«گام‌های انسان به دست خداوند هدایت می‌شوند؛ پس چگونه انسان می‌تواند راه خود را درک کند؟» (امثال ۲۰:۲۴).

اغلب اجازه می‌دهیم شکایت‌هایی دربارهٔ روزمرگی زندگی، سادگی نقشمان در جهان، یا نبود فرصت‌های بزرگ و قدردانی، ما را با خود ببرند. احساس می‌کنیم تلاش‌هایمان هدر می‌روند، گویی سال‌ها بی‌هدف سپری می‌شوند. وقتی چنین نگرشی را در پیش می‌گیریم، در عمل حضور مراقب پدری مهربان را که هر گام ما را هدایت می‌کند، انکار می‌کنیم. گویی می‌گوییم خدا ما را فراموش کرده است؛ گویی بهتر از او می‌دانیم چه نوع زندگی‌ای برایمان ایده‌آل است.

این نوع اندیشه از قلبی سرچشمه می‌گیرد که هنوز کاملاً تسلیم اطاعت از دستورهای خالق نشده است. تا زمانی که انسان قانون قدرتمند خدا را رد می‌کند، از سرچشمهٔ نور خود دور می‌ماند و این امر ناگزیر به نابینایی روحانی می‌انجامد. و در این تاریکی درونی، هرقدر هم تلاش کنیم، هرگز به‌روشنی نخواهیم دانست به کجا می‌رویم. بدون نور اطاعت، زندگی گیج‌کننده، ناامیدکننده و بی‌جهت به نظر می‌رسد. اما راهی برای رهایی وجود دارد و با یک تصمیم آغاز می‌شود: اطاعت.

وقتی با صداقت به فرمان‌های خداوند روی می‌آوریم، چیزی باشکوه رخ می‌دهد. تاریکی جای خود را به نور می‌دهد و سردرگمی به وضوح تبدیل می‌شود. با چشمان ایمان می‌بینیم و درمی‌یابیم که خدا هرگز ما را ترک نکرده است. او حتی در مسیرهای ساده و پنهان، با حکمت ما را هدایت می‌کند. در این بینش تازه، آرامش، آسودگی و اطمینان می‌یابیم که بهترین‌ها برای کسانی محفوظ است که وفادار می‌مانند. و مقصد نهایی این سفر که با اطاعت روشن شده است، باشکوه است: زندگی جاودان در مسیح عیسی، جایی که سرانجام همه‌چیز معنا خواهد یافت. -استاپفورد ای. بروک. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، تو را شکر می‌کنم، زیرا حتی هنگامی که دیدم محدود است و قلبم در شکایت‌های خاموش گم می‌شود، تو وفادار می‌مانی و با محبت گام‌هایم را هدایت می‌کنی. چه بسیار اوقات که روزمرگی‌ام را زیر سؤال بردم، از سادگی زندگی‌ام نالیدم یا خواهان قدردانی بودم و فراموش کردم که هر جزئیاتی تحت کنترل توست.

ای پدر من، امروز از تو می‌خواهم قلبی تسلیم به من عطا کنی؛ قلبی که هر شکایتی را کنار بگذارد و در اطاعت از دستورهای مقدس تو استوار بماند. مبادا دیگر در تاریکی نافرمانی گام بردارم، بلکه انتخاب کنم از نور قانون قدرتمند تو پیروی کنم. چشمانم را بگشا تا آنچه را که هم‌اکنون انجام می‌دهی، حتی وقتی درنمی‌یابم، به‌روشنی ببینم. به من آرامش عطا کن تا مسیرهای ساده را بپذیرم و نیرو ببخش تا وفادار بمانم، زیرا می‌دانم تو حتی پنهان‌ترین گام‌ها را نیز با حکمت هدایت می‌کنی.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و می‌ستایم، زیرا با اطاعت، همه‌چیز روشن و معنادار می‌شود. پسر محبوب تو، شاهزاده و نجات‌دهندهٔ جاودان من است. قانون قدرتمند تو همچون مشعلی افروخته در دل شب است که زیبایی مراقبتت را حتی در خاموش‌ترین دره‌ها آشکار می‌کند. فرمان‌های تو همچون قطب‌نماهای آسمانی هستند که با دقت مرا به سوی وعدهٔ زندگی جاودان هدایت می‌کنند؛ جایی که هر تلاشی پاداش خواهد یافت و سرانجام به هر پرسشی پاسخ داده خواهد شد. به نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«خردمندان در این باره بیندیشند و نیکویی خداوند را در نظر بگیرند» (مزامیر ۱۰۷:۴۳).

چه اصل نامرئی‌ای می‌تواند حتی در آشفته‌ترین لحظات طبیعت در کار باشد تا همه‌چیز به‌گونه‌ای به زیبایی ختم شود؟ پاسخ در ذات خود خداوند نهفته است: قدوسیت. زیبایی قدوسیت، رشته‌ای نامرئی است که در سراسر آفرینش امتداد دارد. خدای ما پاک، نیکو و بی‌نهایت محبت‌کننده است و هر اثر دست‌های او نشان شخصیت کاملش را با خود دارد. حتی خشن‌ترین رعد، متلاطم‌ترین دریا یا تیره‌ترین آسمان نیز زیبایی منحصربه‌فردی در خود دارد؛ زیرا همه‌چیز از اوست و به دست او شکل می‌گیرد. تمام طبیعت، با گوناگونی و پیچیدگی‌اش، بوم زنده‌ای است که دست آفریدگار بر آن نشانه‌های آشکاری از جلال خود بر جای گذاشته است.

