«بر درک خود تکیه نکن» (امثال ۳:۵).

ایمان با اعتماد به حکمت انسانی، چه حکمت خودتان و چه دیگران، سازگار نیست. همین موضوع بود که حوا را به سقوط کشاند: اولین طعمه شیطان، پیشنهادی برای حکمت بود. او گفت: «شما مانند خدایان خواهید شد و نیک و بد را خواهید شناخت»، و در همان لحظه‌ای که حوا خواست بیشتر بداند، اعتمادش را از دست داد. همین اتفاق برای جاسوسانی افتاد که سرزمین موعود را از اسرائیل گرفتند. به جای ایمان به وعده خدا، تصمیم گرفتند تحقیق کنند، انگار باید بررسی می‌کردند که آیا خدا راست می‌گوید یا نه. این بی‌اعتمادی، درهای بی‌ایمانی را باز کرد که کنعان را برای یک نسل کامل بست. درس روشن است: تکیه بر حکمت انسانی، ایمان را تضعیف می‌کند.

خدا نمی‌خواهد شما با او مانند یک مذاکره‌کننده درباره حقیقت گفتگو کنید. او شما را دعوت می‌کند که اعتماد کنید، ایمان را تمرین کنید و حتی زمانی که همه چیز را نمی‌فهمید، باور داشته باشید. احکام او دعوتی برای بحث نیستند؛ بلکه برای آزمودن اعتماد شما و برکت دادن به شما وجود دارند. وقتی سعی می‌کنید ایمان را با منطق خود یا نظر دیگران جایگزین کنید، بهترین چیزهایی را که خدا برای شما دارد از دست می‌دهید. ایمان واقعی برای پایداری به اثبات انسانی نیاز ندارد – بر کلام خدای پاک و ساده استوار است و شما را به زندگی پر از برکت و نجات می‌رساند.

و این نکته مهم است: فقط کسی که اطاعت می‌کند، ایمان نجات‌بخش دارد. احکام خدا راهی است برای اثبات اینکه به او اعتماد دارید و این اعتماد درهای وعده‌های او را باز می‌کند. این حکمت جاسوسان نبود که پیروزی آورد، بلکه ایمان یوشع و کالب بود. پس دیگر بر آنچه خود یا دیگران فکر می‌کنند می‌دانند، تکیه نکنید. تصمیم بگیرید از شریعت خدا اطاعت کنید، با ایمان زندگی کنید و خواهید دید که او وفادار است تا شما را برکت دهد و نجات بخشد، هم در این دنیا و هم در ابدیت. – اقتباس از ای. بی. سیمپسون. تا فردا، اگر خداوند بخواهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، اعتراف می‌کنم که بارها سعی کرده‌ام حقیقت تو را بررسی یا با تو مذاکره کنم و این کار درهای بی‌ایمانی را باز کرده که اعتمادم به تو را تضعیف می‌کند. امروز می‌پذیرم که تکیه بر منطق انسانی، برکاتی را که برایم داری می‌بندد و از تو می‌خواهم کمکم کنی تا به کلام پاک و ساده‌ات ایمان داشته باشم و اجازه ندهم بی‌اعتمادی ایمانم را بدزدد.

ای پدر من، امروز از تو می‌خواهم دلی به من بدهی که کاملاً به تو اعتماد کند، بدون اینکه با تو گفتگو کنم یا بخواهم اراده‌ات را مذاکره کنم، بلکه احکامت را به عنوان اثبات ایمانم بپذیرم. به من بیاموز که ایمان را با منطق خود یا نظر دیگران جایگزین نکنم، بلکه فقط بر تو استوار باشم، چون می‌دانم ایمان واقعی برای پایداری به اثبات انسانی نیاز ندارد. از تو می‌خواهم مرا هدایت کنی تا از کلامت اطاعت کنم، زیرا می‌خواهم زندگی‌ای پر از برکت و نجات داشته باشم که از اعتماد کامل به تو سرچشمه می‌گیرد.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و ستایش می‌کنم که وعده داده‌ای به کسانی که از اراده‌ات اطاعت می‌کنند، برکت و نجات ببخشی. پسر محبوبت شاهزاده و نجات‌دهنده ابدی من است. شریعت نیرومند تو پایه‌ای است که اعتمادم را نگه می‌دارد، نوری روشن که راه مرا هدایت می‌کند. احکام تو کلیدهایی هستند که درهای وعده‌هایت را می‌گشایند، سرودی از ایمان که در جانم طنین‌انداز است. در نام گرانبهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«قوم من مرا فراموش کرده است» (ارمیا ۱۸:۱۵).

فراموش کردن کسی بدترین اهانتی است که می‌توانیم مرتکب شویم، و با این حال، دقیقاً همین است که خداوند درباره ما می‌گوید: «قوم من مرا فراموش کرده است». خوب فکر کنید: ما می‌توانیم با کسی مخالفت کنیم، به او آسیب برسانیم، او را نادیده بگیریم، اما فراموشش کنیم؟ این دیگر نهایت سقوط است. و با این حال، ما همین کار را با خداوند می‌کنیم. ما از برکات او غافل می‌شویم، طوری زندگی می‌کنیم که انگار او وجود ندارد، انگار مرده است. این یک خطر واقعی است، زیرا فراموشی ناگهان اتفاق نمی‌افتد – بلکه کم‌کم می‌آید، وقتی که دیگر مراقب نیستیم، وقتی سهل‌انگاری می‌کنیم و خود را به جریان زندگی می‌سپاریم.

پس چگونه می‌توان از این فاجعه گریخت؟ پاسخ ساده است، اما عمل می‌طلبد: «مراقب خودت باش!» هوشیار بودن یعنی چشم به راه داشتن، دست بر فرمان داشتن، و دانستن اینکه به کجا می‌روی. ما عمدی خدا را فراموش نمی‌کنیم، بلکه بی‌دقتی و بی‌توجهی ما را دور می‌کند، تا جایی که او فقط به خاطره‌ای دور تبدیل می‌شود. و اینجاست که یک محافظت قدرتمند در برابر این فراموشی وجود دارد: اطاعت از خدا. وقتی با دل و جان تصمیم می‌گیری طبق کلام او زندگی کنی، خود را در جایی قرار می‌دهی که خود خدا از تو مراقبت می‌کند و تضمین می‌کند که فاصله‌ای ایجاد نشود.

