«خداوند برای همه نیکوست و رحمت‌های او بر همهٔ کارهایش جاری است» (مزامیر ۱۴۵:۹).

خداوند به هیچ چیز نیاز ندارد، زیرا ذات او بخشیدن، محبت و برکت دادن است. هر آنچه از او جاری می‌شود، از عشقی پاک، سخاوتمندانه و بی‌غرض سرچشمه می‌گیرد که به سراسر آفرینش گسترده شده است. او نگهداری می‌کند، مراقبت می‌نماید و حتی به کسانی که او را نمی‌جویند، نیکی می‌کند. با این حال، این نیکویی عمومی نباید با تأیید یا نجات اشتباه گرفته شود.

شریعتی که به پیامبران عهد عتیق و توسط عیسی داده شد، نشان می‌دهد که شناخت ارادهٔ خدا و انتخاب نافرمانی، دسترسی به برکت مداوم را قطع می‌کند. خداوند برای همه نیکوست، اما با کسانی که آگاهانه در برابر فرامین او مقاومت می‌کنند، نه رفاقت، نه هدایت و نه نجات برقرار نمی‌کند. جایی که نافرمانی عمدی وجود دارد، برکت فعال باقی نمی‌ماند.

امروز، زمان آن است که دل را با صداقت بیازماییم. کافی نیست که فقط اعتراف کنیم خدا محبت است؛ لازم است به این محبت با اطاعت پاسخ دهیم. وقتی زندگی با فرامین والای خداوند هماهنگ می‌شود، جان زیر هدایت و مراقبت همیشگی او قرار می‌گیرد. این همان راهی است که زندگی در آن معنا، ثبات و رستگاری می‌یابد. اقتباس از ای. بی. سیمپسون. تا فردا، اگر خداوند بخواهد.

با من دعا کنید: خداوندا، اعتراف می‌کنم که تو در همه حال نیکو هستی و هر آنچه از تو می‌آید کامل است. نمی‌خواهم نیکویی تو را با اجازه برای نافرمانی اشتباه بگیرم. می‌خواهم زندگی‌ام را با ارادهٔ تو هماهنگ سازم.

به من ترس عطا کن تا در برابر آنچه می‌دانم مقاومت نکنم، قوت بده تا بی‌قید و شرط اطاعت کنم و بینش بده تا راه‌هایم را اصلاح نمایم. هرگونه امنیت کاذب را از من دور کن و به من بیاموز که با وفاداری حقیقی گام بردارم. بگذار زندگی‌ام تسلیم صادقانه در حضورت را منعکس کند.

ای خداوند محبوب، برای نیکویی همیشگی‌ات و برای دستورات روشن تو سپاسگزارم. پسر محبوبت شاهزاده و نجات‌دهندهٔ جاودان من است. شریعت قدرتمند تو همچون حصاری مقدس است که زندگی را محافظت می‌کند و به سوی حقیقت هدایت می‌نماید. فرامین تو جلوه‌های زندهٔ محبتت هستند که به سوی نجات رهنمون می‌شوند. در نام گرانبهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«چرا افسرده‌ای، ای جان من؟ چرا در درونم مضطرب هستی؟ به خدا امید داشته باش، زیرا هنوز او را خواهم ستود، او که نجات‌دهنده و خدای من است» (مزامیر ۴۲:۵).

رنجش، بی‌قراری و بی‌صبری که آزمایش‌های کوچک برای ما به همراه دارند، کاملاً از نادانی و فقدان خودکنترلی ما سرچشمه می‌گیرند. درست است که ممکن است این موقعیت‌ها ما را ناامید و مضطرب کنند، اما همین شرایط ما را در موقعیتی قرار می‌دهد که صبر، تسلیم آرام و ایثار را تمرین کنیم، جایی که می‌توانیم کمال خدا را بیابیم.

هیچ معنایی ندارد که با خدا بجنگیم، انگار می‌توانیم با شکایت یا انتخاب راهی که می‌دانیم مطابق اراده او نیست چیزی به دست آوریم. خدا ما را به ناامیدی فرا نمی‌خواند، بلکه به اعتماد دعوت می‌کند. وقتی می‌پذیریم که او حتی از چالش‌ها برای شکل دادن به شخصیت ما و نزدیک‌تر کردن ما به خود استفاده می‌کند، نیرویی برای پایداری می‌یابیم. شکایت کردن یا تلاش برای اجتناب از هدایت او فقط ما را از آرامشی که می‌خواهد به ما ببخشد دور می‌کند.

