«خداوند تو را پیوسته هدایت خواهد کرد، جانت را حتی در مکان‌های خشک سیر خواهد نمود و استخوان‌هایت را نیرو خواهد بخشید؛ تو مانند باغی آبیاری‌شده و همچون چشمه‌ای خواهی بود که آب‌هایش هرگز خشک نمی‌شود» (اشعیا ۵۸:۱۱).

خود را کاملاً به مراقبت و هدایت خداوند بسپار، همان‌گونه که گوسفندی کاملاً به شبان خود اعتماد می‌کند. بدون هیچ قید و شرطی، تمام اعتماد خود را بر او بگذار. حتی اگر امروز احساس می‌کنی در بیابانی هستی ــ مکانی خشک، خالی و بدون نشانه‌ای از زندگی یا امید، چه در درونت و چه در اطرافت ــ بدان که شبان ما قدرت دارد حتی خشک‌ترین زمین را به چراگاه‌های سرسبز تبدیل کند. آنچه در چشمان ما بی‌حاصل به نظر می‌رسد، در نگاه خداوند تنها زمینی آماده برای شکوفا شدن زیر دست اوست.

ممکن است تصور کنی هنوز تا رسیدن به شادی، آرامش و فراوانی راه زیادی باقی مانده است. اما خداوند می‌تواند همین مکانی را که امروز در آن هستی، دقیقاً به چنین جایی تبدیل کند: باغی زنده، سرشار از زیبایی، هدف و تازگی. او قادر است بیابان را همچون گل سرخ شکوفا سازد، حتی اگر همه‌چیز از دست‌رفته به نظر برسد. این قدرت خدای ماست ــ آوردن زندگی به جایی که پیش‌تر چیزی جز غبار و تنهایی نبود. و راز تجربه این دگرگونی چیست؟ در اطاعت از شریعت قدرتمند و خطاناپذیر خداست.

آفریننده دقیقاً به همین دلیل احکام خود را به ما عطا کرد: تا با وضوح بدانیم راه خوشبختی در این زمین چیست. ما گم‌شده یا سرگردان نیستیم ــ راهنمایی مطمئن داریم. شریعت خدا مانند نقشه‌ای قابل اعتماد در جهانی آشفته است. کسی که از آن پیروی می‌کند، حتی در زمان‌های دشوار آرامشی حقیقی می‌یابد. و در پایان سفر، این راه اطاعت ما را به تاج ابدی در مسیح عیسی می‌رساند؛ پاداشی که به همه کسانی وعده داده شده است که برای خشنود ساختن پدر زندگی می‌کنند. ــ اقتباس‌شده از هانا ویتال اسمیت. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، تو را شکر می‌کنم که می‌توانم کاملاً در مراقبت تو آرام بگیرم. حتی هنگامی که جانم خود را در بیابانی بی‌زندگی و بی‌امید احساس می‌کند، تو همچنان شبان وفادار من باقی می‌مانی. تو فراتر از محدودیت‌های من را می‌بینی و خشک‌ترین زمین را به چراگاه‌های سرسبز تبدیل می‌کنی. آنچه برای من از دست‌رفته به نظر می‌رسد، برای تو تنها آغاز کاری باشکوه است.

پدر من، امروز از تو می‌خواهم به من کمک کنی بیشتر اعتماد کنم، با استواری بیشتری اطاعت نمایم و کاملاً خود را به هدایت تو بسپارم. باشد که نه به راست منحرف شوم و نه به چپ، بلکه وفادارانه در راهی گام بردارم که از طریق شریعت قدرتمندت آشکار ساخته‌ای. به من بیاموز که حتی در میان خشکی، بذرهایی را ببینم که تو پیشاپیش کاشته‌ای، و قلبی به من عطا کن که انتظار بکشد، اعتماد کند و اطاعت نماید. می‌دانم که حتی در همین مکانی که اکنون هستم، تو می‌توانی شادی، آرامش و زندگی فراوان را شکوفا سازی.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و می‌ستایم، زیرا هرگز مرا بدون هدایت رها نمی‌کنی. پسر محبوبت، شاهزاده و نجات‌دهنده ابدی من است. شریعت قدرتمند تو مانند چشمه‌ای است که در میان بیابان می‌جوشد و به جان خسته‌ام تازگی، زیبایی و هدف می‌بخشد. احکام تو مانند مسیرهایی امن هستند که روزبه‌روز مرا هدایت می‌کنند تا به تاج ابدی‌ای برسم که برای دوستدارانت آماده کرده‌ای. به نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«خداوند نقشه‌های خود را برای زندگی من به انجام خواهد رساند» (مزامیر ۱۳۸:۸).

چرا این‌قدر درباره آینده نگران می‌شویم، در حالی که آینده تحت کنترل ما نیست؟ وقتی با اضطراب می‌کوشیم آنچه را در پیش است شکل دهیم و بر اساس خواست خود، سناریوهای خوب یا بد را تصور می‌کنیم، در واقع وارد قلمرویی می‌شویم که تنها به خدا تعلق دارد. این کار نه‌تنها بیهوده است، بلکه شکلی ظریف از بی‌اعتمادی نیز هست. خدا نقشه‌ای کامل دارد و تلاش‌های ما برای پیش‌بینی یا کنترل آن نقشه، فقط ما را از آرامشی که او می‌خواهد به ما عطا کند دور می‌سازد. با این کار، از زمان حال منحرف می‌شویم؛ همان جایی که خداوند دقیقاً در زندگی ما مشغول عمل است.

