«از پی من بیا، و تو را صیاد مردم خواهم ساخت» (متی ۴:۱۹).

اشتیاق صادقانه برای شناخت مسیح و لذت بردن از حضور او، نیازمند راهنمایی روشن است. تنها میل به خوراک روحانی و آرامش جان کافی نیست؛ باید در مسیر درست گام برداشت. خادمان وفادار گذشته، راهی را پیمودند که با پایداری، ایمان و آزمایش‌ها نشانه‌گذاری شده بود. با پیروی از همین مسیر، می‌آموزیم حتی زمانی که راه تنگ است، استوار بمانیم.

در این زمینه، فرامین عظیم خالق، مسیر امن را نشان می‌دهند. شریعتی که به پیامبران عهد عتیق و توسط عیسی داده شد، نشان می‌دهد چگونه در قدم‌های کسانی که وفادار ماندند، گام برداریم. خداوند هر خادم را هدایت می‌کند تا بیاموزد، گوش دهد و از آنچه پاک است تغذیه کند، و آنچه سازنده است را از آنچه موجب سردرگمی می‌شود جدا سازد. اطاعت، همسو شدن با راهی است که پیش‌تر توسط درستکاران پیموده شده و زیر سایه مراقبت شبان ماندن است.

امروز، این دعوت روشن است: انتخاب کن که در راهی که وفاداران پیموده‌اند، قدم برداری. به دنبال میان‌بُر یا راه‌های آسان‌تر نباش. با اطاعت از فرامین باشکوه خدا، تو خوراک حقیقی، محافظت و هدایت مطمئن خواهی یافت. در همین مسیر است که پدر برکت می‌دهد و جان را برای فرستاده شدن نزد عیسی آماده می‌سازد. اقتباس از J.C. Philpot. تا فردا، اگر خداوند بخواهد.

با من دعا کنید: ای خداوند، آرزو دارم در راه درست گام بردارم و از کسانی که پیش از من با وفاداری به تو خدمت کردند، بیاموزم. مرا یاری کن تا فرایند را رد نکنم و از دشواری‌های مسیر نترسم. می‌خواهم جایی باشم که تو هستی و از تو بیاموزم.

به من قوت بده تا اطاعت کنم، بصیرت بده تا آنچه پاک است بشنوم و شجاعت بده تا وفادار بمانم. قدم‌هایم را هدایت کن، قلبم را محافظت نما و اجازه مده که از راهنمایی تو دور شوم. به من بیاموز که با ثبات و وفاداری زندگی کنم.

ای خداوند محبوب، تو را شکر می‌کنم که راه امن را برای جانم نشان دادی. پسر محبوب تو، شاهزاده و نجات‌دهنده ابدی من است. شریعت پرقدرت تو، چراگاه سبزی است که روح خسته را سیراب می‌کند. فرامین تو، راه‌های زنده‌ای هستند که به حیات می‌رسانند. من در نام گرانبهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«اما نخست ملکوت خدا و عدالت او را بطلبید، و همه این چیزها به شما افزوده خواهد شد.» (متی ۶:۳۳).

بسیاری از مردم از کمبود نیرو شکایت می‌کنند، اما مشکل واقعی این است که بیش از حد به توانایی‌های خودمان اعتماد داریم. زمانی که به نقطه‌ای می‌رسیم که اعتراف می‌کنیم هیچ نیرویی در خود نداریم، آن‌گاه خود را برای استفاده واقعی خداوند باز می‌کنیم. دقیقاً در ضعف است که قدرت او ظاهر می‌شود و ما را نیرومندتر از هر منبع انسانی می‌سازد، زیرا بر بازوی قادر مطلق تکیه داریم.

برای اینکه این قدرت الهی را در زندگی روزمره تجربه کنیم، باید دستورات شگفت‌انگیز و فوق‌العاده پدر را در اولویت قرار دهیم. شریعتی که به پیامبران عهد عتیق و به عیسی داده شد، در هدایت کامل خود درخشان و بی‌همتاست. اطاعت از شریعت اختیاری نیست، زیرا پدر مطیعان را برکت می‌دهد و آنان را نزد پسر برای بخشش و نجات می‌فرستد، در حالی که نافرمانی ما را از آنچه او برنامه‌ریزی کرده دور نگه می‌دارد.

