«پس، درباره فردا نگران نباشید، زیرا فردا نگرانی‌های خود را خواهد داشت. هر روز، شرّ خود را دارد.» (متی ۶:۳۴)

نگرانی‌های روزمره تو را از حضور خدا دور می‌کند. آرزوهای بی‌قرار، افکار تب‌دار و اضطراب‌هایت را خاموش کن. در سکوت، روی پدر خود را بجوی، و نور چهره او بر تو خواهد درخشید. او مکانی مخفی در قلبت خواهد گشود و هنگامی که وارد آن شوی، او را خواهی یافت. همه چیز اطرافت شروع به بازتاب او خواهد کرد – همه چیز با او سخن خواهد گفت و او از طریق همه چیز پاسخ خواهد داد.

وقتی تصمیم می‌گیری بدون هیچ قید و شرطی از خالق اطاعت کنی و بپذیری که فقط یک مخلوق در حضور او هستی، خدا این فضای صمیمیت را بنا می‌کند. در این مکان، او با تو سخن می‌گوید، تو را هدایت می‌کند و برکات خود را تا سرریز شدن جامت می‌ریزد. این نتیجه اطاعت از شریعت قدرتمند اوست.

پس امروز سر و صدای درونت را آرام کن. خود را کاملاً به کلام خدا بسپار و او این پناهگاه را در تو خواهد آفرید و صلح، هدایت و برکات فراوان خواهد آورد. – اقتباس از ای. بی. پیوزی. تا فردا، اگر خداوند بخواهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، امروز خود را گم‌شده در گرداب نگرانی‌های روزمره می‌بینم و می‌گذارم آرزوهای بی‌قرار، افکار تب‌دار و اضطراب‌ها مرا از حضور شیرین و آرام تو دور کنند. اعتراف می‌کنم که سر و صدای درونی اغلب مانع می‌شود تا در سکوت روی تو را بجویم، اما مشتاق نور چهره تو هستم که بر من می‌درخشد و مکانی مخفی در قلبم می‌گشاید تا بتوانم تو را بیابم. از تو می‌خواهم که به من کمک کنی تا جانم را آرام سازم، تا همه چیز اطرافم جلال تو را بازتاب دهد و صدای تو را در هر جزئیات بشنوم.

ای پدر من، امروز از تو می‌خواهم که قلبی مطیع بی‌قید و شرط به من عطا کنی و بپذیرم که فقط مخلوقی در حضور تو هستم تا این فضای صمیمیت را در من بسازی. به من بیاموز تا مطابق شریعت قدرتمند تو زندگی کنم، زیرا می‌دانم که از طریق اطاعت است که با من سخن می‌گویی، مرا هدایت می‌کنی و برکاتت را تا سرریز شدن جامم می‌ریزی. از تو می‌خواهم که مرا به آن مکان مخفی هدایت کنی، جایی که حضورت مرا در بر می‌گیرد و با محبت و هدایتت دگرگون می‌شوم.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و ستایش می‌کنم که به کسانی که خود را کاملاً به کلامت می‌سپارند، صلح، هدایت و برکات فراوان وعده داده‌ای و در من پناهگاهی می‌آفرینی که صدایت در آن طنین‌انداز است. پسر محبوبت شاهزاده و نجات‌دهنده ابدی من است. شریعت قدرتمند تو کلیدی است که قلبم را می‌گشاید. فرامین تو نجواهایی هستند که مرا در مسیر خوشبختی هدایت می‌کنند. من در نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«خوشا به حال کسی که با پایداری آزمایش را تحمل می‌کند، زیرا پس از اینکه مورد تأیید قرار گرفت، تاج حیات را دریافت خواهد کرد، همان تاجی که خداوند به کسانی که او را دوست دارند وعده داده است» (یعقوب ۱:۱۲).

وسوسه‌های شر هرگز همان‌طور که هستند ظاهر نمی‌شوند – همیشه در لباس مبدل می‌آیند. شنیده‌ام که در جنگ، مهمات را در جعبه‌های پیانو پنهان می‌کردند و پیام‌ها را در پوست خربزه‌ها می‌گذاشتند. دشمن نیز همین‌گونه عمل می‌کند: او ما را فریب می‌دهد، موسیقی را وعده می‌دهد در حالی که مواد منفجره می‌آورد، زندگی را وعده می‌دهد در حالی که مرگ را تحویل می‌دهد، گل‌هایی را نشان می‌دهد که زنجیرها را پنهان کرده‌اند. او با توهمات و جذابیت‌ها ما را اسیر می‌کند و همه چیز را خوب جلوه می‌دهد، در حالی که در واقعیت نابودی است. «چیزها آن‌گونه که به نظر می‌رسند نیستند» – این بازی اوست.

اما چگونه می‌توان آنچه از خداست را از آنچه از نابودکننده است تشخیص داد؟ پاسخ در اطاعت از شریعت خداست. وقتی ذهن خود را بر آنچه او از طریق پیامبرانش و عیسی آشکار کرده است ثابت نگه می‌داری، بینش پیدا می‌کنی. وفاداری به کلام، تو را از فریب‌های شیطان محافظت می‌کند، زیرا خدا اجازه نمی‌دهد کسانی که با او هماهنگ هستند، فریب بخورند.

