«و عظمت بی‌نظیر قدرت او برای ما ایمانداران، مطابق با عملکرد نیروی عظیم اوست» (افسسیان ۱:۱۹).

ریشه‌ای که در بهترین خاک کاشته شده، از آب‌وهوایی ایده‌آل برخوردار است و هرچه آفتاب و هوا و باران می‌توانند به آن ببخشند دریافت می‌کند، باز هم تضمینی ندارد که به کمال برسد. اما جانی که صادقانه در پی هر آن چیزی است که خدا می‌خواهد ببخشد، در مسیری بسیار مطمئن‌تر به سوی رشد و کمال گام برمی‌دارد. پدر همواره آماده است تا بر کسانی که صادقانه در جست‌وجوی او هستند، حیات و آرامش فرو ریزد.

هیچ جوانه‌ای که به سوی آفتاب قد می‌کشد، به اندازهٔ جانی که رو به سوی آفریدگار می‌کند از پاسخ گرفتن اطمینان ندارد. خدا که سرچشمهٔ هر نیکی است، با قدرت و محبت خود با کسانی ارتباط برقرار می‌کند که حقیقتاً مشتاق بهره‌مند شدن از حضور او هستند. هر جا اشتیاقی صادقانه و اطاعتی زنده باشد، خدا در آنجا آشکار می‌شود. او کسی را که با ایمان و فروتنی در جست‌وجوی اوست نادیده نمی‌گیرد.

ازاین‌رو، جهت دل مهم‌تر از محیط پیرامون است. هنگامی که جانی در برابر ارادهٔ خدا سر فرود می‌آورد و تصمیم می‌گیرد از شریعت نیرومند او پیروی کند، از بالا حیات می‌یابد. فرمان‌های خداوند راه‌های نور برای همهٔ کسانی هستند که به او اعتماد دارند. اطاعت صادقانه، وجود انسان را می‌گشاید تا هر آنچه آفریدگار می‌خواهد ببخشد دریافت کند. -اقتباس از ویلیام لاو. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: خداوند، خدای من، سپاسگزارم که این‌قدر در دسترسی و آمادهٔ پذیرفتن من هستی. درحالی‌که بسیاری از امور زندگی نامطمئن‌اند، وفاداری تو هرگز از میان نمی‌رود. اگر صادقانه در جست‌وجوی تو باشم، می‌دانم که با محبت و قدرت به دیدارم خواهی آمد.

می‌خواهم دلم بیش از هر چیز این جهان، مشتاق حضور تو باشد. به من بیاموز که جانم را به سوی تو بگسترانم، همان‌گونه که گیاه به سوی آفتاب قد می‌کشد. روحی مطیع به من عطا کن که راه‌های تو را دوست بدارد و به فرمان‌هایت اعتماد کند. نمی‌خواهم دور از ارادهٔ تو زندگی کنم.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و می‌ستایم، زیرا هرگز جانی صادق را رد نمی‌کنی. تو با کسانی که دوستت دارند و از تو اطاعت می‌کنند ارتباط برقرار می‌کنی و من آرزو دارم چنین زندگی کنم. پسر محبوبت شاهزاده و نجات‌دهندهٔ جاودان من است. شریعت نیرومند تو همچون بارانی است که در خاک نفوذ می‌کند و حیاتی سرشار می‌بخشد. فرمان‌هایت همچون پرتوهای آفتاب‌اند که راه پارسایان را گرم می‌کنند، نشان می‌دهند و نیرو می‌بخشند. به نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«شما نیز همچون سنگ‌های زنده به کار گرفته می‌شوید تا خانه‌ای روحانی بنا شود و کاهنانی مقدس باشید» (اول پطرس ۲:۵).

هر جا که خدا پس از ترک این بدن‌های ناتوان، جان‌های ما را ببرد، ما نیز در همان معبد بزرگ خواهیم بود. آن معبد تنها به زمین تعلق ندارد؛ از جهان ما بزرگ‌تر است. آن خانهٔ مقدسی است که همهٔ جاهایی را دربرمی‌گیرد که خدا در آن‌ها حضور دارد. و چون جهانی که خدا در آن فرمانروایی می‌کند پایانی ندارد، این معبد زنده نیز حد و مرزی ندارد.

این معبد از سنگ ساخته نشده، بلکه از جان‌هایی ساخته شده است که از آفریدگار اطاعت می‌کنند. این طرحی جاودان است که گام‌به‌گام شکل می‌گیرد تا همه‌چیز کاملاً بازتاب‌دهندهٔ ذات خدا شود. وقتی جانی می‌آموزد که با صداقت اطاعت کند، در این بنای بزرگ روحانی جای می‌گیرد. و هرچه بیشتر اطاعت می‌کند، بیشتر به جلوه‌ای زنده از ارادهٔ خداوند تبدیل می‌شود.