امروز تصمیم بگیر که هرگونه خودکفایی را کنار بگذاری و نخست ملکوت خدا و عدالت او را بجویی. با عزم راسخ دستورات آفریدگار را در آغوش بگیر، در همه چیز کاملاً به او وابسته باش و خواهی دید که قدرت حقیقی در زندگی‌ات جاری خواهد شد. این راه عملی برای قوی بودن واقعی است: خالی از خود و پر از قدرت خدا. اقتباس از دی. ال. مودی. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: ای پدر محبوب، سپاسگزارم که ضعف مرا به فرصتی برای نمایان شدن قدرت خود تبدیل می‌کنی. کمکم کن تا دیگر با نیروهای خودم نجنگم، بلکه در هر موقعیت کاملاً تسلیم تو باشم.

ای خداوند، روحی فروتن به من عطا کن که در هر لحظه نیاز به تو را بشناسم، بینشی روشن برای اولویت دادن به آنچه واقعاً اهمیت دارد و اطاعتی آماده نسبت به دستورات تو.

ای خدای عزیز، تو را شکر می‌کنم که آشکار ساختی قدرت کامل زمانی می‌آید که خود را در حضورت ضعیف اعلام می‌کنم. پسر محبوب تو شاهزاده و نجات‌دهنده جاودان من است. شریعت قدرتمند تو لنگری محکم در میان طوفان‌هاست. دستورات تو نقشه‌ای مطمئن است که مرا به پیروزی حقیقی هدایت می‌کند. من در نام گرانبهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«نزد من آیید، ای همه زحمت‌کشان و گرانباران، و من به شما آرامش خواهم داد» (متی ۱۱:۲۸).

ارزش عظیمی در کسانی است که راه زیادی پیموده‌اند، دردهای واقعی را تجربه کرده‌اند و از زندگی خود آموخته‌اند. این افراد حساسیتی دارند که نه از کتاب‌ها، بلکه از تجربه به دست آمده است، و به همین دلیل می‌توانند کسانی را که پس از ایشان می‌آیند، تقویت، راهنمایی و تشویق کنند. مسیح این راه را به‌خوبی می‌شناسد، زیرا محدودیت‌های انسانی را زیسته، خستگی، گرسنگی، تنهایی و نبرد درونی را احساس کرده است. او به‌خاطر گذر از همه این‌ها، ضعف‌های ما را درک می‌کند و دقیقاً می‌داند چگونه به ما کمک کند.

در این سفر، فرامین حکیمانه خالق به ما نشان می‌دهد که چگونه تجربه را به خدمت تبدیل کنیم. شریعت خدا تعلیم می‌دهد که بلوغ روحانی فقط دانستن نیست، بلکه اطاعت کردن و هدایت دیگران با مسئولیت است. خداوند به کسانی که یاد می‌گیرند مطابق اراده او گام بردارند و آنچه را که آموخته‌اند برای بنا کردن زندگی‌ها به کار گیرند، بیشتر اعتماد می‌کند. اطاعت ما را قادر می‌سازد که ابزار هدایت و حمایت در مسیر دیگران باشیم.

امروز، دعوت این است که همه آنچه را در طول مسیر آموخته‌اید، به کار گیرید. درس‌هایی را که زندگی به شما آموخته فقط برای خود نگه ندارید. با زیستن مطابق فرامین زنده خدا، راهنمایی مطمئن برای دیگران و خادمی مفید در دستان پدر می‌شوید. این‌گونه است که او مطیعان عیسی را برکت می‌دهد، تقویت می‌کند و می‌فرستد. اقتباس از ج. ر. میلر. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: خداوندا، اعتراف می‌کنم که هر تجربه‌ای که داشته‌ام هدفی داشته و بیهوده نبوده است. همه آنچه آموخته‌ام، حتی دردهایم را، به کار ببر تا زندگی‌های دیگر را برکت دهم. می‌خواهم نسبت به نیازهای کسانی که پس از من گام برمی‌دارند، حساس باشم.

به من بصیرت بده تا با فروتنی راهنمایی کنم، قدرت بده تا با پایداری اطاعت کنم و محبت بده تا بی‌دریغ خدمت کنم. سخنان، رفتار و تصمیماتم را هدایت فرما. بگذار در دعوتی که پیش رویم نهاده‌ای وفادار باشم.

