«و خداوند به ابرام گفت: از سرزمین خود، از قوم خود و از خانه پدرت بیرون برو و به سرزمینی برو که به تو نشان خواهم داد» (پیدایش ۱۲:۱).

فرامین خدا همیشه همراه با توضیح نیستند، اما همواره حامل وعده‌هایی هستند، چه آشکار و چه ضمنی. اگر خدا برای هر فرمان دلیلی مفصل به ما می‌داد، طبیعت انسانی ما تمایل داشت که سؤال کند، تحلیل کند و شک نماید. اما در عوض، او به ما وعده‌هایی می‌دهد که بسیار قدرتمندترند. دلیل ممکن است انتزاعی و دشوار برای درک باشد، اما یک وعده روشن، عملی و ملموس است.

ابراهیم توضیحی درباره اینکه چرا باید سرزمین و قوم خود را ترک کند دریافت نکرد؛ فقط یک وعده گرفت. اما همان وعده کافی بود، زیرا از جانب خدای وفادار بود. و خدا هرگز در وفای به وعده‌هایش نسبت به کسانی که مانند ابراهیم گوش دادند و اطاعت کردند، شکست نخورد. این اصل همچنان پابرجاست: هر که اطاعت کند، وفاداری خدا را به شکلی فوق‌العاده مشاهده خواهد کرد.

امروز نیز هیچ چیز تغییر نکرده است. هر کسی که تصمیم بگیرد با اراده‌ای راسخ و تزلزل‌ناپذیر از شریعت قدرتمند خدا اطاعت کند، می‌تواند مطمئن باشد که همه چیزهای خوب رخ خواهد داد. خدا مانند انسان نیست که وعده دهد و عمل نکند. کلمات او ابدی و تغییرناپذیرند. کلید تجربه برکات الهی در اطاعت بی‌قید و شرط است. وقتی بدون تردید به شریعت او اعتماد می‌کنیم و از آن پیروی می‌نماییم، درمی‌یابیم که وعده‌های او بیش از کلمات‌اند – واقعیت‌هایی هستند که زندگی ما را دگرگون می‌کنند. – اقتباس از جِی. هستینگز. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، حقیقت دارد که اوامر تو همیشه با توضیح همراه نیستند، اما همواره وعده‌هایی را به همراه دارند. می‌دانم که طبیعت انسانی من اغلب می‌خواهد پیش از اطاعت، درک کند، اما می‌خواهم بیاموزم که مانند ابراهیم به تو اعتماد کنم. او جزئیاتی دریافت نکرد، فقط یک وعده، و همان کافی بود تا پیش برود.

ای پدر من، امروز از تو می‌خواهم که ایمانم را تقویت کنی تا اطاعتم بی‌قید و شرط باشد. نمی‌خواهم در برابر کلامت تردید کنم یا راه‌هایت را زیر سؤال ببرم، بلکه می‌خواهم با اطمینان از اینکه تو وفادار و وفادار به وعده‌هایت هستی، پیش بروم. می‌دانم کسانی که از شریعت تو اطاعت می‌کنند، کمال مراقبت و برکات تو را تجربه می‌کنند.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و ستایش می‌کنم زیرا تو در هر آنچه می‌گویی تغییرناپذیر و وفادار هستی. سپاسگزارم که وعده‌هایت فقط کلمات نیستند، بلکه واقعیت‌هایی‌اند که کسانی را که تصمیم می‌گیرند بی‌قید و شرط از تو پیروی کنند، دگرگون می‌سازند. بگذار راه رفتنم با تو با اطاعت و اعتماد مشخص شود تا بتوانم روز به روز، ظهور وفاداری تو را در زندگی‌ام ببینم. پسر محبوب تو شاهزاده و نجات‌دهنده ابدی من است. شریعت قدرتمند تو چشمه‌ای است که روحم را تازه می‌کند. زندگی من در احکام تو معنا می‌یابد. در نام گرانبهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«زمانی که تنها شدند، او همه چیز را برای شاگردانش توضیح داد» (مرقس ۴:۳۴).

عیسی همه چیز را یک‌باره برای ما توضیح نمی‌دهد، بلکه حقایق را به تدریج و زمانی که آماده درک آن‌ها هستیم، بر ما آشکار می‌سازد. خداوند پیوسته در حال تعلیم ما درباره خودمان است. او ما را به گوشه‌های پنهان شخصیت‌مان هدایت می‌کند و جنبه‌هایی را آشکار می‌سازد که اغلب از آن‌ها غافل هستیم. ما به طرز شگفت‌آوری خودمان را نمی‌شناسیم! به راحتی حسادت را زمانی که ظاهر می‌شود تشخیص نمی‌دهیم، نه تنبلی را و نه غروری را که در توجیهات پنهان شده است. باور به اینکه کاملاً خود را می‌شناسیم، یکی از آخرین بقایای غرور انسانی است که باید نابود شود.

تنها راهی که می‌توانیم درک حقیقی از اینکه چه کسی هستیم و به کجا می‌رویم به دست آوریم، اطاعت از احکام خداست. خداوند تنها به کسانی که او را تا حد اطاعت دوست دارند، واقعاً نزدیک می‌شود. او مکاشفه را برای دل‌های سرکش هدر نمی‌دهد، بلکه درک حقیقی را به کسانی می‌بخشد که مایل‌اند با وفاداری اراده او را دنبال کنند.