ازاین‌رو، جانی که می‌خواهد بخشی از این نقشهٔ جاودان باشد، باید خود را تسلیم شریعت نیرومند او کند و با ایمان و فداکاری از فرمان‌هایش پیروی کند. بدین‌سان، سرانجام آفرینش بازتابی پاک از جلال او خواهد شد. — برگرفته از فیلیپس بروکس. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: خداوند، خدای من، می‌دانم که بدنم ناتوان و گذراست، اما جانی که به من بخشیده‌ای به چیزی بسیار بزرگ‌تر تعلق دارد. سپاسگزارم که مکانی فراتر از این جهان آماده کرده‌ای؛ جایی که حضورت همه‌چیز را پر می‌کند و آنان که از تو اطاعت می‌کنند در آرامش و شادی زندگی می‌کنند. به من بیاموز که این امید جاودان را گرامی بدارم.

ای پدر، می‌خواهم بخشی از معبد زندهٔ تو باشم؛ نه فقط در آینده، بلکه همین‌جا و اکنون. دلی مطیع به من عطا کن که بیش از هر چیز خواهان خشنودی تو باشد. بگذار اطاعتم صادقانه و پیوسته باشد. مرا شکل بده تا در کاری که بنا می‌کنی سودمند باشم.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و می‌ستایم که مرا در این نقشهٔ جاودان جای داده‌ای، با آنکه کوچک و ناکاملم. مرا به کاری فراخوانده‌ای که فراتر از زمان، فراتر از جهان‌ها و فراتر از وجود من است. پسر محبوبت شاهزاده و نجات‌دهندهٔ جاودان من است. شریعت نیرومندت همچون پیِ استوار این معبد نادیدنی و باشکوه است. فرمان‌هایت ستون‌هایی زنده‌اند که حقیقت را استوار می‌دارند و قدوسیتت را بازمی‌تابانند. به نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«پس درباره فردا نگران نباشید، زیرا فردا نگرانی‌های خودش را خواهد داشت. بدیِ هر روز برای همان روز کافی است» (متی ۶:۳۴).

کسی که دلایل بسیاری برای شادی دارد، اما با این حال غم و آزردگی را انتخاب می‌کند، هدایای خدا را خوار می‌شمارد. حتی وقتی زندگی دشواری‌هایی پیش روی ما می‌گذارد، هنوز نعمت‌های بی‌شماری وجود دارد که می‌توانیم آنها را بشناسیم؛ روشنایی این روز نو، نفس زندگی و فرصت دوباره آغاز کردن. اگر خدا شادی‌هایی برای ما می‌فرستد، باید آنها را با شکرگزاری بپذیریم؛ و اگر اجازه می‌دهد با آزمایش‌هایی روبه‌رو شویم، باید با شکیبایی و اعتماد با آنها مواجه شویم. زیرا تنها امروز در دستان ماست. دیروز گذشته است و فردا هنوز فرا نرسیده. حمل کردن ترس‌ها و دردهای چندین روز در یک اندیشه، باری غیرضروری است که تنها آرامش جان را می‌رباید.

اما چیزی حتی اساسی‌تر نیز وجود دارد: اگر می‌خواهیم این روز واقعاً سرشار از برکت، رهایی، آرامش و هدایت از جانب خداوند باشد، باید مطابق قانون قدرتمند خدا گام برداریم. جانی که در پی لطف خداوند است، باید گناه را ترک کند و برای اطاعت از فرمان‌های شگفت‌انگیز آفریدگار بکوشد؛ همان فرمان‌هایی که او با محبت و حکمت به قوم خود سپرد. همین اطاعت صادقانه به پدر نشان می‌دهد که خواهان حضور او و نجاتی هستیم که عرضه می‌کند. و هنگامی که پدر این خواست راستین را در قلب کسی می‌بیند، او را نزد پسرش، عیسی، می‌فرستد تا آمرزش، دگرگونی و زندگی جاودان دریافت کند.

پس دیگر یک روز را با شکایت، احساس گناه یا ترس از آینده هدر ندهید. همین امروز خود را به اراده خدا بسپارید، با وفاداری در راه‌های او گام بردارید و بگذارید او زندگی‌تان را از معنا سرشار کند. آسمان‌ها آماده‌اند تا بر کسانی که مطابق اراده او گام برمی‌دارند، برکت فرو ریزند. اطاعت را برگزینید، و قدرت خداوند را خواهید دید که عمل می‌کند؛ شما را رهایی می‌بخشد، شفا می‌دهد و تا نزد عیسی هدایت می‌کند. ـ اقتباس از جرمی تیلور. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: خداوند، خدای من، تو را برای این روز نو که پیش رویم نهاده‌ای شکر می‌کنم. حتی در میان مبارزات، می‌دانم که دلایل بسیاری برای شادی دارم. ای پدر، مرا از هدر دادن این روز با غرولند یا زیر بار نگرانی‌هایی رفتن که متعلق به من نیستند، رهایی ده. به من بیاموز که زمان حال را با شکرگزاری زندگی کنم، در وفاداری تو آرام بگیرم و اعتماد داشته باشم که هرچه تو اجازه می‌دهی، هدفی برتر دارد.