آنچه بی‌تردید از جانب خداست، شریعت اوست. اگر فروتنی داشته باشیم تا آنها را بشناسیم و شجاعت برای عمل به آنها، خوشبختی حقیقی را خواهیم یافت. این قوانین باری نیستند، بلکه راهی به سوی آزادی و شادی‌اند. اطاعت از احکام خدا نه تنها دل ما را با او همسو می‌کند، بلکه فیض لازم برای رویارویی با همه آزمایش‌ها را با صبر و آرامش به ما می‌بخشد. – اقتباس از گاستون ژان باتیست. تا فردا، اگر خداوند بخواهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، بارها اجازه می‌دهم آزمایش‌های کوچک قلبم را مضطرب سازند و فرصت رشد در صبر و تسلیم را از دست می‌دهم. کمکم کن این لحظات را فرصتی برای نزدیک‌تر شدن به تو و شکل دادن شخصیت خود مطابق اراده‌ات ببینم. بگذار رنجش و بی‌صبری را کنار بگذارم و اطمینان داشته باشم که حتی در چالش‌های روزمره، تو در من کار می‌کنی.

ای پدر من، امروز از تو فروتنی می‌خواهم تا هدایتت را در زندگی‌ام بشناسم و شجاعت برای اطاعت از قوانینت با شادی داشته باشم. مرا از عادت به شکایت یا مقاومت در برابر نقشه‌ات رهایی بده و بیاموز هر آزمایش را بخشی از مراقبت محبت‌آمیز تو بدانم. بگذار اطاعتم بازتابی از اعتمادی باشد که به تو دارم و آرامش را به قلبم و فیض پایداری را به من ببخشد.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و ستایش می‌کنم که پدری وفادار هستی و حتی کوچک‌ترین موقعیت‌ها را برای خیریت من به کار می‌بری. برای احکامت از تو سپاسگزارم که باری نیست، بلکه راهی به سوی آزادی و خوشبختی حقیقی است. پسر محبوب تو شاهزاده و نجات‌دهنده ابدی من است. شریعت قدرتمند تو هرگز مرا سردرگم نمی‌کند. در نام گرانبهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«او به قوم خود گفت: اینجا جای آرامش است؛ بگذارید خستگان در اینجا بیاسایند. اینجا جای تسلی است، اما آنان نخواستند گوش دهند» (اشعیا ۲۸:۱۲).

از شما تمنا دارم که به دلسردی مجال ندهید. این وسوسه‌ای خطرناک است – دام پنهانی که آشکار نیست و از سوی دشمن می‌آید. اندوه، دل را می‌فشارد و خشک می‌کند و آن را ناتوان از دریافت تأثیرات نیکویی خدا می‌سازد. اندوه، مشکلات را بزرگ جلوه می‌دهد و شرایط را با رنگ‌هایی غیرواقعی ترسیم می‌کند، به گونه‌ای که بارها سنگین‌تر از واقعیت به نظر می‌رسند. دلسردی مانعی برای ایمان است و باید با حقیقت حضور دائمی خدا در زندگی‌مان با آن مقابله کنیم.

نقشه‌های خدا برای تو و روش‌هایی که برای تحقق آن‌ها به کار می‌برد، بی‌نهایت حکیمانه است. هیچ چیز خارج از حاکمیت کامل او رخ نمی‌دهد. او ما را فرا می‌خواند تا با تسلیم کامل به پای او بیفتیم، به اراده‌اش اعتماد کنیم و در اطاعت از فرامین او که سرشار از برکت برای زندگی ماست، گام برداریم. زمانی که دل و نگرانی‌هایمان را به او می‌سپاریم، نیرو و آرامشی می‌یابیم تا به راه خود ادامه دهیم.

اعتماد کن که خدا بهتر می‌داند، حتی زمانی که راه دشوار یا نامعلوم به نظر می‌رسد. اندوه را دور کن و به یاد داشته باش که خداوند در هر جزئیات زندگی‌ات برای خیریت تو کار می‌کند. اطاعت وفادارانه و تسلیم کامل، راه را برای جاری شدن نیکویی او در زندگی‌ات باز می‌کند و شادی و نیرویی می‌آورد که از هر بار یا نگرانی فراتر است. – اقتباس از مادام گیون. تا فردا، اگر خداوند بخواهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، کمکم کن تا در برابر دلسردی که می‌خواهد بر دل من سایه افکند، مقاومت کنم. می‌دانم که دلسردی دیدگاهم را مخدوش می‌کند، بارها را سنگین‌تر جلوه می‌دهد و نیکویی تو را می‌پوشاند. به من بیاموز تا به حضور دائمی تو اعتماد کنم و به یاد داشته باشم که هیچ چیز خارج از کنترل کامل تو رخ نمی‌دهد. ایمانم را هر روز تازه کن تا بتوانم حتی زمانی که راه دشوار است، با اطاعت و اعتماد گام بردارم.