این نگرانی درباره فردا، ارزشمندترین چیز را از ما می‌رباید: حضور خدا در امروز. و هنگامی که این تمرکز را از دست می‌دهیم، خود را زیر بار اضطراب‌هایی قرار می‌دهیم که برای حمل کردنشان آفریده نشده‌ایم. آرامش حقیقی تنها زمانی تجربه می‌شود که با اطمینان از اینکه آینده در دستان آفریدگار است، آرام بگیریم. و راهی مطمئن برای تضمین نیکو بودن آن آینده ــ هم در این زمین و هم در سراسر ابدیت ــ وجود دارد: با فروتنی، قوانین زندگی را که او پیشاپیش بر ما آشکار کرده است بپذیریم؛ یعنی فرمان‌هایی را که در شریعت قدرتمند او آمده‌اند.

اگر قرار است درباره چیزی نگران باشیم، بگذارید آن چیز اطاعت ما باشد. باشد که غیرت ما در این باشد که هر فرمانی را که خدا از طریق پیامبرانش و نیز از طریق عیسی در انجیل‌ها به ما داده است، با وفاداری به جا آوریم. این تنها نگرانی‌ای است که ارزش بر دوش کشیدن دارد، زیرا همه‌چیز به آن وابسته است: آرامش ما، قوت ما، هدف ما و در نهایت، نجات ما. آینده از آنِ خداست، اما زمان حال فرصت ما برای انتخاب اطاعت است. ــ اقتباس از ویلیام الری چانینگ. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، از تو سپاسگزارم که به من یادآوری می‌کنی آینده در دستان من نیست، بلکه در دستان توست. چند بار اجازه داده‌ام اضطراب بر من چیره شود، زیرا کوشیده‌ام آنچه را در پیش است کنترل کنم و فراموش کرده‌ام که تو نقشه‌ای کامل برای من ترسیم کرده‌ای. تو در زمان حال عمل می‌کنی و من باید در همین‌جا و در همین روز، با ایمان، اعتماد و اطاعت زندگی کنم.

ای پدر من، امروز از تو می‌خواهم بار نگرانی درباره فردا را از من برداری و در قلبم غیرتی عمیق برای اطاعت از اراده‌ات قرار دهی. به من بیاموز با اطمینان از اینکه آینده نزد تو امن است آرام بگیرم و بدانم مسئولیت حقیقی من این است که اکنون با وفاداری زندگی کنم و فرمان‌هایت را با شادی و reverence به جا آورم. باشد که هر تصمیم من با نور شریعت قدرتمندت هدایت شود تا در ترس‌های مربوط به آنچه هنوز نرسیده است گم نشوم.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و می‌ستایم، زیرا هنگامی که اعتماد و اطاعت را برمی‌گزینم، آرامشی حقیقی به من عطا می‌کنی. پسر محبوبت، شاهزاده و نجات‌دهنده ابدی من است. شریعت قدرتمندت همچون لنگری استوار است که مرا ثابت نگه می‌دارد، در حالی که جهان در میان عدم‌قطعیت‌ها می‌چرخد. فرمان‌هایت همچون شعله‌هایی زنده‌اند که زمان حال را روشن می‌کنند و با اطمینان به سوی آینده باشکوهی که آماده کرده‌ای اشاره می‌نمایند. به نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«خدا وفادار است و اجازه نخواهد داد که بیش از توانتان آزموده شوید» (اول قرنتیان ۱۰:۱۳).

وسوسه‌ها هرگز بزرگ‌تر از چیزی نیستند که بتوانیم تحمل کنیم. خداوند در حکمت و شفقت خود، محدودیت‌های ما را می‌داند و هرگز اجازه نمی‌دهد بیش از توانمان آزموده شویم. اگر همه آزمایش‌های زندگی یک‌باره بر ما وارد می‌شدند، ما را درهم می‌شکستند. اما خداوند، همچون پدری مهربان، اجازه می‌دهد آزمایش‌ها یکی‌یکی از راه برسند ــ نخست یکی، سپس دیگری، و گاهی آن را با سومی، شاید دشوارتر، جایگزین می‌کند؛ اما همیشه در حدی که بتوانیم تحمل کنیم. او هر آزمایش را با دقت اندازه‌گیری می‌کند و حتی هنگامی که زخمی می‌شویم، نابود نمی‌گردیم. او هرگز نیِ کوفته را نمی‌شکند.

اما آیا می‌توانیم کاری انجام دهیم تا بهتر با این وسوسه‌ها روبه‌رو شویم؟ بله، می‌توانیم. و پاسخ در اطاعت است. هرچه بیشتر خود را وقف پیروی از شریعت قدرتمند خدا کنیم، خداوند بیشتر ما را برای مقاومت توانمند می‌سازد. وسوسه کم‌کم نیروی خود را از دست می‌دهد و با گذشت زمان، کمتر و با شدت کمتری رخ می‌دهد. این امر از آن روست که با اطاعت، برای سکونت پیوسته روح‌القدس در وجودمان جا باز می‌کنیم. حضور او ما را تقویت و محافظت می‌کند و هوشیار نگه می‌دارد.