خداوندا، قلبی مطیع و آماده برای پیروی صادقانه از راه‌هایت به من عطا کن. می‌دانم که برکات تو از اراده‌ات جدا نیستند و تنها کسی رهایی و آرامش حقیقی را تجربه می‌کند که با محبت تسلیم فرمان‌هایت شود. یاری‌ام کن تا مطابق قانون قدرتمندت گام بردارم و هرچه را تو نمی‌پسندی رد کنم. باشد که زندگی من گواهی زنده باشد بر اینکه می‌خواهم تو را خشنود سازم و حرمت نهَم. ای پدر، مرا نزد پسر محبوبت هدایت کن تا به‌واسطه او آمرزش، دگرگونی و نجات دریافت کنم.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و برای رحمتت که هر صبح تازه می‌شود، برای شکیبایی‌ات با من و برای وعده‌های وفادارت تو را می‌ستایم. تو امید همیشگی و یاری قطعی من هستی. پسر محبوبت، شاهزاده و نجات‌دهنده جاودان من است. قانون قدرتمندت همچون رودخانه‌ای از عدالت است که جان را پاک و استوار می‌کند. فرمان‌هایت مانند ستارگان آسمان‌اند؛ استوار، زیبا و سرشار از هدایت. در نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«زمین به‌خودیِ خود محصول می‌دهد: نخست ساقه، سپس خوشه و آنگاه دانهٔ کامل در خوشه» (مرقس ۴:۲۸).

مردمانِ بلندهمت به آسودگی و رضایتِ سطحی تن نمی‌دهند. آنان همواره نسبت به حرکت خدا حساس‌اند؛ گاهی حتی از طریق خواب‌ها، لمس‌های لطیف یا باورهای عمیقی که ناگهان در دلشان پدیدار می‌شود، اما می‌دانیم که از آسمان می‌آیند. هنگامی که درمی‌یابند خداوند آنان را فرامی‌خواند، درنگ نمی‌کنند. آسایش را پشت سر می‌گذارند، از منطقهٔ امن خود بیرون می‌آیند و با شجاعت مرحله‌ای تازه از وفاداری را آغاز می‌کنند. افزون بر این، کسانی هستند که منتظر انباشته‌شدن مسئولیت‌ها نمی‌مانند؛ به‌محض آنکه ارادهٔ خدا را درمی‌یابند، با شتاب برای نیکی‌کردن و با اشتیاقی عمیق برای چیزی حتی بهتر دست به عمل می‌زنند.

چنین روحی تصادفی پدید نمی‌آید. اینان کسانی هستند که در مقطعی تصمیمی قطعی گرفته‌اند: از قانون نیرومند خدا اطاعت کنند. آنان دریافته‌اند که اطاعت فقط یک الزام نیست، بلکه راهی است به سوی صمیمیت با آفریدگار. آنان ایمانی زنده، عملی و پایدار دارند. ازاین‌رو، جهان را با چشمانی دیگر می‌بینند، با نوعی دیگر از آرامش زندگی می‌کنند و سطحی متفاوت از رابطه با خدا را تجربه می‌کنند.

هنگامی که کسی تصمیم می‌گیرد از فرمان‌های شگفت‌انگیزی اطاعت کند که خداوند به پیامبران عهد عتیق و به عیسی سپرد، رویدادی فراطبیعی رخ می‌دهد: خدا به این روح نزدیک می‌شود. آفریدگار در آفریدهٔ خود سکونت می‌گزیند. آنچه دور بود، صمیمی می‌شود؛ آنچه تنها آموزه‌ای بود، به مشارکتی واقعی تبدیل می‌گردد. آنگاه شخص زندگی تازه‌ای را آغاز می‌کند؛ زندگی‌ای سرشار از حضور، حفاظت و محبت الهی. این پاداش اطاعت است: نه فقط برکات بیرونی، بلکه اتحاد ابدی با خدای زنده. ــ اقتباس‌شده از جیمز مارتینو. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: پدر مقدس، تو را شکر می‌کنم برای زمان‌هایی که با نرمی با من سخن گفتی و مرا به سطحی تازه از وفاداری فراخواندی. نمی‌خواهم کسی باشم که درنگ می‌کند یا کارها را به تأخیر می‌اندازد. به من دلی بلندهمت و حساس به صدای خودت عطا کن؛ دلی آماده تا در همه‌چیز و بی‌درنگ از تو اطاعت کند.