ای پدر من، امروز از تو می‌خواهم که هر اندوهی را دور کنی و آرامشی را که از دانستن اینکه تو فرمانروایی، عطا فرمایی. بگذار کاملاً به اراده تو تسلیم شوم و اعتماد کنم که همه نقشه‌هایت نیکو و حکیمانه است. مرا تقویت کن تا بارهایی را که به تو تعلق دارد، خودم به دوش نکشم، بلکه آن‌ها را به پای تو بسپارم و در تو نیرو و شادی برای ادامه راه بیابم.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و ستایش می‌کنم که نگهدارنده زندگی من هستی. شکر برای اینکه در هر جزئیات برای خیریت من کار می‌کنی و نیکویی‌ات را بر من می‌ریزی. بگذار جانم در وفاداری تو لنگر بیاندازد و با اطمینان زندگی کنم که با اعتماد به تو، می‌توانم هر دشواری را با آرامش و شجاعت پشت سر بگذارم. پسر محبوب تو شاهزاده و نجات‌دهنده ابدی من است. شریعت پرقدرت تو تکیه‌گاه من در زندگی روزانه است. فرامین زیبای تو از عسل شیرین‌ترند. همه آن‌ها را دوست دارم. در نام گرانبهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«فرزندان من، دیگر در انجام وظایف خود نسبت به خداوند سهل‌انگاری نکنید!» (دوم تواریخ ۲۹:۱۱).

بسیاری از چیزهایی که بی‌اهمیت به نظر می‌رسند، می‌توانند روح ما را به شدت تضعیف کرده و پیشرفت ما را در مسیر فضیلت و جلال بازدارند. عادت به تسلیم شدن در برابر لذت‌های کوچکی که وجدان ما آن‌ها را کاملاً تأیید نمی‌کند، با هر عمل رضایت شخصی رشد می‌کند. این انحرافات کوچک می‌توانند به تدریج ما را به افراط در مدارا با خود بکشانند و توانایی ما را برای مبارزه در نبردهای روحانی تضعیف کنند. آنچه امروز بی‌اهمیت به نظر می‌رسد، ممکن است فردا به باری سنگین تبدیل شود.

در توجه به امور ظاهراً ساده است که آمادگی خود را برای زندگی در اطاعت کامل از او نشان می‌دهیم. هر انتخابی در مسیری که به سوی آسمان می‌پیماییم اهمیت دارد. برای این منظور، کلام خدا راهنمای ماست. قوانین روشن و عادلانه او راه را به ما نشان می‌دهد و کمک می‌کند از انحرافاتی که ما را از هدف ابدی دور می‌کند، پرهیز کنیم. ما نمی‌توانیم حتی در کوچک‌ترین شرایط، رهنمودهای الهی را نادیده بگیریم. وفاداری در هر جزئیات، ما را در مسیر روحانی استوار نگه می‌دارد و ما را برای دریافت برکات کامل خداوند آماده می‌سازد. – اقتباس از مارگارت وودز. تا فردا، اگر خداوند بخواهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، به من کمک کن اهمیت انتخاب‌های کوچکی را که هر روز انجام می‌دهم، درک کنم. به من بیاموز که در همه جزئیات زندگی‌ام، حتی در آنچه به چشم من بی‌اهمیت می‌آید، وفادار باشم. بگذار هرگز تأثیر این تصمیمات را در تقویت روحم و در مسیر حرکتم با تو دست کم نگیرم.