نور خدا فقط بر کسانی می‌تابد که با صداقت می‌گویند: «اینجا هستم. هر آنچه را که در کلامت به من آموخته‌ای اطاعت خواهم کرد.» اطاعت نه تنها ما را به شناخت خدا می‌رساند، بلکه چشمان ما را به روی اینکه واقعاً چه کسی هستیم می‌گشاید و ما را برای زندگی در مشارکت با پدر و پسرش، عیسی، آماده می‌سازد. هر چه بیشتر اطاعت کنیم، بیشتر می‌بینیم. هر چه بیشتر ببینیم، بیشتر دگرگون می‌شویم. و در همین مسیر اطاعت و روشنایی است که راه را به سوی حیات جاودان می‌یابیم. – اقتباس از اُ. چمبرز. تا فردا، اگر خداوند بخواهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، حقیقت دارد که تو حقیقت را بر ما آشکار می‌کنی، همان‌طور که آماده درک آن هستیم. می‌دانم که هنوز چیزهای زیادی در وجود من هست که به وضوح نمی‌بینم و قلبم ممکن است کاستی‌ها را زیر توجیهات فریبنده پنهان کند. اما نمی‌خواهم در توهم اینکه خود را کاملاً می‌شناسم زندگی کنم. می‌خواهم نور تو درونم بتابد و هر آنچه نیاز به دگرگونی دارد را آشکار سازد. به من بیاموز که این فرایند را با فروتنی بپذیرم، زیرا می‌دانم تو هستی که مرا در راه حقیقت هدایت می‌کنی.

ای پدر من، امروز از تو می‌خواهم که قلبی مطیع به من عطا کنی، زیرا می‌دانم درک حقیقی تنها نصیب کسانی می‌شود که تصمیم می‌گیرند با وفاداری تو را پیروی کنند. نمی‌خواهم فقط شنونده کلامت باشم، بلکه کسی باشم که آن را بی‌درنگ به عمل درمی‌آورد. شخصیت مرا شکل بده، به من نشان بده که واقعاً چه کسی هستم و مرا برای اطاعت تقویت کن، زیرا می‌دانم تنها از این راه می‌توانم در مشارکت عمیق‌تر با تو گام بردارم. چشمانم را باز کن تا به وضوح ببینم چه باید تغییر کند و به من نیرو بده تا مطابق اراده تو دگرگون شوم.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و ستایش می‌کنم زیرا نور تو نه تنها نشان می‌دهد که تو کیستی، بلکه آشکار می‌سازد که ما واقعاً چه کسانی هستیم. سپاسگزارم که ما را در تاریکی جهل رها نمی‌کنی، بلکه با شکیبایی ما را به سوی حقیقت هدایت می‌کنی. بگذار زندگی من سفری پیوسته از اطاعت و دگرگونی باشد تا هر روز بیشتر ببینم و برای زندگی جاودان در حضور تو آماده شوم. پسر محبوبت شاهزاده و نجات‌دهنده جاودان من است. شریعت پرقدرت تو مرا بالاتر از طوفان‌های زندگی می‌برد. شکرگزاری من برای احکامت بی‌پایان است. در نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«کسی که مرا فرستاد با من است؛ او مرا تنها نگذاشته است، زیرا همیشه آنچه را که او را خشنود می‌سازد انجام می‌دهم» (یوحنا ۸:۲۹).

چه آرامشی برای بسیاری از ما خواهد بود اگر بیاموزیم واقعاً در خدا استراحت کنیم و بارها، نگرانی‌ها و نیازهای خود را کاملاً به او بسپاریم! اگر این ایمان مطلق را داشتیم، دیگر احساس سنگینی نمی‌کردیم، زیرا می‌دانستیم که او به وعده‌های خود وفادار است و از کسانی که او را دوست دارند و احکام مقدس و جاودان او را نگاه می‌دارند مراقبت می‌کند. اضطراب و ترس از بین می‌رفت، زیرا درک می‌کردیم که مسئول حمل بار زندگی به تنهایی نیستیم، بلکه خداوند در وفاداری خود از کسانی که کاملاً به اراده او تسلیم می‌شوند حمایت می‌کند.

عیسی بزرگ‌ترین نمونه این آرامش در خدا را به ما داد. او نگران فردا نبود، زیرا می‌دانست که پدر از او مراقبت می‌کند. سخنان خودش این حقیقت را تأیید می‌کند: «او مرا تنها نگذاشته است، زیرا همیشه آنچه را که او را خشنود می‌سازد انجام می‌دهم» (یوحنا ۸:۲۹). این کلید زندگی زیر مراقبت همیشگی خداست: انجام هر آنچه که او را خشنود می‌سازد. عیسی به ما آموخت که خشنود ساختن پدر یعنی راه رفتن در اطاعت کامل، زندگی مطابق با شریعت قدرتمند خدا، بدون انحراف یا سازش.

در اطاعت از پدر است که صلح، تأمین، محافظت و در نهایت نجات در مسیح را می‌یابیم. کسانی که راه‌های خداوند را دنبال می‌کنند، نیازی به ترس از آینده ندارند، زیرا زندگی‌شان در دستان کسی است که بر همه چیز حکومت می‌کند. اگر می‌خواهیم در اطمینان از مراقبت الهی آرام بگیریم، باید از نمونه عیسی پیروی کنیم و با تمام دل از پدر اطاعت کنیم. آنگاه و فقط آنگاه، ما کمال برکاتی را که برای وفاداران مهیا شده است تجربه خواهیم کرد. – اقتباس از ای. بی. سیمپسون. تا فردا، اگر خداوند بخواهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، حقیقت این است که بسیاری از ما بارهای غیرضروری را حمل می‌کنیم، زیرا نیاموخته‌ایم واقعاً در تو آرام بگیریم. می‌دانم اگر ایمان مطلق به وفاداری تو داشتم، احساس سنگینی نمی‌کردم، زیرا درک می‌کردم که تو از کسانی که تو را دوست دارند و احکام مقدس تو را نگاه می‌دارند مراقبت می‌کنی. کمکم کن بیشتر به تو اعتماد کنم و هر نگرانی و نیازی را به دستان تو بسپارم.