این اندیشه قلب ما را از حرمت و آرامش سرشار می‌کند. دانستن اینکه قدوسیت خداوند نه‌تنها فرمانروایی می‌کند، بلکه زیبایی نیز می‌آفریند، شیوه نگاه ما به جهان را دگرگون می‌سازد. هیچ‌چیز خارج از کنترل نیست و هیچ‌چیز واقعاً تصادفی نیست. هر جزئی، حتی در خشک‌ترین محیط‌ها یا شدیدترین موقعیت‌ها، در شکل‌گیری یک شاهکار بزرگ سهیم است: آشکار ساختن زیبایی الهی. و شگفت‌انگیزتر اینکه ما انسان‌ها نیز آفریده شده‌ایم تا با همسو شدن با آفریدگار، همین زیبایی را بازتاب دهیم.

هنگامی که اطاعت از شریعت قدرتمند خدا را برمی‌گزینیم، میان آفریدگار و آفریده پیوندی پدید می‌آید. محبت خدا، آرامش او و قدوسیتش در ما ساکن می‌شوند. این اتحاد شادی‌ای چنان عمیق و استوار به همراه می‌آورد که فراتر از شرایط است؛ اطمینانی که همه‌چیز خوب است و اکنون و تا ابد خوب خواهد ماند. زیبایی‌ای که در آفرینش می‌بینیم، از آن پس در وجود ما نیز آشکار می‌شود. -جورج مک‌دونالد. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، حتی در آشفته‌ترین صحنه‌های آفرینش، قدوسیت تو همچنان اصل نامرئی‌ای است که همه‌چیز را استوار می‌سازد و به آن زیبایی می‌بخشد. رعدی که می‌ترساند، دریایی که می‌خروشد و آسمانی که تیره می‌شود، همگی چیزی از تو را آشکار می‌کنند؛ زیرا همه‌چیز از دست‌های پاک و کامل تو سرچشمه می‌گیرد. سپاسگزارم که در هر گوشه طبیعت، نشانه‌هایی آشکار از جلالت بر جای گذاشته‌ای و آنچه را بی‌نظمی به نظر می‌رسد، به جلوه‌ای از زیبایی عمیق و هدفمند تبدیل کرده‌ای.

پدر من، امروز از تو می‌خواهم یاری‌ام کنی تا جهان را با چشمانی ببینم که قدوسیت تو آنها را شکل داده است. کمکم کن حتی در موقعیت‌های دشوار یا خشک‌ترین محیط‌های زندگی‌ام، عمل زیبا و مقتدرانه تو را ببینم. و بیش از هر چیز، به یاد داشته باشم که آفریده شده‌ام تا از طریق اطاعت صادقانه از شریعت شگفت‌انگیزت، همین زیبایی را بازتاب دهم. باشد که هر تصمیم من بازتابی از شخصیت تو و هر گامم جلوه‌ای از حضور تو در من باشد.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و می‌ستایم، زیرا قدوسیتت نه‌تنها بر جهان فرمان می‌راند، بلکه هنگامی که تسلیم اراده‌ات می‌شوم، به جانم زیبایی می‌بخشد. پسر محبوبت، شاهزاده و نجات‌دهنده ابدی من است. شریعت قدرتمندت همچون قلم‌مویی الهی است که زندگی‌ام را با خطوطی از نور، پاکی و هدف شکل می‌دهد. فرمان‌هایت همچون رنگ‌هایی آسمانی هستند که مسیرم را با زیبایی‌ای رنگ‌آمیزی می‌کنند که تنها از تو می‌تواند سرچشمه بگیرد. به نام ارزشمند عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«زیرا یقین دارم که رنج‌های زمان حاضر در برابر جلالی که قرار است در ما آشکار شود، قابل مقایسه نیستند» (رومیان ۸:۱۸).

هر مخالفتی با خواست ما، هر ناراحتی روزانه و هر ناامیدی کوچک، این ظرفیت را دارد که به برکتی واقعی تبدیل شود—اگر پاسخ ما با ایمان هدایت شود. حتی در این جهان پر از چالش، هنگامی که انتخاب می‌کنیم با فروتنی، شکیبایی و اعتماد به خدا واکنش نشان دهیم، می‌توانیم پرتوی از آسمان را تجربه کنیم. خلق‌وخوی بد دیگران، سخنان تند، مشکلات سلامتی و پیشامدهای غیرمنتظره—همه این‌ها، اگر با دلی پذیرا و رو به سوی خداوند پذیرفته شوند، می‌توانند آرامشی را که او می‌خواهد در ما برقرار سازد، عمیق‌تر کنند.

بنابراین، مشکل در خودِ شرایط نیست، بلکه در شیوه‌ای است که به آن‌ها می‌نگریم. این فقدان بینش روحانی است که مانع می‌شود دریابیم حتی ناکامی‌ها نیز ابزارهای رحمت خدا هستند. و این نابینایی روحانی تصادفی نیست—بلکه نتیجه مستقیم نافرمانی از شریعت قدرتمند خداست. هنگامی که فرمان‌های خداوند را رد می‌کنیم، از نوری که به امور معنا می‌بخشد دور می‌شویم. توانایی تشخیص امور موقتی از ابدی و امور سطحی از عمیق را از دست می‌دهیم.