ای پدر من، امروز از تو حکمت می‌خواهم تا میان آنچه درست است و آنچه آسان است، به ویژه در موقعیت‌های کوچکی که اغلب نادیده گرفته می‌شوند، تمایز قائل شوم. مرا تقویت کن تا در برابر انحرافات ظریفی که ممکن است ایمانم را تضعیف کند و اراده‌ام را برای جنگیدن در نبردهای روحانی کاهش دهد، مقاومت کنم. بگذار هوشیار باشم و کلام تو راهنمای همیشگی من باشد تا در هر لحظه راه راستی را بپیمایم.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و ستایش می‌کنم که پدری هستی که به هر جزئی از زندگی من اهمیت می‌دهی. بگذار زندگی من بازتابی از اطاعت و وفاداری به تو باشد، در همه شرایط، چه بزرگ و چه کوچک، برای جلال و حرمت تو. پسر محبوب تو شاهزاده و نجات‌دهنده ابدی من است. شریعت پرقدرت تو هرگز مرا سردرگم نمی‌کند. احکام زیبای تو هرگز از ذهنم بیرون نمی‌روند، زیرا همه برای من ارزشمندند. من به نام گرانبهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«و اینک من با تو هستم و تو را در هر جا که بروی محافظت خواهم کرد» (پیدایش ۲۸:۱۵).

بهترین مکان برای ما دقیقاً همان جایی است که خداوند ما را قرار داده است. هر جای دیگری، هرچند به نظر ما جذاب باشد، نامناسب خواهد بود، زیرا از خواسته‌ها و انتخاب‌های خود ما سرچشمه می‌گیرد، نه از اراده او. وقتی به خدا اعتماد می‌کنیم، یاد می‌گیریم که به زمان حال بها بدهیم و با قدردانی جایی را که او ما را قرار داده بپذیریم، زیرا می‌دانیم که نقشه او همیشه کامل است. نیازی نیست برای جای دیگری تلاش کنیم، بلکه باید سعی کنیم در همان جایی که هستیم، وفادارانه خدمت کنیم، زیرا همان‌جا است که او کار خود را در ما انجام می‌دهد.

نگرانی درباره آینده باری غیرضروری و زیان‌آور است. خداوند ما را فرا می‌خواند تا هرآنچه به او بستگی دارد را به دستانش بسپاریم و تمرکز خود را بر وفاداری در آنچه بر عهده ماست قرار دهیم. وقتی به او اعتماد می‌کنیم، جایی برای نگرانی باقی نمی‌ماند. او می‌داند چه چیزی بهتر است و قبلاً راه را برای آنچه خواهد آمد آماده کرده است. وظیفه ما اطاعت از شریعت مقدس او و آرام گرفتن در این یقین است که او در هر جزئیات، در زمان و به روش خود، وفادارانه از ما مراقبت می‌کند.

اگر خداوند چیزی را از زندگی‌ات بردارد، نترس. او می‌داند چگونه نیازهایت را، چه از راه‌های دیگر و چه مستقیماً با حضور خودش، برآورده سازد. خداوند هرگز فرزندانش را بی‌پناه نمی‌گذارد. وقتی در وفاداری به او گام برمی‌داریم، می‌آموزیم که هر فقدان ظاهری فرصتی است برای تجربه مراقبت و تأمین عمیق‌تر خداوند. مهم نیست چه پیش آید، خداوند همیشه بهترین را برای کسانی که کاملاً به او اعتماد دارند، در نظر دارد. – اقتباس از فنلون. تا فردا، اگر خداوند بخواهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، کمکم کن تا درک کنم که بهترین مکان برای بودن، دقیقاً همان جایی است که تو مرا قرار داده‌ای. به من بیاموز تا به زمان حال بها بدهم و اطمینان داشته باشم که نقشه تو کامل است، حتی زمانی که دید من محدود است. مبادا به خاطر امیال خودم آرزوی جای دیگری را داشته باشم، بلکه قلبم پر از شکرگزاری باشد برای مکانی که تو در آن در من و از طریق من کار می‌کنی.

ای پدر من، امروز از تو می‌خواهم که مرا از نگرانی‌های غیرضروری درباره آینده رهایی بخشی. کمکم کن در این یقین آرام بگیرم که تو قبلاً راه را آماده کرده‌ای و با اطاعت از شریعت قدرتمندت، زیر مراقبت همیشگی تو هستم. مرا تقویت کن تا بر آنچه وظیفه من است تمرکز کنم و اطمینان داشته باشم که در زمان و به روش تو، همه نیازهایم را برآورده خواهی ساخت.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و ستایش می‌کنم، زیرا تو تأمین‌کننده وفاداری هستی که هرگز مرا بی‌پناه نمی‌گذاری. سپاسگزارم که حتی فقدان‌های ظاهری را به فرصت‌هایی برای تجربه مراقبت و محبت عمیق‌ترت تبدیل می‌کنی. بگذار با اطمینان و وفاداری گام بردارم، بدانم که تو همیشه بهترین را برای کسانی که کاملاً به تو اعتماد دارند، در نظر داری. فرزند محبوب تو شاهزاده و نجات‌دهنده ابدی من است. شریعت قدرتمند تو همواره تکیه‌گاه من بوده است. من حقیقتاً عاشق فرمان‌های زیبای تو هستم. در نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«خوب بود که رنج کشیدم تا فرایض تو را بیاموزم» (مزامیر ۱۱۹:۷۱).