شریعت خدا تنها ما را راهنمایی نمی‌کند، بلکه ما را نیز استوار می‌سازد. این شریعت ما را در جایگاهی روحانی، محکم و سرشار از مشارکت و آرامش با پدر قرار می‌دهد. و در همین جایگاه است که وسوسه‌ها فضای کمتر، صدای کمتر و قدرت کمتری دارند. اطاعت از ما محافظت می‌کند. اطاعت ما را از درون به بیرون دگرگون می‌سازد و به زندگی‌ای از هوشیاری، تعادل و آزادی حقیقی در خداوند هدایت می‌کند. ــ اقتباس از اچ. ای. منینگ. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، تو را شکر می‌کنم، زیرا پدری دلسوز و حکیمی هستی که هرگز اجازه نمی‌دهی بیش از توانم وسوسه شوم. تو محدودیت‌های مرا می‌دانی و هر آزمایش را با دقت اندازه‌گیری می‌کنی و اجازه می‌دهی یکی‌یکی، در زمان مناسب، با هدف و محبت از راه برسند. حتی هنگامی که زخمی می‌شوم، تو مرا استوار نگه می‌داری و اجازه نمی‌دهی نابود شوم. سپاسگزارم که با چنین شکیبایی از من مراقبت می‌کنی و نشان می‌دهی که حتی در کشمکش‌ها نیز مرا شکل می‌دهی و نیرومند می‌سازی.

پدر من، امروز از تو می‌خواهم مرا یاری کنی تا با هوشیاری و استواری بیشتری با وسوسه‌ها روبه‌رو شوم. به من بیاموز نیرویی را بجویم که از اطاعت شریعت قدرتمند تو می‌آید. مبادا تسلیم صدای ضعف شوم یا در برابر گناه آسوده بنشینم؛ بلکه هر روز انتخاب کنم که در وفاداری زندگی کنم. قلبی مصمم و آماده اطاعت به من عطا کن تا روح‌القدس تو پیوسته در من ساکن باشد و مرا هوشیار، محفوظ و نیرومند نگه دارد.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و می‌ستایم، زیرا راهی امن برای پیروزی بر شر به من عرضه می‌کنی. پسر محبوبت، شاهزاده و نجات‌دهنده جاودانی من است. شریعت قدرتمند تو همچون سپری روحانی است که در نبردهای جان از من محافظت می‌کند و مرا بر صخره‌ای تزلزل‌ناپذیر استوار می‌سازد. فرمان‌های تو همچون دیوارهای نور هستند که مرا در بر می‌گیرند و به سوی زندگی‌ای از تعادل، هوشیاری و آزادی حقیقی در تو هدایت می‌کنند. به نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«به تو تعلیم خواهم داد و راهی را که باید بروی به تو خواهم آموخت؛ و تو را با چشمان خود راهنمایی و نصیحت خواهم کرد» (مزامیر ۳۲:۸).

یک زندگی روحانی واقعاً سالم تنها زمانی ممکن است که با وفاداری از هدایت روح‌القدس پیروی کنیم؛ روحی که گام‌به‌گام و روزبه‌روز ما را راهنمایی می‌کند. او همه‌چیز را یک‌باره آشکار نمی‌سازد، بلکه با حکمت، از طریق موقعیت‌های ساده و معمول زندگی، ما را هدایت می‌کند. تنها چیزی که از ما می‌خواهد، تسلیم شدن است؛ تسلیمی صادقانه در برابر هدایت او، حتی زمانی که همه‌چیز را فوراً درک نمی‌کنیم. اگر در مقطعی احساس بی‌قراری یا تردید کردید، بدانید: ممکن است این صدای خداوند باشد که به‌آرامی قلب شما را لمس می‌کند و شما را به مسیر درست بازمی‌خواند.

وقتی این لمس را احساس می‌کنیم، بهترین پاسخ، اطاعت فوری است. تسلیم شدن شادمانه در برابر اراده خدا، نشانه ایمانی زنده و اعتمادی واقعی به رهبری اوست. اما این هدایت چگونه انجام می‌شود؟ نه از طریق احساسات زودگذر یا هیجانات انسانی، آن‌گونه که بسیاری تصور می‌کنند، بلکه از طریق شریعت قدرتمند خدا؛ شریعتی که پیامبران در کتاب مقدس به‌روشنی آشکار کرده‌اند و عیسی آن را تأیید نموده است. کلام خدا معیاری است که روح‌القدس بر اساس آن عمل می‌کند: او ما را تقویت و اصلاح می‌کند و هنگامی که شروع به منحرف شدن می‌کنیم، به ما هشدار می‌دهد و همواره ما را به مسیر حقیقت بازمی‌گرداند.

اطاعت از فرمان‌های مقدس و جاودانه خدا، تنها راه مطمئن برای سالم، پاک و استوار نگه داشتن جان است. هیچ جایگزینی برای اطاعت وجود ندارد. آزادی حقیقی، آرامش و رشد روحانی تنها زمانی شکوفا می‌شوند که انتخاب کنیم در نور شریعت خدا گام برداریم. و هنگامی که در این مسیر وفادار می‌مانیم، نه‌تنها زندگی‌ای پربرکت را در اینجا تجربه می‌کنیم، بلکه با اطمینان به سوی مقصد نهایی خود نیز پیش می‌رویم: زندگی جاودان در کنار پدر، در مسیح عیسی. ـ اقتباس از هانا ویتال اسمیت. اگر خداوند اجازه دهد، تا فردا.