پس امروز در اطاعت استوار بمان. فریب وعده‌های زیبا یا ظاهرهای فریبنده را نخور. به شریعت قدرتمند خدا بچسب و مطمئن باش که خداوند تو را از دام‌های دشمن حفظ خواهد کرد و تو را با امنیت به سوی زندگی حقیقی که وعده داده است هدایت خواهد نمود. -اقتباس از جِی. جووت. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، امروز با دلی هوشیار در حضورت می‌ایستم، تحت تأثیر شیوه زیرکانه‌ای که دشمن تلاش می‌کند مرا فریب دهد، نابودی را در وعده‌های درخشان پنهان می‌کند، همچون مهمات در جعبه‌های پیانو یا مرگ در پوست خربزه‌ها. اعتراف می‌کنم که گاهی نزدیک است در این نقاب‌ها گم شوم، جذب گل‌هایی که زنجیرها را پنهان کرده‌اند، اما صدای تو مرا بازمی‌گرداند و به حقیقت بیدارم می‌کند که همه چیز آن‌گونه که به نظر می‌رسد نیست. می‌خواهم تو را بیشتر بجویم تا چشمانم فراتر از توهمات ببیند و دلم فقط آنچه از توست را بشناسد.

ای پدر من، امروز از تو می‌خواهم که به من بصیرت عطا کنی تا آنچه از توست را از آنچه از نابودکننده است تشخیص دهم و ذهنم را در اطاعت از شریعت تو که توسط پیامبران و عیسی آشکار شده است ثابت نگه دارم. به من بیاموز که فریب وعده‌های زیبا یا جذابیت‌های درخشان را نخورم، بلکه با کلام تو هماهنگ باشم که به من روشنی و محافظت در برابر دام‌های شیطان می‌دهد. از تو می‌خواهم که مرا در وفاداری هدایت کنی تا در تو ایمن باشم و فریب توهمات دشمن را نخورم.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و ستایش می‌کنم که وعده داده‌ای اهل خود را از نقاب‌های شر محافظت کنی و هنگامی که با اطاعت وفادارانه به اراده‌ات می‌چسبم، مرا با امنیت به سوی زندگی حقیقی هدایت نمایی. فرزند محبوب تو شاهزاده و نجات‌دهنده جاودان من است. شریعت قدرتمند تو نوری است که فریب‌ها را آشکار می‌کند. احکام تو سرودی است که مرا حفظ می‌کند. من در نام گرانبهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«و او، صبح زود برخاسته، هنگامی که هنوز تاریک بود، بیرون رفت و به مکانی خلوت رفت و در آنجا دعا می‌کرد» (مرقس ۱:۳۵).

خداوند سخن می‌گوید، اما شنیدن آن به ما بستگی دارد. نکته اساسی این است که گوش‌های خود را نبندیم، باز باشیم و صدای او را خفه نکنیم. صدای او آرام، پنهان و نجواگونه است، نجوا از دلی به دل دیگر. اما چگونه می‌توان آن را شنید وقتی سرشار از سر و صدای دنیا هستیم – باطل‌هایش، نگرانی‌ها، امیال و اضطراب‌ها؟ اگر در هیاهوی پوچ گم شویم، با رقابت‌ها و حواس‌پرتی‌هایش، صدای خدا خفه می‌شود. باید سر و صدا را خاموش کنیم تا متوجه آنچه او می‌گوید شویم.

راز شنیدن در میان این آشفتگی، پیروی از الگوی عیسی است: خلوت گزیدن. نه همیشه به‌صورت فیزیکی، اما دست‌کم در ذهن و دل، فضایی برای خدا ایجاد کردن. وقتی این کار را می‌کنی، درمی‌یابی که او چیز ساده‌ای می‌خواهد: اطاعت. اینگونه بود با بزرگان کتاب مقدس – وقتی شنیدند و اطاعت کردند، آسمان گشوده شد و برکت، حفاظت و نجات آورد.

پس امروز سر و صدا را دور کن. به نجواهای خداوند گوش بسپار، همچون کسی که به دنبال گنجی گرانبهاست. تصمیم بگیر به صدای او اطاعت کنی، همان‌گونه که وفاداران گذشته چنین کردند، و خواهی دید که دست خدا عمل می‌کند و تو را به سوی زندگی‌ای سرشار از آرامش و هدفی جاودان هدایت می‌کند. – اقتباس از ای. بی. پیوزی. تا فردا، اگر خداوند بخواهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، حقیقت این است که بارها در هیاهوی پوچ گم می‌شوم، پر از حواس‌پرتی‌ها و رقابت‌ها، و گوش‌هایم را بر آنچه تو می‌خواهی به من بگویی می‌بندم. اعتراف می‌کنم که باید سر و صدا را خاموش کنم و از تو می‌خواهم کمکم کنی تا باز باشم و فضایی برای شنیدن تو با وضوح و توجه ایجاد کنم.