همان‌طور که یک ملوان باتجربه از باد مخالف برای پیشروی استفاده می‌کند و بادبان را می‌چرخاند تا از نیروی آن بهره‌مند شود، ما نیز می‌توانیم موقعیت‌های دشوار زندگی روحانی را به فرصت‌هایی برای رشد تبدیل کنیم، زمانی که به اطاعت کامل از خدا روی می‌آوریم. به جای اینکه از آنچه خصمانه یا نامطلوب به نظر می‌رسد دلسرد شویم، می‌توانیم بر وفاداری خداوند به فرزندان مطیعش تکیه کنیم و همیشه بگوییم که او مراقب ماست. این را مستقیماً از عیسی می‌آموزیم که اطاعت را هم با کلام و هم با نمونه زنده به پیروانش آموخت.

این درس اهمیت همسو شدن با اراده پدر را به ما نشان می‌دهد، با در آغوش گرفتن احکام زیبای او و شریعت شگفت‌انگیزش که پیامبران گذشته و خود مسیح را هدایت کرد. آفریننده اسرار خود را فقط با کسانی در میان می‌گذارد که در اطاعت تسلیم می‌شوند و ایشان را برکت داده و به سوی پسر هدایت می‌کند تا بخشش و آزادی حقیقی را بیابند، در حالی که کسانی که مقاومت می‌کنند این ارتباط حیاتی را از دست می‌دهند. اطاعت، به پیروی از الگوی عیسی و شاگردانش، چیزی اضافی نیست، بلکه دریچه‌ای است که درهای برکات و نجات پایدار را به روی ما می‌گشاید.

پس امروز شروع کن تا سختی‌ها را به نفع خودت به کار گیری و اطاعت را به عنوان ابزاری برای پیشرفت در ایمان و برکت‌یافتن از پدر انتخاب کن، که تو را به ملاقات متحول‌کننده با عیسی هدایت خواهد کرد. این نگرش عملی دیدگاه‌های منفی را به پیروزی تبدیل می‌کند و سفر روحانی تو را تقویت می‌نماید. وقتی این‌گونه تسلیم می‌شوی، خواهی دید که خدا باد مخالف را به نیرویی برای پیشرفت تبدیل می‌کند. اقتباس از لتی بی. کوومن. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: ای پدر آسمانی، به من نشان بده چگونه بادهای مخالف زندگی را برای پیشبرد به سوی هدف تو به کار گیرم و اجازه ندهم مشکلات مرا متوقف کنند. کمکم کن ببینم این موقعیت‌ها می‌توانند مرا در ایمان قوی‌تر سازند، همان‌طور که ملوان از باد برای حرکت استفاده می‌کند. بگذار بیاموزم که نامطلوب را از طریق هدایت تو به چیزی مثبت تبدیل کنم.

ای سرور من، در من حکمت عطا کن تا در میان طوفان‌ها اطاعت کنم و تمرکز خود را بر وفاداری تو حفظ نمایم. گام‌هایم را هدایت کن تا الگوی عیسی را دنبال کنم و بادبان جانم را با شجاعت بچرخانم. روحم را تقویت کن تا در اطاعت پایداری کنم، حتی زمانی که راه دشوار به نظر می‌رسد.

ای خداوند محبوب، تو را شکر می‌کنم که به من می‌آموزی چگونه سختی‌ها را از طریق اطاعت به رشد روحانی تبدیل کنم. پسر محبوب تو شاهزاده و نجات‌دهنده ابدی من است. شریعت قدرتمند تو فانوس دریایی ثابتی است که تاریکی آزمایش‌ها را می‌زداید. احکام تو لنگر محکمی است که مرا در میان امواج زندگی نگه می‌دارد. در نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«اگر بخواهید و به من گوش فرا دهید، بهترین‌های این سرزمین را خواهید خورد؛ اما اگر امتناع ورزید و سرکشی کنید، هلاک خواهید شد» (اشعیا ۱:۱۹-۲۰).