با من دعا کنید: خدای عزیز، از تو سپاسگزارم که راهی روشن و امن برای داشتن یک زندگی روحانی سالم به من عرضه می‌کنی. مرا سرگردان و گم‌شده رها نمی‌کنی، بلکه روزبه‌روز و با صبر، از طریق روح‌القدس خود مرا هدایت می‌نمایی. حتی در ساده‌ترین موقعیت‌های زندگی، تو حضور داری و با حکمت و محبت مرا راهنمایی می‌کنی. سپاسگزارم که به من نشان می‌دهی آنچه از من می‌خواهی، تسلیم شدن است؛ تسلیمی صادقانه، حتی زمانی که هنوز همه‌چیز را درک نمی‌کنم. هنگامی که آن لمس آرام را در قلبم احساس می‌کنم، می‌دانم که تو هستی که مرا به مسیر درست بازمی‌خوانی.

ای پدر من، امروز از تو می‌خواهم به من حساسیت عطا کنی تا صدایت را بشنوم و آمادگی اطاعت فوری داشته باشم. کمکم کن از احساسات و هیجانات انسانی خود پیروی نکنم، بلکه بر شریعت قدرتمند تو استوار بمانم؛ شریعتی که در کتاب مقدس آشکار شده و پسرت، محبوبت، آن را تأیید کرده است. مرا تقویت و اصلاح کن و هرگز اجازه نده از مسیر حقیقت منحرف شوم. باشد که زندگی من بیانگر ایمانی زنده باشد؛ ایمانی که با اطاعت شادمانه و پیوسته از اراده تو مشخص می‌شود.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و می‌ستایم، زیرا به من نشان می‌دهی که آزادی حقیقی و رشد روحانی واقعی تنها زمانی وجود دارند که در نور شریعت تو گام بردارم. پسر محبوب تو، شاهزاده و نجات‌دهنده جاودان من است. شریعت قدرتمند تو همچون راهی روشن است که در هر گام، جانم را پاک و نیرومند می‌سازد. فرمان‌های تو همچون ستون‌های جاودانه‌ای هستند که زندگی مرا در این زمین استوار می‌کنند و با اطمینان به خانه آسمانی هدایت می‌نمایند. به نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«قوم من در خانه‌های صلح و آرامش سکونت خواهند داشت، در خانه‌هایی کاملاً امن و در مکان‌هایی آرام و آسوده» (اشعیا ۳۲:۱۸).

مهم نیست کجا هستیم یا شرایطمان چگونه است؛ آنچه واقعاً اهمیت دارد این است که به خالق خود وفادار باشیم. کسانی که حوزهٔ نفوذ گسترده‌ای دارند و می‌توانند کارهای بزرگِ محبت و شفقت انجام دهند، بی‌تردید برکت‌یافته‌اند. اما به همان اندازه، کسانی نیز برکت‌یافته‌اند که در مکان‌های خاموش، با انجام وظایف ساده و اغلب نادیدنی، با فروتنی و محبت خدا را خدمت می‌کنند. خداوند ارزش یک زندگی را با جایگاه یا تشویق‌هایی که دریافت می‌کند نمی‌سنجد، بلکه با وفاداری‌ای می‌سنجد که آن زندگی در حضور او سپری می‌شود.

مهم نیست خردمند باشید یا ساده، دانش گسترده داشته باشید یا درکتان محدود باشد. مهم نیست دنیا کارهای شما را ببیند یا روزهایتان بی‌آنکه کسی متوجه شود سپری شوند. تنها چیزی که واقعاً ارزش جاودانه دارد، داشتن مُهر خدای زنده در زندگی‌تان است؛ یعنی زیستن در اطاعت، با قلبی تسلیم و وفادار. وفاداری به خدا پلی است که هر انسانی را به شادی حقیقی می‌رساند؛ شادی‌ای که به شرایط بیرونی وابسته نیست، بلکه از مشارکت با پدر سرچشمه می‌گیرد.

و این مشارکت تنها از طریق اطاعت از شریعت قدرتمند خدا امکان‌پذیر است. بیرون از اطاعت، جز توهم و اندوه چیزی وجود ندارد، هرچند دنیا بکوشد آن را با وعده‌های پوچ زیبا جلوه دهد. اما هنگامی که تصمیم می‌گیریم اطاعت کنیم، حتی اگر در آغاز با تردید و ناتوانی باشد، آسمان شروع به گشوده شدن بر فراز ما می‌کند. خدا نزدیک می‌شود، جان از نور پر می‌گردد و قلب آرامش می‌یابد. چرا بیشتر منتظر بمانیم؟ همین امروز با فروتنی اطاعت از خدای خود را آغاز کنید؛ این نخستین گام به سوی شادی‌ای است که زوال نمی‌پذیرد. ـ اقتباس از هنری ادوارد منینگ. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، از تو سپاسگزارم، زیرا به من نشان می‌دهی که ارزش زندگی‌ام در جایگاهی که دارم یا تشویق‌هایی که دریافت می‌کنم نیست، بلکه در وفاداری‌ای است که با آن تو را خدمت می‌کنم. تو دل‌ها را می‌بینی و از کسانی که حتی در سکوت، با محبت از تو اطاعت می‌کنند، شادمان می‌شوی. چه افتخاری است دانستن اینکه هر جا باشم، اگر با قلبی وفادار زندگی کنم، می‌توانم تو را خشنود سازم. از تو سپاسگزارم که به من یادآوری می‌کنی هیچ‌چیز از نگاه تو پنهان نمی‌ماند و هر عمل اطاعت، هرچند کوچک به نظر برسد، در حضور تو ارزش جاودانه دارد.