ای پدر من، امروز از تو می‌خواهم که فیض پیروی از الگوی عیسی را به من عطا کنی، تا ذهن و دلم را حتی در میان آشفتگی‌ها خلوت کنم تا صدای تو را که مرا به اطاعت می‌خواند، بشنوم. به من بیاموز سر و صدای دنیا را دور کنم و تو را همچون جوینده گنج بجویم، دانسته که وقتی می‌شنوم و اطاعت می‌کنم، همانند بزرگان کتاب مقدس، آسمان بر من گشوده می‌شود. از تو می‌خواهم مرا هدایت کنی تا با «آری» آماده به نجواهای تو پاسخ دهم تا مطابق اراده‌ات زندگی کنم و برکاتت را دریافت نمایم.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و ستایش می‌کنم که با قلبم سخن می‌گویی و به آنان که به صدایت گوش می‌سپارند و وفادارانه اطاعت می‌کنند، صلح، حفاظت و هدفی جاودان وعده می‌دهی، همان‌گونه که وفاداران گذشته دست تو را در عمل دیدند. پسر محبوب تو شاهزاده و نجات‌دهنده جاودان من است. شریعت قدرتمند تو سکوتی است که جانم را آرام می‌کند، نوری ملایم که نجواهایت را آشکار می‌سازد. احکامت گام‌هایی هستند که مرا به سوی تو می‌برند، صدایی زیبا از صمیمیت که در وجودم طنین‌انداز است. در نام گرانبهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«اما شما نسل برگزیده، قوم خاص خدا هستید» (اول پطرس ۲:۹).

خداوند در میان مردمی که قبلاً فرا خوانده شده‌اند، قوم خاصی را فرا می‌خواند؛ گروهی برگزیده از کلیسا تا عروس او باشند و برای آمدنش آماده گردند. به جدعون نگاه کنید: وقتی او شیپور را نواخت، بیش از سی هزار نفر آمدند، اما باید انتخاب می‌شدند. ابتدا، آزمون شجاعت تعداد را به ده هزار کاهش داد؛ سپس، آزمون هوشمندی و عزم، فقط سیصد نفر را باقی گذاشت. با همین گروه کوچک، خداوند پیروزی را بر مدیانیان عطا کرد. امروز نیز خداوند همین کار را می‌کند، کسانی را برمی‌گزیند که برای زندگی با پدر و پسر تا ابدیت برجسته‌اند.

این گروه برگزیده، پیرو موج نافرمانی که در کلیساها می‌بینیم نیستند. در حالی که بسیاری از مردم احکام خدا را نادیده می‌گیرند، این اندک افراد برخلاف جریان حرکت می‌کنند، متفاوت زندگی می‌کنند و مصمم‌اند تا خداوند را تکریم نمایند. آنان کسانی هستند که شجاعت و هوشمندی نشان می‌دهند و آماده‌اند تا پرچم خدا را حمل کنند و به قدرت او برای پیروزی اعتماد دارند، همان‌گونه که جدعون داشت.

آیا می‌خواهی در میان این برگزیدگان باشی و با خداوند ساکن شوی؟ پس امروز شروع کن به دوست داشتن واقعی خدا و این محبت را با اطاعت از شریعت مقدسش ثابت کن. موضوع پیروی از جمعیت نیست، بلکه جدا شدن برای او و زندگی وفادارانه طبق دستوراتش است. همین حالا تصمیم بگیر، خود را با اراده خدا هماهنگ کن و آماده باش تا بخشی از این قوم خاص باشی که او فرا می‌خواند. – اقتباس از ای. بی. سیمپسون. تا فردا، اگر خداوند بخواهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، اعتراف می‌کنم که اغلب شجاعت و عزم لازم برای برجسته شدن و زندگی کامل برای تو را ندارم. می‌دانم که می‌خواهی مرا در شمار اندک کسانی قرار دهی که نام تو را تکریم می‌کنند و از تو می‌خواهم که کمکم کنی تا بخشی از این گروه باشم، آماده برای زندگی با تو و پسرت تا ابدیت.

ای پدر من، امروز از تو می‌خواهم که به من شجاعت و هوشمندی عطا کنی تا برخلاف جریان نافرمانی که در اطرافم می‌بینم حرکت کنم، متفاوت زندگی کنم و مصمم باشم تا پرچم تو را با وفاداری حمل کنم. به من بیاموز که پیرو موج کلیسایی که احکام تو را نادیده می‌گیرد نباشم، بلکه برای تو جدا شوم و به قدرت تو برای پیروزی اعتماد کنم، همان‌گونه که جدعون اعتماد کرد. از تو می‌خواهم که مرا هدایت کنی تا با زندگی هماهنگ با اراده‌ات تو را تکریم کنم، تا در شمار برگزیدگانی باشم که از صمیم قلب به تو خدمت می‌کنند.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و ستایش می‌کنم که قومی خاص را فرا می‌خوانی و وعده پیروزی و ابدیت به کسانی می‌دهی که در اطاعت برجسته‌اند و وفادارانه برای تو زندگی می‌کنند، برخلاف همه تمایلات رایج. پسر محبوبت شاهزاده و نجات‌دهنده ابدی من است. شریعت نیرومند تو آزمونی است که عزم مرا تصفیه می‌کند. احکام تو پرچم‌هایی هستند که با شجاعت برافراشته‌ام، سرودی از جدایی که در جانم طنین‌انداز است. در نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«ابراهیم همان روز اطاعت کرد، چنان‌که خدا به او فرموده بود» (پیدایش ۱۷:۲۳).