بینش حقیقی روحانی تنها زمانی ممکن است که با خالق صمیمیت داشته باشیم. و این صمیمیت حاصل احساسات نیست، بلکه ثمره اطاعت است. تنها کسی واقعاً خدا را می‌شناسد که با استواری تصمیم گرفته باشد از فرمان‌های او پیروی کند—حتی اگر این کار برخلاف گرایش عمومی باشد و حتی اگر هزینه‌ای در پی داشته باشد. اطاعت یعنی دیدن. اطاعت یعنی با وضوح، هدف و آرامش زندگی کردن. خارج از اطاعت، همه‌چیز مبهم، سنگین و ناامیدکننده می‌شود. اما در اراده خدا، حتی دشواری‌ها نیز به ابزارهای جلال تبدیل می‌شوند. —ادوارد بی. پوزی. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، تو را شکر می‌کنم، زیرا به من آشکار می‌سازی که حتی ناراحتی‌های روزانه و ناامیدی‌ها نیز می‌توانند هنگامی که انتخاب می‌کنم به‌درستی واکنش نشان دهم، به برکت تبدیل شوند. سپاسگزارم که حتی در آزمایش‌های کوچک نیز حضور داری، روح مرا شکل می‌دهی و آرامشی را که تنها تو می‌توانی عطا کنی، در من عمیق‌تر می‌سازی.

ای پدر من، امروز از تو می‌خواهم به من بینش روحانی عطا کنی تا فراتر از شرایط را ببینم. مرا از نابینایی‌ای که از نافرمانی پدید می‌آید رهایی ده و به نور فرمان‌هایت بازگردان. به من بیاموز هر چالش را همچون ابزاری از رحمتت بپذیرم، زیرا می‌دانم همه‌چیز برای خیر کسانی با هم همکاری می‌کند که تو را دوست دارند و از تو اطاعت می‌کنند. مباد که از اراده‌ات بگریزم، بلکه با یقین و تسلیم در آن استوار بمانم، حتی اگر این امر برخلاف چیزی باشد که جهان می‌پسندد.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و می‌ستایم، زیرا با اطاعت، شروع می‌کنم با وضوح ببینم و با هدف زندگی کنم. پسر محبوبت، شاهزاده و نجات‌دهنده ابدی من است. شریعت قدرتمندت همچون عدسی پاکی است که به من امکان می‌دهد نادیدنی‌ها را ببینم، ابدی را درک کنم و حتی در میان درد آرامش بیابم. فرمان‌هایت همچون پله‌های مقدسی هستند که مرا از سردرگمی این جهان به جلال حضورت بالا می‌برند. به نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«برای خداوند سرود خواهم خواند، زیرا او با من نیکوست» (مزامیر ۱۳:‏۶).

با قلبی که حقیقتاً به خدا سپرده شده و از حضور او سرشار است، نیازی نیست او را در مکان‌های دور یا تجربه‌های خارق‌العاده جست‌وجو کنیم. لازم نیست او را در آسمان‌ها، در اعماق زمین یا در نشانه‌های بیرونی بجوییم؛ زیرا او همه‌جا و در همه‌چیز حضور دارد و پیوسته، لحظه‌به‌لحظه، خود را آشکار می‌سازد. خدا واقعیت بزرگ جهان هستی است و حضور او در اکنون جاودان آشکار می‌شود؛ جریانی پیوسته که حتی خود ابدیت نیز نمی‌تواند آن را به پایان برساند. هر لحظه فرصتی تازه برای ملاقات با او، شناخت بیشتر او و تجربه حضور زنده و جاری اوست.

اما چگونه می‌توان این حقیقت را با وضوح، بدون سردرگمی یا توهم، زیست؟ کلید آن ساده و عمیق است: همسو شدن با خدا از طریق اطاعت از شریعت مقدس، جاودان و قدرتمند او. این شریعت پلی میان روح و آفریدگار است. بسیاری خواهان رابطه‌ای صمیمی با خدا هستند، اما فرمان‌های او را نادیده می‌گیرند؛ و این فریبی مرگبار است. تا زمانی که در برابر آنچه خود او به‌عنوان بیان اراده‌اش مقرر کرده است مقاومت می‌کنیم، راه رفتن با خدا ناممکن است. نافرمانی چشمان روح را می‌بندد و مانع می‌شود حضور زنده خداوند را در زندگی روزمره درک کند.

از سوی دیگر، هنگامی که روح شهامت می‌یابد گرایش معمول را ــ که راه آسان نافرمانی را ترجیح می‌دهد ــ رد کند و با صداقت به اطاعت از اراده خدا روی آورد، همه‌چیز تغییر می‌کند. زندگی روحانی شکوفا می‌شود. مشارکت با خدا ملموس، زنده و پیوسته می‌گردد. روح رابطه‌ای با آفریدگار را تجربه می‌کند که پیش‌تر دور یا ناممکن به نظر می‌رسید. آنچه خشک بود حاصلخیز می‌شود؛ آنچه تاریک بود از نور پر می‌گردد. اطاعت راز این است؛ نه فقط برای خشنود ساختن خدا، بلکه برای حقیقتاً با او زیستن. ــ توماس کاگسول آپهام. اگر خداوند اجازه دهد، تا فردا.

با من دعا کنید: خدای عزیز، از تو سپاسگزارم، زیرا همه‌جا و در هر لحظه حاضر هستی و لازم نیست تو را در تجربه‌های بزرگ یا دوردست جست‌وجو کنم. هنگامی که قلبم به تو سپرده و از حضور تو سرشار است، درمی‌یابم که تو همواره اینجایی و خود را به شیوه‌ای زنده، پیوسته و خاموش آشکار می‌سازی.