و اینجاست که وعده‌ای شگفت‌انگیز وجود دارد: برای کسانی که از شریعت قدرتمند خدا اطاعت می‌کنند، فراموشی اصلاً رخ نمی‌دهد. چرا؟ چون این مسئولیت دیگر بر عهده تو نیست، بلکه بر عهده خالق است، کسی که هرگز شکست نمی‌خورد. وقتی در اطاعت زندگی می‌کنی، خدا تو را نزدیک خود نگه می‌دارد و شعله رابطه را روشن نگه می‌دارد. پس امروز تصمیم بگیر: دیگر بی‌هدف زندگی نکن، اطاعت را انتخاب کن و اطمینان داشته باش که خداوند تو را محکم نگه می‌دارد تا هرگز او را فراموش نکنی و او نیز هرگز تو را تنها نگذارد. – اقتباس از جِی. جاوت. تا فردا، اگر خداوند بخواهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، اغلب در خطر فراموشی می‌افتم، طوری زندگی می‌کنم که انگار وجود نداری، انگار برکاتت واقعی نیستند، و تو را می‌رنجانم، همان‌طور که کلامت می‌گوید: «قوم من مرا فراموش کرده است». اعتراف می‌کنم که بسیاری اوقات این فراموشی به تدریج می‌آید، وقتی که سهل‌انگاری می‌کنم و خود را به جریان زندگی می‌سپارم، تا جایی که تو به خاطره‌ای دور تبدیل می‌شوی.

ای پدر من، امروز از تو می‌خواهم که به من فیض هوشیاری عطا کنی، تا مراقب خود باشم، تا از تو دور نشوم و در فاجعه فراموشی نیفتم. به من بیاموز که در اطاعت از شریعت شگفت‌انگیز تو زندگی کنم، زیرا می‌دانم که این تنها محافظت در برابر دور شدن است. از تو می‌خواهم که مرا هدایت کنی تا تصمیم بگیرم مطابق اراده تو زندگی کنم و اطمینان داشته باشم که وقتی این کار را می‌کنم، خودت از من مراقبت خواهی کرد و نزدیکی‌مان هرگز از دست نخواهد رفت.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و ستایش می‌کنم که وعده داده‌ای برای کسانی که از اراده تو اطاعت می‌کنند، فراموشی رخ نمی‌دهد، زیرا تو که هرگز شکست نمی‌خوری، مسئولیت نزدیک نگه داشتن ما را بر عهده می‌گیری و شعله رابطه را روشن نگه می‌داری. پسر محبوب تو شاهزاده و نجات‌دهنده ابدی من است. شریعت قدرتمند تو فانوسی است که مرا به سوی تو بازمی‌گرداند، نوری که حافظه‌ام را روشن می‌کند. احکام تو ریسمان‌هایی هستند که مرا محکم نگه می‌دارند، سرودی که در جانم طنین‌انداز است. من در نام گرانبهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«همه چیز برای کسی که ایمان دارد ممکن است» (مرقس ۹:۲۳).

تصور کنید شنیدن این جمله که «همه چیز برای کسی که ایمان دارد ممکن است» چه معنایی دارد. ساده به نظر می‌رسد، اما همیشه فقط درخواست و دریافت نیست، زیرا خدا بیش از آنکه بخواهد فقط آنچه می‌خواهید به شما بدهد، علاقه‌مند است راه ایمان را به شما بیاموزد. و در این آموزش ایمان، لحظاتی از آزمایش، انضباط، صبر و شجاعت وجود دارد؛ مراحلی که باید پیش از دیدن پیروزی ایمان از آن‌ها عبور کنید. خداوند از هر مرحله برای شکل دادن، تقویت و نشان دادن این حقیقت به شما استفاده می‌کند که ایمان حقیقی فقط درباره نتیجه نیست، بلکه درباره فرآیند اعتماد به اوست، حتی وقتی همه چیز غیرممکن به نظر می‌رسد.

به تأخیرهایی که با آن‌ها روبرو می‌شوید فکر کنید. بسیاری اوقات، خداوند عمداً تأخیر می‌اندازد و این تأخیر به همان اندازه پاسخ به دعای شماست که برکت هنگام رسیدنش. او در حال آموزش وفاداری و اعتماد به کلامش به شماست، حتی زمانی که آنچه می‌بینید یا احساس می‌کنید می‌خواهد شما را از مسیر منحرف کند. در همین لحظات است که باید به فرمان‌های خداوند چنگ بزنید و استوار بمانید، بدون اینکه متزلزل شوید. هر بار که تصمیم به اعتماد می‌گیرید، قدرت، تجربه و استقامت بیشتری برای روبرو شدن با آنچه پیش روست در شما رشد می‌کند.

و اینجا کلید پیروزی است: بر کلام خداوند استوار بمانید و فرمان‌های او را اطاعت کنید، صرف‌نظر از شرایط. پیروزی ایمان نصیب کسانی نمی‌شود که تسلیم می‌شوند یا به دنبال میانبر هستند، بلکه برای کسانی است که پایداری می‌کنند و ایمان دارند که خدا حتی در تأخیرها نیز در حال عمل است. پس با آنچه طولانی یا دشوار به نظر می‌رسد دلسرد نشوید. به ایمان ادامه دهید، به اطاعت ادامه دهید، و خواهید دید که «همه چیزها» واقعاً ممکن است، زیرا خدا هرگز با کسانی که به او وفادار می‌مانند، شکست نمی‌خورد. – اقتباس از لتی بی. کوومن. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، اعتراف می‌کنم که بارها از لحظات آزمایش، انضباط، صبر و شجاعت دلسرد می‌شوم و فراموش می‌کنم که هر مرحله بخشی از آموزش تو برای شکل دادن و تقویت من است. امروز می‌پذیرم که ایمان حقیقی فقط درباره نتیجه نیست، بلکه درباره فرآیند اعتماد به توست، حتی وقتی همه چیز غیرممکن به نظر می‌رسد.