ای پدر من، امروز از تو می‌خواهم زندگی‌ام را با حضور خود مُهر کنی و مرا نیرومند سازی تا در اطاعت زندگی کنم؛ چه در وظایف ساده و چه در چالش‌های بزرگ‌تر. نمی‌خواهم بر اساس ظاهر زندگی کنم یا در پی جلب تأیید مردم باشم؛ می‌خواهم در نظر تو وفادار یافت شوم. قلبی فروتن، تسلیم و استوار در راه‌هایت به من عطا کن، حتی اگر گام‌هایم هنوز کوچک باشند. می‌دانم شادی حقیقی از مشارکت با تو سرچشمه می‌گیرد و این مشارکت تنها زمانی ممکن است که مطابق شریعت قدرتمند تو زندگی کنم.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و می‌ستایم، زیرا به کسانی نزدیک می‌شوی که با صداقت اطاعت از تو را برمی‌گزینند. پسر محبوبت، شاهزاده و نجات‌دهندهٔ جاودانهٔ من است. شریعت قدرتمند تو همچون مُهری الهی بر جان من است که مرا در میان جهانی پر از توهم متمایز و محافظت می‌کند. فرمان‌های تو همچون پله‌هایی از نورند که مرا از تاریکی به کمال شادی تو بالا می‌برند. به نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«خداوند از ساده‌دلان محافظت می‌کند؛ هنگامی که دیگر توان نداشتم، او مرا نجات داد» (مزامیر ۱۱۶:‏۶).

رهایی جان از همه نگرانی‌های خودخواهانه، اضطراب‌آور و غیرضروری، آرامشی چنان عمیق و آزادی‌ای چنان سبک به ارمغان می‌آورد که توصیفشان دشوار است. این همان سادگی حقیقی روحانی است: زندگی کردن با قلبی پاک و رها از پیچیدگی‌هایی که «خود» ایجاد می‌کند. هنگامی که کاملاً تسلیم اراده خدا می‌شویم و آن را در هر جزئی از زندگی می‌پذیریم، وارد حالتی از آزادی می‌شویم که تنها او می‌تواند عطا کند. و از این آزادی، سادگی‌ای ناب می‌جوشد که به ما امکان می‌دهد با سبکی و وضوح زندگی کنیم.

جانی که دیگر در پی منافع خویش نیست، بلکه تنها می‌خواهد خدا را خشنود سازد، شفاف می‌شود؛ بدون نقاب و بدون کشمکش‌های درونی زندگی می‌کند. او بی‌قیدوبند گام برمی‌دارد و با هر قدمی که در اطاعت برمی‌دارد، راه پیش رویش روشن‌تر و نورانی‌تر می‌شود. این مسیر روزانه جان‌هایی است که تصمیم گرفته‌اند از قانون قدرتمند خدا اطاعت کنند، حتی اگر این امر مستلزم فداکاری باشد. ممکن است شخص در آغاز احساس ضعف کند، اما به محض آنکه شروع به اطاعت می‌کند، نیرویی فراطبیعی او را دربرمی‌گیرد و درمی‌یابد که این نیرو از خود خداست.

هیچ‌چیز با آرامش و شادی‌ای که هنگام زندگی هماهنگ با فرمان‌های آفریدگار پدید می‌آید، قابل مقایسه نیست. جان شروع می‌کند به تجربه کردن آسمان، همین‌جا بر زمین، و این مشارکت هر روز عمیق‌تر می‌شود. و سرانجام این مسیر سادگی، آزادی و اطاعت، باشکوه است: زندگی جاودان در مسیح عیسی، جایی که دیگر اشکی و مبارزه‌ای نخواهد بود، بلکه تنها حضور جاودان پدر با کسانی خواهد بود که او را محبت کردند و قانونش را نگاه داشتند. ـ اقتباس از ف. فنلون. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، از تو سپاسگزارم، زیرا به جان من آزادی‌ای عطا می‌کنی که جهان نمی‌تواند ببخشد. هنگامی که نگرانی‌های خودخواهانه و اضطراب‌آور را کنار می‌گذارم و کاملاً تسلیم اراده تو می‌شوم، آرامشی چنان عمیق می‌یابم که کلمات قادر به توصیف آن نیستند. این سادگی روحانی ــ زندگی کردن با قلبی پاک و رها از سنگینی «خود» ــ هدیه‌ای از جانب توست، و من ارزش عظیم این آزادی سبک و پاک را که تنها از تو می‌آید، درمی‌یابم.

ای پدر من، امروز از تو می‌خواهم روحی مطیع و وارسته به من عطا کنی؛ روحی که در پی منافع خویش نباشد، بلکه تنها آرزویش خشنود ساختن تو باشد. باشد که بدون نقاب و کشمکش‌های درونی، با قلبی صادق و چشمانی رو به نور تو گام بردارم. حتی اگر آغاز اطاعت برایم دشوار به نظر برسد، با نیروی فراطبیعی خود مرا استوار ساز. باشد که هر قدم در جهت تو، راه را بیش از پیش روشن کند و مرا به مشارکت کامل با تو نزدیک‌تر سازد.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و می‌ستایم، زیرا هیچ‌چیز با آرامش و شادی‌ای که از اطاعت اراده مقدس تو می‌جوشد، قابل مقایسه نیست. پسر محبوب تو، شاهزاده و نجات‌دهنده جاودان من است. قانون قدرتمند تو همچون رودخانه‌ای آرام است که در درون من جاری می‌شود و به جان خسته‌ام حیات و آرامش می‌بخشد. فرمان‌های تو همچون پرتوهای خورشیدند که مسیرم را گرم و روشن می‌کنند و با اطمینان مرا تا مقصد باشکوه زندگی جاودان با تو هدایت می‌نمایند. به نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«پادشاهی خدا در درون شماست» (لوقا ۱۷:۲۱).