پدر من، امروز از تو می‌خواهم که به من بیاموزی از نمونه عیسی پیروی کنم، کسی که نگران فردا نبود زیرا همیشه آنچه را که تو را خشنود می‌ساخت انجام می‌داد. می‌دانم راز زندگی زیر مراقبت تو در اطاعت کامل از اراده توست. می‌خواهم در راه‌های تو بدون انحراف، بدون سازش و بدون تردید قدم بردارم، زیرا در اطاعت است که آرامش، تأمین و امنیت را می‌یابم. قلبم را شکل بده تا زندگی‌ام کاملاً به تو تسلیم باشد، زیرا می‌دانم فقط در این صورت حضور تو را به طور کامل تجربه خواهم کرد.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و ستایش می‌کنم زیرا در همه چیز وفادار هستی و هرگز کسانی را که با تمام دل از تو اطاعت می‌کنند ترک نمی‌کنی. شکر می‌کنم که می‌توانم اطمینان داشته باشم که زندگی‌ام در دستان تو امن است و با پیروی از احکام تو، آرامش و برکات جاودان را خواهم یافت. بگذار ایمانم استوار و اطاعتم تزلزل‌ناپذیر باشد تا بتوانم بدون ترس زندگی کنم، زیرا می‌دانم تو بر همه چیز حکومت می‌کنی و از کسانی که راه‌های تو را انتخاب می‌کنند مراقبت می‌کنی. پسر محبوب تو شاهزاده و نجات‌دهنده ابدی من است. شریعت قدرتمند تو و من دست در دست هم راه می‌رویم، زیرا این شریعت است که مرا در راه درست نگه می‌دارد. احکام تو را دوست دارم، زیرا مانند سپیده‌دم امید را در قلبم تازه می‌کند. در نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«پس، درباره فردا نگران نباشید، زیرا فردا خود به فکر خویش خواهد بود؛ هر روز را مشکلات خودش بس است.» (متی ۶:۳۴)

این سخنان عیسی به ما می‌آموزد که اضطراب را کنار بگذاریم و به وفاداری خدا اعتماد کنیم. زندگی پر از تغییرات، چالش‌ها و فرصت‌های غیرمنتظره است، اما نباید با ترس به آن‌ها نگاه کنیم. برعکس، باید با امید و اطمینان با آن‌ها روبرو شویم، زیرا می‌دانیم خدایی که به او تعلق داریم و با وفاداری از او اطاعت می‌کنیم، ما را حمایت خواهد کرد. او تا به امروز ما را محافظت کرده و همچنان ما را هدایت خواهد نمود. اگر در دست قدرتمند او استوار بمانیم، هیچ چیز نمی‌تواند ما را متزلزل کند و در لحظاتی که قادر به راه رفتن به تنهایی نیستیم، خود او ما را حمل خواهد کرد.

اجازه ندهید نگرانی درباره آینده، آرامشی را که خدا امروز می‌خواهد به شما بدهد، از شما بگیرد. همان پدر جاودانی که اکنون مراقب شماست، فردا و در تمامی روزهای آینده نیز مراقب شما خواهد بود. دنیا می‌آموزد که از ناشناخته‌ها بترسیم، اما کسانی که در اطاعت از خداوند زندگی می‌کنند، می‌دانند که وقتی در آغوش خدا هستند، هیچ چیزی برای ترسیدن وجود ندارد. او آنچه را که ما نمی‌بینیم، می‌بیند و به همین دلیل می‌توانیم با اطمینان استراحت کنیم که هر نیاز ما، پیش از آنکه ظاهر شود، از قبل فراهم شده است.

فرزند مطیع جایگاه ویژه‌ای در قلب خدا دارد، زیرا اندک‌اند کسانی که انتخاب می‌کنند با وفاداری از احکام او پیروی کنند. اما کسانی که این راه را انتخاب می‌کنند، از مراقبت ویژه پدر برخوردار می‌شوند. آن‌ها نیازی به نگرانی درباره فردا ندارند، زیرا خداوند همه چیز را برایشان مهیا می‌کند. امنیت حقیقی از نبود مشکلات نمی‌آید، بلکه از حضور دائمی خدا در زندگی کسانی است که از او اطاعت می‌کنند. کسی که در اطاعت گام برمی‌دارد، در آرامش گام برمی‌دارد، زیرا می‌داند که در دستان قادر مطلق است. – اقتباس از ف. دِ سالس. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، حقیقتاً نیازی نیست درباره فردا نگران باشم، زیرا تو وفادار هستی و همواره از کسانی که از تو اطاعت می‌کنند مراقبت می‌کنی. می‌دانم که زندگی چالش‌های غیرمنتظره‌ای دارد، اما می‌خواهم با اطمینان با آن‌ها روبرو شوم و به یاد داشته باشم که تو تا به امروز مرا حمایت کرده‌ای و همچنان گام‌هایم را هدایت خواهی کرد. به من بیاموز که در تدبیر تو آرام بگیرم و اجازه ندهم نگرانی درباره آینده، آرامشی را که امروز می‌خواهی به من بدهی، از من بگیرد.