ای پدر من، امروز از تو می‌خواهم که به من نیرو بدهی تا از مراحل آموزش ایمان تو عبور کنم، به‌ویژه در تأخیرهایی که با آن‌ها روبرو هستم، و بفهمم که هر تأخیر به اندازه برکت نهایی، پاسخ دعای من است. به من بیاموز که وفادار باشم، به کلامت اعتماد کنم، حتی زمانی که آنچه می‌بینم یا احساس می‌کنم می‌خواهد مرا از مسیر منحرف کند، و با استواری به فرمان‌هایت چنگ بزنم، بدون اینکه متزلزل شوم. از تو می‌خواهم که کمکم کنی تا قدرت، تجربه و استقامت بیشتری به دست آورم و در هر لحظه انتخاب کنم که به تو اعتماد کنم، دانسته که حتی در سکوت نیز در حال عمل هستی.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و ستایش می‌کنم که وعده داده‌ای «همه چیزها» برای کسانی که ایمان دارند و وفادار می‌مانند، ممکن است؛ کسانی که به اراده‌ات اطاعت می‌کنند و ایمان دارند که تو هرگز با کسانی که بدون جستجوی میانبر پایداری می‌کنند، شکست نمی‌خوری. فرزند محبوبت شاهزاده و نجات‌دهنده جاودان من است. شریعت قدرتمند تو پایه‌ای است که مرا در انتظار نگه می‌دارد، نوری درخشان که ایمانم را هدایت می‌کند. فرمان‌هایت لنگرهایی هستند که مرا استوار نگه می‌دارند، سرودی از پیروزی که در جانم طنین‌انداز است. در نام گرانبهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«آنچه را در تاریکی به شما می‌گویم، در نور بگویید؛ و آنچه را در گوش می‌شنوید، بر بام‌ها اعلام کنید» (متی ۱۰:۲۷).

در نظر داشته باشید که گاهی خداوند از تاریکی استفاده می‌کند تا به شما بیاموزد که واقعاً به صدای او گوش دهید. این مانند پرندگانی است که در تاریکی آواز خواندن را می‌آموزند، یا مانند ما که زیر سایه دست خدا قرار می‌گیریم تا زمانی که یاد بگیریم به او گوش فرا دهیم. وقتی خود را در تاریکی می‌یابید – چه در شرایط زندگی و چه در رابطه‌تان با خدا – بهترین کار این است که آرام بمانید. سخن نگویید، شکایت نکنید، غر نزنید. تاریکی زمان صحبت کردن با نگرش نادرست نیست؛ بلکه زمان گوش دادن به آن چیزی است که خداوند می‌خواهد به شما بگوید.

و می‌دانید خداوند در این لحظات چه می‌گوید؟ او پیامی روشن برای همه ما دارد، به‌ویژه زمانی که در تاریکی هستیم. او توجه ما را به اطاعت جلب می‌کند، تا مطابق با احکام او زندگی کنیم. گویی می‌فرماید: «من از دردهای تو آگاهم، تو را می‌شناسم، زیرا من تو را آفریده‌ام. اگر به من اعتماد کنی و مطابق اراده من گام برداری، تو را از تاریکی بیرون خواهم آورد، در راه‌های امن هدایتت خواهم کرد و آرامشی را که می‌جویی به تو خواهم داد.» خداوند از تاریکی استفاده می‌کند تا به تو بیاموزد که به او وابسته باشی، تا به تو نشان دهد که او کافی است، حتی زمانی که همه چیز گیج‌کننده به نظر می‌رسد.

پس، این دعوت است: زمانی که در تاریکی هستی، به صدای خدا گوش بده و اطاعت کن. ناامید نشو، سعی نکن همه چیز را خودت حل کنی. آرام بمان و اطمینان داشته باش که خداوند با تو سخن می‌گوید، تو را هدایت می‌کند و شکل می‌دهد. او وعده داده است که تو را از تاریکی بیرون می‌آورد و به سوی نور می‌برد، اما این زمانی رخ می‌دهد که تصمیم بگیری مطابق شریعت او گام برداری و اطمینان داشته باشی که او بهتر از هر کسی می‌داند چه چیزی برای تو خوب است. اطاعت کن، گوش بده و ببین چگونه خداوند تاریکی را به راه‌های صلح و امنیت تبدیل می‌کند. – اقتباس از او. چمبرز. تا فردا، اگر خداوند بخواهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، حقیقت این است که اغلب خود را در حالی می‌یابم که از تاریکی می‌ترسم، چه در شرایط زندگی و چه در رابطه‌ام با تو، بی‌آنکه بدانم تو از آن برای آموختن گوش دادن واقعی به خودت استفاده می‌کنی. اعتراف می‌کنم که بسیاری اوقات در تاریکی، اولین واکنشم صحبت کردن، شکایت یا غر زدن است، به جای آنکه آرام بمانم و به آنچه می‌خواهی به من بگویی گوش دهم.

ای پدر من، امروز از تو می‌خواهم که قلبی آرام و مطیع به من عطا کنی تا بتوانم پیام روشن تو را، به‌ویژه در تاریکی، بشنوم و مطابق با احکام تو زندگی کنم. به من بیاموز که به تو اعتماد کنم، دانسته که تو از دردهای من آگاهی و مرا آفریده‌ای، و اگر مطابق اراده‌ات گام بردارم، مرا از تاریکی بیرون خواهی آورد و در راه‌های امن هدایت خواهی کرد و آرامشی را که می‌جویم به من خواهی داد. از تو می‌خواهم که از این لحظات تاریک برای آموختن وابستگی به خودت استفاده کنی و به من نشان دهی که تو کافی هستی، حتی زمانی که همه چیز گیج‌کننده به نظر می‌رسد.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و ستایش می‌کنم که وعده داده‌ای تاریکی را به نور تبدیل کنی، مرا هدایت و شکل دهی، در حالی که به تو اعتماد می‌کنم و از اراده‌ات اطاعت می‌نمایم، دانسته که تو بهتر از هر کسی می‌دانی چه چیزی برای من خوب است. فرزند محبوبت شاهزاده و نجات‌دهنده جاودان من است. شریعت پرقدرت تو قطب‌نمایی است که مرا در تاریکی راهنمایی می‌کند، شعله‌ای درخشان که مسیرم را روشن می‌سازد. احکام تو ستارگانی هستند که در تاریکی می‌درخشند، سرودی از صلح که جانم را هدایت می‌کند. در نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«و این است اطمینانی که نزد او داریم: که اگر چیزی را مطابق اراده‌اش بخواهیم، ما را می‌شنود» (۱ یوحنا ۵:۱۴).