ای خداوند محبوب، تو را شکر می‌کنم که از ضعف‌های ما دور نمی‌شوی و سفر انسانی را درک می‌کنی. پسر محبوب تو شاهزاده و نجات‌دهنده جاودان من است. شریعت نیرومند تو همچون مدرسه‌ای زنده است که دل‌هایی با تجربه و مطیع می‌پرورد. فرامین تو راه‌هایی امن‌اند که به من می‌آموزند چگونه با حقیقت و شفقت به دیگران کمک کنم. در نام گرانبهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«در همه راه‌هایت خداوند را بشناس، و او راه‌هایت را راست خواهد کرد» (امثال ۳:۶).

خداوند با فرزندان خود مانند نسخه‌های تکراری رفتار نمی‌کند، بلکه هر یک را به عنوان شخصیتی منحصر به فرد می‌بیند. هر کس با چالش‌های خاص خود، مبارزات شخصی و راه‌هایی روبروست که تنها خداوند به طور کامل از آن‌ها آگاه است. حتی زمانی که هیچ‌کس نمی‌داند ما از چه می‌گذریم، خداوند هر قدم ما را می‌بیند و دقیقاً می‌داند دام‌ها کجا هستند. او در زمان مناسب عمل می‌کند و مراقبت لازم را برای هر وضعیت خاص فراهم می‌آورد.

در این فضای راه‌های متفاوت و خطرات خاص، احکام زیبای آفریدگار حیاتی می‌شوند. این احکام برای یکسان‌سازی انسان‌ها داده نشده‌اند، بلکه برای محافظت از هر قدم کسانی که می‌خواهند با خداوند راه بروند. شریعتی که به پیامبران عهد عتیق و توسط عیسی داده شد، حدود امنی را در جهانی پر از دام‌ها برقرار می‌کند. اطاعت، همان چیزی است که بنده را از بندهای نامرئی که او را از زندگی دور می‌کند، حفظ می‌نماید.

امروز، این دعوت شخصی و مستقیم است: در راهی که خداوند برای تو ترسیم کرده با اطاعت گام بردار. خود را با دیگران مقایسه نکن و مسیرهای دیگران را تقلید منما. با پیروی وفادارانه از احکام دلنشین خداوند، تو حمایت، برکت و هدایت دقیقی دریافت خواهی کرد. اینگونه است که پدر هر بنده را برای فرستاده شدن نزد عیسی آماده می‌سازد. اقتباس از J.C. Philpot. تا فردا، اگر خداوند بخواهد.

با من دعا کنید: ای خداوند، تو راهی را که می‌پیمایم و مبارزاتی را که در سکوت با آن‌ها روبرو هستم، می‌دانی. هیچ چیز از چشمان تو پنهان نیست و این به من آرامش و امنیت می‌بخشد. اطمینان دارم که مراقبت تو برای زندگی من کامل است.

به من بصیرت بده تا هدایت تو را تشخیص دهم و شجاعت عطا کن تا اطاعت کنم، حتی وقتی راه تنها به نظر می‌رسد. گام‌هایم را استوار ساز، مرا از دام‌ها دور نگه دار و کمکم کن در هر تصمیم وفادار بمانم. بگذار هرگز در برابر هدایت تو مقاومت نکنم.

ای خداوند محبوب، از تو سپاسگزارم که اینچنین شخصی و با دقت از من مراقبت می‌کنی. پسر عزیزت شاهزاده و نجات‌دهنده ابدی من است. شریعت قدرتمند تو همچون نقشه‌ای زنده است که با راه درست جانم هماهنگ می‌شود. احکام تو دستورالعمل‌هایی کامل هستند که مرا از خطرات نامرئی حفظ می‌کنند. در نام گرانبهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«با صبر منتظر خداوند بودم، و او به من توجه کرد و فریاد مرا شنید» (مزامیر ۴۰:۱).

گاهی اوقات، به نظر می‌رسد که خداوند روی خود را پنهان می‌کند و ما احساس ضعف، سردرگمی و دوری از هر آنچه آسمانی است داریم. خود را همچون شاگردانی کند و کم‌ثمر می‌یابیم که بسیار کمتر از آنچه در راه راستی آرزو داریم، گام برمی‌داریم. اما حتی در این لحظات، چیزی وجود دارد که پایدار می‌ماند: نگاه به سوی او، اشتیاق صادقانه برای بودن با او و تصمیم مصرانه برای رها نکردن او. این پایداری، نشانه شاگرد حقیقی است.