پدر من، امروز از تو می‌خواهم مرا یاری کنی تا این حقیقت را با وضوح و وفاداری زندگی کنم. مبادا در این توهم بیفتم که می‌خواهم به تو نزدیک باشم، در حالی که فرمان‌هایت را نادیده می‌گیرم. به من بیاموز روحم را با شریعت مقدس، جاودان و قدرتمندت همسو کنم؛ شریعتی که پلی امن میان ماست. به من شهامت بده تا راه آسان نافرمانی را رد کنم و نیرو ببخشی تا روزبه‌روز اراده تو را برگزینم. باشد که اطاعتم صادقانه، استوار و سرشار از محبت باشد.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و می‌ستایم، زیرا هنگامی که از تو اطاعت می‌کنم، همه‌چیز در اطرافم تغییر می‌کند. پسر محبوبت، شاهزاده و نجات‌دهنده جاودان من است. شریعت قدرتمندت همچون رودخانه‌ای از نور است که از روح من می‌گذرد، آنچه را خشک بود شکوفا می‌سازد و آنچه را تاریک بود روشن می‌کند. فرمان‌هایت همچون پله‌هایی استوارند که مرا به رابطه‌ای زنده، پیوسته و واقعی با تو هدایت می‌کنند. به نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«بنابراین، درباره فردا نگران نباشید، زیرا فردا نگرانی‌های خود را خواهد داشت؛ بدیِ امروز برای امروز کافی است» (متی ۶:۳۴).

بیاموزیم که در زمان حال کاملاً زندگی کنیم و در برابر وسوسه سرگردان شدنِ مضطربانه ذهن در آینده مقاومت نماییم. آینده هنوز از آنِ ما نیست ــ و شاید هرگز نیز از آنِ ما نشود. هنگامی که می‌کوشیم نقشه خدا را پیشاپیش حدس بزنیم و برای موقعیت‌هایی که شاید هرگز رخ ندهند راهبردهایی ایجاد کنیم، خود را در زمینی خطرناک قرار می‌دهیم؛ نگرانی‌های غیرضروری پدید می‌آوریم و درهایی را به روی وسوسه‌هایی می‌گشاییم که نیازی به وجودشان نبود. اگر چیزی پیش بیاید، خداوند در زمان مناسب نیروی و نور لازم را برای رویارویی با آن به ما خواهد داد ــ نه پیش از آن و نه پس از آن.

پس چرا خود را با دشواری‌هایی که شاید هرگز پیش نیایند، سنگین کنیم؟ چرا امروز برای فردایی نامطمئن رنج بکشیم، به‌ویژه هنگامی که هنوز نیرو و راهنمایی لازم برای رویارویی با آن را دریافت نکرده‌ایم؟ در عوض، توجه ما باید به زمان حال معطوف باشد ــ به وفاداری روزانه‌مان نسبت به هر آنچه خداوند از طریق پیامبران و عیسی به‌روشنی به ما تعلیم داده است. شریعت قدرتمند خداوند پیش روی ماست؛ زنده و در دسترس، تا با فروتنی و پایداری از آن اطاعت کنیم.

اگر با این شریعت مقدس و جاودانه هماهنگ باشیم، در آن صورت واقعاً دلیلی برای ترس از آنچه در پیش است نداریم. آینده کسی که با خدا گام برمی‌دارد، امن است. اما برای کسانی که آشکارا در نافرمانی از فرمان‌های آفریدگار زندگی می‌کنند، آینده موجب نگرانیِ بجاست. آرامش و امنیت در دانستنِ آنچه فردا رخ خواهد داد نیست ــ بلکه در این است که امروز با خدا در صلح باشیم و با صداقت از اراده او اطاعت کنیم. همین امر ما را از ترس رهایی می‌بخشد و امید به ما می‌دهد. ــ اقتباس‌شده از ف. فنلون. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، از تو سپاسگزارم، زیرا به من نشان می‌دهی که زمان حال تنها زمانی است که می‌توانم حقیقتاً به تو خدمت کنم. تو مرا فرا نمی‌خوانی که فردا را کنترل کنم، بلکه می‌خواهی امروز را با وفاداری زندگی کنم و اعتماد داشته باشم که در زمان مناسب، نیرو و نوری را که نیاز دارم به من خواهی داد. از تو سپاسگزارم که مرا نسبت به خطر ذهنی مضطرب هشدار می‌دهی؛ ذهنی که پیوسته سناریوهای آینده‌ای را تصور می‌کند که شاید هرگز وجود نداشته باشند.

پدر من، امروز از تو می‌خواهم مرا یاری کنی تا در برابر وسوسه زندگی کردن در اسارت آینده مقاومت نمایم. قلبی به من عطا کن که به شریعت قدرتمند تو توجه داشته باشد و در تصمیم‌های کوچک روزمره وفادار بماند. باشد که ذهنم بر آنچه از طریق پیامبران و عیسی به من تعلیم داده‌ای متمرکز باشد و زندگی‌ام پیوسته بازتاب این اطاعت باشد. مگذار گرفتار نگرانی‌هایی شوم که به من تعلق ندارند، بلکه به من بیاموز اعتماد کنم که اگر چیزی پیش بیاید، تو با من خواهی بود و مرا استوار خواهی ساخت.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و می‌ستایم، زیرا در تو آرامشی می‌یابم که فردا نمی‌تواند به من عطا کند. پسر محبوب تو، شاهزاده و نجات‌دهنده جاودانه من است. شریعت قدرتمند تو همچون صخره‌ای استوار زیر پاهای من است و حتی هنگامی که آینده نامطمئن است، به من امنیت می‌بخشد. فرمان‌های تو همچون نوری همیشگی هستند که امروز مرا هدایت می‌کنند و قلبم را برای هر آنچه پیش خواهد آمد آماده می‌سازند. به نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«ای دروازه‌های جاودان، برخیزید تا پادشاه جلال وارد شود» (مزامیر ۲۴:۹).