آیا می‌دانستید که وقتی خدا به چیزی که می‌خواهیم «نه» می‌گوید، همان‌قدر محبت در آن هست که وقتی «بله» می‌گوید؟ آسان است که فکر کنیم محبت فقط این است که هرچه می‌خواهیم به ما داده شود، اما محبت واقعی همچنین آن چیزی را که برایمان ضرر دارد، بازمی‌دارد. اگر ما در نابینایی خود چیزهایی را بخواهیم که در دستان ما به غم و رنج تبدیل می‌شود، آیا پدر ما به خاطر محبتش آن را از ما دریغ نمی‌کند؟ به این فکر کنید: همان محبتی که چیز خوب را می‌دهد، چیز بد را نیز نگه می‌دارد. خدا ما را بهتر از خودمان می‌شناسد و او همیشه برای خیر ما عمل می‌کند، حتی وقتی نمی‌فهمیم.

این است آنچه زمانی رخ می‌دهد که شما به واسطه زندگی در اطاعت از کلام او، به صمیمیتی عمیق با خدا می‌رسید: همه چیز تغییر می‌کند. شما دیگر «این یا آن» را درخواست نمی‌کنید و فقط اعتماد می‌کنید که او مراقب شما خواهد بود – و او واقعاً مراقبت می‌کند! وقتی به شیوه‌ای که خدا فرمان داده زندگی می‌کنید، او از هر جزئیات زندگی شما مراقبت می‌کند. این فقط درباره دریافت برکت‌ها نیست، بلکه درباره تجربه یک محافظت دائمی در همه زمینه‌هاست، با دانستن اینکه خدا کنترل همه چیز را در دست دارد و هر قدم شما را هدایت می‌کند.

و اکنون شگفت‌انگیزترین بخش: کسی که از شریعت قدرتمند خدا اطاعت می‌کند، نه تنها زیر این محافظت زندگی می‌کند، بلکه اطمینان تزلزل‌ناپذیری دارد که با عیسی به سوی ابدیت خواهد رفت. هیچ چیز مهم‌تر از این نیست! وقتی تصمیم به اطاعت می‌گیرید، دیگر لازم نیست نگران این باشید که چه چیزی بخواهید یا چه چیزی دریافت کنید، زیرا خدا از همه چیز مراقبت می‌کند. پس دست از تلاش برای کنترل بردارید و شروع به اعتماد کنید. در اطاعت زندگی کنید، کاملاً تسلیم شوید و ببینید چگونه خدا زندگی‌تان را در اینجا دگرگون می‌کند و ابدیت را با خود تضمین می‌نماید. – اقتباس از ه. ا. منینگ. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، حقیقت دارد که اغلب خودم را در حالی می‌یابم که فکر می‌کنم محبت تو فقط زمانی ظاهر می‌شود که به درخواست‌هایم «بله» می‌گویی، بی‌آنکه متوجه شوم که در «نه» تو همان‌قدر محبت هست که در «بله» تو. اعتراف می‌کنم که بارها در نابینایی خود چیزهایی را می‌خواهم که می‌تواند برایم غم و رنج بیاورد، اما امروز می‌پذیرم که به خاطر محبتت، آنچه به ضررم است را بازمی‌داری و همیشه برای خیرو صلاح من عمل می‌کنی، حتی وقتی نمی‌فهمم. کمکم کن اعتماد کنم که تو مرا بهتر از خودم می‌شناسی و هر تصمیم تو از روی محبت و مراقبت است.

ای پدر من، امروز از تو می‌خواهم که قلبی مطیع و مطمئن به من بدهی تا بتوانم به صمیمیتی عمیق با تو برسم، مطابق کلامت زندگی کنم و دست از درخواست «این یا آن» بردارم. به من بیاموز که فقط اعتماد کنم که تو مراقب من خواهی بود، از هر جزئیات زندگی‌ام مراقبت می‌کنی، قدم‌هایم را هدایت می‌کنی و در همه زمینه‌ها مرا محافظت می‌نمایی. از تو می‌خواهم کمکم کنی به شیوه‌ای که تو فرمان داده‌ای زندگی کنم تا محافظت دائمت را تجربه کنم و در آرامش بدانم که تو کنترل همه چیز را در دست داری.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و ستایش می‌کنم که وعده داده‌ای نه فقط اینجا از من مراقبت کنی، بلکه اطمینان تزلزل‌ناپذیری به من بدهی که با عیسی به سوی ابدیت خواهم رفت، ابدیتی که برای کسانی که از اراده تو اطاعت می‌کنند، آماده شده است. پسر محبوبت شاهزاده و نجات‌دهنده ابدی من است. شریعت قدرتمند تو سپری است که مرا در امنیت نگاه می‌دارد، نوری استوار که راه مرا روشن می‌کند. فرامین تو زنجیرهای محبت‌اند که مرا به تو پیوند می‌دهند، سرودی از اعتماد که در جانم طنین‌انداز است. در نام گرانبهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«هر کاری که می‌کنید، آن را با تمام دل انجام دهید، گویا برای خداوند و نه برای انسان‌ها» (کولسیان ۳:۲۳).

چرا کارهای کوچک روزمره، همان‌هایی که در دسترس شما هستند، به اندازه لحظات بزرگ برای رشد در قداست اهمیت دارند؟ آسان است که فکر کنیم فقط مناسبت‌های مهم ارزش دارند، اما حقیقت این است که وفاداری در جزئیات کوچک، نشانه‌ای نیرومند از تعهد و محبت به خداست. این را هدف خود قرار دهید: خداوند را در امور ساده، با روحیه‌ای فروتنانه همچون یک کودک و با تکیه کامل بر او، به طور کامل خشنود سازید. هنگامی که شروع به کنار گذاشتن خودمحوری و اعتماد به نفس می‌کنید و اراده خود را به اراده خداوند تسلیم می‌نمایید، موانعی که غول‌آسا به نظر می‌رسیدند، شروع به ناپدید شدن می‌کنند و آزادی‌ای را تجربه می‌کنید که هرگز تصورش را نمی‌کردید.