خداوند به وفاداری در استفاده از آنچه به ما می‌سپارد، حتی اگر در نظر ما اندک باشد، اهمیت فراوانی می‌دهد. زندگی‌ای که در حضور او به‌خوبی مدیریت می‌شود، با انتخاب‌های آگاهانه و تکرارشونده، روز به روز ساخته می‌شود. آنچه با مسئولیت به خداوند سپرده می‌شود، از بین نمی‌رود، بلکه به‌طور خاموش و پایدار جمع می‌گردد. در نهایت، ارزشی که آشکار می‌شود حتی برای کسی که با سادگی زیسته، شگفت‌آور است.

با این حال، اصلی روشن وجود دارد که نمی‌توان آن را نادیده گرفت: برای نافرمان، برکت مستمر وجود ندارد. احکام راستین خالق به‌وضوح نشان می‌دهد که مقاومت در برابر اراده او، عمل خدا را در زندگی انسان مسدود می‌کند. شریعتی که به پیامبران عهد عتیق و توسط عیسی داده شد، مقرر می‌دارد که کسی که تصمیم می‌گیرد اطاعت نکند، در واقع انتخاب می‌کند که از برکات صرف‌نظر کند. پدر در جایی که امتناع عمدی از پیروی او وجود دارد، چیزی نمی‌افزاید.

امروز، تصمیم مستقیم و شخصی است. بررسی کنید که آیا کمبود ثمره، ریشه در نافرمانی‌ای ندارد که در طول زمان تحمل شده است. هنگامی که زندگی خود را با احکام استوار خداوند هماهنگ می‌کنید، جریان برکت بازسازی می‌شود و هدف دوباره به پیش می‌رود. اقتباس از ای. بی. سیمپسون. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: ای خداوند، اعتراف می‌کنم که هیچ برکت حقیقی‌ای خارج از اراده تو وجود ندارد. قلبم را تفتیش کن و به من نشان بده که در کجا از اطاعت بازمانده‌ام. می‌خواهم زندگی‌ام را کاملاً با راه‌های تو هماهنگ سازم.

به من نیرو بده تا انتخاب‌هایم را اصلاح کنم، شجاعت بده تا نافرمانی را ترک کنم و عزم بده تا وفادار بمانم. گام‌هایم را هدایت کن و آنچه را که به‌خاطر تصمیمات اشتباه قطع شده، بازسازی نما. بگذار مسئولانه در حضورت زندگی کنم.

ای خداوند محبوب، تو را شکر می‌کنم که در راهنمایی‌هایت عادل و روشن هستی. پسر محبوبت شاهزاده و نجات‌دهنده ابدی من است. شریعت قدرتمند تو همچون مرزی مقدس است که زندگی را محافظت می‌کند و به سوی حقیقت هدایت می‌نماید. احکام تو ستون‌های محکمی هستند که برکت پایدار را نگاه می‌دارند. من در نام گران‌بهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«ای قوم من، در هر زمان بر او توکل کن؛ دل خود را نزد او بریز، زیرا خدا پناهگاه ماست» (مزامیر ۶۲:۸).

بسیاری به خدا اعتماد می‌کنند زمانی که همه چیز روشن و واضح در برابرشان است، اما نه در تاریکی. آنان زمانی اعتماد دارند که همه چیز مساعد و آرام است، بدون مخالفت، آزار یا تلخی، و تنها راهی هموار پیش رو دارند. اما این ایمان نیست؛ این راه رفتن با دیدن است. ما فراخوانده شده‌ایم که در همه حال به خداوند توکل کنیم، چه در روشنایی روز و چه در تاریکی شب. خداوند فرزندانی نمی‌خواهد که نتوانند آزموده شوند، زیرا در آزمایش‌هاست که ایمان ما قوی‌تر می‌شود و اعتمادمان به او عمیق‌تر می‌گردد.

به یاد داشته باش که خداوند پسری بی‌گناه داشت، اما هیچ‌یک بی‌آزمایش نبودند. اگر تصمیم گرفته‌ای خدا را در زندگی‌ات در اولویت قرار دهی و در پی اطاعت از فرامین او باشی، بی‌تردید با مخالفت روبرو خواهی شد. راه اطاعت همواره مقاومت را به دنبال دارد، اما می‌توانی مطمئن باشی که خدا هرگز اجازه نخواهد داد این آزمایش‌ها را به تنهایی پشت سر بگذاری. او در کنار تو خواهد بود، تو را حمایت و تقویت خواهد کرد در هر قدمی که برمی‌داری.