ای پدر من، امروز از تو می‌خواهم که ایمانم را تقویت کنی تا اسیر ترس یا تردید نشوم. دنیا می‌آموزد که از ناشناخته‌ها بترسیم، اما من می‌خواهم مطابق اراده تو زندگی کنم، زیرا می‌دانم که تو همه چیزهایی را که نیاز دارم، از پیش آماده کرده‌ای. قلبی مطیع به من عطا کن، زیرا می‌دانم کسانی که با وفاداری از احکام تو پیروی می‌کنند، از مراقبت ویژه برخوردار می‌شوند. بگذار بتوانم کاملاً به تو اعتماد کنم، بدون تردید، و بدانم که هر نیاز من پیش از آنکه ظاهر شود، از قبل فراهم شده است.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و ستایش می‌کنم، زیرا خدایی هستی که حمایت می‌کنی، محافظت می‌نمایی و کسانی را که تو را دوست دارند، هدایت می‌کنی. سپاسگزارم که امنیت حقیقی از نبود مشکلات نیست، بلکه از حضور دائمت در زندگی فرزندان وفادارت سرچشمه می‌گیرد. بگذار اعتمادم همیشه به تو باشد، زیرا کسی که در اطاعت گام برمی‌دارد، در آرامش گام برمی‌دارد و می‌داند که در دستان قادر مطلق است. پسر محبوب تو شاهزاده و نجات‌دهنده ابدی من است. شریعت قدرتمند تو در این دنیای تاریک همراه من است. احکام تو همچون ستون‌هایی هستند که معبد ایمان مرا استوار می‌سازند. در نام گرانبهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«و آن‌ها مردی به نام شمعون را گرفتند… و صلیب را بر او نهادند» (لوقا ۲۳:۲۶).

اطاعت از خدا اغلب برای دیگران بیش از خود ما هزینه دارد، و دقیقاً همین‌جاست که رنج پدیدار می‌شود. اگر واقعاً عاشق خداوند باشیم، اطاعت باری بر دوش ما نخواهد بود، بلکه لذتی خواهد بود. هزینه واقعی بر دوش ما نیست، بلکه بر دوش کسانی است که خدا را دوست ندارند، زیرا وفاداری ما ناگزیر برنامه‌های کسانی را که بدون توجه به اراده الهی زندگی می‌کنند، مختل می‌کند. و زمانی که این اتفاق می‌افتد، انتقادها شروع می‌شود: «آیا این را مسیحیت می‌نامی؟» دنیا اطاعت از خدا را درک نمی‌کند، زیرا به ایمانی سطحی، بدون انکار نفس و بدون تعهد واقعی به حقیقت عادت کرده است.

توقف در زندگی روحانی زمانی رخ می‌دهد که شروع به ترس از ناراحتی‌ای کنیم که اطاعت ما ممکن است برای دیگران ایجاد کند. اما هیچ راهی برای اطاعت از خدا بدون تأثیرگذاری بر اطرافیان وجود ندارد. اطاعت، اهداف الهی را در جهان فعال می‌کند و این ناگزیر ساختارهای انسانی را به لرزه درمی‌آورد. اگر بگوییم: «نمی‌خواهم کسی را رنجیده کنم»، در واقع حد و مرزی غیرقابل قبول برای خدا قرار داده‌ایم، زیرا اراده مردم را بر اراده خداوند مقدم می‌داریم. و نتیجه این همیشه نافرمانی خواهد بود.

نقش ما این نیست که پیامدهای اطاعت خود را محاسبه کنیم، بلکه باید اعتماد داشته باشیم که خدا از کسانی که تحت تأثیر آن قرار می‌گیرند مراقبت خواهد کرد. او می‌داند در هر موقعیتی چگونه عمل کند. ما فقط باید اطاعت کنیم و همه پیامدها را به دستان او بسپاریم. مراقب وسوسه‌ای باشید که می‌خواهد به خدا دیکته کنید تا کجا حاضرید پیش بروید. خادم وفادار برای خدا شرط نمی‌گذارد، بلکه به سادگی پیروی می‌کند، زیرا می‌داند که اطاعت همیشه منجر به برکت می‌شود، چه اکنون و چه در ابدیت. – اقتباس از اُ. چیمبرز. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، حقیقت دارد که اطاعت از تو همیشه برای اطرافیان ما قابل درک نیست و اغلب رنج نه از هزینه شخصی، بلکه از واکنش کسانی که راه‌های تو را نمی‌فهمند، می‌آید. می‌دانم که پیروی از تو با تمام دل می‌تواند انتقاد و مخالفت به همراه داشته باشد، اما نمی‌خواهم اجازه دهم ترس از طرد شدن مرا فلج کند. به من بیاموز که تو را بالاتر از همه دوست بدارم تا وفاداری‌ام هرگز به خاطر میل به خشنود ساختن مردم به خطر نیفتد.

ای پدر من، امروز از تو شجاعت می‌خواهم تا بدون هیچ قید و شرطی از فرامین قدرتمند تو اطاعت کنم، بدون محاسبه پیامدها یا ترس از تأثیراتی که وفاداری من ممکن است ایجاد کند. می‌دانم که تو هستی که همه چیز را نگاه می‌داری و نیازی نیست تلاش کنم آنچه در اطرافم رخ می‌دهد را کنترل کنم. می‌خواهم اعتماد کنم که اگر اطاعت من باعث مقاومت شد، تو با من خواهی بود، مرا تقویت می‌کنی و همه اوضاع را مطابق اراده خود هدایت می‌کنی. بگذار هرگز در آنچه حاضرم به تو بسپارم، حد و مرزی قرار ندهم، بلکه با عزم راسخ پیروی کنم، زیرا می‌دانم که اطاعت از تو همواره ثمرات ابدی خواهد داشت.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و ستایش می‌کنم زیرا وفادار هستی که از همه چیز مراقبت کنی زمانی که تصمیم می‌گیریم اراده‌ات را دنبال کنیم. متشکرم که ما را هنگام مواجهه با مخالفت تنها نمی‌گذاری، بلکه با قدرت خود ما را حمایت می‌کنی. بگذار زندگی من شهادتی از وفاداری بی‌قید و شرط باشد تا هرگز در اطاعت از تو تردید نکنم، صرف‌نظر از هزینه آن. می‌دانم که هر اطاعتی منجر به برکت می‌شود و بودن در حضور تو ارزشمندتر از هر تأیید انسانی است. فرزند محبوب تو شاهزاده و نجات‌دهنده ابدی من است. شریعت پرقدرت تو دوست همیشگی من است. در فرامین تو نیرو و شجاعت برای رویارویی با چالش‌های روزانه می‌یابم. من در نام گرانبهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«آیا من تو را امر نکردم؟ قوی و دلیر باش؛ مترس و هراسان مشو، زیرا خداوند، خدای تو، با توست هر جا که بروی» (یوشع ۱:۹).

