فرمان‌های مقدس خداوند نه‌فقط ضروری، بلکه حیاتی می‌شود. فیض پدر هنگامی آشکار می‌شود که لحظه‌به‌لحظه برمی‌گزینیم مطابق کلام او وفادارانه گام برداریم. دانستنِ آنچه درست است کافی نیست؛ باید به آن عمل کرد، ایستادگی کرد و گناهی را که پیوسته می‌کوشد همراهمان باشد، رد کرد. این تسلیم روزانه دل را شکل می‌دهد و آن را برای زندگی بر پایهٔ ارادهٔ حضرت اعلی نیرومند می‌سازد.

پدر، مطیعان را برکت می‌دهد و برای آمرزش و نجات نزد پسر می‌فرستد. در همین فرایندِ پیوستهٔ پاک‌شدن است که زندگی حقیقی با خدا را تجربه می‌کنیم. امروز برای این رهایی روزانه فریاد برآورید و با فروتنی و استواری در راه‌های خداوند گام بردارید. — برگرفته از نوشتهٔ جی. سی. فیلپات. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: خداوند، ای خدا، اعتراف می‌کنم که با وجود آنکه تو را شناخته‌ام، هنوز هر روز نیاز دارم نجات یابم. در من خواسته‌ها، اندیشه‌ها و رفتارهایی هست که تو را خشنود نمی‌کند و می‌دانم بدون یاری تو نمی‌توانم بر آنها چیره شوم.

کمکم کن از گناه بیزار باشم، از بدی بگریزم و در هر جزئی از روزم راه تو را برگزینم. به من نیرو بده تا حتی وقتی دلم سست می‌شود اطاعت کنم و با حضور همیشگی‌ات پاکم ساز.

ای خدای محبوبم، سپاسگزارم که نه‌تنها در گذشته نجاتم دادی، بلکه اکنون نیز به نجاتم ادامه می‌دهی. پسر محبوبت شاهزاده و نجات‌دهندهٔ جاودان من است. شریعت نیرومند تو چشمه‌ای است که درونم را می‌شوید و تازه می‌کند. فرمان‌هایت چراغ‌هایی هستند که تاریکی گناه را می‌زدایند. به نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.