باید درک کنید که روح شما ذاتاً مکانی مقدس است؛ اقامتگاهی که خدا آماده کرده، پادشاهی بالقوه که خود پادشاه می‌خواهد در آن سکونت کند. اما برای اینکه حاکم بتواند واقعاً بر این تخت بنشیند، ضروری است که با جدیت از این فضا مراقبت کنید. روح شما باید از گناهان اعتراف‌نشده پاک، در برابر ترس‌ها آرام، و در هنگام وسوسه‌ها و سختی‌ها استوار باشد. این پاکی درونی و این آرامش همیشگی از جهان یا تلاش‌های انسانی نمی‌آید؛ بلکه از چیزی بسیار والاتر و نیرومندتر سرچشمه می‌گیرد.

و چگونه می‌توانیم در جهانی چنین آشفته، که دشمن بر دل‌های بسیاری فرمان می‌راند، به این آرامش دست یابیم؟ پاسخ ساده‌تر از آن چیزی است که بسیاری می‌پندارند، هرچند به وفاداری نیاز دارد: کافی است تصمیم بگیریم از قانون قدرتمند خدا اطاعت کنیم. راز ثبات روحانی در آن نهفته است. در فرمان‌های خداوند قدرتی واقعی و فعال وجود دارد؛ قدرتی که دگرگون می‌کند، نیرو می‌بخشد و محافظت می‌نماید. اما این قدرت را تنها کسانی می‌شناسند که با صداقت و پایداری خود را حقیقتاً تسلیم اراده خدا می‌کنند.

در اطاعت است که هر چیز نیکی را که آفریدگار برای مخلوقاتش ذخیره کرده می‌یابیم: آرامش، هدایت، تسلی، امنیت و بالاتر از همه، مشارکت با او. متأسفانه بسیاری که فریب توهمات دشمن را خورده‌اند، این راه را رد می‌کنند و برکات شگفت‌انگیز مرتبط با اطاعت را از دست می‌دهند. اما شما می‌توانید انتخابی متفاوت داشته باشید. می‌توانید همین امروز تصمیم بگیرید روح خود را به مکانی شایسته حضور پادشاه تبدیل کنید؛ تنها با اطاعت از قانون او، قانونی استوار، جاودان و سرشار از زندگی. ـ اقتباس از میگل مولینوس. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، از تو سپاسگزارم، زیرا به من آشکار می‌کنی که روح من مکانی مقدس است که برای اقامت تو آفریده شده است. اما برای تحقق این امر، باید با جدیت از این فضا مراقبت کنم؛ با پاک کردن گناهان، رویارویی ایمانی با ترس‌ها و استوار ماندن در وسوسه‌ها. سپاسگزارم که مرا در این وظیفه تنها نمی‌گذاری، بلکه راهی روشن و نیرومند پیش پایم می‌گذاری تا روحم شایسته حضور تو شود.

ای پدر من، امروز از تو می‌خواهم روحی وفادار و ثابت‌قدم در من بکاری؛ روحی که با تمام دل مشتاق اطاعت از قانون قدرتمند تو باشد. به من بیاموز این آرامش حقیقی را بجویم که تنها در اطاعت یافت می‌شود، و یاری‌ام کن توهمات این جهان را که می‌کوشند تمرکزم را از تو منحرف کنند، رد نمایم. باشد که روحم به‌وسیله فرمان‌های تو نیرومند، به اراده تو پاک و به حضور تو استوار شود. به من شجاعت بده تا در این راه ثابت‌قدم گام بردارم، حتی هنگامی که دشوار است، و درونم را به تختی شایسته پادشاه پادشاهان تبدیل کن.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و می‌ستایم، زیرا روح مرا با هدف آفریدی و راز مشارکت حقیقی با خودت را بر من آشکار ساختی. پسر محبوب تو، شاهزاده و نجات‌دهنده جاودان من است. قانون قدرتمند تو همچون رودخانه‌ای از حیات است که قلبم را می‌شوید، پاک می‌کند و از آرامش و هدایت سرشار می‌سازد. فرمان‌های تو همچون دیوارهایی از نورند که از روح من محافظت می‌کنند و آن را استوار، امن و سرشار از حضور تو می‌سازند. به نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«خداوند تو را پیوسته هدایت خواهد کرد، جانت را حتی در مکان‌های خشک سیر خواهد نمود و استخوان‌هایت را نیرو خواهد بخشید؛ تو مانند باغی آبیاری‌شده و همچون چشمه‌ای خواهی بود که آب‌هایش هرگز خشک نمی‌شود» (اشعیا ۵۸:۱۱).

خود را کاملاً به مراقبت و هدایت خداوند بسپار، همان‌گونه که گوسفندی کاملاً به شبان خود اعتماد می‌کند. بدون هیچ قید و شرطی، تمام اعتماد خود را بر او بگذار. حتی اگر امروز احساس می‌کنی در بیابانی هستی ــ مکانی خشک، خالی و بدون نشانه‌ای از زندگی یا امید، چه در درونت و چه در اطرافت ــ بدان که شبان ما قدرت دارد حتی خشک‌ترین زمین را به چراگاه‌های سرسبز تبدیل کند. آنچه در چشمان ما بی‌حاصل به نظر می‌رسد، در نگاه خداوند تنها زمینی آماده برای شکوفا شدن زیر دست اوست.