وظیفه‌ای که خداوند به هر جان سپرده است، پرورش زندگی روحانی در درون خود، فارغ از شرایط پیرامون است. هر محیطی که داشته باشیم، مأموریت ما این است که حوزه شخصی خود را به یک پادشاهی واقعی خدا تبدیل کنیم و اجازه دهیم روح‌القدس بر افکار، احساسات و اعمال ما کاملاً سلطه داشته باشد. این تعهد باید همیشگی باشد – چه در روزهای شادی و چه در روزهای اندوه – زیرا ثبات واقعی جان به احساسات ما وابسته نیست، بلکه به پیوند ما با خالق بستگی دارد.

شادی یا اندوهی که در درون خود حمل می‌کنیم، عمیقاً به کیفیت رابطه ما با خدا مرتبط است. جانی که دستورات خداوند را که از طریق پیامبران و عیسی داده شده، رد می‌کند، هرگز آرامش واقعی نخواهد یافت. شاید خوشبختی را در امور بیرونی جستجو کند، اما هرگز کامل نخواهد بود. تا زمانی که در برابر اراده خدا مقاومت می‌کنیم، یافتن آرامش غیرممکن است، زیرا ما برای زندگی در مشارکت و اطاعت از او آفریده شده‌ایم.

از سوی دیگر، زمانی که اطاعت از شریعت قدرتمند خدا به بخشی طبیعی از زندگی روزانه ما تبدیل می‌شود، اتفاقی باشکوه رخ می‌دهد: ما به تخت الهی دسترسی می‌یابیم. و از همین تخت است که آرامش حقیقی، رهایی عمیق، وضوح هدف و بالاتر از همه، نجاتی که جان‌های ما مشتاق آنند، جاری می‌شود. اطاعت، درهای آسمان را به روی ما می‌گشاید و کسی که در این راه گام برمی‌دارد، دیگر هرگز احساس گم‌گشتگی نمی‌کند – او با نور جاودان محبت پدر هدایت می‌شود. – اقتباس از جان همیلتون تام. تا فردا، اگر خداوند بخواهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، تو را شکر می‌کنم که به من یادآوری می‌کنی مهم‌ترین وظیفه‌ای که به من سپرده‌ای، پرورش یک زندگی روحانی استوار و زنده است، فارغ از آنچه در اطرافم رخ می‌دهد. تو مرا فرا می‌خوانی تا حوزه شخصی خود را به پادشاهی واقعی تو تبدیل کنم و اجازه دهم روح‌القدس تو بر افکار، احساسات و اعمالم کاملاً سلطه داشته باشد.

ای پدر من، امروز از تو می‌خواهم که در من تعهدی صادقانه به اراده‌ات بکاری تا اطاعت از شریعت قدرتمند تو به بخشی طبیعی از زندگی روزانه‌ام تبدیل شود. دیگر نمی‌خواهم شادی را در منابع بیرونی بجویم یا در برابر دعوت تو مقاومت کنم. می‌دانم که آرامش حقیقی، رهایی و وضوح هدف فقط از تخت تو جاری می‌شود و تنها راه استواری من، زیستن در مشارکت و اطاعت کامل از توست. مرا تقویت کن، ای خداوند، تا نه به راست و نه به چپ منحرف نشوم.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و ستایش می‌کنم زیرا در تو نوری یافته‌ام که راه مرا هدایت می‌کند و حقیقتی که جانم را استوار می‌سازد. پسر محبوب تو شاهزاده و نجات‌دهنده جاودان من است. شریعت قدرتمند تو همچون چشمه‌ای پاک است که بیابان درون را سیراب می‌کند و زندگی را در جایی که پیش‌تر خشکی بود می‌رویاند. فرمان‌های تو همچون جریان‌های نوری هستند که مرا گام به گام به سوی آرامش حقیقی و شادی جاودانی که برای مطیعان خود آماده ساخته‌ای، هدایت می‌کنند. من به نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«هر یک از نقشه‌های خداوند استوار است» (ارمیا ۵۱:۲۹).

ما فراخوانده نشده‌ایم که راه‌های خود را انتخاب کنیم، بلکه باید با صبر منتظر راهنمایی‌ای باشیم که از سوی خدا می‌آید. همچون کودکان خردسال، ما از مسیرهایی هدایت می‌شویم که اغلب به طور کامل آن‌ها را درک نمی‌کنیم. تلاش برای فرار از مأموریتی که خدا به ما داده، بیهوده است؛ با این فکر که شاید بتوانیم برکات بیشتری را با پیروی از خواسته‌های خود بیابیم. تعیین اینکه کجا می‌توانیم کمال حضور الهی را بیابیم، بر عهده ما نیست – این حضور همواره در اطاعت فروتنانه از آنچه خدا قبلاً به ما آشکار کرده، یافت می‌شود.

برکات حقیقی، آرامش واقعی و حضور دائمی خدا زمانی حاصل نمی‌شود که به دنبال آنچه خودمان برای خود بهتر می‌دانیم، می‌دویم. این‌ها زمانی شکوفا می‌شوند که با وفاداری و سادگی، از راهنمایی‌ای که او به ما نشان می‌دهد پیروی کنیم، حتی اگر مسیر به نظرمان دشوار یا بی‌معنا باشد. خوشبختی حاصل اراده ما نیست، بلکه نتیجه هماهنگی ما با اراده کامل پدر است. در همان مسیری که او ترسیم کرده، جان به آرامش و هدف می‌رسد.