در نظر خدا هیچ چیز کوچک یا بزرگ نیست. آنچه اهمیت دارد، برداشت ما از اهمیت امور نیست، بلکه آن چیزی است که خدا می‌خواهد. اگر او چیزی از ما بخواهد، هرچند بی‌اهمیت به نظر برسد، باید برای ما بزرگ و ارزشمند شود، زیرا این اراده خالق است. به همین ترتیب، هر آنچه او نمی‌خواهد انجام دهیم، هرچند در نظر ما ارزشمند باشد، باید برای ما بی‌ارزش گردد. اطاعت از شریعت خدا باید بالاتر از هر چیز دیگری در زندگی ما باشد. ما حق نداریم اهمیت یک حکم را داوری یا اندازه‌گیری کنیم، بلکه باید صرفاً اطاعت کنیم و اطمینان داشته باشیم که خدا بهتر از ما می‌داند.

اکنون، آیا تا به حال فکر کرده‌ای که با غفلت از این وظیفه چه چیزی را ممکن است از دست بدهی؟ آیا برکاتی را که برای کسانی که با وفاداری اراده خدا را انجام می‌دهند، کنار گذاشته شده، درک می‌کنی؟ بسیاری بدون آنکه متوجه باشند، در نتیجه کمبود اطاعت، از حیاتی که خدا می‌خواهد عطا کند، محروم می‌شوند. اما یک اطمینان وجود دارد: اگر هر روز در آنچه خدا از تو می‌خواهد بهترین خود را ارائه دهی، او هر آنچه را در زمان رویارویی با چالش‌های بزرگ‌تر لازم باشد، فراهم خواهد کرد. وفاداری در امور کوچک ما را برای امور بزرگ آماده می‌کند و اطاعت روزانه روح ما را برای هر آزمونی که در آینده ممکن است با آن روبرو شویم، تقویت می‌کند.

پس خود را بدون هیچ قید و شرطی به او بسپار، به مراقبت او اعتماد کن، چشمانت را بر او بدوز و به صدایش گوش فرا ده. وقتی با دلی صادقانه از خدا پیروی می‌کنیم، او ما را با امنیت هدایت می‌کند و در طول مسیر تقویت می‌نماید. تردید نکن، مترس. با شجاعت و شادی به پیش برو، زیرا کسی که از خداوند اطاعت می‌کند، هرگز بدون راهنما، بدون نیرو یا بدون پاداش نخواهد ماند. – اقتباس از ژان نیکولا گرو. تا فردا، اگر خداوند بخواهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، حقیقت این است که هیچ چیز در نظر تو کوچک یا بزرگ نیست، زیرا آنچه واقعاً اهمیت دارد، اراده توست. می‌دانم که برداشت من نمی‌تواند ارزش یک حکم را تعیین کند و وظیفه من اطاعت بدون پرسش است، با این اطمینان که تو بهتر از من می‌دانی. به من بیاموز تا هر آنچه را می‌خواهی با جدیت تلقی کنم و هر آنچه را مطابق شریعت تو نیست، رد نمایم تا زندگی‌ام کاملاً با اراده تو هماهنگ باشد.

ای پدر من، امروز از تو می‌خواهم که به من قلبی وفادار عطا کنی، قلبی که بتواند برکاتی را که همراه اطاعت می‌آید، ببیند. می‌دانم که بسیاری از مردم بدون آنکه متوجه باشند، با پیروی نکردن کامل از تو، چیزهای زیادی را از دست می‌دهند. نمی‌خواهم چنین باشم. می‌خواهم هر روز تو را حرمت نهم و بدانم که وفاداری در امور کوچک مرا برای رویارویی با چالش‌های بزرگ‌تر آماده می‌کند. کمکم کن اطمینان داشته باشم که با انجام وظیفه امروز، تو هر آنچه را برای فردایم لازم باشد، فراهم خواهی کرد.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و ستایش می‌کنم، زیرا تو کسانی را که با دلی صادقانه اطاعت می‌کنند، با امنیت هدایت می‌کنی. بگذار تسلیم من کامل و بی‌قید و شرط باشد و بتوانم با شجاعت و شادی گام بردارم، زیرا می‌دانم تو پیشاپیش من هستی و مرا به سوی زندگی شادی که برای وفادارانت آماده کرده‌ای، هدایت می‌کنی. فرزند محبوبت شاهزاده و نجات‌دهنده ابدی من است. شریعت قدرتمند تو چراغ وفادار من است که همواره راهم را روشن می‌سازد. احکام تو همچون دانه‌هایی هستند که در قلبم کاشته می‌شوند و به شادی‌های همیشگی شکوفا می‌گردند. در نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«این همه مدت با تو بوده‌ام و هنوز مرا نشناخته‌ای؟» (یوحنا ۱۴:۹).