سختی‌هایی که در راه خدمت به خدا پیش می‌آید نشانه ترک شدن نیست، بلکه نشانه مراقبت اوست. این‌ها فرصت‌هایی هستند تا ثابت کنیم حتی در سختی‌ها، ایمان ما استوار و اطاعت ما حقیقی است. – اقتباس از دی. ال. مودی. تا فردا، اگر خداوند بخواهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، کمکم کن تا تنها زمانی که راه روشن و آرام است به تو اعتماد نکنم، بلکه وقتی همه چیز پیرامونم نامطمئن و چالش‌برانگیز است نیز به تو توکل کنم. به من بیاموز که با ایمان زندگی کنم نه با دیدن، و اطمینان داشته باشم که دست تو همیشه کنار من است، حتی در دشوارترین آزمایش‌ها. بگذار هر مانع را نه نشانه ترک شدن، بلکه فرصتی برای رشد در اعتماد و اطاعت به تو ببینم.

ای پدر من، امروز از تو شجاعت می‌خواهم تا با سختی‌هایی که در راه وفاداری به فرامینت پیش می‌آید روبرو شوم. بگذار دلسرد نشوم از مخالفت یا مقاومت، بلکه در حضور همیشگی تو قوت بیابم. به من یادآور شو که آزمایش‌ها ابزار مراقبت تو هستند تا ایمانم را تقویت و قلبم را مطابق اراده‌ات شکل دهند.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و ستایش می‌کنم که در همه شرایط وفادار هستی. سپاسگزارم که حتی در طوفان‌ها با من راه می‌روی و هر آزمایشی را برای آشکار ساختن فیض و قدرتت به کار می‌بری. پسر محبوب تو شاهزاده و نجات‌دهنده جاودان من است. شریعت پرقدرت تو راهنمایی مطمئن است. فرامین زیبای تو روزهای مرا شاد می‌سازد. در نام گرانبهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«خداوند شبان من است؛ محتاج هیچ چیز نخواهم بود. مرا در مراتع سبز می‌خواباند، به کنار آب‌های آرام مرا هدایت می‌کند» (مزامیر ۲۳:‏۱-۲).

آیا در این لحظه با نیازهای فراوان احاطه شده‌اید و تقریباً زیر بار مشکلات، آزمایش‌ها و شرایط اضطراری خم شده‌اید؟ بدانید که همه این موقعیت‌ها ظرف‌هایی هستند که خداوند فراهم کرده تا روح‌القدس آن‌ها را پر سازد. اگر معنای واقعی این چالش‌ها را به درستی درک کنید، آن‌ها به فرصت‌هایی برای دریافت برکات و رهایی‌های تازه تبدیل خواهند شد که به گونه‌ای دیگر نمی‌توانستند به شما برسند.

این ظرف‌ها را نزد خداوند بیاورید. آن‌ها را با ایمان و دعا محکم نگاه دارید. از تلاش با قدرت خود دست بردارید و آرام بگیرید تا خداوند بتواند عمل کند. خداوند همیشه به نفع کسانی عمل می‌کند که با اطاعت از قوانین او تسلیم شده‌اند. هیچ کاری جز آنچه خود او به شما امر می‌کند انجام ندهید. به او فرصت دهید تا عمل کند و او بی‌تردید عمل خواهد کرد. آن مشکلاتی که به نظر می‌رسید آماده‌اند شما را با ناامیدی و فاجعه شکست دهند، به فرصت‌هایی برای تجلی فیض و جلال خداوند در زندگی شما تبدیل خواهند شد، به شیوه‌هایی که هرگز پیش از این تجربه نکرده‌اید. – اقتباس از ای. بی. سیمپسون. تا فردا، اگر خداوند اجازه دهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، در برابر مشکلات و آزمایش‌هایی که مرا احاطه کرده‌اند، یاریم کن تا فراتر از سنگینی این چالش‌ها را ببینم. به من بیاموز تا آن‌ها را ظرف‌هایی بدانم که از سوی تو فراهم شده‌اند و آماده‌اند تا با برکات و رهایی‌های تو پر شوند. بگذار هر یک از آن‌ها را با ایمان و دعا نزد تو بیاورم.