و خداوند، در نیکویی خود، ما را در تاریکی نسبت به آنچه از ما انتظار دارد، رها نکرده است. او شریعت قدرتمند خود را – روشن، استوار و سرشار از زندگی – به عنوان راهنمایی مطمئن برای گام‌های ما به ما عطا کرده است. کسی که تصمیم می‌گیرد از این شریعت اطاعت کند، بی‌تردید راه درست را به سوی خوشبختی حقیقی، آرامش پایدار و در نهایت حیات جاودان می‌یابد. هیچ راهی مطمئن‌تر، پربرکت‌تر و درست‌تر از راهی که در اطاعت از آفریدگار پیموده می‌شود، وجود ندارد. – اقتباس از جورج الیوت. تا فردا، اگر خداوند بخواهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، تو را شکر می‌کنم زیرا به من می‌آموزی که فراخوانده نشده‌ام تا راه‌های خود را دنبال کنم، بلکه باید با صبر به راهنمایی‌ای که از سوی تو می‌آید اعتماد کنم. همچون کودکی که به دست پدر نیاز دارد، اعتراف می‌کنم که اغلب نقشه تو را کاملاً درک نمی‌کنم، اما می‌توانم آرام بگیرم زیرا می‌دانم تو همیشه می‌دانی چه چیزی بهترین است.

پدرم، امروز از تو می‌خواهم که قلبی صبور و مطیع به من عطا کنی، تا بتوانم بدون اضطراب و سرکشی منتظر هدایت تو بمانم. مبادا به دنبال خواسته‌های خودم بدوم، بلکه با وفاداری راهی را که تو برایم ترسیم کرده‌ای دنبال کنم. مرا تقویت کن تا حتی زمانی که مسیر به نظرم دشوار یا بی‌معناست، استوار بمانم، زیرا می‌دانم که در هماهنگی با شریعت قدرتمند توست که آرامش حقیقی و خوشبختی پایدار شکوفا می‌شود.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و ستایش می‌کنم زیرا مرا در تاریکی رها نکردی، بلکه احکام شگفت‌انگیزت را به عنوان راهنمایی مطمئن برای هر گامم به من دادی. پسر محبوبت شاهزاده و نجات‌دهنده جاودان من است. شریعت قدرتمند تو همچون مشعلی افروخته در تاریکی است که هر راهی را که باید بروم روشن می‌کند. احکام تو همچون سرودی جاودان از حکمت و زندگی است که مرا با محبت و استواری به آرامش جان و وعده حیات جاودان هدایت می‌کند. در نام گرانبهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«بله، ای پدر، این همان چیزی بود که مورد رضایت تو قرار گرفت» (متی ۱۱:۲۶).

اگر به خودخواهی خود گوش فرا دهیم، به سرعت در دام تمرکز بر آنچه نداریم، به جای آنچه که قبلاً دریافت کرده‌ایم، خواهیم افتاد. شروع می‌کنیم به دیدن فقط محدودیت‌ها و پتانسیل‌هایی را که خدا به ما داده نادیده می‌گیریم و خود را با زندگی‌های ایده‌آلی مقایسه می‌کنیم که حتی وجود ندارند. به راحتی می‌توانیم در خیال‌پردازی‌های آرامش‌بخش درباره اینکه اگر قدرت بیشتری داشتیم، منابع بیشتری در اختیارمان بود یا وسوسه‌های کمتری داشتیم چه می‌کردیم، گم شویم. و اینگونه، مشکلات خود را بهانه قرار می‌دهیم و خود را قربانی زندگی ناعادلانه می‌بینیم – چیزی که فقط بدبختی درونی ما را تغذیه می‌کند و هیچ تسکین واقعی به همراه ندارد.

اما در برابر این وضعیت چه باید کرد؟ ریشه این طرز فکر، تقریباً همیشه، مقاومت در برابر اطاعت از شریعت قدرتمند خداوند است. وقتی در برابر دستورات روشن خالق مقاومت می‌کنیم، ناگزیر شروع به دیدن زندگی به شکلی تحریف‌شده می‌نماییم. نوعی نابینایی روحانی پدید می‌آید که در آن واقعیت با خیال‌پردازی‌ها و انتظارات غیرواقعی جایگزین می‌شود. و از این توهمات، ناامیدی‌ها، شکست‌ها و احساس دائمی نارضایتی زاده می‌شود.

تنها راه نجات، بازگشت به مسیر اطاعت است. وقتی تصمیم می‌گیریم زندگی خود را با اراده خدا هماهنگ کنیم، چشمانمان باز می‌شود. شروع به دیدن واقعیت با وضوح بیشتر می‌کنیم و هم برکات و هم فرصت‌های رشد را که پیش از این پنهان بودند، تشخیص می‌دهیم. جان تقویت می‌شود، شکرگزاری شکوفا می‌گردد و زندگی به طور کامل‌تری زیسته می‌شود – نه بر اساس توهمات، بلکه بر حقیقت ابدی محبت و وفاداری خداوند. -اقتباس از جیمز مارتینو. تا فردا، اگر خداوند بخواهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، تو را شکر می‌کنم زیرا مرا نسبت به خطر تمرکز بر آنچه ندارم، به جای شناخت هر آنچه از دستان تو دریافت کرده‌ام، هشدار می‌دهی. چه بسیار بارها که فریب خودخواهی را خورده‌ام، در مقایسه‌های بی‌ثمر افتاده و در رؤیاهایی غرق شده‌ام که حتی وجود ندارند. اما تو با صبر و مهربانی‌ات مرا دوباره به حقیقت فرا می‌خوانی: به واقعیت استوار و مطمئن اراده‌ات.