«ابراهیم همان روز اطاعت کرد.» اینجا حقیقتی ساده نهفته است: اطاعت فوری، تنها اطاعتی است که ارزش دارد؛ به تأخیر انداختن، نافرمانی محض است. وقتی خدا ما را به پیروی از شریعت خود، که توسط پیامبران و عیسی آشکار شده، فرا می‌خواند، او پیمانی برقرار می‌کند: ما وظیفه خود را انجام می‌دهیم و او با برکات ویژه پاسخ می‌دهد. هیچ راه میانه‌ای وجود ندارد – اطاعت «در همان روز»، مانند ابراهیم، راه دریافت وعده‌های خداست.

اغلب، انجام وظیفه را به تعویق می‌اندازیم و بعد سعی می‌کنیم آن را به بهترین شکل ممکن انجام دهیم. البته این بهتر از هیچ است، اما فریب نخورید: این اطاعتی ناقص و نیمه‌کاره است که هرگز برکت کامل خدا را به همراه نمی‌آورد. وظیفه‌ای که به تعویق افتاده، فرصتی از دست رفته است، زیرا خدا به کسانی که سریع عمل می‌کنند، اعتماد می‌کنند و بدون تردید اطاعت می‌کنند، احترام می‌گذارد.

پس اینک چالش این است: وقتی خدا سخن می‌گوید، فوراً اطاعت کن. آنچه را که او امروز از تو خواسته، به فردا موکول نکن. ابراهیم منتظر نماند، چانه نزد – او همان روز عمل کرد و برکات خدا او را دنبال کردند. تصمیم بگیر که اینگونه زندگی کنی، بدون تأخیر از شریعت خدا اطاعت کنی، و خواهی دید که دستان او با قدرت و هدفی بی‌قیمت در زندگی‌ات به حرکت درمی‌آیند. -اقتباس از سی. جی. ترومبول. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، اعتراف می‌کنم که بارها اطاعتی ناقص و نیمه‌کاره ارائه داده‌ام، به جای آنکه همان روز، مانند ابراهیم که در برابر دعوت تو تردید نکرد، عمل کنم. امروز می‌پذیرم که به تأخیر انداختن، نافرمانی است و از تو می‌خواهم که مرا یاری کنی تا فوراً از شریعت تو اطاعت کنم، با اعتماد به اینکه اینگونه است که برکات ویژه عهد تو را دریافت می‌کنم.

ای پدر من، امروز از تو می‌خواهم که قلبی آماده برای عمل سریع، بدون چانه‌زنی یا انتظار، به من عطا کنی، تا مانند ابراهیم که فوراً اطاعت کرد و دست تو را در زندگی‌اش دید، باشم. به من بیاموز که آنچه را امروز از من می‌خواهی به فردا نیندازم، تا فرصت‌هایی را که برایم آماده کرده‌ای از دست ندهم. از تو می‌خواهم که مرا راهنمایی کنی تا وظیفه‌ام را بدون تأخیر انجام دهم، و بر کلام تو که توسط پیامبران و عیسی آشکار شده، استوار بمانم تا در کمال وعده‌هایت زندگی کنم.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و ستایش می‌کنم که به کسانی که بدون تردید اطاعت می‌کنند، احترام می‌گذاری و قدرت و هدف را به زندگی‌شان می‌بخشی، همان‌گونه که با ابراهیم در پاسخ به اطاعت فوری‌اش چنین کردی. پسر محبوب تو شاهزاده و نجات‌دهنده جاودان من است. شریعت مقتدر تو دعوتی است که مرا به عمل وامی‌دارد. فرمان‌هایت شعله‌هایی هستند که فوریت مرا برمی‌افروزند، سرودی از وفاداری که در جانم طنین‌انداز است. در نام گرانبهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«سپس یوشع همهٔ سخنان شریعت را خواند، برکت و لعنت، مطابق آنچه در کتاب شریعت نوشته شده بود» (یوشع ۸:۳۴).

آسان است که فقط بخش‌های خوب را بخواهیم، برکات را در آغوش بگیریم و هشدارها را نادیده بگیریم. ما نور را دوست داریم، اما از رعد و برق روی برمی‌گردانیم، وعده‌ها را می‌شماریم، اما گوش‌هایمان را بر توبیخ‌ها می‌بندیم. مهربانی استاد را دوست داریم، اما از سخت‌گیری او می‌گریزیم. این کار نه عاقلانه است و نه سالم — ما را از نظر روحانی ضعیف، سست و بی‌مقاومت می‌کند و ناتوان از ایستادگی در روز بد می‌سازد.

ما به «همهٔ سخنان شریعت»، برکت‌ها و لعنت‌ها، نیاز داریم تا قوی شویم. نادیده گرفتن سخت‌گیری‌های خدا یعنی محروم شدن از شجاعتی که از روبه‌رو شدن با گناه و پیامدهای آن با جدیت به دست می‌آید. بدون این، بی‌ریشه و بی‌نفرت مقدس نسبت به شر می‌شویم و به سردی می‌افتیم. اما وقتی شریعت خدا را به طور کامل، با همهٔ الزامات و وعده‌هایش، می‌پذیریم، خداوند ما را شکل می‌دهد، به ما قدرت مقاومت می‌بخشد و از ضعف فلج‌کننده رهایمان می‌سازد.