به کتاب مقدس نگاه کنید و زندگی مطیعان خدا را ببینید. یک نکته روشن است: خداوند هرگز چیزی را که برای وفادارانش خوب باشد، دریغ نمی‌کند. او برکات، رهایی و در نهایت ما را به سوی عیسی برای بخشش و نجات هدایت می‌کند. اما همه این‌ها نصیب کسانی می‌شود که تصمیم می‌گیرند وفادار باشند، به‌ویژه در امور کوچک. فریب نخورید: خشنود ساختن خداوند در جزئیات روزمره همان چیزی است که زندگی قداست را می‌سازد و درهای وعده‌های او را می‌گشاید. پس چرا امروز تصمیم نگیرید که به کلام او وفادار باشید، به شیوه‌ای که او فرمان داده زندگی کنید و ببینید که او چه می‌تواند برای شما انجام دهد؟

و این دعوتی است که نمی‌توانید نادیده بگیرید: تصمیم بگیرید که به شریعت قدرتمند خدا وفادار باشید، از امور کوچک آغاز کنید و ببینید که چگونه زندگی‌تان دگرگون می‌شود. وقتی با صداقت در پی خشنود ساختن خداوند هستید، حتی در ساده‌ترین کارها، او شما را هدایت می‌کند، نیرو می‌بخشد و به شیوه‌هایی که حتی تصورش را نمی‌کنید برکت می‌دهد. منتظر یک لحظه بزرگ نباشید تا شروع کنید – همین حالا، با آنچه پیش روی شماست آغاز کنید و اطمینان داشته باشید که خداوند وفاداری شما را ارج خواهد نهاد. امروز این کار را انجام دهید و دگرگونی‌ای را تجربه کنید که از قلبی کاملاً تسلیم به خداوند می‌آید. – اقتباس از ژ. ن. گرو. تا فردا، اگر خداوند بخواهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، حقیقت این است که اغلب خود را در حالی می‌یابم که فقط به لحظات بزرگ بها می‌دهم و گمان می‌کنم همین‌ها قداست مرا تعیین می‌کنند، در حالی که کارهای کوچک روزمره را که در دسترسم هستند نادیده می‌گیرم. اعتراف می‌کنم که بارها وفاداری در جزئیات را کنار می‌گذارم و فراموش می‌کنم که در همین امور است که محبت و تعهدم را به تو ثابت می‌کنم. امروز می‌پذیرم که خشنود ساختن کامل تو در امور ساده، با روحیه‌ای فروتنانه همچون یک کودک، راه غلبه بر موانع و تجربه آزادی‌ای است که از تسلیم اراده‌ام به تو حاصل می‌شود.

ای پدر من، امروز از تو می‌خواهم که قلبی وفادار و فروتن به من عطا کنی تا در هر جزئی کوچک زندگی‌ام در پی خشنود ساختن تو باشم، کاملاً به تو تکیه کنم و خودمحوری و اعتماد به نفس را کنار بگذارم. به من بیاموز که کارهای ساده را فرصتی برای زیستن در قداست و ساختن زندگی‌ای که جلالت را منعکس کند ببینم. از تو می‌خواهم که مرا هدایت کنی تا به کلامت وفادار باشم و به شیوه‌ای که تو فرمان داده‌ای زندگی کنم، به‌ویژه در امور کوچک، تا بتوانم درهای برکات، رهایی و وعده‌هایت را بگشایم و اطمینان داشته باشم که تو هرگز چیزی را که برای وفادارانت خوب است، دریغ نمی‌کنی.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و ستایش می‌کنم که وعده داده‌ای کسانی را که تصمیم می‌گیرند به اراده‌ات وفادار باشند، از امور کوچک آغاز کنند، هدایت، تقویت و برکت می‌دهی و مرا به سوی عیسی برای بخشش و نجات می‌بری. پسر محبوبت شاهزاده و نجات‌دهنده ابدی من است. شریعت قدرتمند تو پایه‌ای است که هر گام فروتنانه را استوار می‌سازد، نوری ملایم که جزئیات روز مرا روشن می‌کند. احکام تو بذرهای قداست‌اند که در قلبم کاشته می‌شوند، سرودی از وفاداری که در جانم طنین‌انداز است. در نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«وقتی این را شنید، جوان با اندوه رفت، زیرا اموال زیادی داشت» (متی ۱۹:۲۲).

تسلیم واقعی به خداوند یعنی چه؟ مانند آن جوان ثروتمندی که در کتاب مقدس می‌بینیم. او حتی حاضر بود بخشی را تقدیم کند، یک سانتی‌متر را تقدیس کند، اما وقتی عیسی متر کامل را خواست، عقب‌نشینی کرد. و اینجاست که خطری هر یک از ما را تهدید می‌کند: فکر می‌کنیم می‌توانیم تقریباً همه چیز را به خدا بدهیم، اما برخی حوزه‌ها را برای خود نگه می‌داریم. خانه را تقدیم می‌کنیم، اما بعضی اتاق‌ها را «خصوصی» علامت می‌زنیم. مانند کشیشی که اعتراف کرد زندگی مسیحی‌اش آسیب دید، چون از دسته کلیدهایی که به خداوند داده بود، یکی را برای خود نگه داشت. یک کلید ممکن است کم به نظر برسد، اما تمام تفاوت را ایجاد می‌کند.

حالا به نام‌های بزرگ کتاب مقدس نگاه کنید – ابراهیم، داوود، مریم. وجه اشتراک آن‌ها چه بود؟ آن‌ها هیچ چیزی را برای خود نگه نداشتند. آن‌ها بدون هیچ رزروی به خداوند اطاعت کردند، بدون اینکه بگویند «تا اینجا می‌روم، اما بیشتر نه». و دقیقاً همین چیزی است که خدا از ما انتظار دارد. فریب نخورید: اگر می‌خواهید رابطه‌ای صمیمی با او داشته باشید، نمی‌توانید نصفه‌نیمه باشید. خدا تسلیم ناقص یا قلبی دوپاره را نمی‌پذیرد. او همه چیز را می‌خواهد – هر سانتی‌متر، هر اتاق، هر کلید. و این ممکن است هزینه زیادی داشته باشد، ممکن است به معنای چشم‌پوشی از چیزی باشد که بیشتر از همه دوست دارید، اما تنها راه تجربه کردن کمال آنچه خدا برای شما دارد همین است.