ممکن است تصور کنی هنوز تا رسیدن به شادی، آرامش و فراوانی راه زیادی باقی مانده است. اما خداوند می‌تواند همین مکانی را که امروز در آن هستی، دقیقاً به چنین جایی تبدیل کند: باغی زنده، سرشار از زیبایی، هدف و تازگی. او قادر است بیابان را همچون گل سرخ شکوفا سازد، حتی اگر همه‌چیز از دست‌رفته به نظر برسد. این قدرت خدای ماست ــ آوردن زندگی به جایی که پیش‌تر چیزی جز غبار و تنهایی نبود. و راز تجربه این دگرگونی چیست؟ در اطاعت از شریعت قدرتمند و خطاناپذیر خداست.

آفریننده دقیقاً به همین دلیل احکام خود را به ما عطا کرد: تا با وضوح بدانیم راه خوشبختی در این زمین چیست. ما گم‌شده یا سرگردان نیستیم ــ راهنمایی مطمئن داریم. شریعت خدا مانند نقشه‌ای قابل اعتماد در جهانی آشفته است. کسی که از آن پیروی می‌کند، حتی در زمان‌های دشوار آرامشی حقیقی می‌یابد. و در پایان سفر، این راه اطاعت ما را به تاج ابدی در مسیح عیسی می‌رساند؛ پاداشی که به همه کسانی وعده داده شده است که برای خشنود ساختن پدر زندگی می‌کنند. ــ اقتباس‌شده از هانا ویتال اسمیت. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، تو را شکر می‌کنم که می‌توانم کاملاً در مراقبت تو آرام بگیرم. حتی هنگامی که جانم خود را در بیابانی بی‌زندگی و بی‌امید احساس می‌کند، تو همچنان شبان وفادار من باقی می‌مانی. تو فراتر از محدودیت‌های من را می‌بینی و خشک‌ترین زمین را به چراگاه‌های سرسبز تبدیل می‌کنی. آنچه برای من از دست‌رفته به نظر می‌رسد، برای تو تنها آغاز کاری باشکوه است.

پدر من، امروز از تو می‌خواهم به من کمک کنی بیشتر اعتماد کنم، با استواری بیشتری اطاعت نمایم و کاملاً خود را به هدایت تو بسپارم. باشد که نه به راست منحرف شوم و نه به چپ، بلکه وفادارانه در راهی گام بردارم که از طریق شریعت قدرتمندت آشکار ساخته‌ای. به من بیاموز که حتی در میان خشکی، بذرهایی را ببینم که تو پیشاپیش کاشته‌ای، و قلبی به من عطا کن که انتظار بکشد، اعتماد کند و اطاعت نماید. می‌دانم که حتی در همین مکانی که اکنون هستم، تو می‌توانی شادی، آرامش و زندگی فراوان را شکوفا سازی.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و می‌ستایم، زیرا هرگز مرا بدون هدایت رها نمی‌کنی. پسر محبوبت، شاهزاده و نجات‌دهنده ابدی من است. شریعت قدرتمند تو مانند چشمه‌ای است که در میان بیابان می‌جوشد و به جان خسته‌ام تازگی، زیبایی و هدف می‌بخشد. احکام تو مانند مسیرهایی امن هستند که روزبه‌روز مرا هدایت می‌کنند تا به تاج ابدی‌ای برسم که برای دوستدارانت آماده کرده‌ای. به نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«خداوند نقشه‌های خود را برای زندگی من به انجام خواهد رساند» (مزامیر ۱۳۸:۸).

چرا این‌قدر درباره آینده نگران می‌شویم، در حالی که آینده تحت کنترل ما نیست؟ وقتی با اضطراب می‌کوشیم آنچه را در پیش است شکل دهیم و بر اساس خواست خود، سناریوهای خوب یا بد را تصور می‌کنیم، در واقع وارد قلمرویی می‌شویم که تنها به خدا تعلق دارد. این کار نه‌تنها بیهوده است، بلکه شکلی ظریف از بی‌اعتمادی نیز هست. خدا نقشه‌ای کامل دارد و تلاش‌های ما برای پیش‌بینی یا کنترل آن نقشه، فقط ما را از آرامشی که او می‌خواهد به ما عطا کند دور می‌سازد. با این کار، از زمان حال منحرف می‌شویم؛ همان جایی که خداوند دقیقاً در زندگی ما مشغول عمل است.

این نگرانی درباره فردا، ارزشمندترین چیز را از ما می‌رباید: حضور خدا در امروز. و هنگامی که این تمرکز را از دست می‌دهیم، خود را زیر بار اضطراب‌هایی قرار می‌دهیم که برای حمل کردنشان آفریده نشده‌ایم. آرامش حقیقی تنها زمانی تجربه می‌شود که با اطمینان از اینکه آینده در دستان آفریدگار است، آرام بگیریم. و راهی مطمئن برای تضمین نیکو بودن آن آینده ــ هم در این زمین و هم در سراسر ابدیت ــ وجود دارد: با فروتنی، قوانین زندگی را که او پیشاپیش بر ما آشکار کرده است بپذیریم؛ یعنی فرمان‌هایی را که در شریعت قدرتمند او آمده‌اند.

اگر قرار است درباره چیزی نگران باشیم، بگذارید آن چیز اطاعت ما باشد. باشد که غیرت ما در این باشد که هر فرمانی را که خدا از طریق پیامبرانش و نیز از طریق عیسی در انجیل‌ها به ما داده است، با وفاداری به جا آوریم. این تنها نگرانی‌ای است که ارزش بر دوش کشیدن دارد، زیرا همه‌چیز به آن وابسته است: آرامش ما، قوت ما، هدف ما و در نهایت، نجات ما. آینده از آنِ خداست، اما زمان حال فرصت ما برای انتخاب اطاعت است. ــ اقتباس از ویلیام الری چانینگ. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، از تو سپاسگزارم که به من یادآوری می‌کنی آینده در دستان من نیست، بلکه در دستان توست. چند بار اجازه داده‌ام اضطراب بر من چیره شود، زیرا کوشیده‌ام آنچه را در پیش است کنترل کنم و فراموش کرده‌ام که تو نقشه‌ای کامل برای من ترسیم کرده‌ای. تو در زمان حال عمل می‌کنی و من باید در همین‌جا و در همین روز، با ایمان، اعتماد و اطاعت زندگی کنم.