این سخنان عیسی به فیلیپ نه با سرزنش و نه با شگفتی بیان شد، بلکه به عنوان راهنمایی محبت‌آمیز بود. شاگردان تا حدی عیسی را می‌شناختند، به عنوان کسی که به ایشان قدرت بر شیاطین می‌داد و باعث بیداری‌های روحانی می‌شد، اما هنوز او را به طور صمیمی نمی‌شناختند.

تمام انضباط‌های زندگی هدفی دارند: ما را برای داشتن رابطه‌ای صمیمی با خدای پدر و عیسی مسیح آماده کنند. اما این صمیمیت به صورت تصادفی عطا نمی‌شود؛ بلکه نتیجه وفاداری به دستورات الهی است. کسی که از فرامین خدا پیروی نمی‌کند، نمی‌تواند با او صمیمی باشد، زیرا مشارکت واقعی با خالق مستلزم تسلیم و اطاعت است. اطاعت، بالاترین اثبات این است که واقعاً خدا را می‌شناسیم و او را دوست داریم.

کسی که یک‌بار برای همیشه تصمیم می‌گیرد بدون هیچ قید و شرطی از خداوند اطاعت کند، به او نزدیک می‌شود و دوست صمیمی او می‌گردد. و این دوستی همه امتیازات وفاداری را به همراه دارد: برکات بی‌پایان، محافظت همیشگی و از همه مهم‌تر، نجات. خدا قلب خود را از کسانی که با صداقت او را می‌جویند پنهان نمی‌کند. او خود را به کسانی که اطاعت می‌کنند آشکار می‌سازد و ایشان در حضور او گام برمی‌دارند و مشارکتی بی‌نظیر با پدر و پسر را تجربه می‌کنند. دانستن درباره خدا کافی نیست؛ باید در اطاعت زندگی کرد تا واقعاً او را شناخت. – اقتباس از او. چمبرز. تا فردا، اگر خداوند بخواهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، حقیقت این است که دانستن درباره تو کافی نیست؛ باید در اطاعت زندگی کرد تا واقعاً تو را شناخت. من بیش از شناختن اعمالت، آرزو دارم خودت را بشناسم، با تو گام بردارم و حضورت را در زندگی‌ام تجربه کنم.

ای پدر من، امروز از تو می‌خواهم که به من بیاموزی چگونه به دستوراتت وفادار باشم، زیرا می‌دانم که صمیمیت واقعی با تو از اطاعت سرچشمه می‌گیرد. نمی‌خواهم فقط به کارهایت نگاه کنم، بلکه می‌خواهم مطابق اراده‌ات زندگی کنم و شادی نزدیکی به تو را بچشم. دلی عطا کن که بدون قید و شرط از فرامینت پیروی کند، زیرا می‌دانم اطاعت بالاترین اثبات محبت واقعی است.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و ستایش می‌کنم زیرا قلبت را از کسانی که با صداقت تو را می‌جویند پنهان نمی‌کنی. سپاسگزارم که خود را به کسانی که اطاعت می‌کنند آشکار می‌سازی و اجازه می‌دهی آنان که با تو گام برمی‌دارند، از مشارکتی عمیق و تحول‌آفرین برخوردار شوند. بگذار زندگی من با این وفاداری مشخص شود تا هر روز بیشتر تو را بشناسم و حضورت و برکاتت را تجربه کنم. پسر محبوب تو شاهزاده و نجات‌دهنده ابدی من است. شریعت قدرتمند تو همیشه همراه من است و دوست وفادار من بوده است. فرامین تو مانند مسیر امنی است که قدم‌هایم را در میان نااطمینانی‌های زندگی هدایت می‌کند. در نام گرانبهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«…دانستن اینکه سختی‌ها پایداری به بار می‌آورد» (رومیان ۵:۳).

قدرت ایمان ما مستقیماً به اعتماد ما به این حقیقت بستگی دارد که خدا وعده‌های خود را برای کسانی که انتخاب می‌کنند به او گوش دهند و از دستوراتش اطاعت کنند، به انجام خواهد رساند. ایمان حقیقی بر احساسات، برداشت‌ها یا شرایط بیرونی استوار نیست. هنگامی که ایمان را با احساسات ناپایدار یا منطق انسانی در می‌آمیزیم، دیگر به طور کامل به کلام خدا که به تنهایی کافی است، اعتماد نمی‌کنیم. ایمان اصیل فقط بر کلام خداوند تکیه دارد و به همین دلیل، آرامش را به قلب می‌آورد. ما می‌دانیم که خدا وفادار است و این یقین ما را برمی‌انگیزد تا با تمام توان به هر آنچه او به ما فرمان داده است، اطاعت کنیم.

وقتی با آزمایش‌ها روبرو می‌شویم، باید به یاد داشته باشیم که پدر آسمانی ما آنها را با هدفی اجازه می‌دهد. او می‌خواهد ما را تقویت کند، به ما بیاموزد که عمیق‌تر اعتماد کنیم و ما را برای برکات بزرگ‌تر آماده سازد. هر سختی که با آن مواجه می‌شویم، فرصتی است برای تمرین ایمانمان و نشان دادن اینکه به اطاعت از دستورات قدرتمند او اعتماد داریم.