و این نکته‌ای است که باید بفهمید: رابطه‌ای پربرکت با خدا نیازمند اطاعتی محکم و همیشگی است. جایی برای رزروها یا حوزه‌های مخفی که از خدا پنهان کنید وجود ندارد. اگر واقعاً می‌خواهید با خدا راه بروید، باید امروز تصمیم بگیرید که او کنترل کامل را داشته باشد، هر قیمتی که داشته باشد. وقتی این کار را می‌کنید، وقتی همه کلیدها را بدون نگه داشتن حتی یکی تقدیم می‌کنید، در را به روی برکت‌ها، هدایت و صمیمیتی باز می‌کنید که بی‌قیمت است. پس دیگر فقط بخشی را تقدیم نکنید و همه چیز را تقدیم کنید. اینگونه است که برنامه کامل خدا را برای زندگی خود تجربه خواهید کرد. – اقتباس از جِی. جوت. تا فردا، اگر خداوند بخواهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، حقیقت این است که اغلب خودم را می‌بینم که می‌خواهم فقط بخشی از وجودم را به تو تقدیم کنم، مانند آن جوان ثروتمندی که سانتی‌متر را تقدیس کرد اما وقتی تو متر کامل را خواستی، عقب کشید. اعتراف می‌کنم که بارها اتاق‌هایی از زندگی‌ام را «خصوصی» علامت می‌زنم و تقریباً همه چیز را به تو می‌دهم اما بعضی کلیدها را برای خود نگه می‌دارم و فکر می‌کنم یک رزرو کوچک تفاوتی ایجاد نمی‌کند. امروز خطر تسلیم ناقص را می‌پذیرم و می‌دانم که این کار چقدر به رابطه‌ام با تو آسیب می‌زند و از تو می‌خواهم که کمکم کنی تا از هر کنترلی دست بکشم و باور کنم که فقط در تو کمال را می‌یابم.

ای پدر من، امروز از تو می‌خواهم که به من شجاعت بدهی تا مانند ابراهیم، داوود و مریم که بدون هیچ رزروی اطاعت کردند، من نیز اطاعت کنم و چیزی را برای خود نگه ندارم. به من بیاموز که قلبم را تقسیم نکنم، بلکه هر سانتی‌متر، هر اتاق و هر کلید زندگی‌ام را به تو تقدیم کنم، حتی اگر این کار به معنای چشم‌پوشی از آنچه بیشتر از همه دوست دارم باشد. از تو می‌خواهم که مرا هدایت کنی تا بدون هیچ محدودیتی اراده تو را اطاعت کنم تا بتوانم رابطه‌ای صمیمی و واقعی با تو داشته باشم، بدون حوزه‌های مخفی یا رزروهای پنهان، و باور کنم که تو بهترین را برای من می‌خواهی.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و ستایش می‌کنم که وعده برکت، هدایت و صمیمیت را به کسانی داده‌ای که با قاطعیت همه چیز را به تو تقدیم می‌کنند و در اطاعتی محکم و همیشگی زندگی می‌کنند، بدون اینکه چیزی را برای خود نگه دارند. پسر محبوبت شاهزاده و نجات‌دهنده ابدی من است. شریعت قدرتمند تو نوری است که هر گوشه تاریک قلبم را آشکار می‌کند، آتشی پاک‌کننده که رزروهایم را می‌سوزاند. احکام تو درهایی باز به سوی حضورت هستند، سرودی از آزادی که در جانم طنین‌انداز است. من در نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«از میان آتش و آب گذشتیم، اما تو ما را به جای فراوانی آوردی» (مزامیر ۶۶:۱۲).

صلح واقعی اغلب تنها پس از نبرد حاصل می‌شود. این موضوع شاید متناقض به نظر برسد، اما حقیقتی ناب است. آرامش شکننده پیش از طوفان نیست که آسایش می‌آورد، بلکه سکونت آرامی است که پس از آن می‌آید. انسانی که هرگز رنج نکشیده، شاید قوی به نظر برسد، اما قدرتش هرگز آزموده نشده است. اما مطمئن‌ترین ملوان کسی است که با طوفان روبرو شده، کشتی را آزموده و قوی‌تر بیرون آمده است. خداوند طوفان‌ها را نه برای نابودی تو، بلکه برای آموزش تو اجازه می‌دهد: بدون او، صلح حقیقی وجود ندارد.

درک کن. خداوند اجازه می‌دهد تو با طوفان‌ها روبرو شوی تا به تو نشان دهد که بدون رابطه‌ای نزدیک با او، آسایشی نیست. و این رابطه با زندگی هماهنگ با خالق ساخته می‌شود. فریب نخور: تو با تکیه بر قدرت خود یا دنیا، صلح را نخواهی یافت. قدرت واقعی از نزدیک شدن به خدای پدر و عیسی و زندگی مطابق با فرمان او می‌آید. به این ترتیب، طوفان‌ها فرصت‌هایی برای رشد در ایمان و وابستگی به خداوند می‌شوند.

و اینجا نکته اصلی است: صلح، قدرت و یاری تنها نصیب کسانی می‌شود که با قاطعیت تصمیم به اطاعت از شریعت قدرتمند خداوند می‌گیرند. نمی‌توان بدون نبرد به آسایش رسید و نه بدون اطاعت به یاری. انسان دانا خود را با خدا هماهنگ می‌کند، به کلام او گوش می‌دهد و یاری مورد نیازش را می‌یابد. وقتی این تصمیم را بدون سازش می‌گیری، خداوند به تو صلح، قدرت و یاری می‌بخشد، فارغ از هر طوفانی. پس با خداوند در کنارت و با اطاعت از اراده او با نبردها روبرو شو. اینگونه است که به آسایش می‌رسی. – اقتباس از لتی بی. کوومن. تا فردا، اگر خداوند بخواهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، حقیقت دارد که اغلب به دنبال صلحی آسان و بی‌نبرد هستم، بی‌آنکه بدانم صلح حقیقی، آنکه از تو می‌آید، اغلب پس از نبرد پدیدار می‌شود. اعتراف می‌کنم که از طوفان‌های زندگی می‌ترسم و آرزوی قدرتی آزمون‌نشده دارم، به جای آنکه طوفان‌هایی را بپذیرم که به من وابستگی به تو را می‌آموزند. امروز می‌پذیرم که هر دشواری فرصتی برای رشد در ایمان و یافتن صلح توست که فراتر از هر فهمی است.