و در همین وفاداری به خداوند است که شروع به شناخت عمیق‌تر حقیقت می‌کنیم. هنگامی که استوار می‌مانیم، حتی در روزهای تاریک، شریعت شگفت‌انگیز خدا با قدرت بر قلب ما آشکار می‌شود. فرمان‌های عالی او مستقیماً با دردها، اضطراب‌ها و نیازهای ما سخن می‌گویند و مسیر زندگی‌مان را با دقت شکل می‌دهند. حقیقت خدا، که در شریعتی که به پیامبران عهد عتیق و به عیسی داده شد بیان شده، هر روز زنده‌تر و متناسب‌تر با زندگی روزانه ما می‌شود.

حتی زمانی که همه‌چیز خاموش به نظر می‌رسد، همچنان به خداوند بنگر. پدر، مطیعان را به سوی پسر می‌فرستد تا بخشش و نجات یابند. دست کسی را که تو را فراخوانده تا مطابق فرمان‌های باشکوهش گام برداری، رها مکن. اطاعت برای ما برکت، آزادی و نجات به ارمغان می‌آورد — حتی زمانی که به نظر می‌رسد در تاریکی گام برمی‌داریم، او ما را با نور خود هدایت می‌کند. – اقتباس از جِی. سی. فیلپات. تا فردا، اگر خداوند بخواهد.

با من دعا کنید: خداوندا، حتی زمانی که تو را به وضوح نمی‌بینم، انتخاب می‌کنم که همچنان تو را بجویم. به من صبر عطا کن تا منتظرت بمانم و فروتنی بده تا حتی در ضعف نیز به آموختن ادامه دهم.

به من بیاموز که به شریعت تو اعتماد کنم، حتی زمانی که پیروی از آن دشوار به نظر می‌رسد. بگذار فرمان‌های باشکوه تو بنیاد من باشند، حتی در روزهایی که جانم افسرده است.

ای خدای محبوب، تو را شکر می‌کنم زیرا حتی در لحظات سکوت نیز مرا با وفاداری‌ات نگاه می‌داری. پسر محبوب تو شاهزاده و نجات‌دهنده جاودان من است. شریعت نیرومند تو همچون مشعلی است که تاریک‌ترین ظلمت را نیز روشن می‌کند. فرمان‌های تو همچون بازوانی‌اند که مرا در بر می‌گیرند و در راه استوار نگاه می‌دارند. در نام گرانبهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

“به کسی که بسیار داده شده، بسیار خواسته خواهد شد” (لوقا 12:48).

خداوند ما را تنها برای آزمودن فرا نمی‌خواند، بلکه برای پرورش آنچه خودش در دستان ما نهاده است. ظرفیت‌های خفته‌ای هست، هبات‌هایی که کم‌ استفاده شده‌اند و امکان‌هایی که هنوز در درون ما بیدار نشده‌اند. پروردگار همه آنچه را که می‌توانیم انجام دهیم و حتی آنچه را که می‌توانیم یاد بگیریم انجام دهیم، اگر آماده باشیم، می‌داند. زندگی معنا پیدا می‌کند هنگامی که درک کنیم ما تنها مسئول نیات نیستیم، بلکه مسئول ثمره‌ای هستیم که می‌توانیم پدید آوریم.

با این فهم، احکام قاطع خالق راه مسئولیت روحانی را نشان می‌دهند. او بذرها را تحویل نمی‌دهد تا نگهداری شوند، بلکه تا با فداکاری کشت شوند. اطاعت یعنی پذیرفتن تعهد برای ثمردهی هر آنچه خدا سپرده است، با دانستن اینکه پدر نگاه می‌کند و وفاداری می‌طلبد.

امروز، دعوت برای بیدار شدن و عمل کردن است. هبات‌ها را دفن نکن، تصمیم‌ها را به تعویق نینداز، پایین‌تر از آنچه خدا به تو عطا کرده زندگی مکن. وقتی طبق احکام نیرومند پروردگار گام برمی‌داری، تو بذرها را به برداشت و پتانسیل را به برکت واقعی تبدیل می‌کنی. این‌گونه پدر مسئولان را تکریم می‌کند و آنها را برای فرستاده شدن به سوی عیسی آماده می‌سازد. اقتباس از J. R. Miller. تا فردا، اگر پروردگار اجازه دهد.