و اینجاست که نقطهٔ عطف فرا می‌رسد: وقتی تصمیم می‌گیری با وفاداری به شریعت خدا اطاعت کنی، حتی در مواجهه با چالش‌ها، سردی را پشت سر می‌گذاری. این همان انتخابی است که دست خدا را بر زندگی‌ات می‌آورد، با برکت‌هایی بی‌پایان. اطاعت فقط پذیرفتن آسان‌ها نیست، بلکه در آغوش گرفتن همهٔ آن چیزی است که او می‌گوید، با اعتماد به اینکه کلام او — برکت‌ها و لعنت‌ها — تو را نگاه می‌دارد. امروز این کار را انجام بده و ببین چگونه خدا تو را برای زندگی با قدرت و هدف بلند می‌کند. -اقتباس از جِی. جَوِت. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، واقعاً گاهی فقط بخش‌های خوب کلامت را می‌خواهم، برکات را در آغوش می‌گیرم و از هشدارها می‌گریزم، مهربانی‌ات را دوست دارم اما از سخت‌گیری‌ات روی برمی‌گردانم. اعتراف می‌کنم که اغلب گوش‌هایم را بر توبیخ‌ها می‌بندم و این مرا از نظر روحانی ضعیف و بی‌مقاومت برای ایستادگی در روز بد می‌سازد. اعتراف می‌کنم که به همهٔ سخنان تو نیاز دارم و از تو می‌خواهم کمکم کنی تا شریعتت را به طور کامل بپذیرم تا سست نباشم بلکه در تو قوی شوم.

ای پدر من، امروز از تو می‌خواهم که به من شجاعت بدهی تا با سخت‌گیری‌های شریعتت روبه‌رو شوم و بفهمم که این‌ها مرا در برابر گناه قوی می‌سازند و نفرت مقدسی نسبت به شر به من می‌دهند. به من بیاموز که الزامات تو را نادیده نگیرم، بلکه آن‌ها را همراه با وعده‌هایت بپذیرم تا از سردی بیرون بیایم و با استقامت و قدرت توسط تو شکل بگیرم. از تو می‌خواهم که مرا به اطاعت وفادارانه هدایت کنی و اعتماد داشته باشم که کلام کاملت — برکت‌ها و لعنت‌ها — مرا نگاه می‌دارد و از ضعف فلج‌کننده رها می‌سازد.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و ستایش می‌کنم که به مطیعان اراده‌ات قدرت و برکت بی‌پایان وعده داده‌ای و وقتی همهٔ گفته‌هایت را در آغوش می‌گیرم، مرا با قدرت و هدف بلند می‌کنی. پسر محبوبت شاهزاده و نجات‌دهندهٔ ابدی من است. شریعت نیرومند تو آتشی است که شجاعت مرا می‌سازد. احکام تو سرود پیروزی است که در جانم طنین‌انداز می‌شود. در نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«تمام نگرانی‌های خود را به او بسپارید، زیرا او مراقب شماست» (اول پطرس ۵:۷)

«تمام نگرانی‌های خود را به او بسپارید…» این دعوتی مستقیم است تا هر چیزی را نزد پدر خود ببرید. مهم نیست چه چیزی دل شما را سنگین کرده است، با او صحبت کنید، آن را به دستان او بسپارید و از این آشفتگی که دنیا بر شما تحمیل می‌کند، رهایی خواهید یافت. پیش از آنکه با هر موقعیتی روبرو شوید یا تصمیمی بگیرید، با خدا در میان بگذارید، او را با این موضوع «زحمت دهید». اینگونه است که آزادی از نگرانی را می‌یابید – با قرار دادن همه چیز در پای خداوند و اعتماد به اینکه او مراقب شماست.

چرا خدا اجازه می‌دهد که از سختی‌ها عبور کنیم؟ زیرا او می‌خواهد شما اعتراف کنید که به او وابسته‌اید، نه فقط با سخنان زیبا، بلکه با اعمال واقعی. او طوفان‌ها را می‌فرستد تا به شما بیاموزد به سوی خالق بنگرید، و اعتراف کنید که همه پاسخ‌ها را ندارید. و زمانی که تصمیم می‌گیرید در اطاعت از احکام او زندگی کنید، اتفاقی قدرتمند رخ می‌دهد: شما خود را به عنوان مخلوقی فروتن و وابسته به پدر قرار می‌دهید و او وارد عمل می‌شود.