ای پدر، امروز از تو می‌خواهم که به من شجاعت بدهی تا با طوفان‌ها روبرو شوم، دانسته که آن‌ها مرا به تو نزدیک‌تر می‌کنند و رابطه‌ای صمیمی با تو می‌سازند. به من بیاموز که به قدرت خود یا دنیا تکیه نکنم، بلکه هماهنگ با اراده تو زندگی کنم و قدرتی را بجویم که از تو و عیسی می‌آید. از تو می‌خواهم که مرا هدایت کنی تا به کلامت اطاعت کنم، تا هر چالش را به فرصتی برای ایمان و آسایش تبدیل کنم.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و ستایش می‌کنم که وعده داده‌ای به کسانی که در اطاعت از اراده‌ات زندگی می‌کنند و با اطمینان از حضورت با نبردها روبرو می‌شوند، صلح، قدرت و یاری ببخشی. فرزند محبوبت شاهزاده و نجات‌دهنده ابدی من است. شریعت قدرتمند تو لنگری است که مرا استوار نگه می‌دارد، نوری که کشتی مرا هدایت می‌کند. احکام تو بادبانی است که مرا به آسایش تو می‌رساند، سرودی که در جانم طنین‌انداز است. در نام گرانبهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«مرا در مرتع‌های سبز می‌خواباند، به آرامی به سوی آب‌های آرام هدایتم می‌کند» (مزامیر ۲۳:۲).

آیا تا به حال به این فکر کرده‌اید که هدایت شدن توسط خداوند چه معنایی دارد؟ این به معنای زندگی بدون مشکل نیست، بلکه درباره اعتمادی عمیق به خداست که حتی در سخت‌ترین لحظات نیز می‌دانی او کنترل همه چیز را در دست دارد. این اعتماد ناگهانی به وجود نمی‌آید – بلکه از ایمانی عادت‌گونه و روزانه ساخته می‌شود، از طریق پرستش و تسلیم کامل به او. وقتی تصمیم می‌گیری اینگونه زندگی کنی، خداوند، حتی اگر نامرئی باشد، در هر جزئی از زندگی‌ات واقعی می‌شود. او تو را در مسیری امن هدایت می‌کند، حتی اگر دشوار باشد، حتی اگر سایه‌های تاریکی در طول راه وجود داشته باشد. و می‌دانی شگفت‌انگیزترین چیز چیست؟ او وعده داده است که در هر قدم با تو خواهد بود، تا تو را به خانه و به آرامش ابدی برساند.

حالا بیایید عملی‌تر نگاه کنیم به آنچه ممکن است در این مسیر با آن روبرو شوی. شاید از آزمایش‌هایی عبور کنی که تو را خسته می‌کند، از ترس‌هایی که قلبت را می‌فشارد، از غم‌هایی که هیچ‌کس نمی‌بیند، یا از بارهایی که حتی نزدیک‌ترین افراد هم تصورش را نمی‌کنند. اما اینجا خبر خوب است: خدا برای همه اینها کافی است. او شبانی است که هرگز شکست نمی‌خورد. اگر فروتن و مطیع باشی، او با چشمان مهربان و صدای آرامش تو را هدایت خواهد کرد. اما اگر سرسخت یا نافرمان باشی، او با عصا و چوبدست خود تو را به راه درست بازمی‌گرداند. به هر صورت، او تو را به آرامشی که وعده داده خواهد رساند. و راز تجربه این هدایت همیشگی خدا، صرف‌نظر از آنچه با آن روبرو هستی، در زندگی پرستش و اعتماد نهفته است، دانستن اینکه او بزرگ‌تر از هر سختی است.

و این نکته‌ای است که نباید نادیده بگیری: هدایت خدا تضمین‌شده است برای کسانی که با قاطعیت تصمیم می‌گیرند از شریعت قدرتمند او اطاعت کنند. فایده‌ای ندارد که خواهان آرامش مرتع‌های سبز یا امنیت آب‌های آرام باشی اگر حاضر نیستی طبق خواست خدا زندگی کنی. وقتی این تصمیم را می‌گیری – و منظورم تصمیمی جدی و بدون سازش است – حضور خداوند در زندگی‌ات دائمی می‌شود، صرف‌نظر از آنچه در اطرافت رخ می‌دهد. فرقی نمی‌کند روزت آفتابی باشد یا طوفانی، با تنهایی یا رنج روبرو باشی، خدا تو را هدایت می‌کند، حمایتت می‌کند و در نهایت تو را به خانه خواهد برد. پس دست از مقاومت بردار و شروع به اطاعت کن. اینگونه است که هدایت و مراقبت پدر را در هر لحظه از سفرت تجربه خواهی کرد. – اقتباس از ه. ا. منینگ. تا فردا، اگر خداوند بخواهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، حقیقت این است که اغلب خود را در جستجوی زندگی بدون مشکل می‌یابم و فکر می‌کنم هدایت شدن توسط تو یعنی نبود سختی، در حالی که آنچه تو به من می‌بخشی اعتمادی عمیق است که حتی در تاریک‌ترین لحظات مرا در تو آرام می‌سازد. اعتراف می‌کنم که بسیاری اوقات ایمانم متزلزل می‌شود و سعی می‌کنم امنیت را در چیزهای قابل دیدن بیابم، به جای آنکه ایمانی عادت‌گونه و روزانه بسازم.

ای پدر من، امروز از تو می‌خواهم که به من بیاموزی چگونه زندگی‌ای سراسر اعتماد به تو داشته باشم تا بتوانم هدایت همیشگی تو را تجربه کنم، فرقی نمی‌کند با چه چیزی روبرو شوم – آزمایش‌هایی که مرا فرسوده می‌کند، ترس‌هایی که قلبم را می‌فشارد، غم‌های پنهان یا بارهای نادیدنی. از تو می‌خواهم دلی فروتن و مطیع به من عطا کنی تا صدای آرامت را بشنوم و از چشمان مهربانت پیروی کنم. بالاتر از همه، کمکم کن تا با قاطعیت و بدون سازش از شریعت قدرتمند تو اطاعت کنم تا بتوانم زیر مراقبت تو زندگی کنم و آرامش مرتع‌های سبز و امنیت آب‌های آرام را بیابم.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و ستایش می‌کنم که شبانی هستی که هرگز شکست نمی‌خورد، که وعده داده‌ای در هر قدم با من باشی، چه در روزهای آفتابی و چه در طوفان، مرا حمایت کنی و از میان تنهایی و رنج هدایتم کنی تا مرا به خانه و به آرامش ابدی‌ات برسانی. پسر محبوب تو شاهزاده و نجات‌دهنده جاودان من است. شریعت قدرتمند تو قطب‌نمایی است که سفرم را هدایت می‌کند، نوری آرام که تاریکی را می‌زداید. احکامت طناب‌های محبت‌اند که مرا محکم نگه می‌دارد، سرود آرامشی که جانم را می‌نوازد. من در نام گرانبهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«به سوی خدای متعال فریاد خواهم زد، به سوی خدایی که همه چیز را برای من انجام می‌دهد. او از آسمان یاری خود را می‌فرستد و مرا نجات می‌دهد» (مزامیر ۵۷:‏۲-۳).