ای پدر من، امروز از تو می‌خواهم که مرا یاری دهی تا در برابر وسوسه تغذیه خیال‌پردازی‌ها و بهانه‌ها مقاومت کنم. مبادا در نارضایتی یا نابینایی روحانی که از مقاومت در برابر شریعت قدرتمندت زاده می‌شود، گم شوم. چشمانم را بگشا تا راه درست را با وضوح ببینم – راه اطاعت و حقیقت. به من شجاعت بده تا کاملاً با اراده‌ات هماهنگ شوم، تا جانم تقویت گردد و شکرگزاری حتی در کوچک‌ترین امور روزمره در قلبم شکوفا شود.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و ستایش می‌کنم زیرا حقیقت تو آزاد می‌کند و به زندگی معنا می‌بخشد. پسر محبوبت شاهزاده و نجات‌دهنده ابدی من است. شریعت قدرتمندت همچون فانوسی در تاریکی است که توهمات را می‌زداید و گام‌هایم را با اطمینان هدایت می‌کند. احکام تو همچون ریشه‌های عمیقی هستند که مرا در خاک واقعیت ابدی استوار می‌سازند، جایی که جان آرامش، نیرو و شادی حقیقی می‌یابد. در نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«چرا افسرده‌ای، ای جان من؟ چرا در درونم مضطرب هستی؟ به خدا امید داشته باش، زیرا هنوز او را خواهم ستود، او که نجات‌دهنده و خدای من است» (مزامیر ۴۲:۱۱).

بسیار مراقب باشید که نگرانی‌های روزمره شما به اضطراب و اندوه تبدیل نشود، به‌ویژه زمانی که احساس می‌کنید بادها و امواج مشکلات زندگی شما را به هر سو پرتاب می‌کنند. به جای ناامیدی، تمرکز خود را بر خداوند حفظ کنید و با ایمان بگویید: «ای خدای من، من فقط به تو می‌نگرم. راهنمای من باش، کاپیتان من باش.» سپس در این اطمینان آرام بگیرید. زمانی که سرانجام به بندر امن حضور خدا برسیم، تمام نبردها و طوفان‌ها اهمیت خود را از دست خواهند داد و خواهیم دید که او همیشه فرمانده بوده است.

ما می‌توانیم هر طوفانی را با امنیت پشت سر بگذاریم، به شرطی که دل ما در جای درست باقی بماند. زمانی که نیت‌های ما پاک است، شجاعت ما استوار است و اعتمادمان در خدا لنگر انداخته، امواج ممکن است ما را تکان دهند، اما هرگز نابود نخواهند کرد. راز کار در این نیست که از طوفان‌ها دوری کنیم، بلکه باید با اطمینان از اینکه در دستان نیکوی پدر هستیم، از میان آن‌ها عبور کنیم—دستانی که هرگز شکست نمی‌خورد و هرگز کسانی را که واقعاً به او اعتماد دارند، ترک نمی‌کند.

و آن مکان امن کجاست، جایی که می‌توانیم در این زندگی آرامش و در کنار خدا شادی جاودان داشته باشیم؟ جای درست، جای اطاعت از شریعت قدرتمند خداست. در همان زمین محکم است که فرشتگان خداوند ما را با محافظت خود احاطه می‌کنند و جان از هر نگرانی دنیوی شسته می‌شود. کسی که در اطاعت زندگی می‌کند، حتی در میان طوفان‌ها با امنیت گام برمی‌دارد، زیرا می‌داند که زندگی‌اش در دستان خدای وفادار و قدرتمند است. -برگرفته از فرانسیس دُ سال. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، تو را شکر می‌کنم زیرا حتی در میان طوفان‌های زندگی نیز تو همچنان کاپیتان وفادار من هستی. زمانی که بادهای شدید و امواج مشکلات می‌خواهند مرا با خود ببرند، می‌توانم چشمانم را به سوی تو بلند کنم و با ایمان اعلام کنم: «ای خدای من، من فقط به تو می‌نگرم.» این تو هستی که کشتی مرا هدایت می‌کنی و دل مرا آرام می‌سازی.

ای پدر من، امروز از تو می‌خواهم که اعتماد مرا به خودت تقویت کنی تا جانم در نگرانی‌ها و اضطراب‌ها گم نشود. نیت‌های پاک، شجاعت استوار و قلبی لنگر انداخته در اراده‌ات به من عطا کن. به من بیاموز که هر طوفانی را با آرامش کسی پشت سر بگذارم که می‌داند در دستان توست. و مرا همیشه در جای امن نگاه دار: اطاعت از شریعت قدرتمند تو، جایی که محافظت تو مرا احاطه می‌کند و آرامش تو در هر شرایطی مرا نگاه می‌دارد.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و ستایش می‌کنم زیرا پناهگاهی امن برای کسانی هستی که با محبت و وفاداری از تو اطاعت می‌کنند. پسر محبوبت شاهزاده و نجات‌دهنده ابدی من است. شریعت قدرتمند تو همچون لنگری محکم در دریای زندگی است که جان مرا حتی زمانی که امواج خروشان می‌شوند، نگه می‌دارد. فرامین تو همچون دیوارهایی استوار، روح مرا محافظت و راه مرا به سوی شادی جاودان روشن می‌سازد. من در نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.