خداوندا، می‌خواهم مانند این جان‌های وفادار زندگی کنم؛ کسانی که برای عمل‌کردن منتظر نشانه‌های بزرگ نمی‌مانند، بلکه برای نیکی‌کردن و خشنود ساختن تو می‌شتابند. می‌خواهم از قانون نیرومند تو پیروی کنم، در وفاداری به فرمان‌های مقدست گام بردارم و روزبه‌روز چنان زندگی کنم که تو را حرمت نهد. مرا به آن مشارکتی برسان که همه‌چیز را دگرگون می‌کند.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و می‌ستایم، زیرا به کسانی که با صداقت تو را می‌جویند نزدیک می‌شوی. پسر محبوبت، شاهزاده و نجات‌دهندهٔ ابدی من است. قانون نیرومند تو همچون پلی زرین است که آسمان را به زمین پیوند می‌دهد و روح مطیع را به قلب آفریدگار متصل می‌کند. فرمان‌های تو همچون راه‌های نورانی در میان تاریکی‌اند که فرزندانت را به زندگی‌ای سرشار از محبت و حضورت هدایت می‌کنند. به نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«من راه حکمت را به تو خواهم آموخت و تو را در جاده‌ای راست هدایت خواهم کرد» (امثال ۴:۱۱).

این حقیقت دارد: ما بر شرایط این زندگی کنترل بسیار اندکی داریم. نمی‌دانیم فردا چه چیزی در انتظار ماست و نمی‌توانیم از برخی رویدادهایی که بدون هشدار بر ما وارد می‌شوند جلوگیری کنیم. چیزهایی مانند حوادث، فقدان‌ها، بی‌عدالتی‌ها، بیماری‌ها یا حتی گناهان دیگران ــ همه این‌ها می‌توانند در یک لحظه زندگی ما را زیر و رو کنند. اما با وجود این بی‌ثباتی بیرونی، چیزی هست که هیچ‌کس نمی‌تواند به جای ما کنترل کند: جهت روح ما. این تصمیم هر روز بر عهده خود ماست.

مهم نیست دنیا چه چیزی بر سر راه ما قرار دهد، ما کاملاً آزادیم که تصمیم بگیریم از خدا اطاعت کنیم. و در این جهان آشفته که همه‌چیز در آن به‌سرعت تغییر می‌کند، قانون قدرتمند خدا به پناهگاه امن ما تبدیل می‌شود. این قانون استوار، تغییرناپذیر و کامل است. هنگامی که از پیروی از جمع ــ که اغلب راه‌های خداوند را خوار می‌شمارد ــ دست می‌کشیم و انتخاب می‌کنیم از فرمان‌های باشکوه آفریدگار اطاعت کنیم، حتی اگر تنها بمانیم، چیزی را می‌یابیم که همه در جست‌وجوی آن هستند اما اندکی آن را پیدا می‌کنند: محافظت، آرامش حقیقی و رهایی واقعی.

و افزون بر این، این انتخابِ اطاعت نه‌تنها در این زندگی به ما برکت می‌دهد، بلکه ما را به بزرگ‌ترین هدیه از همه هدایت می‌کند ــ نجات از طریق عیسی، پسر خدا. او تحقق وعده‌ای است که به کسانی داده شده است که با ایمان و صداقت اطاعت می‌کنند. ممکن است جهان در اطراف ما فروبپاشد، اما اگر روح ما بر قانون خداوند استوار باشد، هیچ‌چیز قادر نخواهد بود ما را نابود کند. این همان امنیت حقیقی است که از بالا می‌آید. ــ برگرفته از نوشته‌های جان همیلتون. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: پدر عزیز، اعتراف می‌کنم که بسیاری از امور این زندگی خارج از کنترل من هستند. اما تو را می‌ستایم، زیرا جهت روح من در دستان خودم است و انتخاب می‌کنم آن را با اعتماد به تو بسپارم. حتی در میان آشوب، می‌خواهم در راه‌های تو استوار بمانم.

خداوندا، قلبم را نیرومند ساز تا از اکثریت پیروی نکنم، بلکه با وفاداری از تو اطاعت کنم. باشد که قانون قدرتمند تو را با محبت و حرمت بپذیرم و زندگی‌ام گواهی بر آرامش تو در میان بی‌اطمینانی‌ها باشد. یاری‌ام کن فرمان‌های باشکوه تو را نگاه دارم، حتی هنگامی که همه اطرافیانم تصمیم می‌گیرند آن‌ها را نادیده بگیرند.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و می‌ستایم، زیرا در جهانی بی‌ثبات، خدای تغییرناپذیری. پسر محبوب تو، شاهزاده و نجات‌دهنده جاودان من است. قانون قدرتمند تو همچون صخره‌ای استوار در میان طوفان است که پاهای اطاعت‌کنندگان باایمانت را استوار می‌سازد. فرمان‌های تو همچون بال‌های محافظتی هستند که روح مطیع را با فیض، هدایت و نجات می‌پوشانند. به نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«تو همهٔ کسانی را که به تو اعتماد دارند، در آرامشی کامل نگاه خواهی داشت؛ آنان که مقاصدشان در تو استوار است» (اشعیا ۲۶:۳).