ای پدر من، امروز از تو می‌خواهم که به من کمک کنی تا قلبم را آرام سازم و کاملاً به عمل تو اعتماد کنم. مرا از وسوسه تلاش برای حل همه چیز با قدرت خودم رهایی بخش و مرا هدایت کن تا هر آنچه تو امر می‌کنی اطاعت نمایم. شجاعت انتظار صبورانه برای مداخله تو را به من عطا کن، با ایمان به اینکه مشکلات اطرافم را به شهادتی از نیکویی و قدرتت تبدیل خواهی کرد.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و ستایش می‌کنم زیرا همیشه به کسانی که به دستوراتت تسلیم می‌شوند وفادار هستی. سپاسگزارم برای راه‌های شگفت‌انگیزی که عمل می‌کنی و نور را به موقعیت‌هایی می‌آوری که تاریک به نظر می‌رسیدند. پسر محبوبت شاهزاده و نجات‌دهنده جاودان من است. شریعت پرقدرت تو منبع تسلی من بوده است. احکام زیبایت هرگز از ذهنم بیرون نمی‌روند. من در نام گرانبهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.

«پس عیسی برخاست و باد و دریا را نهیب داد. و باد آرام شد و همه چیز کاملاً آرام گردید» (مرقس ۴:۴).

یک مسیحی واقعی که بر اراده خود تسلط دارد، می‌تواند به شیوه‌ای نجیب و شاد زندگی کند و حتی در دشوارترین شرایط، از آسمانی صاف و آرام در ذهن خود لذت ببرد. زمانی که دریای این جهان در اطراف او بیش از همیشه متلاطم و طوفانی است، او در امان می‌ماند، لنگر انداخته در بندر تسلیم شیرین و کامل به اراده خدا. هماهنگ بودن با اراده الهی یعنی اطاعت از فرامین او، زیرا اراده خدا از طریق همین فرامین به روشن‌ترین شکل آشکار می‌شود.

این جان که با اراده خداوند هماهنگ است، اجازه نمی‌دهد بی‌عدالتی‌ها و بدرفتاری‌های این زندگی شادی یا رضایتش را کاهش دهد. کسی که بر اراده خود تسلط دارد، نه تحت فشارهای بیرونی متزلزل می‌شود و نه در درون خود دچار تعارض می‌گردد. او در آرامش زندگی می‌کند، لنگر انداخته در اطمینان از اینکه مطابق مقاصد خدا گام برمی‌دارد، صرف‌نظر از شرایط پیرامونش.

و زمانی که لحظه‌ای فرا می‌رسد که خدا او را از این وضعیت فانی فرا می‌خواند، او در درون خود نیرویی می‌یابد تا زندگی‌اش را تقدیم کند، نه به عنوان چیزی که از او گرفته می‌شود، بلکه همچون هدیه‌ای داوطلبانه و آرام. برای چنین مسیحی، زیستن و مردن هر دو به یک اندازه عملی از پرستش است، زیرا تمام زندگی او با اطاعت و تسلیم به اراده کامل پدر شکل گرفته است. – اقتباس از دکتر جان اسمیت. تا فردا، اگر خداوند بخواهد.

با من دعا کنید: خدای عزیز، به من بیاموز که با دلی کاملاً تسلیم به اراده تو زندگی کنم و حتی در شدیدترین طوفان‌ها، آرامش و شادی بیابم. بگذار بیاموزم اراده خود را کنترل کنم و آن را با فرامین تو هماهنگ سازم و در اطمینان از اینکه در بندر هدف تو در امانم، آرام بگیرم.

ای پدر من، امروز از تو می‌خواهم که برکت دهی تا از بی‌عدالتی‌ها یا سختی‌هایی که با آن‌ها روبرو می‌شوم، متزلزل نشوم. بگذار در هماهنگی با تو زندگی کنم، در میان فشارهای بیرونی در آرامش بمانم و اطمینان داشته باشم که با اطاعت از تو، مطابق نقشه‌های کاملت گام برمی‌دارم.

ای خدای قدوس، تو را می‌پرستم و برای آرامش و نیرویی که از قلبی تسلیم به اراده تو می‌آید، تو را ستایش می‌کنم. سپاسگزارم که لنگر و پناه من هستی و در هر گام این سفر زمینی مرا هدایت می‌کنی. پسر محبوب تو شاهزاده و نجات‌دهنده ابدی من است. شریعت مقتدر تو هرگز در هدایت من به سوی تو کوتاهی نمی‌کند. نمی‌توانم از اندیشیدن به فرامین زیبایت دست بکشم. در نام گرانبهای عیسی دعا می‌کنم، آمین.