بیایید خود را کاملاً به دستان پدر آسمانی‌مان بسپاریم، دانستن اینکه او از برکت دادن به فرزندان وفادارش خوشحال می‌شود. خدا نه تنها ما را به اطاعت فرا می‌خواند، بلکه در طول مسیر ما را حمایت و تقویت می‌کند. اگر در کلام او استوار بمانیم و با تمام دل اطاعت کنیم، آرامش، قدرت و وعده‌هایی را که او برای دوست‌داران و پیروان وفادارش کنار گذاشته است، تجربه خواهیم کرد. -اقتباس از جورج مولر. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، حقیقت دارد که قدرت ایمان من کاملاً به اعتمادم به تو و یقین به این که وعده‌هایت را برای مطیعانت به انجام خواهی رساند، بستگی دارد. می‌دانم که ایمان حقیقی نمی‌تواند بر احساسات ناپایدار یا منطق انسانی استوار باشد، بلکه باید محکم بر کلام تو که کافی و تغییرناپذیر است، بنا شود. به من بیاموز که کاملاً به تو اعتماد کنم و اجازه ندهم شرایط بیرونی اطاعت و امیدم را به آنچه تو آشکار ساخته‌ای، متزلزل کند.

پدرم، امروز از تو می‌خواهم که ایمانم را مخصوصاً در لحظات آزمایش تقویت کنی. می‌دانم که تو چالش‌ها را نه برای نابودی من، بلکه برای تقویت من، آموزش اعتماد عمیق‌تر و آماده‌سازی برای چیزی بزرگ‌تر، اجازه می‌دهی. بگذار ایمانم مانند طلا در آتش تصفیه شود و در حضورت هر روز خالص‌تر و استوارتر گردد.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و ستایش می‌کنم، زیرا پدری مهربان هستی که کسانی را که با تمام دل انتخاب می‌کنند تو را پیروی کنند، حمایت و تقویت می‌کنی. بگذار بتوانم در کلامت استوار بمانم و آرامش، قدرت و وعده‌هایی را که برای دوست‌داران و مطیعانت کنار گذاشته‌ای، تجربه کنم. پسر محبوبت شاهزاده و نجات‌دهنده ابدی من است. شریعت قدرتمند تو لنگری است که ایمانم را استوار نگه می‌دارد. جانم در احکامت آرام می‌گیرد. در نام گرانبهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«همه چیز بر ضد من است» (پیدایش ۴۲:۳۶).

بسیاری از مردم آرزوی قدرت دارند، اما تعداد کمی حاضرند فرایند لازم برای دریافت آن را طی کنند. این قدرت چگونه تولید می‌شود؟ روزی هنگام مشاهده یک ژنراتور بزرگ برق، از یکی از کارگران محلی پرسیدیم: «این چگونه برق تولید می‌کند؟» او با سادگی پاسخ داد: «با چرخش و اصطکاک. اصطکاک جریان الکتریکی ایجاد می‌کند.» این توضیح درباره زندگی روحانی نیز صدق می‌کند. وقتی خدا می‌خواهد قدرت بیشتری به ما بدهد، اجازه می‌دهد اصطکاک و فشار بیشتری تجربه کنیم. اما بسیاری این فرایند را رد می‌کنند و سعی دارند از فشار فرار کنند و فرصت قوی شدن را از دست می‌دهند.

سؤال واقعی این است: خدا از ما چه می‌خواهد تا قدرت، آرامش و خوشبختی به دست آوریم؟ خدا می‌خواهد به او گوش دهیم، و گوش دادن به خدا یعنی اطاعت از آنچه او از طریق پیامبرانش و پسرش عیسی آشکار کرده است. اطاعت اصطکاک ایجاد می‌کند، زیرا بسیاری از اطرافیان ما وقتی می‌بینند کسی مطابق شریعت خدا زندگی می‌کند، ناراحت می‌شوند. دنیا اطاعت را رد می‌کند، زیرا راه آسان‌تر، راه سازش را ترجیح می‌دهد. اما همین اصطکاک است که قدرت روحانی تولید می‌کند. هرچه بیشتر خود را به اراده خدا بسپاریم، او بیشتر ما را برای مواجهه با هر شرایطی تقویت می‌کند.

اگر مایل باشیم با این مخالفت روبرو شویم، آنگاه نیرو و برکات همانند جریان برق از ژنراتور جاری می‌شود. اصطکاک اطاعت ما را شکل می‌دهد، ما را قوی می‌سازد و توانایی زندگی سرشار از خداوند را به ما می‌دهد. خدا ما را به زندگی راحت دعوت نکرده، بلکه به زندگی وفاداری دعوت کرده است که در آن قدرتش در کسانی که به هر قیمتی اطاعت را انتخاب می‌کنند، ظاهر می‌شود. – اقتباس از ای. بی. سیمپسون. تا فردا، اگر خداوند بخواهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، حقیقت این است که اغلب ما قدرت می‌خواهیم بی‌آنکه حاضر باشیم فرایند لازم برای دریافتش را طی کنیم. اما می‌فهمم که این تو هستی که فشارها را اجازه می‌دهی تا ما را تقویت، شکل و توانمند سازی کنی تا مطابق اراده‌ات زندگی کنیم. کمکم کن از این فرایند فرار نکنم، بلکه با شجاعت و پایداری با آن روبرو شوم.