در همین جاست که همه چیز تغییر می‌کند. کسی که از شریعت خدا اطاعت می‌کند، یاری، برکت و هدایت به سوی عیسی برای آزادی، حفاظت و نجات را دریافت می‌کند. سپردن نگرانی‌هایتان به خدا و زندگی بر اساس کلام او، شما را به آرامشی می‌رساند که دنیا نمی‌تواند بدهد. پس دیگر همه چیز را به تنهایی حمل نکنید، امروز نگرانی‌هایتان را به او بسپارید، از خالق اطاعت کنید و ببینید چگونه او زندگی شما را با مراقبت کامل خود دگرگون می‌سازد. – اقتباس از آر. لیتون. تا فردا، اگر خداوند بخواهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، اغلب خود را می‌بینم که نگرانی‌هایی را که بر دلم سنگینی می‌کند، حمل می‌کنم و سعی دارم همه چیز را به تنهایی حل کنم، به جای آنکه هر نگرانی را همان‌گونه که تو دعوت می‌کنی، به تو بسپارم. اعتراف می‌کنم که بسیاری اوقات، آشفتگی دنیا مرا سردرگم می‌کند و فراموش می‌کنم که پیش از هر تصمیمی، تو را با آنچه با آن روبرو هستم «زحمت دهم». در این لحظه اعتراف می‌کنم که آزادی از نگرانی زمانی می‌آید که همه چیز را به پای تو می‌گذارم و از تو می‌خواهم که به من کمک کنی هر وضعیت را به تو بسپارم و اعتماد داشته باشم که تو مراقب من هستی.

ای پدر من، امروز از تو می‌خواهم که به من فروتنی عطا کنی تا در امور دشوار، دعوتی برای وابستگی به تو ببینم، نه فقط با سخن، بلکه با اعمال اطاعت از احکام تو. به من بیاموز که در طوفان‌ها به تو بنگرم و اعتراف کنم که همه پاسخ‌ها را ندارم و همچون مخلوقی فروتن که نیاز خود به خالق را می‌شناسد، زندگی کنم. از تو می‌خواهم که مرا هدایت کنی تا در حضورت قرار گیرم، بدانم که وقتی اطاعت می‌کنم، تو با قدرت و مراقبت خود در زندگی من وارد عمل می‌شوی.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و ستایش می‌کنم که وعده داده‌ای به کسانی که از اراده‌ات اطاعت می‌کنند، یاری، برکت و هدایت به سوی عیسی برای آزادی، حفاظت و نجات عطا کنی و آرامشی ببخشی که دنیا نمی‌تواند بدهد. پسر محبوب تو شاهزاده و نجات‌دهنده ابدی من است. شریعت قدرتمند تو پناهگاهی است که نگرانی‌هایم را تسکین می‌دهد، نوری ملایم که قلبم را آرام می‌کند. احکام تو گام‌هایی استوار است که مرا به سوی تو می‌برد. در نام گرانبهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«ما می‌دانیم که همه چیزها برای خیریت کسانی که خدا را دوست دارند، برای آنانی که بر حسب اراده او خوانده شده‌اند، همکاری می‌کنند» (رومیان ۸:۲۸).

با ایمان می‌توانیم باور کنیم که همه چیز – چه کوچک و چه بزرگ – تحت کنترل اراده مقدس و محبت‌آمیز خداست. این شامل تغییر فصل‌ها، هر چیزی که بر ذهن، بدن یا دارایی ما تأثیر می‌گذارد، چه به خاطر طبیعت گناه‌آلود جهان باشد یا به خاطر عمل انسان، خوب یا بد. هر آنچه برای ما رخ می‌دهد، هر طور که بیاید، باید آن را به عنوان چیزی که از جانب خدا می‌آید بپذیریم. حتی اگر به خاطر سهل‌انگاری، بدخواهی یا خشم کسی باشد، باز هم این اراده خدا برای ماست، زیرا هیچ چیز، حتی کوچک‌ترین چیز، از اجازه او خارج نیست. اگر چیزی می‌توانست خارج از کنترل او رخ دهد، او دیگر خدا نبود.

با دانستن این موضوع، باید به گونه‌ای زندگی کنیم که مراقبت همیشگی خدا را در زندگی‌مان تضمین کنیم. و این فقط از طریق اطاعت قاطع از کلام او حاصل می‌شود. هیچ راه میان‌بری وجود ندارد: مردان و زنان بزرگ کتاب مقدس، مانند داوود، استر و بسیاری دیگر، دقیقاً به این دلیل محافظت و برکت یافتند که تصمیم گرفتند از خالق اطاعت کنند و اطمینان داشتند که او بر هر جزئیات زندگی‌شان حکومت می‌کند.

پس امروز تصمیم بگیر: همه چیز را به عنوان چیزی که از دست خدا می‌آید بپذیر و تصمیم بگیر که از شریعت قدرتمند او اطاعت کنی. وقتی این‌گونه زندگی می‌کنی، هیچ شرایطی نمی‌تواند آرامش تو را بگیرد، زیرا می‌دانی که خدا فرمانروایی می‌کند. این از طریق اطاعت است که تو محافظت و برکات او را تضمین می‌کنی و ثابت می‌کنی که هیچ چیز از محبت حاکم او خارج نیست. به او اعتماد کن و اطاعت نما – این کلید یک زندگی امن در دستان اوست. – اقتباس از ای. بی. پیوزی. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، اغلب خودم را در حال پرسش از چیزهایی که برایم رخ می‌دهد می‌بینم، چه کوچک و چه بزرگ، و فراموش می‌کنم که همه چیز تحت کنترل اراده مقدس و محبت‌آمیز توست. اعتراف می‌کنم که بسیاری اوقات اعمال انسان‌ها یا طبیعت گناه‌آلود جهان را جدا از تو می‌بینم، اما اذعان دارم که هیچ چیز از اجازه تو خارج نیست. می‌خواهم همه چیز را به عنوان چیزی که از دستان تو می‌آید بپذیرم و اطمینان داشته باشم که تو بر هر جزئیات حاکمی.