با من دعا کنید: پروردگارا، می‌پذیرم که بارها ظرفیت‌ها را رها کرده‌ام و هبات‌ها را بدون استفاده گذاشته‌ام. در من بیدار کن درک هدفی را که در زندگی‌ام نهاده‌ای. می‌خواهم پیش تو به‌گونه‌ای آگاهانه و مسئولانه زندگی کنم.

به من نیرو بده تا عمل کنم، انضباط برای آموختن و شجاعت برای پرورش هر آنچه به من سپرده‌ای. رخوت را از من دور کن و به من بیاموز که با فداکاری روزانه اطاعت کنم. مباد فرصت‌ها را هدر دهم یا آنچه از تو آمده است را دفن کنم.

ای پروردگار عزیز، از تو سپاسگزارم که هبات‌ها و امکانات را به زندگی‌ام سپردی. پسر محبوبت پرنس و نجات‌دهندهٔ ابدی من است. قانون توانای تو همچون زمینی پربار است که بذرها را به محصول فراوان تبدیل می‌کند. احکام تو ابزارهای حکیمانه‌ای‌اند که میوه‌هایی از زیبایی و برکت می‌رویانند. من به نام گرانبهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«خداوند خروج و ورود تو را از اکنون تا ابدالآباد محافظت خواهد کرد» (مزامیر ۱۲۱:۸).

راهپیمایی بنده وفادار آسان یا راحت نیست. اغلب، این مسیر خشک و پر از دام‌های نامرئی، ناامنی‌ها و لحظاتی است که دل انسان می‌لرزد. با این حال، خداوند ما را در میانه راه رها نمی‌کند. او با مراقبتی همیشگی ما را حمایت می‌کند، همچون پدری هوشیار که هر لغزش را پیش از آنکه بیفتد، می‌بیند.

در همین مراقبت روزانه است که ارزش احکام والای آفریدگار را درمی‌یابیم. خدا فقط نقشه‌های خود را بر کسانی آشکار می‌سازد و هدایت می‌بخشد که اطاعت را انتخاب می‌کنند. پدر اطاعت‌کنندگان را برکت می‌دهد و ایشان را نزد پسر برای بخشش و نجات می‌فرستد، زیرا اطاعت اختیاری نیست، بلکه راه حفاظت است.

به همین دلیل، امروز فراخوانده شده‌ایم که با دقت و وفاداری گام برداریم. این نیروی انسانی نیست که ما را استوار نگاه می‌دارد، بلکه انتخاب روزانه برای اطاعت از آنچه خداوند امر فرموده است. وقتی از احکام شگفت‌انگیز خداوند پیروی می‌کنیم، محافظت، حمایت و هدایت می‌شویم. به این ترتیب، برکت می‌یابیم و برای فرستاده شدن نزد عیسی آماده می‌شویم. اقتباس از J.C. Philpot. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: ای خداوند، اعتراف می‌کنم که بارها در مسیری که می‌پویم، ضعیف و نامطمئن می‌شوم. با این حال، اعتماد دارم که تو هر قدم مرا می‌بینی و هر خطری را در اطرافم می‌شناسی. مرا حمایت کن زمانی که راه خروجی نمی‌بینم و قلبم را تقویت فرما.

به من نیرو بده تا حتی زمانی که راه دشوار است، اطاعت کنم. تصمیماتم را هدایت کن، قدم‌هایم را استوار ساز و اجازه مده که از اراده تو منحرف شوم. بگذار زندگیم همواره وفاداری را منعکس کند، حتی در خشک‌ترین روزها.

ای خداوند محبوب، تو را شکر می‌گویم که در هر مرحله از مسیر، مراقب من هستی. پسر محبوب تو شاهزاده و نجات‌دهنده جاودان من است. شریعت پرقدرت تو همچون بازوان ابدی مرا حمایت می‌کند آنگاه که در آستانه سقوط هستم. احکام تو ریلی مطمئن است که جانم را در میان بیابان هدایت می‌کند. در نام گرانبهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«خوشا به حال مردی که در مشورت شریران راه نمی‌رود، در راه گناهکاران نمی‌ایستد و بر کرسی استهزاکنندگان نمی‌نشیند» (مزامیر ۱:۱).