ای پدر من، امروز از تو می‌خواهم بار نگرانی درباره فردا را از من برداری و در قلبم غیرتی عمیق برای اطاعت از اراده‌ات قرار دهی. به من بیاموز با اطمینان از اینکه آینده نزد تو امن است آرام بگیرم و بدانم مسئولیت حقیقی من این است که اکنون با وفاداری زندگی کنم و فرمان‌هایت را با شادی و reverence به جا آورم. باشد که هر تصمیم من با نور شریعت قدرتمندت هدایت شود تا در ترس‌های مربوط به آنچه هنوز نرسیده است گم نشوم.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و می‌ستایم، زیرا هنگامی که اعتماد و اطاعت را برمی‌گزینم، آرامشی حقیقی به من عطا می‌کنی. پسر محبوبت، شاهزاده و نجات‌دهنده ابدی من است. شریعت قدرتمندت همچون لنگری استوار است که مرا ثابت نگه می‌دارد، در حالی که جهان در میان عدم‌قطعیت‌ها می‌چرخد. فرمان‌هایت همچون شعله‌هایی زنده‌اند که زمان حال را روشن می‌کنند و با اطمینان به سوی آینده باشکوهی که آماده کرده‌ای اشاره می‌نمایند. به نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«خدا وفادار است و اجازه نخواهد داد که بیش از توانتان آزموده شوید» (اول قرنتیان ۱۰:۱۳).

وسوسه‌ها هرگز بزرگ‌تر از چیزی نیستند که بتوانیم تحمل کنیم. خداوند در حکمت و شفقت خود، محدودیت‌های ما را می‌داند و هرگز اجازه نمی‌دهد بیش از توانمان آزموده شویم. اگر همه آزمایش‌های زندگی یک‌باره بر ما وارد می‌شدند، ما را درهم می‌شکستند. اما خداوند، همچون پدری مهربان، اجازه می‌دهد آزمایش‌ها یکی‌یکی از راه برسند ــ نخست یکی، سپس دیگری، و گاهی آن را با سومی، شاید دشوارتر، جایگزین می‌کند؛ اما همیشه در حدی که بتوانیم تحمل کنیم. او هر آزمایش را با دقت اندازه‌گیری می‌کند و حتی هنگامی که زخمی می‌شویم، نابود نمی‌گردیم. او هرگز نیِ کوفته را نمی‌شکند.

اما آیا می‌توانیم کاری انجام دهیم تا بهتر با این وسوسه‌ها روبه‌رو شویم؟ بله، می‌توانیم. و پاسخ در اطاعت است. هرچه بیشتر خود را وقف پیروی از شریعت قدرتمند خدا کنیم، خداوند بیشتر ما را برای مقاومت توانمند می‌سازد. وسوسه کم‌کم نیروی خود را از دست می‌دهد و با گذشت زمان، کمتر و با شدت کمتری رخ می‌دهد. این امر از آن روست که با اطاعت، برای سکونت پیوسته روح‌القدس در وجودمان جا باز می‌کنیم. حضور او ما را تقویت و محافظت می‌کند و هوشیار نگه می‌دارد.

شریعت خدا تنها ما را راهنمایی نمی‌کند، بلکه ما را نیز استوار می‌سازد. این شریعت ما را در جایگاهی روحانی، محکم و سرشار از مشارکت و آرامش با پدر قرار می‌دهد. و در همین جایگاه است که وسوسه‌ها فضای کمتر، صدای کمتر و قدرت کمتری دارند. اطاعت از ما محافظت می‌کند. اطاعت ما را از درون به بیرون دگرگون می‌سازد و به زندگی‌ای از هوشیاری، تعادل و آزادی حقیقی در خداوند هدایت می‌کند. ــ اقتباس از اچ. ای. منینگ. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، تو را شکر می‌کنم، زیرا پدری دلسوز و حکیمی هستی که هرگز اجازه نمی‌دهی بیش از توانم وسوسه شوم. تو محدودیت‌های مرا می‌دانی و هر آزمایش را با دقت اندازه‌گیری می‌کنی و اجازه می‌دهی یکی‌یکی، در زمان مناسب، با هدف و محبت از راه برسند. حتی هنگامی که زخمی می‌شوم، تو مرا استوار نگه می‌داری و اجازه نمی‌دهی نابود شوم. سپاسگزارم که با چنین شکیبایی از من مراقبت می‌کنی و نشان می‌دهی که حتی در کشمکش‌ها نیز مرا شکل می‌دهی و نیرومند می‌سازی.