ای پدر من، امروز از تو می‌خواهم که به من قلبی عطا کنی که به گونه‌ای زندگی کند که مراقبت همیشگی تو را تضمین کند، در اطاعت از کلامت استوار باشد، مانند داوود، استر و بسیاری دیگر که به خاطر انتخاب اطاعت از تو محافظت و برکت یافتند. به من بیاموز که به دنبال میان‌بر نباشم، بلکه اطمینان داشته باشم که تو بر هر جنبه‌ای از زندگی من حکومت می‌کنی، چه به خاطر سهل‌انگاری دیگران باشد یا عمل مستقیم تو. از تو می‌خواهم که مرا هدایت کنی تا اراده‌ات را با ایمان بپذیرم، دانسته که هیچ چیز خارج از کنترل تو رخ نمی‌دهد، زیرا تو خدایی.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و ستایش می‌کنم که وعده داده‌ای به کسانی که از اراده‌ات اطاعت می‌کنند، محافظت و برکت عطا کنی و ثابت می‌کنی که حاکمیت و محبت تو همه چیز را در بر می‌گیرد و امنیت مرا در دستانت تضمین می‌کند. پسر محبوب تو شاهزاده و نجات‌دهنده ابدی من است. شریعت قدرتمند تو بنیانی است که اعتماد مرا نگه می‌دارد، نوری استوار که راه مرا هدایت می‌کند. من حقیقتاً عاشق احکام زیبای تو هستم. در نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«در خداوند آرام بگیر و با شکیبایی منتظر او باش» (مزامیر ۳۷:۷)

این کلمات که داوود نوشته است، دعوتی است برای دیدن خدا در همه چیز، بدون استثنا، و پذیرفتن اراده او با تسلیم کامل. هر کاری را برای او انجام بده، با نگاهی ساده به سوی آسمان یا قلبی که به سوی او لبریز می‌شود، با او ارتباط برقرار کن. اجازه نده هیچ چیز، حتی آشوب دنیای اطرافت، آرامش درونت را بدزدد. همه چیز را به دست‌های خدا بسپار، ساکت بمان و در آغوش او آرام بگیر و اطمینان داشته باش که او کنترل همه چیز را در دست دارد، مهم نیست چه اتفاقی بیفتد.

این آرامشی که از اعتماد به خدا می‌آید، گرانبهاست، اما نیاز دارد که استوار بمانی، با عزم راسخ به او بچسبی و به محبت جاودان او به خودت ایمان داشته باشی. اغلب چیزی که روح ما را مضطرب می‌کند، مقاومت در برابر پذیرش هدایت خداست، اما زمانی که تسلیم اراده او می‌شوی، آرامشی را می‌یابی که دنیا قادر به توضیحش نیست. غم‌انگیز است که بسیاری از جان‌ها بدون این آرامش آسمانی زندگی می‌کنند و به دنبال راه‌حل‌های انسانی می‌دوند که هرگز رضایت نمی‌دهد، در حالی که خدا چیزی بسیار بزرگ‌تر را عرضه می‌کند.

و اینجاست که تفاوت نمایان می‌شود: آرامش بی‌قیمت برای کسی است که تصمیم می‌گیرد از شریعت قدرتمند خدا اطاعت کند. اکثر مردم این را از دست می‌دهند چون نمی‌خواهند تسلیم آفریننده شوند، اما لازم نیست تو هم اینگونه باشی. انتخاب کن که اطاعت کنی، مطابق دستورالعمل‌های او زندگی کن و آرامش، شادی و محافظتی را که به دنبالش هستی، به دست خواهی آورد. امروز در او آرام بگیر، به کلامش اعتماد کن و تجربه کن که زندگی در آغوش پرمحبت او چقدر ایمن است. – اقتباس از ف. دِ سالس. تا فردا، اگر خداوند بخواهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، بارها خودم را می‌بینم که اجازه می‌دهم آشوب دنیا آرامشم را بدزدد و در برابر اراده‌ات مقاومت می‌کنم به جای آنکه تو را در همه چیز ببینم و هر چیز را با اعتماد کامل به تو بسپارم. اعتراف می‌کنم که فراموش می‌کنم در آغوش تو آرام بگیرم؛ می‌دانم که باید ساکت بمانم و اعتماد کنم که تو کنترل همه چیز را داری. می‌خواهم اراده‌ات را بپذیرم تا آرامشی را بیابم که فقط تو می‌توانی عطا کنی.