به بالعام فکر کنید: او به عنوان پیامبر کاذب شناخته می‌شود، اما تمام نبوت‌هایی که ثبت کرد، دقیقاً به وقوع پیوستند. مدتی شخصیت او به طرز چشمگیری درخشید، او صدای خدا را می‌شنید و حقیقت را بیان می‌کرد. اما دشمن او را با طمع شکست داد و او تاج آسمانی را با ثروت‌ها و افتخاراتی که بالاق به او پیشنهاد داد، عوض کرد. او می‌خواست مانند مردان عادل بمیرد، اما نخواست مانند مردان عادل زندگی کند و در نهایت از راه درست منحرف شد.

داستان بالعام به ما نشان می‌دهد که شناخت خدا و حتی سخن گفتن به نام او کافی نیست اگر دل ما هنوز در پی چیزهای این جهان باشد. برای اینکه در همان دام نیفتیم، باید به احکام باشکوه و شگفت‌انگیز آفریننده بچسبیم. شریعتی که پیامبران پیش از مسیح و خود مسیح آن را اعلام کردند، حقیقتاً دلربا و بی‌نظیر است و اطاعت از آن ما را از طمع محافظت می‌کند، برکات حقیقی می‌آورد و ما را به نجات در پسر می‌رساند.

اجازه ندهید هیچ چیز این دنیا آنچه را که خدا برای شما آماده کرده است، از شما بگیرد. امروز انتخاب کنید که زندگی عادلانه را پیش بگیرید، رو به سوی خداوند گام بردارید و دل خود را در اطاعت از احکام او استوار سازید. این تنها راهی است که همه چیز را به خاطر چیزی گذرا از دست ندهید و برکت جاودانی که از پدر به وسیله پسر می‌آید، نصیب شما گردد. اقتباس از جِی. دی. اِل. مودی. تا فردا، اگر خداوند بخواهد.

با من دعا کنید: ای خداوند، شکر که داستان بالعام مرا نسبت به خطر شناخت راه‌های تو اما دنبال نکردن آن تا پایان، هشدار می‌دهد. کمکم کن تا دل خود را بیازمایم و هر گونه طمعی را که می‌خواهد مرا منحرف کند، شناسایی کنم.

ای پدر، عشقی عمیق به اراده‌ات به من عطا کن، نیرو برای نه گفتن به پیشنهادهای دنیا و عزم راسخ برای اینکه هر روز طوری زندگی کنم که واقعاً بخواهم تو را خشنود سازم.

ای خدای محبوب، شکر که از طریق بالعام به من نشان دادی که خواستن برکات بدون اطاعت چقدر خطرناک است. پسر محبوب تو شاهزاده و نجات‌دهنده ابدی من است. شریعت پرقدرت تو چراغی است که مرا از غرق شدن بازمی‌دارد. احکام تو گنجی جاودان است که از تمام طلای دنیا ارزشمندتر است. من در نام گرانبهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«آفرین، ای بندهٔ نیکو و وفادار؛ در اندک وفادار بودی، تو را بر بسیار خواهم گماشت» (متی ۲۵:۲۱).

خداوند آنچه را که هیچ‌کس نمی‌بیند، می‌بیند و به چیزهایی ارزش می‌دهد که بسیاری آن‌ها را نادیده می‌گیرند. وفاداری که در سکوت، در کارهای ساده و در مکان‌های گمنام زندگی می‌شود، نزد او اهمیت فراوانی دارد. حتی زمانی که هیچ تشویق یا شناخت انسانی وجود ندارد، خداوند هر گام را دنبال می‌کند و نیت قلب را می‌داند. آنچه واقعاً اهمیت دارد این است که دقیقاً در همان جایی که او ما را قرار داده، وفادار بمانیم.

در این مسیر، احکام شگفت‌انگیز آفریننده، معیاری را تعیین می‌کنند که وفاداری روزانه را استوار می‌سازد. خداوند کسی را که با ثبات اطاعت می‌کند، گرامی می‌دارد، زیرا اطاعت، قلبی هماهنگ با ارادهٔ او را نشان می‌دهد. وفاداری در اندک، نشانهٔ آمادگی برای مسئولیت‌های بزرگ‌تر است.