پدر من، امروز از تو می‌خواهم مرا یاری کنی تا با هوشیاری و استواری بیشتری با وسوسه‌ها روبه‌رو شوم. به من بیاموز نیرویی را بجویم که از اطاعت شریعت قدرتمند تو می‌آید. مبادا تسلیم صدای ضعف شوم یا در برابر گناه آسوده بنشینم؛ بلکه هر روز انتخاب کنم که در وفاداری زندگی کنم. قلبی مصمم و آماده اطاعت به من عطا کن تا روح‌القدس تو پیوسته در من ساکن باشد و مرا هوشیار، محفوظ و نیرومند نگه دارد.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و می‌ستایم، زیرا راهی امن برای پیروزی بر شر به من عرضه می‌کنی. پسر محبوبت، شاهزاده و نجات‌دهنده جاودانی من است. شریعت قدرتمند تو همچون سپری روحانی است که در نبردهای جان از من محافظت می‌کند و مرا بر صخره‌ای تزلزل‌ناپذیر استوار می‌سازد. فرمان‌های تو همچون دیوارهای نور هستند که مرا در بر می‌گیرند و به سوی زندگی‌ای از تعادل، هوشیاری و آزادی حقیقی در تو هدایت می‌کنند. به نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«به تو تعلیم خواهم داد و راهی را که باید بروی به تو خواهم آموخت؛ و تو را با چشمان خود راهنمایی و نصیحت خواهم کرد» (مزامیر ۳۲:۸).

یک زندگی روحانی واقعاً سالم تنها زمانی ممکن است که با وفاداری از هدایت روح‌القدس پیروی کنیم؛ روحی که گام‌به‌گام و روزبه‌روز ما را راهنمایی می‌کند. او همه‌چیز را یک‌باره آشکار نمی‌سازد، بلکه با حکمت، از طریق موقعیت‌های ساده و معمول زندگی، ما را هدایت می‌کند. تنها چیزی که از ما می‌خواهد، تسلیم شدن است؛ تسلیمی صادقانه در برابر هدایت او، حتی زمانی که همه‌چیز را فوراً درک نمی‌کنیم. اگر در مقطعی احساس بی‌قراری یا تردید کردید، بدانید: ممکن است این صدای خداوند باشد که به‌آرامی قلب شما را لمس می‌کند و شما را به مسیر درست بازمی‌خواند.

وقتی این لمس را احساس می‌کنیم، بهترین پاسخ، اطاعت فوری است. تسلیم شدن شادمانه در برابر اراده خدا، نشانه ایمانی زنده و اعتمادی واقعی به رهبری اوست. اما این هدایت چگونه انجام می‌شود؟ نه از طریق احساسات زودگذر یا هیجانات انسانی، آن‌گونه که بسیاری تصور می‌کنند، بلکه از طریق شریعت قدرتمند خدا؛ شریعتی که پیامبران در کتاب مقدس به‌روشنی آشکار کرده‌اند و عیسی آن را تأیید نموده است. کلام خدا معیاری است که روح‌القدس بر اساس آن عمل می‌کند: او ما را تقویت و اصلاح می‌کند و هنگامی که شروع به منحرف شدن می‌کنیم، به ما هشدار می‌دهد و همواره ما را به مسیر حقیقت بازمی‌گرداند.

اطاعت از فرمان‌های مقدس و جاودانه خدا، تنها راه مطمئن برای سالم، پاک و استوار نگه داشتن جان است. هیچ جایگزینی برای اطاعت وجود ندارد. آزادی حقیقی، آرامش و رشد روحانی تنها زمانی شکوفا می‌شوند که انتخاب کنیم در نور شریعت خدا گام برداریم. و هنگامی که در این مسیر وفادار می‌مانیم، نه‌تنها زندگی‌ای پربرکت را در اینجا تجربه می‌کنیم، بلکه با اطمینان به سوی مقصد نهایی خود نیز پیش می‌رویم: زندگی جاودان در کنار پدر، در مسیح عیسی. ـ اقتباس از هانا ویتال اسمیت. اگر خداوند اجازه دهد، تا فردا.

با من دعا کنید: خدای عزیز، از تو سپاسگزارم که راهی روشن و امن برای داشتن یک زندگی روحانی سالم به من عرضه می‌کنی. مرا سرگردان و گم‌شده رها نمی‌کنی، بلکه روزبه‌روز و با صبر، از طریق روح‌القدس خود مرا هدایت می‌نمایی. حتی در ساده‌ترین موقعیت‌های زندگی، تو حضور داری و با حکمت و محبت مرا راهنمایی می‌کنی. سپاسگزارم که به من نشان می‌دهی آنچه از من می‌خواهی، تسلیم شدن است؛ تسلیمی صادقانه، حتی زمانی که هنوز همه‌چیز را درک نمی‌کنم. هنگامی که آن لمس آرام را در قلبم احساس می‌کنم، می‌دانم که تو هستی که مرا به مسیر درست بازمی‌خوانی.

ای پدر من، امروز از تو می‌خواهم به من حساسیت عطا کنی تا صدایت را بشنوم و آمادگی اطاعت فوری داشته باشم. کمکم کن از احساسات و هیجانات انسانی خود پیروی نکنم، بلکه بر شریعت قدرتمند تو استوار بمانم؛ شریعتی که در کتاب مقدس آشکار شده و پسرت، محبوبت، آن را تأیید کرده است. مرا تقویت و اصلاح کن و هرگز اجازه نده از مسیر حقیقت منحرف شوم. باشد که زندگی من بیانگر ایمانی زنده باشد؛ ایمانی که با اطاعت شادمانه و پیوسته از اراده تو مشخص می‌شود.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و می‌ستایم، زیرا به من نشان می‌دهی که آزادی حقیقی و رشد روحانی واقعی تنها زمانی وجود دارند که در نور شریعت تو گام بردارم. پسر محبوب تو، شاهزاده و نجات‌دهنده جاودان من است. شریعت قدرتمند تو همچون راهی روشن است که در هر گام، جانم را پاک و نیرومند می‌سازد. فرمان‌های تو همچون ستون‌های جاودانه‌ای هستند که زندگی مرا در این زمین استوار می‌کنند و با اطمینان به خانه آسمانی هدایت می‌نمایند. به نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.