خدا، خدای آرامش است. او در ابدیتی آرام، فراتر از آشوب و سردرگمی این جهان، سکونت دارد. و اگر می‌خواهیم با او گام برداریم، باید اجازه دهیم روحمان نیز همچون دریاچه‌ای آرام و زلال شود؛ جایی که نور آرام‌بخش او بتواند به‌روشنی بازتاب یابد. این یعنی از هر چیزی که سکون درونی ما را می‌رباید دوری کنیم—حواس‌پرتی‌ها، آشفتگی‌ها، فشارهای بیرونی و درونی. هیچ چیز در جهان ارزش از دست دادن آرامشی را ندارد که خدا می‌خواهد بر دل مطیع فرو ریزد.

حتی خطاهایی که مرتکب می‌شویم نباید ما را به احساس گناه و ناامیدی بیفکنند. آنها باید فقط ما را به فروتنی و توبه‌ای صادقانه هدایت کنند—هرگز به آشفتگی. پاسخ، بازگشت به سوی خداوند با تمامی دل، با شادی و ایمان، و با آمادگی برای شنیدن و اطاعت از فرمان‌های مقدس اوست؛ بی‌آنکه غرولند کنیم یا مقاومت نشان دهیم. این رازی است که بسیاری، افسوس، نادیده می‌گیرند. آرامش می‌خواهند، اما شرطی را که خدا برای دریافت آن مقرر کرده نمی‌پذیرند: اطاعت.

شریعت نیرومند خدا، که به‌وسیلهٔ پیامبران او و عیسی آشکار شده است، راه آرامش حقیقی است. راه دیگری وجود ندارد. بدون اطاعت از ارادهٔ آشکار و روشن آفریدگار، برای جان آرامشی نیست. آرامشی که از آغاز جهان وعده داده شد، تنها بر کسانی قرار می‌گیرد که آنچه خدا می‌خواهد انجام می‌دهند. این آرامش چیزی عرفانی یا دست‌نیافتنی نیست—پیامدی مستقیم از وفاداری است. و این آرامش، هنگامی که دریافت شود، در هر شرایطی دل را استوار نگه می‌دارد. —اقتباس‌شده از گرهارد ترستگن. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: پدر محبوب، از تو سپاسگزارم، زیرا تو خدای آشفتگی نیستی، بلکه خدای آرامشی. می‌خواهم تو را در این جایگاه آرامش بشناسم؛ جایی که نور تو بر دلی آرام و تسلیم می‌تابد. به من بیاموز هر چیزی را که آرامشم را می‌رباید رد کنم و تنها در حضور تو آرام بگیرم.

خداوندا، می‌خواهم با شادی و ایمان، بدون مقاومت و شکایت، از تو اطاعت کنم. می‌دانم که شریعت نیرومند تو راهی مطمئن برای زندگی در هماهنگی با توست. به من دلی عطا کن که نسبت به صدای تو حساس و در نگه‌داشتن فرمان‌های مقدست استوار باشد. باشد که زندگی‌ام به ارادهٔ تو شکل گیرد، نه به آشفتگی این جهان.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و می‌ستایم، زیرا تو شاهزادهٔ آرامشی. پسر محبوبت نجات‌دهنده و رهایی‌بخش جاودانی من است. شریعت نیرومند تو همچون بازتاب آرام جلالت بر آب‌های ساکنِ جانی مطیع است. فرمان‌های تو همچون پرتوهای ملایم خورشید عدالت‌اند که دل وفادار را با آرامش، نور و امنیت گرم می‌کنند. در نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«زیرا معبد خدا مقدس است، و شما همان معبد هستید» (اول قرنتیان ۳:۱۷).

خدا می‌خواهد در درون هر یک از ما معبد خویش را برپا کند؛ مکانی مقدس که در آن، او با روح و راستی پرستیده شود. این مکان، فضایی جسمانی نیست، بلکه فضایی درونی است؛ جایی که پرستش حقیقی در آن رخ می‌دهد: قلبی تسلیم، وفادار و وقف‌شده. هنگامی که در این پرستش درونی عمیقاً ریشه‌دار می‌شوید، چیزی نیرومند روی می‌دهد. زندگی شما از محدودیت‌های زمان و مکان فراتر می‌رود. شما آغاز می‌کنید به زیستن برای خدا، با خدا و در خدا؛ در هر اندیشه، تصمیم و رفتار.