ای پدر من، امروز از تو می‌خواهم که به من نیرو بدهی تا استوار بمانم، با عزم راسخ به تو بچسبم و به محبت جاودان تو به خودم ایمان داشته باشم، حتی وقتی روحم مضطرب می‌شود. به من بیاموز که در برابر خواسته‌های تو مقاومت نکنم، بلکه تسلیم اراده‌ات شوم و آن آرامش گرانبهایی را بیابم که دنیا قادر به توضیحش نیست. از تو می‌خواهم مرا هدایت کنی تا متصل به تو زندگی کنم، استوار در کلامت بمانم، تا به دنبال راه‌حل‌های انسانی نروم، بلکه در یقین مراقبت و حاکمیت تو بر همه چیز آرام بگیرم.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و ستایش می‌کنم که وعده داده‌ای به کسانی که از اراده‌ات اطاعت می‌کنند، آرامش، شادی و محافظت ببخشی و آرامشی عطا کنی که دنیا نمی‌تواند بدهد، ایمنی در آغوش پرمحبت تو. پسر محبوبت شاهزاده و نجات‌دهنده ابدی من است. شریعت قدرتمندت پناهگاهی است که آرامش مرا حفظ می‌کند، نوری ملایم که قلبم را آرام می‌سازد. احکام تو ستون‌هایی هستند که اعتماد مرا نگه می‌دارند، سرودی از آرامش که در جانم طنین‌انداز است. در نام گرانبهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«بر درک خود تکیه نکن» (امثال ۳:۵).

ایمان با اعتماد به حکمت انسانی، چه حکمت خودتان و چه دیگران، سازگار نیست. همین موضوع بود که حوا را به سقوط کشاند: اولین طعمه شیطان، پیشنهادی برای حکمت بود. او گفت: «شما مانند خدایان خواهید شد و نیک و بد را خواهید شناخت»، و در همان لحظه‌ای که حوا خواست بیشتر بداند، اعتمادش را از دست داد. همین اتفاق برای جاسوسانی افتاد که سرزمین موعود را از اسرائیل گرفتند. به جای ایمان به وعده خدا، تصمیم گرفتند تحقیق کنند، انگار باید بررسی می‌کردند که آیا خدا راست می‌گوید یا نه. این بی‌اعتمادی، درهای بی‌ایمانی را باز کرد که کنعان را برای یک نسل کامل بست. درس روشن است: تکیه بر حکمت انسانی، ایمان را تضعیف می‌کند.

خدا نمی‌خواهد شما با او مانند یک مذاکره‌کننده درباره حقیقت گفتگو کنید. او شما را دعوت می‌کند که اعتماد کنید، ایمان را تمرین کنید و حتی زمانی که همه چیز را نمی‌فهمید، باور داشته باشید. احکام او دعوتی برای بحث نیستند؛ بلکه برای آزمودن اعتماد شما و برکت دادن به شما وجود دارند. وقتی سعی می‌کنید ایمان را با منطق خود یا نظر دیگران جایگزین کنید، بهترین چیزهایی را که خدا برای شما دارد از دست می‌دهید. ایمان واقعی برای پایداری به اثبات انسانی نیاز ندارد – بر کلام خدای پاک و ساده استوار است و شما را به زندگی پر از برکت و نجات می‌رساند.

و این نکته مهم است: فقط کسی که اطاعت می‌کند، ایمان نجات‌بخش دارد. احکام خدا راهی است برای اثبات اینکه به او اعتماد دارید و این اعتماد درهای وعده‌های او را باز می‌کند. این حکمت جاسوسان نبود که پیروزی آورد، بلکه ایمان یوشع و کالب بود. پس دیگر بر آنچه خود یا دیگران فکر می‌کنند می‌دانند، تکیه نکنید. تصمیم بگیرید از شریعت خدا اطاعت کنید، با ایمان زندگی کنید و خواهید دید که او وفادار است تا شما را برکت دهد و نجات بخشد، هم در این دنیا و هم در ابدیت. – اقتباس از ای. بی. سیمپسون. تا فردا، اگر خداوند بخواهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، اعتراف می‌کنم که بارها سعی کرده‌ام حقیقت تو را بررسی یا با تو مذاکره کنم و این کار درهای بی‌ایمانی را باز کرده که اعتمادم به تو را تضعیف می‌کند. امروز می‌پذیرم که تکیه بر منطق انسانی، برکاتی را که برایم داری می‌بندد و از تو می‌خواهم کمکم کنی تا به کلام پاک و ساده‌ات ایمان داشته باشم و اجازه ندهم بی‌اعتمادی ایمانم را بدزدد.

ای پدر من، امروز از تو می‌خواهم دلی به من بدهی که کاملاً به تو اعتماد کند، بدون اینکه با تو گفتگو کنم یا بخواهم اراده‌ات را مذاکره کنم، بلکه احکامت را به عنوان اثبات ایمانم بپذیرم. به من بیاموز که ایمان را با منطق خود یا نظر دیگران جایگزین نکنم، بلکه فقط بر تو استوار باشم، چون می‌دانم ایمان واقعی برای پایداری به اثبات انسانی نیاز ندارد. از تو می‌خواهم مرا هدایت کنی تا از کلامت اطاعت کنم، زیرا می‌خواهم زندگی‌ای پر از برکت و نجات داشته باشم که از اعتماد کامل به تو سرچشمه می‌گیرد.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و ستایش می‌کنم که وعده داده‌ای به کسانی که از اراده‌ات اطاعت می‌کنند، برکت و نجات ببخشی. پسر محبوبت شاهزاده و نجات‌دهنده ابدی من است. شریعت نیرومند تو پایه‌ای است که اعتمادم را نگه می‌دارد، نوری روشن که راه مرا هدایت می‌کند. احکام تو کلیدهایی هستند که درهای وعده‌هایت را می‌گشایند، سرودی از ایمان که در جانم طنین‌انداز است. در نام گرانبهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.