ای پدر من، امروز از تو می‌خواهم که به من بیاموزی واقعاً به تو گوش دهم، نه فقط با گوش‌هایم بلکه با اطاعت صادقانه قلبم. می‌دانم که پیروی از فرمان‌هایت می‌تواند اصطکاک ایجاد کند، زیرا دنیا اطاعت را رد می‌کند و راه سازش را ترجیح می‌دهد. اما من می‌خواهم استوار بمانم، حتی در برابر مخالفت‌ها. به من نیرو بده تا به پیروی از شریعت تو ادامه دهم، به هر قیمتی که باشد، زیرا می‌دانم در این راه است که آرامش، خوشبختی حقیقی و قدرت تو را در زندگی‌ام می‌یابم.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و ستایش می‌کنم زیرا تو کسانی را که اطاعت را انتخاب می‌کنند، تقویت می‌کنی. شکر که اصطکاک اطاعت بیهوده نیست، بلکه قدرت روحانی ایجاد می‌کند و ما را به تو نزدیک‌تر می‌سازد. بگذار هرگز از حملات و تمسخرها به خاطر اطاعت نترسم، بلکه تمرکزم بر خشنود ساختن پدر و عیسی باشد. بگذار زندگی‌ام وفاداری تو را منعکس کند و تا پایان پایداری کنم. پسر محبوبت شاهزاده و نجات‌دهنده ابدی من است. شریعت قدرتمندت به من می‌آموزد که در عدالت و راستی گام بردارم. فرمان‌هایت سرچشمه حکمت من‌اند. در نام گرانبهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«پطرس به او گفت: چرا اکنون نمی‌توانم تو را دنبال کنم؟ جانم را برای تو خواهم داد» (یوحنا ۱۳:۳۷).

پطرس به منطق خود اعتماد کرد، اما در انتظار خدا نماند. او در ذهن خود پیش‌بینی کرد که آزمایش از کجا خواهد آمد، اما امتحان از جایی غیرمنتظره رسید. با اطمینان اعلام کرد: «جانم را برای تو خواهم داد.» نیت او صادقانه بود، اما درک او از خودش محدود بود. عیسی، که او را بهتر از خودش می‌شناخت، پاسخ داد: «خروس نخواهد خواند تا سه بار مرا انکار کنی.» پطرس نمی‌دانست که در لحظه سرنوشت‌ساز، قدرتش ناکام خواهد ماند، زیرا بر استدلال انسانی تکیه می‌کرد، و ایمان حقیقی هرگز شک نمی‌کند. ابراهیم، پدر ایمان، شک نکرد.

تعبد طبیعی می‌تواند ما را به سوی خدا جذب کند، می‌تواند ما را پر از اشتیاق کند و در ما میل به پیروی از او را ایجاد نماید. اما تعبد طبیعی به تنهایی ما را وفادار نخواهد کرد. وقتی قدم‌هایمان را فقط بر احساسات یا منطق انسانی بنا می‌کنیم، دیر یا زود شکست خواهیم خورد، زیرا این امور ناپایدار هستند. تنها اطاعت کامل از اراده خدا ما را استوار می‌سازد. کسی که با اطاعت زندگی می‌کند، به نیروی خود متکی نیست، بلکه بر خداوند و فرامین او که تغییرناپذیر و کامل‌اند، تکیه دارد.

تفاوت میان پطرس و ابراهیم در اطاعت بی‌قید و شرط است. ابراهیم هنگام تقدیم اسحاق تردید نکرد – او سؤال نپرسید، منتظر احساس امنیت نماند، فقط اطاعت کرد. و به همین دلیل دوست خدا نامیده شد و یکی از برکت‌یافته‌ترین مردان زمین گردید. وفاداری او بر احساسات یا انگیزه‌های لحظه‌ای، مانند پطرس، استوار نبود، بلکه بر ایمانی مبتنی بر اطاعت مطلق بنا شده بود. اگر می‌خواهیم واقعاً وفادار باشیم، نمی‌توانیم به نیروی خود یا احساسات گذرا اعتماد کنیم، بلکه باید محکم به شریعت خدا بچسبیم، زیرا تنها از طریق اطاعت است که برکت حقیقی و لطف الهی را تجربه می‌کنیم. – اقتباس از او. چیمبرز. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، حقیقت این است که قدرت و اراده من برای ایستادگی در برابر آزمایش‌ها کافی نیست. پطرس فکر می‌کرد آماده است، اما از ضعف خود آگاه نبود. می‌دانم که من نیز ممکن است خود را فریب دهم و به احساسات یا منطق انسانی خود تکیه کنم، بی‌آنکه بدانم تنها اطاعت کامل از تو می‌تواند مرا پایدار نگاه دارد.

ای پدر من، امروز از تو می‌خواهم که قلبم را شکل دهی تا وفاداری‌ام وابسته به آنچه احساس می‌کنم یا می‌فهمم نباشد، بلکه محکم در کلام تو ریشه داشته باشد. می‌خواهم مانند ابراهیم باشم که بدون تردید اطاعت کرد، بدون اینکه به دنبال توضیح یا تضمین باشد، فقط اعتماد داشت که تو وفاداری. کمکم کن به نیروی خودم تکیه نکنم، بلکه کاملاً بر فرامین تو استوار باشم، زیرا می‌دانم تنها از طریق اطاعت است که در مسیر با تو استواری خواهم یافت.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و ستایش می‌کنم زیرا تو تغییرناپذیری و در تو امنیت می‌یابم. شکر می‌کنم که لازم نیست به نیروی خودم متکی باشم، بلکه می‌توانم بر شریعت تو که کامل و جاودانه است تکیه کنم. بگذار زندگی‌ام با اطاعت نشانه‌گذاری شود تا بتوانم کمال برکات تو را تجربه کنم و مطابق اراده تو، بی‌هراس و بی‌تردید زندگی کنم. پسر محبوب تو شاهزاده و نجات‌دهنده جاودان من است. شریعت قدرتمند تو راهنمای وفادار من به سوی کنعان آسمانی است. اگر ممکن بود، فرامینت را همچون ردایی بر تن می‌کردم، چرا که چه زیبا هستند. در نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.