اما چنین زندگی‌ای تنها زمانی ممکن می‌شود که خدا تمام قلب شما را در اختیار داشته باشد. هنگامی که با استواری و صداقت تصمیم می‌گیرید از نور و روح خدا که در درونتان ساکن است اطاعت کنید، و عمیق‌ترین خواسته‌تان این باشد که به همه فرمان‌های خداوند وفادار بمانید، حتی در برابر انتقاد، طردشدن و مخالفت، آن‌گاه هستی شما به ستایشی همیشگی دگرگون می‌شود. هر عمل وفادارانه و هر انتخاب برای اطاعت، به سرودی خاموش تبدیل می‌شود که به آسمان صعود می‌کند.

این مهم‌ترین گام در زندگی هر انسان است: با تمام قلب خود را به دستورهایی بسپاریم که آفریدگار به ما داده است؛ به شریعت نیرومند او که به‌وسیله پیامبران آشکار شد و عیسی آن را تأیید کرد. این یکی از گزینه‌های متعدد نیست؛ راه است. پاسخ است. تنها راهی است که زندگی را به معبدی حقیقی تبدیل می‌کند؛ جایی که خدا در آن ساکن می‌شود، هدایت می‌کند، پاک می‌سازد و نجات می‌دهد. ــ اقتباس‌شده از ویلیام لاو. اگر خداوند اجازه دهد، تا فردا.

با من دعا کنید: ای پدر مقدس، تو را شکر می‌کنم که می‌خواهی در من ساکن شوی؛ نه همچون مهمانی گذرا، بلکه همچون خداوند. باشد که معبد تو در قلبم مکانی پاک، تسلیم و همواره سرشار از پرستش حقیقی باشد. می‌خواهم تو را نه با سخنان پوچ، بلکه با زندگی‌ای بجویم که تو را در روح و راستی حرمت نهد.

خداوندا، تمام قلبم را در اختیار بگیر. باشد که اطاعت من از شریعت نیرومند تو به شرایط یا تأیید دیگران وابسته نباشد، بلکه از محبت صادقانه‌ام به تو سرچشمه بگیرد. به من بیاموز که در وفاداری به یکایک فرمان‌های مقدس تو زندگی کنم، و تمام زندگی‌ام به ستایشی برای نام تو تبدیل شود.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و می‌ستایم، زیرا می‌خواهی مرا معبد زنده خودت بسازی. پسر محبوبت، شاهزاده و نجات‌دهنده جاودان من است. شریعت نیرومند تو همچون آتشی مقدس است که هر آنچه ناپاک است می‌سوزاند و جان را به مسکنی مقدس تبدیل می‌کند. فرمان‌های تو همچون بخوری همیشگی‌اند که از قلب مطیع برمی‌خیزد؛ پرستشی زنده و پسندیده نزد تو. به نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«تو اجازه دادی رنج‌های بسیار را پشت سر بگذارم، اما باز هم زندگی‌ام را بازسازی خواهی کرد و مرا از ژرفای زمین بالا خواهی آورد» (مزامیر ۷۱:۲۰).

خدا هرگز ما را به سکون و رکود فرا نمی‌خواند. او خدایی زنده، حاضر و فعال در هر جزئیات سفر زندگی ماست. حتی اگر نبینیم، او در کار است. گاهی صدای او همچون زمزمه‌ای آرام است که دل را لمس می‌کند و ما را به پیش رفتن فرا می‌خواند. گاهی نیز دست نیرومند او را احساس می‌کنیم که با قدرت و روشنی ما را هدایت می‌کند. اما یک چیز قطعی است: خدا همیشه ما را به راه اطاعت، یعنی به شریعت قدرتمند خویش، هدایت می‌کند. این نشانه‌ای خطاناپذیر است که اوست که ما را راهنمایی می‌کند.

اگر هر راه دیگری پیش روی شما پدیدار شد، هر جهتی که اطاعت از فرمان‌های مقدس خدا را کم‌اهمیت جلوه دهد یا تحقیر کند، با یقین بدانید که از جانب آفریدگار نیست، بلکه از سوی دشمن است. شیطان همیشه می‌کوشد میان‌بُرها، گزینه‌های «آسان‌تر» و راه‌های پهنی را پیش روی ما بگذارد که در نظر نیکو می‌نمایند، اما جان را از حیات جاودان دور می‌کنند. خدا، از سوی دیگر، ما را به راه باریک فرا می‌خواند؛ راهی دشوار، آری، اما امن، مقدس و سرشار از هدف.

خدا خیر و صلاح شما را می‌خواهد؛ نه فقط در این زندگی، بلکه در ابدیت. و این خیر تنها از طریق اطاعت از شریعت مقدس و جاودان او به دست می‌آید. جهان ممکن است وعده‌های پوچ عرضه کند، اما برکت حقیقی، رهایی و نجات تنها زمانی خواهد آمد که انتخاب کنید مطابق فرمان‌هایی زندگی کنید که خدا به‌وسیله پیامبرانش و عیسی آشکار کرده است. راه دیگری وجود ندارد. نقشه دیگری وجود ندارد. تنها اطاعت است که به زندگی حقیقی می‌انجامد. ـ اقتباس‌شده از جان جویت. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: ای پدر محبت، از تو سپاسگزارم، زیرا خدایی دور و بی‌تفاوت نیستی. تو همواره در زندگی من فعال هستی، حتی زمانی که متوجه نمی‌شوم. امروز اعتراف می‌کنم که هر لمس تو و هر جهتی که به من می‌دهی، هدفی دارد: هدایت کردن من به راه اطاعت و زندگی.