امروز، این دعوت ساده و مستقیم است: وفادار بمان. اجازه نده که نبودِ شناخت تو را دلسرد کند یا باعث شود راه را رها کنی. با زندگی مطابق با احکام فوق‌العادهٔ خداوند، تأییدی را بنا می‌کنی که از آسمان می‌آید. اینگونه است که پدر، مطیعان را برکت می‌دهد، گرامی می‌دارد و برای فرستاده شدن نزد عیسی آماده می‌سازد. اقتباس از ج. ر. میلر. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: ای خداوند، کمکم کن تا در هر جزئیات زندگی روزمره‌ام با وفاداری زندگی کنم، حتی زمانی که هیچ‌کس متوجه نمی‌شود. می‌خواهم با جدیت مسئولیت‌هایی را که به من سپرده‌ای انجام دهم. بگذار قلبم فقط بر خشنود ساختن تو متمرکز باشد.

به من نیرو بده تا پایداری کنم، فروتنی برای خدمت داشته باشم و استواری برای اطاعت در هر روز. مرا از نیاز به تأیید انسان‌ها رهایی بخش و بیاموز که به نگاه مراقب تو اعتماد کنم. بگذار از راهی که برایم آماده کرده‌ای منحرف نشوم.

ای خداوند محبوب، تو را شکر می‌کنم که وفاداری صادقانه را حتی در امور کوچک ارزشمند می‌دانی. پسر عزیزت شاهزاده و نجات‌دهندهٔ ابدی من است. شریعت قدرتمند تو همچون معیاری کامل، هر انتخاب وفادارانه را هدایت می‌کند. احکام تو بنیادهای جاودانی هستند که زندگی پسندیده نزد تو را استوار می‌سازند. من در نام گرانبهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«خوشا به حال کسی که گناهش آمرزیده شده و خطایش پوشیده شده است» (مزامیر ۳۲:۱).

این آگاهی واقعی از گناهانمان در حضور خداست که ما را قادر می‌سازد تا تأدیب خداوند را بدون شکایت تحمل کنیم. تا زمانی که غرور و خودکفایی بر دل حاکم است، جان انسان زمانی که دست خدا سنگین می‌شود، سرکشی می‌کند. اما وقتی با صداقت، آنچه را که واقعاً سزاوارش هستیم می‌بینیم، روح آرام می‌گیرد. شناخت وضعیت خود، زبان شکایت را می‌بندد و راه را برای توبه حقیقی باز می‌کند.

در این نقطه، شریعت باشکوه خدا نقش اساسی ایفا می‌کند. شریعت، معیار مقدس آفریدگار را آشکار می‌سازد و نیاز واقعی ما به اصلاح را برملا می‌کند. اطاعت ما را از خودبرحق‌پنداری می‌رهاند و ما را به سوی فروتنی‌ای هدایت می‌کند که تأدیب را می‌پذیرد. خدا نقشه‌های خود را بر مطیعان آشکار می‌سازد و در همین مسیر است که جان می‌آموزد تأدیب را با ملایمت تحمل کند، زیرا می‌داند که پدر از روی ظلم عمل نمی‌کند، بلکه از روی محبت و هدف.

پس، زمانی که تقدیر سنگین به نظر می‌رسد، دل خود را سخت مساز. بگذار آگاهی از آنچه سزاوارش هستی، درد را به توبه‌ای صادقانه بدل کند. کسی که تسلیم می‌شود، اطاعت می‌کند و از تأدیب می‌آموزد، در زمان مقرر خداوند رشد، آرامش و بازسازی را خواهد یافت. اقتباس از جی. سی. فیلپات. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: ای پدر محبوب، مرا از غروری که شکایت می‌کند و دلی که خود را توجیه می‌نماید، رهایی بخش. به من بیاموز که وضعیت خود را با فروتنی در حضورت بشناسم.

ای خدای من، مرا یاری ده تا تأدیب تو را بدون مقاومت بپذیرم. بگذار آزمایش‌ها توبه حقیقی و نه سرکشی در جانم به بار آورد.

ای خداوند محبوب، تو را شکر می‌کنم زیرا تأدیب تو مرا به سوی حیات هدایت می‌کند. پسر محبوب تو شاهزاده و نجات‌دهنده جاودان من است. شریعت پرقدرت تو آینه‌ای است که نیاز من به تغییر را نشان می‌دهد. فرامین تو راهی است که درد را به توبه و بازسازی تبدیل می‌کند. من در نام گرانبهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.