آیا تا به حال فکر کرده‌اید که این خدا بود که شما را تا همین لحظه رسانده است؟ نه شما، نه تصادف، و قطعاً نه دشمن. این او، خداوند بود که شما را در این زمان و این لحظه قرار داد. و اگر آماده نیستید تا با آنچه خدا برایتان آماده کرده روبرو شوید، بدانید که برای هیچ چیز دیگری که فکر می‌کنید بهتر است نیز آماده نخواهید بود. بازگشت به گذشته، آرزوی عقب رفتن زمان یا رؤیاپردازی درباره روزهای آسان‌تر بی‌فایده است. خدا شما را به این لحظه آورده تا شما را شکل دهد، تا به شما بیاموزد که به او وابسته باشید، نه به خودتان.

اکنون بیایید درباره معنای عملی این موضوع صحبت کنیم. اگر روزهای آسان گذشته‌اند، به این دلیل است که خدا می‌خواهد از روزهای سخت استفاده کند تا شما را جدی‌تر، متمرکزتر و وابسته‌تر به خود کند. اما حقیقتی وجود دارد که بسیاری سعی می‌کنند آن را نادیده بگیرند: شما نمی‌توانید در نقشه کامل خدا زندگی کنید اگر مایل به اطاعت از کلام او نباشید. موضوع این نیست که شما چه چیزی را درست یا مناسب می‌دانید؛ بلکه درباره آن چیزی است که خدا در کتاب مقدس آشکار کرده است. او دستورات خود را کاملاً روشن گذاشته، اما بیشتر ما آن‌ها را نادیده می‌گیریم و فکر می‌کنیم می‌توانیم راه خود را بسازیم. فریب نخورید: روزهای سخت فرصتی است برای آموختن اعتماد به خدا، اما این اعتماد فقط زمانی می‌آید که تصمیم بگیرید مطابق فرمان او زندگی کنید.

و این مهم‌ترین نکته است: بدون اطاعت، مشارکت با خدا وجود ندارد. بی‌فایده است که خواهان برکات، حفاظت یا هدایت خدا باشید اگر مایل نیستید شریعت او را دقیقاً همان‌طور که داده شده پیروی کنید. خدا معامله نمی‌کند، او انعطاف‌پذیر نیست، او نیمه‌راه را نمی‌پذیرد. اگر می‌خواهید در نقشه کامل او برای خود زندگی کنید، باید دست از نادیده گرفتن دستورات بردارید و شروع به اطاعت از آن‌ها کنید، هر قیمتی که داشته باشد. وقتی این کار را انجام دهید، نه تنها با شجاعت با چالش‌های این زمان روبرو می‌شوید، بلکه صمیمیتی با خدا را تجربه می‌کنید که نافرمانان هرگز نخواهند شناخت. پس امروز تصمیم بگیرید: از فرار کردن از آنچه خدا شما را به آن فراخوانده دست بردارید و شروع به اطاعت از کلام او کنید. اینگونه است که نیرو، هدف و مشارکت واقعی با خداوند را خواهید یافت. – اقتباس از جِی. دی. موریس. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، حقیقت این است که اغلب خود را در حال پرسش می‌یابم که چگونه به این لحظه رسیده‌ام، بارها فکر می‌کنم که به خاطر قدرت خودم، شانس یا حتی اشتباه بوده است. اما امروز اعتراف می‌کنم که این تو بودی، و فقط تو، که مرا تا اینجا، در این زمان و این لحظه آوردی تا اراده‌ات را در زندگی‌ام به انجام رسانی. اعتراف می‌کنم که گاهی آرزو می‌کنم به گذشته بازگردم، رؤیای روزهای آسان‌تر را داشته باشم یا تصور کنم که برای چیز دیگری آماده‌تر بودم، اما اکنون می‌فهمم که این لحظه هدیه توست تا مرا شکل دهی، تا به من بیاموزی که به تو وابسته باشم نه به خودم.

ای پدر من، امروز از تو می‌خواهم که به من حکمت و نیرو بدهی تا چالش‌های این زمان را بپذیرم، و بفهمم که روزهای سخت ابزار تو برای جدی‌تر، متمرکزتر و وابسته‌تر شدن به توست. به من بیاموز که در نقشه کامل تو زندگی کنم، و بدانم که این امر مستلزم اطاعت وفادارانه از کلام توست، نه ایده‌ها یا راحتی‌های خودم. از تو می‌خواهم که ارزش پیروی از دستوراتت را همان‌گونه که هستند به من نشان دهی، بدون اینکه آن‌ها را نادیده بگیرم یا بخواهم راه خودم را بسازم، تا بتوانم با تمام دل به تو اعتماد کنم.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و ستایش می‌کنم که مرا به صمیمیتی عمیق با خود فرا می‌خوانی، صمیمیتی که برای کسانی است که اطاعت از اراده‌ات را انتخاب می‌کنند و با نیرو، هدف و مشارکت واقعی با تو با چالش‌ها روبرو می‌شوند. پسر محبوب تو شاهزاده و نجات‌دهنده ابدی من است. شریعت قدرتمند تو بنیانی است که مرا استوار نگه می‌دارد، نوری جاودان که گام‌هایم را هدایت می‌کند. دستورات تو زنجیره‌های محبت‌اند که مرا به تو پیوند می‌دهند، نغمه‌ای از عدالت که در جانم می‌سراید. در نام گرانبهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.