خداوندا، یاری‌ام کن تا صدای تو را در میان صداهای بسیار جهان تشخیص دهم. اگر چیزی بکوشد مرا از شریعت قدرتمندت دور کند، به من حساسیت ببخش تا آن را رد کنم. قلبم را نیرومند ساز تا فرمان‌های مقدست را با شادی دنبال کنم، حتی هنگامی که دشوار باشد. اعتماد دارم که تنها این راه مرا به آرامش حقیقی و ابدیت در کنار تو خواهد رساند.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و می‌ستایم، زیرا پدری چنین وفادار و مراقب هستی. پسر محبوبت، شاهزاده و نجات‌دهنده جاودان من است. شریعت قدرتمندت همچون رودخانه‌ای از حیات است که از تخت تو جاری می‌شود و جان مطیع را با نیکویی و حقیقت تازه می‌سازد. فرمان‌هایت همچون ستون‌های جاودانی هستند که آسمان را استوار می‌دارند و زمین را هدایت می‌کنند و فرزندانت را به پناهگاه حضورت می‌رسانند. به نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«زیرا من نقشه‌هایی را که برای شما دارم می‌دانم، خداوند می‌فرماید؛ نقشه‌هایی برای خیر و نه برای بدی، تا آینده‌ای را که مشتاق آن هستید به شما ببخشم» (ارمیا ۲۹:۱۱).

هرگز از شرایطی که خدا در زندگی‌تان اجازه داده است شکایت نکنید. از تولد، خانواده، کار یا دشواری‌هایی که با آن‌ها روبه‌رو هستید گله نکنید. خدا با حکمت کامل خود هرگز اشتباه نمی‌کند. او نیازهای شما را بسیار بهتر از خودتان می‌داند. وقتی فکر می‌کنیم اگر در جای دیگری یا در شرایطی متفاوت بودیم، کارهای بیشتری انجام می‌دادیم، در واقع نقشه کامل آفریدگار را زیر سؤال می‌بریم. در عوض، باید جان خود را هماهنگ کنیم، دل خود را همسو سازیم و با ایمان اراده خدا را بپذیریم و تصمیم بگیریم کاری را که او به ما سپرده است، دقیقاً در همان جایی که هستیم انجام دهیم.

حقیقت این است که مشکل در موقعیت نیست، بلکه در اطاعت ماست. بسیاری مسیرى را که خدا برای زندگی‌شان ترسیم کرده است نمی‌شناسند، فقط به این دلیل که هنوز تصمیم نگرفته‌اند از شریعت قدرتمند او اطاعت کنند. خدا نقشه‌های خود را برای کسانی که در حاشیه اطاعت زندگی می‌کنند آشکار نمی‌سازد. او هدایت، وضوح و مکاشفه را برای کسانی محفوظ می‌دارد که با تمام دل او را می‌جویند و مصمم‌اند مطابق فرمان‌هایی زندگی کنند که پیامبران عهد عتیق به آنان سپردند و عیسی در انجیل‌ها تأیید کرد. نقطه آغاز همین است: اطاعت.

اگر می‌خواهید هدف خدا را برای زندگی‌تان بدانید، منتظر نشانه‌ها یا تجربه‌های عرفانی نمانید. با اطاعت از فرمان‌های شگفت‌انگیز خدا آغاز کنید ــ از همه آن‌ها ــ همان‌گونه که عیسی و رسولانش اطاعت می‌کردند. نور خواهد آمد. راه گشوده خواهد شد. و آرامشِ بودن در مرکز اراده خدا قلبتان را فرا خواهد گرفت. مکاشفه از جایی آغاز می‌شود که اطاعت آغاز می‌گردد. ــ اقتباس‌شده از هوراس بوشنل. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: پدر وفادار، امروز اعتراف می‌کنم که شکایت‌هایم نتیجه درک نکردن حاکمیت تو بوده است. مرا به خاطر هر بار که گله کردم یا انتخاب‌های تو را برای خودم زیر سؤال بردم، ببخش. به من بیاموز به نقشه تو اعتماد کنم، حتی زمانی که آن را به‌طور کامل درک نمی‌کنم.

خداوندا، دلی مطیع به من عطا کن. می‌خواهم مطابق شریعت قدرتمند تو گام بردارم و همه فرمان‌های شگفت‌انگیزت را نگاه دارم، همان‌گونه که پسر محبوبت و رسولانش انجام دادند. می‌دانم که هدایت تو تنها برای کسانی آشکار می‌شود که تو را جدی می‌گیرند. و این همان چیزی است که می‌خواهم: با صداقت و وفاداری برای خشنود ساختن تو زندگی کنم.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و می‌ستایم، زیرا پدری حکیم و عادل هستی که هرگز در راهی که برای فرزندانت برمی‌گزینی اشتباه نمی‌کنی. پسر محبوبت شاهزاده و نجات‌دهنده جاودان من است. شریعت قدرتمند تو همچون نقشه‌ای آسمانی است که با محبت ترسیم شده و جان صادق را به سوی هدف جاودان هدایت می‌کند. فرمان‌های تو همچون پله‌هایی از نورند که دل مطیع را تا مرکز اراده تو بالا می‌برند. به نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«ای همه اسیران امیدوار، به دژ بازگردید! امروز اعلام می‌کنم که دو برابر آنچه از دست داده‌اید به شما خواهم داد» (زکریا ۹:۱۲).

حقیقت این است: محدودیت‌هایی که خدا در زندگی ما تعیین می‌کند، گاهی ممکن است خودِ آزمون به نظر برسند. آنها ما را به چالش می‌کشند، امیالمان را محدود می‌کنند و وادارمان می‌سازند با دقت بیشتری به راه پیشِ رویمان بنگریم. اما این محدودیت‌ها بار نیستند؛ بلکه راهنماهایی هستند که از روی محبت به ما داده شده‌اند. آنها حواس‌پرتی‌های خطرناک را از میان برمی‌دارند، از جان ما محافظت می‌کنند و با روشنی نشان می‌دهند که واقعاً چه چیزی اهمیت دارد. هنگامی که در محدوده‌هایی که خدا ترسیم کرده است از او اطاعت می‌کنیم، حقیقتی قدرتمند را درمی‌یابیم: خوشبختی ما تنها در دانستن نیست، بلکه در انجام دادن آن چیزی است که او به ما آموخته است.

خدا با حکمتی کامل، راهی را که ما را به خوشبختی حقیقی می‌رساند از پیش تعیین کرده است؛ نه فقط در این زندگی، بلکه به‌ویژه در ابدیت. این راه، اطاعت از شریعت قدرتمند اوست. او ما را مجبور نمی‌کند در این راه گام برداریم، زیرا پدر نمی‌خواهد خدمتکارانی برنامه‌ریزی‌شده داشته باشد، بلکه فرزندانی داوطلب می‌خواهد. اطاعت تنها زمانی ارزشمند است که از میل صادقانه برای خشنود ساختن خدا سرچشمه بگیرد. و خداوند همین دل مطیع را گرامی می‌دارد و آن را به سوی عیسی هدایت می‌کند تا برکت، رهایی و بیش از همه نجات را دریافت کند.

پس انتخاب پیش روی ماست. خدا راه را ترسیم کرده است. او حقیقت را از طریق پیامبرانش و پسرش به ما نشان داده است. اکنون تصمیم با ماست: آیا با شادی اطاعت خواهیم کرد؟ آیا اجازه خواهیم داد محدودیت‌های خداوند گام‌هایمان را شکل دهند؟ پاسخ، جهت زندگی ما و سرنوشت ابدی‌مان را آشکار خواهد کرد. ــ اقتباس‌شده از جان همیلتون تام. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: ای پدر مهربان، تو را برای محدودیت‌هایی که در برابر من قرار می‌دهی شکر می‌کنم. حتی وقتی دشوار به نظر می‌رسند، می‌دانم که بیانگر مراقبت تو هستند. آنها برای به بند کشیدن من نیستند، بلکه برای محافظت و هدایت من‌اند. به من بیاموز که با سپاسگزاری به آنها بنگرم و آنها را بخشی از حکمت تو بدانم.

خداوندا، به من دلی عطا کن که از روی محبت، نه اجبار، خواهان اطاعت باشد. می‌دانم که راه شریعت قدرتمند تو، راه زندگی، آرامش و شادی حقیقی است. مبادا هرگز فرمان‌های تو را خوار بشمارم، بلکه با وفاداری آنها را در آغوش بگیرم و بدانم که راز زندگی پربرکت و نجات در مسیح عیسی در آنهاست.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و می‌ستایم، زیرا برای کسانی که از تو می‌ترسند راهی روشن ترسیم کرده‌ای. پسر محبوب تو، شاهزاده و نجات‌دهنده ابدی من است. شریعت قدرتمند تو همچون حصاری زرین است که از میدان اطاعت محافظت می‌کند؛ جایی که آرامش و امید در آن شکوفا می‌شوند. فرمان‌های تو مانند نشانه‌های درخشانی در کنار جاده‌اند که شخص عادل را تا قلب جاودان تو هدایت می‌کنند. به نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.